Foto
Inhoud blog
  • Griezeltocht te Gierle op 31-10-2016
  • Toertocht te Essen op 30-10-2016
  • Toertocht te Ulicoten op 09-10-2016
  • Toertocht te Turnhout op 08-10-2016
  • Toertocht te Lille op 04-09-2016

    Parrot reading

    Foto
    Foto
    Foto

    Foto
    Foto



    Zoeken in blog

    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Blog als favoriet !
    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek

    Foto

    Archief per maand
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2007
    Laatste commentaren
  • https://meoktwi.com (https://meoktwi.com)
        op Toertocht te Wijnegem op zondag 17-11-2013
  • Christian Louboutin Outlet (Catalina)
        op Toertocht te Westmalle op 26-12-2012
  • Adidas Outlet (Rodolfo)
        op Lichtjestocht te Esbeek op 28-03-2015
  • Cheap NBA Basketball Jerseys (Walker)
        op Nightride te Bonheiden op 27-10-2012
  • Adidas Yeezy (Tim)
        op Toertocht te Westmalle op 26-12-2012
  • BikeAholic Abtsdreef 13 Stabroek
  • BikeAholic
  • BikeAholic's testday 13-08-2011
  • Foto
    Foto
    De Papegaai Bike Team Stabroek
  • De Papegaai Bike Team
  • Grand Café De Papegaai
  • Putte Toerklassieker 2010
  • Papegaaiensmoelenboek
  • Nightride 2008
  • Nightride 2009
  • Nightride 2010
  • Download Papegaaienroute Berendrecht O2-bikers nr. 167
  • Fietsroutes Stabroek
  • Foto's
    Foto
    De Papegaai Bike Team Stabroek
    De Papegaai Bike Team Stabroek
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
     

    Ik zen van Stabroek
    by Stijndewint (2011)
     


    Halve Neuro & De Zollogie
    Pakt de fiets!
    Nightride De Papegaai
  • Nightride 2008
  • Nightride 2009
  • Nightride 2010
  • Verslag Nightride 17-12-2010 op Mtb-you
  • Nightride 2011 (topic op mountainbike.be)
  • Nightride 2011 (topic op mountainbike.nl)
  • Nightride 2011 (artikel VTT en Toertochten)
  • Onze nightride wordt gesponsord
    door Friesland-Campina!
    Foto
    Foto
    GPS
  • GPS-tracks van Papegaaien
  • Wetenswaardigheden over de streek waarin wij wonen! Klik op de afbeeldingen!
  • Foto
    Foto
    Foto

    Lokaliseer met Google Maps een aantal interessante bikespots in de Brabantse Wal!

    Foto

    De Gloriëtte in het kasteelpark Moretusbos tegenover het kasteel Ravenhof, te Putte-Stabroek, op de grens van België en Nederland.  Uitvalsbasis voor menig lokaal ritje met de bike!

    Foto

    Het kasteel Ravenhof van de graven Moretus te Putte-Stabroek, midden in het Moretusbos dat zich uitstrekt op Belgisch en Nederlands grondgebied.  Klik op de foto en lees enkele wetenswaardigheden over het kasteel en omgeving!

    Foto
    Klik op de foto om een filmpje te zien over het kasteel Ravenhof en de omgeving!
    Foto

    De Huzarenberg in het Moretusbos!  Klik op de foto om meer te lezen over het Moretusbos!  Met mooie diamontage!

    Foto

    Molen Johanna te Huijbergen, aan de voet van de Brabantse Wal.  Hieronder schuilt een link naar de website van Athena, waarop vermelding van bezienswaardigheden in de omgeving van Woensdrecht.

    Foto

    Ambachtshuis Woensdrecht.  Hieronder schuilt een link naar de website van Gerard Schuurbiers waarop de Brabantse Walroute (fietsroute) besproken wordt.  Mooie foto's inclusief!

    Foto

    De Brabantse Wal is uniek in het Nederlandse landschap, een steile overgang van de hoge zandgronden naar het laagliggende zeekleigebied. Vroeger lag hier de grens van land en zee. De steile rand in het landschap is gevormd door de werking van de rivier de Schelde die langs de wal stroomde.  Klik op de foto om meer te weten te komen over deze streek.

    Foto

    De Ruige Heide en andere natuurgebieden ten noorden van Antwerpen en in de omgeving van Stabroek.  Klik om meer te lezen!

    Foto

    Op het grondgebied van Putte (Woensdrecht) bevinden zich een aantal Joodse kerkhoven.  Klik op de foto en lees een leuke anekdote uit de tijd dat er nog boter gesmokkeld werd vanuit Nederland!

    Foto

    Herberg De Leeuw Van Vlaanderen te Zandvliet, nabij het natuurgebied Stoppelbergen.  Klik op de foto en lees over het 130-jarig bestaan van deze herberg (2008).

    Foto

    Stichting De Luchtballon te Calfven, waar kinderen en jongeren met een handicap even op adem komen!  Vakantiecentrum voor kinderen met astma.  Organiseert jaarlijks een toertocht in december.

    Foto

    Wandelnetwerk Kempense Heide vanaf het Ravenhof in Stabroek!  Klik op de foto voor een link naar de site Antwerpse Kempen!

    Biken in de Brabantse Wal
  • Ossendrecht to the max (118 km)
  • Bergen-op-Zoom to the max (120 km)
  • Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Papegaaien steunen Duchenne Heroes en Held Willen Worden
  • Kevin for Duchenne 2009
  • Kevin for Duchenne 2010
  • Kevin for Duchenne 2011
  • Sponsor Kevin hier!
  • Duchenne Heroes (B)
  • Duchenne Heroes (NL)
    Foto
    Foto
    Foto
     

    Aankomst te Nijmegen van Duchenne Heroes 2009 by MVEMedia
     

    Aankomst Duchenne Heroes 2011 te Nijmegen by DuchenneNL
    Papegaaien steunen het Kinderkankerfonds
  • Papegaaien rijden voor Juliette
  • In 2010 brachten onze acties 2000 euro op!
  • Foto
    Foto
    Foto

    Als vooruitkijken eens niet lukt, en achteruitkijken soms pijn doet, kijk dan maar eens gerust opzij, daar waar we allemaal naast je staan!

    Papegaaien rijden de 24 uren van Westerlo
  • 24 uren van Westerlo
  • MTB Westel
  • 24 uren Westerlo 2010
  • 24 uren Westerlo 2011
  • 24 uren Westerlo 2012
  • Foto
    Websites van andere clubs (Antwerpen)
  • Vanlommel Cycling Lille
  • De Slijkfretters Westerlo
  • De Jachthoorn Lichtaart
  • De Dust Devils Schoten
  • V'lox Kapellen
  • Wijnegem Bicycle Club
  • WTC De Stoempers Brecht
  • De Heggestoempers Poederlee
  • KAWS Turnhout
  • Hoogstraatse Wielertoeristen
    Foto

    De Sint-Catharinakerk te Hoogstraten torent hoog boven het vlakke landschap uit!

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Kasteel Nottebohm

    Kasteel Nottebohm in betere tijden.  Dit kasteel, gelegen op de grens van Brecht en Brasschaat, is thans volledig overwoekerd en vervallen.  Vele lokale TT's passeren deze plek met Adams-family-house-allures!

    Websites van andere clubs (Antwerpen)
  • Free-bikers Dessel
  • De Campina Dessel
  • WT Millegem Mol
  • Offroadbikers Mol
  • Rauwtrappers Mol-Rauw
  • De Wezeldrivers Mol-Wezel
  • WTC Vossenberg Herentals
  • MTB Forza Turnhout
  • XC Bikers Geel
  • Wodanbikers Mechelen
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Antwerpen)
  • Greenbikers Bornem
  • MTB Mastentop Kasterlee
  • WTC Den Hoek Zandvliet
  • Het Vliegend Wiel Lille
  • Het Slijpend Wiel Lille
  • De Zonebikers Rijkevorsel
  • WTC De Doortrappers Halle-Zoersel
  • De Powerbikers Dessel
  • WTC Victoria Meer
  • Tielense Wielertoeristen
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Antwerpen)
  • MTB Goe Bezig Arendonk
  • De Powerbikers Heist-op-den-Berg
  • Troontrappers Grobbendonk
  • De Bosduiners Wuustwezel
  • De Toogtrappers Willebroek
  • Boxx Cycling Team Kalmthout
  • 3D CAD-works Hoogstraten
  • Cyber12 MTB Team Olen
  • De Megabikers Reet
  • Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Brabant)
  • Straf in Bergaf Opwijk
  • MTB Overijse Bierkarboys
  • United Bikers Diest
  • Bike Fun Team Deurne-Diest
  • De Bierbikers (Heverlee & Boutersem)
  • MTB Team Langdorp
  • Downhillbikers Oud-Heverlee
  • MBC De Zoenk Kessel-Lo
  • De Dworpse Bikers
  • Sasbikers Humbeek
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

     

    Straf in Bergaf 2010 - Jaaroverzicht from Davy Bogaerts on Vimeo.

    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Brabant)
  • Rillaarse Bikers
  • Muggenbergse Stoempers Bekkevoort
  • MTBC@Bekkevoort (De Megabikers)
  • Shortmtbikers Kortenberg
  • Pandoerken Strijland-Gooik
  • WTC De Biekes Wakkerzeel
  • The Forest Bikers Langdorp
  • Heidezonen Bierbeek
  • Tieltse Wielervrienden Tielt-Winge
  • Hoebelbike Vlezenbeek
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Brabant)
  • MTBH8 Haacht
  • Pandoerken Cycling Team Strijland-Gooik
  • 4funbikers Londerzeel
  • Foto
    Websites van andere clubs (Oost-Vlaanderen)
  • De Modderfokkers Kalken
  • De Zwette Maanen Aalst
  • Xtreme Bikers Belsele
  • De Herders
  • MTB Team Heiende Lokeren (tot 2010)
  • MTB Team Heiende Lokeren
  • De veldploeters Lokeren
  • Mud Devils Sint-Amands
  • Just Ridin' Waasmunster
  • Unitas Steenhuize
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Oost-Vlaanderen)
  • De Mountain Challengers Aalst - Ninove - Geraardsbergen
  • MTB Kokejane
  • Ghostbikers Sleidinge
  • MTB Aspelare Ninove
  • MTB Gavere
  • 2ManyBikers Wetteren
  • Waasland Mountainbiketeam
  • Waasland mountainbikeschool
  • Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Limburg)
  • De Dabbers Neerpelt
  • De Peltercrossers Overpelt
  • De Bokkerijders Overpelt
  • De Eijsbikers Overpelt
  • De 4UMbikers Genk Midden-Limburg (blog)
  • De 4UMbikers Genk Midden-Limburg (site)
  • De Zandbikers Kerkhoven
  • De Wringers Opoeteren
  • Dirty Bikers Dilsen
  • Loksbergse Bikers
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Limburg)
  • Zelem Cycling
  • MTB Palmzondag Herk-de-Stad
  • Berkentrappers Herk-de-Stad
  • WTC Ham
  • Alertbikers Lummen
  • Foto
    Websites van andere clubs (West-Vlaanderen)
  • De Grysperre Gits
  • Wacky Racers Knokke-Heist
  • De Copains Middelkerke-Leffinge
  • WTC Zarrenhof Zarren
  • De Gaverbikers Deerlijk
  • De Brigandsbikers Ingelmunster
  • De Raketmannen Wervik
  • Choufkes Middelkerke
  • De Brugse Bikers
  • Kortrijkse Mountainbikers
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (West-Vlaanderen)
  • Frontbikers Ieper
  • Erika's Baaikers Klerken
  • WTC Vichte
  • De Dunekeuntjes De Panne
  • Zewieties Waregem
  • De Steenbakkers Moen
  • Langenavondbikers Gistel
  • De Tegenterters Aarsele-Tielt
  • Castori MTB-Team Brugge
  • Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Waals-Brabant)
  • Bikers de l'Alleu Braine l'Alleud (Eigenbrakel)
  • Foto
    Websites van andere clubs (Namen)
  • Catsbikers Olloy-sur-Viroin (Viroinval)
  • Woody Wood Bikers Florennes
  • Mazy's Fun Bikers
  • Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (Luik)
  • VTT Housse Blegny
  • Foto
    Websites van andere clubs (Henegouwen)
  • VTT Despatures Bléharies
  • Crazy Bikers Anderlues
  • Foto
    Websites van andere clubs (NL)
  • De Mellowbikers (Bergen-op-Zoom)
  • De Kaaimannen Roosendaal
  • Rosevalleybikers Roosendaal
  • PCDOC Roosendaal Stander Info
  • Fietsclub Kees Van Boxel Galder (1)
  • Fietsclub Kees Van Boxel Galder (2)
  • Sirocco Woensdrecht
  • TC De Markies Bergen-op-Zoom
  • De Boezemvrienden Hoogerheide
  • De Modderfokkers (NL)
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (NL)
  • Adventure Team Brach (Maasbracht)
  • Mountainbike Club Bergen
  • ATB-bikers Eindhoven - Tilburg - DenBosch
  • Dijk- en Duinbikers Enkhuizen
  • RTC De Pédaleurs Bergen-op-Zoom
  • WTC De Contente Eersel
  • Haaibikers Ulicoten
  • De Kleppers Dongen
  • WTV Alphen
  • ATB 26 inch Bladel
    Foto
    Foto
    Websites van andere clubs (NL)
  • WDD-team Capelle aan de IJssel
  • Meej Tevreje Bakkes Roosendaal
  • ATB Vessem
  • Team X-treme Burgh-Haamstede Zeeland (NL)
  • Golden Boys (NL)
  • Sites en blogs van andere bikers
  • Tinman (Weert NL)
  • Ivo Maes Tips & Tricks (B)
  • MTBLily (B)
  • Ronald Van Schaik (NL)
  • Maurice Garin (NL)
  • MTB Peter Diesel GT (NL)
  • Moving Marathon Team
  • Peter Willeboordse (NL)
  • I-mac (B)
  • Fietsmakkers (B)
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Sites en blogs van andere bikers
  • Housebiking (Goes NL)
  • Rock 'n Dust Ronald Vogely (Heerlen NL)
  • Big Bad Wolf
  • Ronny's fietsroutes GPS
  • Fons Moors
  • Stoempen - Pieter Beernaert (Roeselare)
  • Dion Gilissen Eijsden (NL)
  • Donavan Leyn (Menen)
  • Jan Claes (Oelegem)
  • Patrick Goos (Lendelede)
    Foto
    Sites en blogs van andere bikers
  • MacRed (Mountain Challengers)
  • Hardie (Mountaintop.be)
  • Endorfin
  • Guy Wuilmus (foto's)
  • Michel Caps (racefiets)
  • Toer de Frans
  • Trade-n-cycle
  • Louis Baseler (Huijbergen NL)
  • Ronald van Schaik (Kapelle NL)
  • VTT & Toertochten
    Foto
    Sites en blogs van andere bikers
  • Jac Van Rijsbergen (NL)
  • Harry Rasing Zumpelvelder (NL)
  • Gert P Switch87 (Tongeren)
  • Ixxel (Opwijk)
  • Adri
  • NosTech MTB-Team
  • Vaste routes
  • MTB in België (BLOSO)
  • MTB in België
  • MTB in Nederland
  • MTB in Frankrijk
  • MTB in Duitsland (Sauerland)
  • Fietsroutes in Vlaanderen
  • Grote Routepaden
  • Slovenië
  • Kroatië en Slovenië
  • Dolomiti di Brenta Bike Italia
    Foto
    Vaste routes en zelf routes uitstippelen
  • Ride My MTB
  • MTBroutes
  • Adamello Bike
  • Route You
  • Profil Stevens
  • Foto
    Foto
    Kleding en accessoires
  • Bioracer (B)
  • Bobshop (D)
  • DealExtreme (Hong-Kong)
  • Feryn (B)
  • Futurumshop (B)
  • Futurumshop (NL)
  • Valutawear (NL)
  • NoDrugs (B)
  • Hopmans Fietsgigant (NL)
  • Bike-components (D)
    Kleding en accessoires
  • Radsportbekleidiung
  • Trikotexpress
  • Wielrennershop
  • Ali Express
  • Assos
  • Ribblecycles
  • BBB-parts
  • SMS Santini Italia
  • Redvil
  • CBike
    Kleding en accessoires
  • Cycling outfit
  • Carvalho
  • Bicyclinghub
  • Bikemania
  • Parker International
  • Itek
  • Futurumshop
  • Chainreactioncycles
  • Vlaanderen vlagt
  • Bike-O-Mania
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Antwerpen

    Pirate parrot flying sky

    Antwerpen

    Video's nightride 2010
  •  

    Nightride De Papegaai 2010 deel 1
    by Jinba Ittai
     

    Nightride De Papegaai 2010 deel 2
    by Jinba Ittai
     

    Nightride De Papegaai 2010 deel 3
    by Jinba Ittai

    Geschiedenis

    Mountainbiking begon in de late jaren '60 en vroege jaren '70 van de 20e eeuw. In die tijd was er geen mountainbike. De eerste mountainbikes waren gebaseerd op de frames van Schwinn. De rijders gebruikten luchtbanden voor op het strand en voorzagen de fiets van versnellingen en een motorcross stuur. Ze daalden heel snel van de mountain fireroads. De sport is ontstaan in Californië (zie externe links).

    Het was pas in de late jaren 70 en de vroege jaren 80 dat fietsproducenten startten met de productie van mountainbikes met gebruik van lichtgewichtmaterialen. Gary Fisher wordt gezien als de eerste producent van de mountainbike in 1979. De modellen waren eigenlijk gewone wegfietsen met een bredere frame en vork om bredere banden toe te laten. De sturen waren ook anders, ze waren recht en niet lichtjes gebogen zoals sturen op racefietsen. Ook waren sommige onderdelen rechtstreeks overgenomen van de BMX fiets. De eerste massaal geproduceerde mountainbike werd geproduceerd door Specialized en had 18 versnellingen.

    Tot voor kort, hadden de mountainbikes een wegfietsstijl en afmetingen. Omdat het mountainbiken opkwam en er dus agressievere rijstijlen kwamen, kwamen er nieuwe modellen die sterker en beter waren en betere afmetingen hadden om agressiever te kunnen rijden zoals: over obstakels rijden en houten bruggen en ramps. Nu zijn de mountainbikers gekend om hun meer BMX stijl namelijk op en over alles springen. Nieuwere modellen hebben of 24 of 27 versnellingen, 3 bladen voor en 8 of 9 tandwielen achter.

    De nieuwste mountainbikes hebben meestal de volle uitrusting. Vroeger hadden de mountainbikes een stijf (=ongeveerd) frame en geen voorvering. In het midden van de jaren '90 kregen mountainbikes voorveringen. Dit ontlastte de armen van de fietser. De eerste veringen waren 38-50mm lang (3/2 tot 2inch). De vroege veringen waren zwaar en bewogen op en neer terwijl de fietser trapte. Dit nam veel energie weg, vooral tijdens steile hellingen. Om dit te verhelpen werd vering ontworpen waarbij de hoeveelheid vering kan worden geregeld. Veel rijders schakelen de achtervering uit als ze hard fietsen of een steile helling beklimmen. De meeste veringen hebben 100mm (4 inches) veerlengte. De meer agressievere fietsen voor downhill en freeride hebben 200-230mm (8-9inch) veerlengte. Veel rijders prefereren toch een hardtail (= alleen voorvering) frame.

    Foto
    Foto
    Foto
    Music Maestro!
  •  

    Bart Herman
     

    Matthias Reim
     

    Stef Bos
     


    Little talks (Of Monsters and Men)



    Clouds by Zach Sobiech



    Susan Boyle (Britains got talent 2009)


    Only Teardrops - Emmelie De Forest 2013


    Only love survives - Ryan Dolan 2013
    StrammerMax's Papegaaienblog
    De Papegaai Bike Team
    28-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oeterdalmarathon te Opoeteren op 25-08-2013
    Oeterdalmarathon (20-40-75-90-100 km) van WTC De Wringers en WTC Blijf Jong te Opoeteren-Dorne (Maaseik) op zondag 25-08-2013.

    Het was voor deze zondag een moeilijke keuze omdat er zo veel potentieel mooie toertochten te beleven waren met een aanbod van grote afstanden. Zo was er de marathon van MTB Mastentop in Kasterlee, niet zo ver van de voordeur, de marathon van de Tieltse Wielervrienden vanuit Tielt-Winge in het mooie Hageland, de vermoedelijk zware Transsambrienne van de Crazybikers in Anderlues, de Oeterdalmarathon vanuit Opoeteren-Dorne en allicht ander moois nog verder van huis. Vorig jaar heb ik gekozen voor de toertocht in Kasterlee, maar omdat ik er al een aantal jaren “kind aan huis” ben en de datum van deze tocht verlaat was in vergelijking met vroeger, ben ik ook dit jaar trouw gebleven aan WTC Blijf Jong en WTC De Wringers en heb de 111 autokilometers er bij genomen om present te zijn op de Oeterdalmarathon vanuit Opoeteren-Dorne (Maaseik). Misschien dat het stuurbordje voor de marathonrijders er ook wat aan doet, dat maakt het toch altijd wat “echter”! Er kon gekozen worden voor een toertocht van 20 en 40 km en een marathon van 75-90-100 km. Om 5.30 u opgestaan en even over achten arriveerde ik in Opoeteren. Een groot voordeel in vergelijking met de voorgaande jaren was de beschikbaarheid van een grote parkeerweide op een stoppelveld zodat de deelnemers hun wagens niet dienden achter te laten langsheen de smalle asfalt- en assenwegen tussen de maïsvelden. Aan de voetbalkantine van Flandria Dorne was een grote bewaakte bikeparking voorzien.

    Me ingeschreven, formuliertje ingevuld en stuurbordje geplaatst zodat ik omstreeks 8.30 u in het gezelschap van vele anderen vol verwachting kon beginnen aan een lange rit doorheen de uitgestrekte bossen van deze streek. Het weer beloofde alvast beter te worden dan voorspeld, het was frisjes, maar er zat blauw in de lucht en de zon priemde tussen de bomen. Een jasje met mouwen kon ik wel goed verdragen. Zoals verwacht volgden eerst een aantal brede assenwegen tussen de maïsvelden en doorheen enkele stroken bos. Op 5 km diende de eerste echte plezante singletrack zich aan en die eindigde net zoals vorig jaar op diepe sporen vol water. Vorig jaar was één van de drie bikers die toen voor me reden hier al voluit in het water gevallen! 8.45 u. We vervolgden onze weg over een smal spoor doorheen een met gras begroeide brede brandgang tussen de bossen en dat was voor mij het sein dat zich dadelijk rechtsaf de eerste stevige korte klim zich zou aandienen. Aldus gebeurde, zo ook wat ik verwacht had, meer bepaald van niet helemaal rijdend tot boven te geraken! Maar ik was niet de enige. Toen ik boven even aan de kant ging kwamen degenen die het wel tot boven gehaald hadden hijgend voorbij.

    Na een grasspoor op de beboste hoogvlakte ging het even later wel lekker snel terug naar beneden om een breder bospad te bereiken. We passeerden dan de plek waar een zone afgemaakt is met een afsluiting van in elkaar gevlochten takken. 9 km om 8.55 u. Op 11 km kregen we nogmaals een knappe singletrack, waarna bospaden met verschillende ondergrond en over enkele kuitenbijters me tot de eerste splitsing voerden. Deze bevond zich op 12,50 km van de start om 9.15 u. Hier werden de toertochtrijders voor de 25-40 km gescheiden van de stuurbordjesdragende marathonrijders voor de ritten van 75-90-100 km. Er stoven een aantal rijders in de richting van de langste ritten, maar er keerde er eentje weer die daarna weer vertrok en even later met zijn maten terugkeerde! “Of ze misschien zinnens waren van 90 km te gaan rijden?”, waarop ze de richting van de toertochten uit gingen. Een treintje snelle echte bikkels stoof wel zelfverzekerd de track van de marathon in. Eerst nog m’n jasje uitgespeeld en in de rugzak gepropt, want ik zweette me te pletter!

    Het was een korte track die uitgaf op de brede drukke verkeersweg, ik vermoed de grote baan van Genk naar Maaseik, waarop de afrit Genk-Oost van de E314 ligt en die As en Niel-Bij-As passeert, plaatsen langs dewelke ik vanochtend de start had bereikt. Deze brede weg met twee maal twee rijstroken loopt daar dwars door de bossen die we aan de overkant weer in doken. Eentje van een snel rijdend groepje sjeesde me voorbij, had niet gemorken dat we hier dienden over te steken en werd door zijn maten teruggefloten! Direct weer het bos in met de imposante bomen over een singletrack, lekker naar beneden! Aan het lekker lui naar beneden bollen kwam al snel een einde toen enkele ferm zwaar klimmende bospaden zich aandienden! Brede en smalle paden wisselden elkaar af tot de bekende “put” op 15 km, gelegen op een grindpad in het bos. Als je u daar gewoon naar beneden laat bollen, ontwikkel je een zodanige snelheid dat je zonder trappen ook weer boven komt! Zulke plekken zijn de enige aanknopingspunten voor een niet-inboorling (uitboorling?) zoals ik, want de meeste locals kennen de bossen en namen van de plaatsen in hun speeltuin op hun duimpje! Voor uitheemsen zien de bossen er immers overal eender uit! 9.35 u.

    Even verder kwam ik voorbij het restaurant De Mechelse Bresse, midden de bossen. Een bospad op en af voerde me doorheen een donker bos! Op 19 km raakten we even de bewoonde wereld aan een straat die doodliep op het bos en op 20 km doorkruisten we een open stuk heide op een paadje tussen twee lage draadafsluitingen waarachter schapen graasden. Hier hadden we een knap uitzicht over de omgeving. Aan de overzijde van de open vlakte ging het weer de bossen in. We reden er in een donker bos tussen de varens om daarna een lange zandweg in te slaan. Op 21 km moesten we onze fiets over het spoor van de railbike tillen. 10.00 u. Tot 25 km volgden redelijk vlakke paden en tracks door knappe bossen. Omstreeks 26 km bereikte ik de eerste bevoorrading die onder een tentje opgesteld stond naast een asfalt toeristisch fietspad. Daardoor hadden we hier heel wat bekijks van de vele passanten en wielertoeristen die profiteerden van het mooie weer.

    Aan de stop was het een blij weerzien met enkele leden van de Wringers en met “Vos in de bossen”, een inboorling die mij al een paar keren mee op sleeptouw genomen heeft voor een stevige rit in de bossen van Maaseik. Hij was zijn conditie weer aan het heropbouwen nadat gezondheidsproblemen het aantal uitstappen met de fiets het afgelopen jaar had teruggeschroefd. Daarom dat het van zijn kant ook wat stiller was op het forum, terwijl hij vroeger toch geregeld van zich liet horen! Blijkt dat de behandelende arts wel even moest slikken toen hij de aard van de beoefende sport en zeker de aantallen afgelegde kilometers per rit vernam! Omdat hij één van de weinige bikers is die aan hetzelfde tempo rijden als ik, waarbij wel moet vermeld worden dat de mens tien jaar ouder is dan ondergetekende, was dit de uitgelezen kans om de rest van de rit in elkaars gezelschap te rijden. Mocht de dokter zien hoe hij nog probleemloos van sommige hellingen naar beneden bolt, hij zou zeker zijn hart vasthouden! Aan de stop was er een ruim aanbod aan bananen, appelsienen, allerlei soorten wafels en koeken, waaronder die lekkere eierkoeken, sportdrank en water.

    Na een rustpauze samen met Vos de bossen in getrokken voor het vervolg van de marathon. Het parcours verliep over een afwisselend aanbod van smalle en brede boswegen, singletracks en af en toe een stevige kuitenbijter of lekker snelle afdaling. In niets anders dan bossen, zonder sporen van de bewoonde wereld te zien. Omstreeks 32,50 km bereden we de paadjes in de knappe bossen die ons in het gezelschap van een atletische jogger tot aan het station van Eisden brachten. Dit is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 21B (Boxbergheide - Eisden) in Eisden, een deelgemeente van de gemeente Maasmechelen. Het stationsgebouw was oorspronkelijk in hout opgetrokken. Na een brand werd het vervangen door een stenen gebouw. Nadat het station in 1983 werd gesloten voor het reizigersverkeer, bleef het goederenstation nog enkele jaren open. Op 18 december 1987 vertrok de laatste trein met steenkool naar de cokesfabriek van Marchienne-au-Pont. In het stationsgebouw is een horeca-zaak gevestigd. Het station fungeert ook als tussenstop van het railbikespoor As-Eisden-As. Ik meen dat Vos me ooit eens verteld heeft dat er soms nog een treintje rijdt wanneer er een voetbalwedstrijd is in Genk. De supporters krijgen na de match nog de kans om een pint te drinken, waarna het treintje hen weer terugbrengt! 11.00 u.

    Doordat we even gestopt waren haalde de jogger ons weer in en na het oversteken van de overweg van het railbikespoor doken we samen met hem opnieuw een singletrack vol wortels in. Op 34 km was het toch even te voet aan een korte maar stevige klim op een plek waar het pad eventjes in twee splitst. 11.15 u. Daar kroop ik alvast naar boven toen Vos eventjes aan de praat was met een hem bekend biker. Deze is nog een tijdje met ons mee blijven rijden tot hij weer zin had om de marathon aan zijn eigen tempo verder te zetten. Op 38 km kregen we de singletrack die vlak naast de draadafsluiting van de Maasvallei loopt en waar je moet laveren tussen de draad en de boomstammen en over wortels. Bovendien zwiepten voortdurend laaghangende takken en twijgen in je gezicht! Soms waren de takken zodanig uitgegroeid dat je best even de ogen sloot en moest raden waar je reed!

    Eens de hoek om stond er een bord dat de controle van de nummerbordjes aankondigde. Ik weet niet waarom. Het kan best zijn dat de organisatie per deelnemer moet betalen voor het betreden van de Maasvallei. Wandelaars betalen 2,50 euro! Of omdat mountainbiken er sinds kort verboden is, met uitzondering van het downhillparcours (7,50 euro per dag). Daarom dat de terrils niet meer mogen beklommen worden! Ik zie anders het nut er niet van in. Zwartrijders kunnen enkel onderschept worden bij aanvang, daar moest je een inschrijvingsbewijsje afgeven, of aan de bevoorradingen als ze onrechtmatig zouden eten. Men kan niemand beletten om op eigen houtje delen van het uitgestippelde parcours te berijden, tenzij het private terreinen betreft! In het midden van een oud overwoekerd betonbaantje was een scheiding voorzien met lint en kalkstrepen voor de rijders heen en de rijders terug. Ik had wel wat te doen met de Wringer die daar de hele tijd alleen instond voor de controle, alhoewel die dat schijnbaar niet aan zijn hart liet komen!

    Aldus doken we na een strook bos op 40 km het weidse terrein van de Maasvallei of Klein Scandinavië aan het Nationaal Park Hoge Kempen in. Met bij aanvang een knap vergezicht op de begroeide terrils en de grote vijvers van de eertijdse grindontginning die aan Scandinavië kunnen doen denken. Of hoe de natuur deze voormalige mijnsite van Eisden op de grens van Maasmechelen en Dilsen-Stokkem weer inpalmt. We reden er eerst een stuk over het gehavende asfalt rondom een deel van de vijver om vervolgens getrakteerd te worden op een stevige klim over een graspad tussen struiken en bomen. Deze keer versperden er geen loslopende runderen het pad zoals vorig jaar! Omstreeks 11.50 u beklommen we de houten trap om boven het bos weer in te duiken. Ter hoogte van het downhillparcours van de Filthy Trails kregen we nogmaals een zware klim voor de wielen. 42 km om 12.00 u. Daarna ging het weer gestaag naar beneden, zo ook over het vervolg van de oude asfaltbaan rond de vijver. We kruisten een viertal tegenliggers, jongere gasten die misschien gingen downhillen. Tijdens het laatste stuk door de Maasvallei ging het weer even fel op en af en omstreeks 47 km bereikten we opnieuw de controlepost, waardoor er een einde kwam aan een knappe lus van 7 km doorheen dit bijzondere gebied. Allicht zullen een aantal bikers betreuren dat de terrils niet meer mogen betreden worden. Voor mij maakte het weinig uit. Ik raakte er toch niet rijdend tot boven op, wel te voet om eens van het uitzicht te genieten, en rijdend naar beneden vond ik over het smalle met stenen bezaaide paadje ook te riskant voor mijn oude knoken! Maar het is jammer voor degenen die dat wel konden!

    Een kilometer verder dienden we een grote baan te kruisen, ik vermoed dezelfde baan van Genk naar Maaseik van daarstraks, waarmee we de Maasvallei definitief achter ons lieten. Daar stond een man met zijn auto aan de kant en die kende blijkbaar de Vos. Achteraf wist deze me te vertellen dat het de plaatselijke boswachter was. Hij was onnodig naar hier gekomen wegens gebeld door mensen die gezegd hadden dat er mountainbikers door de schapenweiden reden! Die open plek waar een paadje tussen de draadafsluitingen loopt. Door het hoge gras kon je die draden niet zien staan en zullen die mensen gedacht hebben dat de bikers onterecht tussen de schapen reden! Daardoor had de mens zijn werk thuis onderbroken. Gyprocwanden plaatsen!

    Aan de overkant van de weg doken we het Dilserbos in om er weer te kunnen genieten van de vele paden op en af. Omstreeks 50 km reden we voorbij een tentenkampement van een jeugdbeweging. 12.40 u. Bospaden van verschillend allooi, breed en smal en met de nodige kuitenbijters werden ons deel. Ter hoogte van het kruispunt van Driepaal met de Europalaan troffen we de tweede bevoorrading aan de rand van het bos op 55 km van de start even voor 13.00 u. Daar stonden nog enkele bikers en er kwamen er ook nog enkele toe. Twee bikers van WTC Blijf Jong kwamen informeren of ze al met het opruimen van de pijlen voor de lussen van 90 en 100 km mochten beginnen. Ze vermoedden dat wie hier nu nog arriveerde niet meer voor de langste ritten zou kiezen. Na de inwendige mens versterkt en de dorst gelest te hebben, weer op weg voor de laatste etappe. Er kwamen toen nog drie mannen in identieke blauwe pakken toe.

    Een mooie singletrack voerde ons door een vrij woest bos. Op enkele plaatsen werden er nieuwe hoogspanningspylonen geplaatst. Het blauwe trio haalde ons in. Omstreeks 56 km reden we onder een oud spoorwegbruggetje van een voormalige spoorlijn waar nu een toeristisch fietspad op was aangelegd. De plek herinnerde ik me van vroegere passages. Evenzo dat hier een stevige en redelijk lange klim volgde over een breed grindpad in een uitgedund bos. Nadien volgden lange singletracks doorheen de bossen. Na het kruisen van een baantje doken we weer een stuk bos in. Er volgde een kort stukje asfalt en de doortocht van een assenweg aan Bergerven waar huizen op grote domeinen achter het groen verborgen stonden. Op het einde van de weg kwamen we uit op de oever van de Zuid-Willemsvaart, na 62,50 km om 13.30 u.

    Vanaf de oever van de vaart volgde een korte steile klim. Boven stonden de drie mannen in de blauwe pakken te morrelen aan een fiets. We doken weer het knappe bos in om er omstreeks 64 km rakelings voorbij een diepe put te rijden. De bordjes die de vorige keren op instortingsgevaar wezen, waren thans verwijderd. In een klimmetje stak het blauwe trio ons weer voorbij. Omstreeks 66 km kregen we een lange klim in een soort smalle semi holle weg die een meter dieper in de grond steekt dan de omgeving. De plek herinnerde ik me vanuit eerdere edities. Op 67,50 km kregen we op een kruispunt van bospaden een splitsing tussen de 20-40-75 km en 90-100 km. Vorig jaar heb ik hier voor de 100 km gekozen. Toen was er ook nog een optie op 115 km maar daar hadden slechts een twintigtal bikers voor gekozen! Deze keer hadden we geen keuze, want de vermeldingen voor de 90-100 km waren reeds verwijderd. Op die lus was men met het opruimen van de pijlen begonnen. Geen erg, met 75 km konden we genoegen nemen.

    We kregen in elk geval tijdens het laatste tiental kilometers nog een aantal ferme kuitenbijters voor de wielen. Uitbollen was er in geen geval al aan de orde! Bovendien konden we er genieten van nog een aantal zeer knappe paden. Aan een parking ter hoogte van een verharde weg in het bos daarstraks had ik al gemerkt dat twee jonge gasten ons met meer dan gewone aandacht zagen voorbijrijden. Op een gegeven ogenblik werd ik op de hielen gezeten door bikers en één daarvan vroeg: “Meneer, mag ik u wat vragen?” Het bleken die twee jonge gasten te zijn, ik schat jongens van een jaar of twintig. Of wij soms meededen aan een wedstrijd? Want zij hadden nog al bikers met bordjes aan hun stuur zien passeren. Zij hadden pas beiden een bike gekocht, waren hier wat komen rijden en de pijlen beginnen volgen. Hen uitgelegd dat het eigenlijk een toertocht betrof, georganiseerd door een lokale club, maar dat het niet de bedoeling was van als eerste over de meet te komen. Want in dat geval maakten wij geen enkele kans! Hen uitgelegd dat er wel elk weekend zulke tochten georganiseerd worden en waar ze de kalenders daarvan op internet konden vinden! Ze wensten ons nog een plezierige namiddag en klommen gezwind de volgende helling op! Het waren vriendelijke en beleefde jongens. Hopelijk worden ze door de microbe gebeten en kunnen ze nog een leven lang plezier beleven aan hun fiets en hun zwerftochten door de bossen.

    Het ging inderdaad een ferme helling op, voor ons vanaf halverwege te voet, en boven stond een bord met een kaart en aanwijzingen. Op deze plek werd ik vorig jaar in juli, tijdens de laatste uitgave van de zomertocht van de Wringers, thans vervangen door een tocht van Deireleire Fiëste (13-07-2013), ook aangesproken door drie jonge gasten die op eigen houtje een tocht reden. Dat moeten duidelijk studenten geweest zijn, want er was een Limburger bij die deze streek kende vanuit zijn jeugd, en iemand die een duidelijk Antwerps accent had! De Limburger had toen zijn twee maten op sleeptouw genomen. De geschiedenis herhaalt zich blijkbaar!

    Vanaf 70 km kwamen we even uit het bos tevoorschijn op asfalt en reden we kort doorheen de bewoonde wereld, om dan toch weer het bos in te duiken over nog een aantal mooie singletracks. Een bordje meldde dat we aan de laatste vijf kilometers begonnen. Tot bijna de laatste snik konden we van de bossen genieten. De overtocht van de assenwegen tussen de maïsvelden van Dorne toonden aan dat de rit nu dan toch bijna ten einde was. Op de parkeerweide stond nog een handvol wagens en na 78 km reden we het voetbalterrein van Flandria Dorne weer op. Omstreeks 15.00 u konden Vos en ik een punt zetten achter deze editie van de marathon van het Oeterdal. In de kantine zaten nog een groep jolige Wringers, waaronder de man die aan de controlepost in de Maasvallei stond, en enkele deelnemers. Buiten stond een friet- en hamburgerkraam en de mensen van de CM die voor de massages hadden gezorgd begonnen zo stilaan hun tenten op te vouwen. Nog tot een uur of vier nagepraat met den Vos bij een kuipje blonde en donkere of twee. Afscheid genomen aan de bikeparking. De Vos trok met de bike huiswaarts en ik heb de mijne nog proper gespoten aan de bikewash. Mijn wagen stond nog als laatste op het stoppelveld. Toen ik mijn spullen aan het inladen was, kwam daar nog een wagen met een Wringer toe die de parkingborden van de dranghekkens kwam verwijderen. Hij stak z’n hand nog op waarmee het doek viel over deze editie en ik de 111 km huiswaarts weer kon aanvatten. Helaas reed ik op de E313 en niet op de E34, anders had ik nog een glimp kunnen opvangen van de nieuwe brug die vandaag in Oelegem over het Albertkanaal werd gelegd! Het was wel wat aanschuiven ter hoogte van de brug over het kanaal in Pulle omdat daar nieuwe asfalt werd gelegd.

    De rit was dubbel zo plezant omdat ik deze zeldzame keer eens met iemand van hetzelfde kaliber kon meerijden. Anders had ik weer grotendeels alleen door de bossen gezworven! Niet dat ik veel van zeggen ben onderweg, ik praat trouwens niet graag tijdens het rijden, en je kan even goed van iemands gezelschap genieten zonder dat er veel moet gebabbeld worden. Degene die op de meest stevige hellingen rijdend tot boven geraakte wachtte steeds op de andere die het niet haalde. Hier en daar werd een rustpauze ingelast. De eerste kilometers waren soms wat frustrerend omdat iedereen mij voorbij vloog en als je met twee wordt voorbijgevlogen is dat toch nog anders! Tijdens marathons worden de (groepjes) bikers vaak fel uiteengetrokken en rijd je als enkeling vaak kilometers alleen! En tegenover Vos voel ik me ook minder gegeneerd wanneer ik wat rijd te stuntelen. In ander gezelschap heb ik daar wel meer last van, omdat ik al op voorhand weet dat ik meestal de zwakste van de groep ben! Regelmatig samen rijden met den Vos zit er helaas niet in als je 110 km van elkaar woont! Ik ben ’s avonds als een blok in slaap gevallen en heb op maandag wel enigszins rondgelopen als een houten Pinokkio met die lange rit nog in de benen, maar een pak mooie herinneringen rijker!

    Voor een filmpje van JB (TT 40 km): klik hier!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!






    28-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oh sweet Lorraine...
    Fred (96) schrijft dé lovesong voor zijn overleden vrouw!

    In plaats van de voorgeschreven YouTube-videolink, stuurde de 96-jarige Fred Stobaugh een grote enveloppe in voor de liedjeswedstrijd van de Green Shoes Studios. Daarin zat de tekst van zijn liefdesliedje, een ode aan zijn onlangs overleden echtgenote Lorraine. De mensen van Green Shoes waren zo gepakt door 'Oh Sweet Lorraine', dat ze de lyrics gratis én professioneel op muziek lieten zetten. Hou die zakdoeken maar binnen handbereik.

    Lorraine was 91 jaar toen ze in april jongstleden overleed. In 1938 had Fred Stoagh, uit Illinois, haar leren kennen. Twee jaar later zetten ze de grote stap: een huwelijk dat 73 jaar zou duren.

    Fred goot de liefde voor zijn vrouw in een liedjestekst en stuurde die in voor een singer-songwriterwedstrijd van de Green Shoes Studios. Dat moest normaal via een YouTube-videolink, maar daar had de bejaarde auteur van 'Oh Sweet Lorraine' geen kaas van gegeten. Een doodgewone omslag met zijn liedjestekst zou volstaan. "Ik ben geen muzikant en zingen kan ik ook al niet. Ik zou de mensen alleen maar de stuipen op het lijf jagen", grapt de man. "Maar ik moest en zou de liedjestekst voor de liefde van mijn leven wereldkundig maken".

    Bij Green Shoes Studios waren ze zodanig aangegrepen door de tekst en het verhaal dat er achter schuilgaat, dat ze besloten de lyrics door profs op muziek te laten zetten. Geheel gratis, nog wel. Het resultaat ontroerde de oude man zichtbaar. En we nemen aan dat ook u niet onverschillig zal blijven bij het horen van het liedje.

    Bron: Het Laatste Nieuws 27-08-2013



    A letter from Fred

    65 jaar getrouwd koppel overlijdt elf uur na elkaar!

    Een koppel uit het Amerikaanse Dayton (Ohio) dat ruim 65 jaar lief en leed met elkaar had gedeeld, overleed eerder deze maand elf uur na elkaar. De nabestaanden van Harold en Ruth Knapke zeggen in de afloop van het 'liefdessprookje' de toewijding te herkennen die de twee elkaar tijdens hun huwelijk hadden geschonken.

    We denken dat hij haar gezelschap wilde houden totdat ze dit leven zou verlaten en aan een volgend leven zou beginnen aldus hun dochter Margaret Knapke.

    Volgens de dochters van het echtpaar wist hun 91-jarige vader zichzelf de laatste jaren ondanks tal van gezondheidsproblemen op de been te houden en aan de zijde van zijn echtgenote te blijven, zodat ze de 'volgende stap in hun reis' samen konden ondernemen. Zijn overlijden, door de kinderen beschouwd als een 'allerlaatste daad van liefde', kwam het eerst. Zijn 89-jarige echtgenote volgde luttele uren later.

    "We denken dat hij haar gezelschap wilde houden totdat ze dit leven zou verlaten en aan een volgend leven zou beginnen", aldus dochter Margaret Knapke. "En zo is het gegaan." Het overlijden op 11 augustus kwam een paar dagen voor het koppel 66 jaar getrouwd zou zijn geweest.

    Het echtpaar, dat zes kinderen nalaat, is gezamenlijk begraven. Kleindochters droegen de kist van Ruth, kleinzonen die van Harold. Dochter Carol Romie: "Ze waren zo toegewijd en loyaal, ze zouden echt nergens zonder de ander naartoe gaan."



    Een huwelijksfoto van het stel, gedateerd 20 augustus 1947.© ap.




    Harold en Ruth Knapke afgelopen juni.© ap.

    Bron: Het Laatste Nieuws 27-08-2013

    27-08-2013 om 13:30 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Lokeren op 24-08-2013

    Bijlkens VTT (30-50 km) van WTC De Bijle Spurters tijdens de Bijlkenskermis te Lokeren op zaterdag 24-08-2012.

    Op deze zaterdag nog eens een streek opgezocht in Oost-Vlaanderen waar ik zelden kom rijden. West-Vlaanderens Mooiste in Roeselare, vorig jaar gereden, was me wat ver en zo ook Herzele in Oost-Vlaanderen. In Zele heb ik al wel eens meer gereden, dus viel mijn keuze op de Bijlkens VTT (30-50 km) van WTC Bijle Spurters ter gelegenheid van de Bijlkenskermis in Lokeren. Ik zat pas goed en wel in de auto of in Antwerpen gingen de hemelsluizen al ferm open, maar eens de Kennedytunnel voorbij lag alles droog! Het was even gissen naar de startplaats vanuit een achterin gelegen tent, niet zichtbaar van op de straat. Even verder een parkeerplekje gevonden in dezelfde straat. Het geheel aan de start deed me wat denken aan de Waeyenbergkermis en de Boerenbike in Opwijk-Droeshout, maar dan op een kleinere weide, zonder Decap-orgel en met heel wat minder mensen! Me ingeschreven bij de enige persoon die daar voor zorgde en omstreeks 9.45 u was ik op weg via een paadje achter de tent tussen de maïsvelden.

    Via woonstraten ging het de wijk Puttenen van Lokeren uit. Op anderhalve kilometer van het vertrek scheen de eerste off-road zich aan te dienen toen we langsheen een waterloop, ik veronderstel de Durme, reden en onder een brug door moesten. Maar de passage langs het water was kort van duur. De eerste off-road kwam op een goede 3 km onder de vorm van een assenweg. Daarna kwam er weer asfalt onder de wielen tot in de Bosaardestraat. Na 4,50 km ging het een graspaadje aan de Durme op naast de Daknambrug op de plaats waar de Gentdam overgaat in de Pontweg aan een oud huis met nieuwe achterbouw. Verderop in de Pontweg werd mijn aandacht getrokken door een mooi gerestaureerd huis, naast het Durmehof, in Daknam (Lokeren). Deze Art-Nouveau-villa kreeg als naam “Mijn Droom” en wordt blijkbaar ook het Boerenkasteeltje genoemd. Tot 6,50 km ging het dan over het jaagpad naast de Durme, zijnde een graspad tussen de struiken. Tot 7,50 km trof ik een vrij lange weg over grind en beton tot in Eksaarde (Lokeren). Na de doortocht van de dorpskern volgde een smal grasspoor tussen bos en velden en doorheen een stuk bos tot in het natuurreservaat De Linie. Daar had ik even het gezelschap van twee joggers, vader en zoon of grote en kleine broer? Een hobbelig graspaadje leidde me naar een smal assenwegeltje doorheen gras met de passage van enkele stroken bos om uit te komen aan de schilderachtig tussen de bomen aan de rand van het bos gelegen Kruiskapel uit 1626. Op de plaats van de waterput voor de kapel zou een zekere Boudwijn met de Negen Ponden tijdens werkzaamheden op zijn akker twee kruisen opgegraven hebben die begonnen te bloeden!

    De Kruiskapel is gebouwd in 1632 op de plaats waar volgens de legende in 1317 twee miraculeuze kruisbeelden worden gevonden. De gemetselde put in de nabijheid van de Kruiskapel geeft de exacte plaats aan waar een zekere Boudewijn met de Negen Ponden de kruisen opgraaft. Opeens stoot zijn spade op een hard voorwerp: een kruis, en wanneer hij het uit de grond trekt, vloeit er bloed uit. Boudewijn vindt nog een tweede kruis, twee Romeinse schalen en een speer. Terwijl hij die mysterieuze voorwerpen naar huis brengt, beginnen spontaan alle klokken van de kerk van Eksaarde te luiden. De wonderlijke gebeurtenissen en ook het samenblijven van de beide kruisen worden toegeschreven aan bovennatuurlijke krachten. Merkwaardig is dat de kruisen gemaakt zijn van een metaal waarvan de samenstelling totaal onbekend is. Pogingen om de kruisen met goud te bekleden mislukken telkens. De Kerk beschouwt de kruisen van Eksaarde niet als relikwieën. In de achttiende eeuw laat monseigneur Van Eersel, bisschop van Gent, aan elk kruis een echte relikwie bevestigen: een splinter van het kruis van Christus. De kapel is sinds 1995 een beschermd monument.

    Heel even duiken we er het achterliggende bos in. Assenwegen en graspaden die deel uitmaken van het Liniewandelpad brachten me op 13 km van het vertrek tot aan de Moervaart. De Moervaart en de Zuidlede vloeien samen in Daknam om er de Durme te vormen. Even verder zag ik vlak naast het water een kruisbeeld staan met een foto van een ouder echtpaar: “Viktor en Marie 8-12-2011”. Ik vroeg me af of hier misschien een schip gezonken was. Het wereldwijde web gaf me het antwoord. Op deze plek is een bejaard echtpaar om onduidelijke redenen met hun auto in de Moervaart gesukkeld. Het ging nog even naast de vaart tot aan de iets verder gelegen Sinaaibrug die pal op de grens tussen Eksaarde (Lokeren) en Sinaai (Sint-Niklaas) ligt. Het ging rechtsaf op het fietspad van de Nieuwe Baan in Eksaarde en ook daar stond ter hoogte van een bruggetje over een waterloop een kruisbeeld met een foto van een zekere Tom Waterschoot, 24 jaar, die daar op 05-10-2008 is verongelukt. Twee drama’s op enkele tientallen meters van elkaar!

    Die Nieuwe Baan lijkt me inderdaad een gevaarlijke weg te zijn waar hardrijden troef is. Een bewoner was er gras aan het maaien voor zijn huis, een goede ziel die ook de strook tussen de weg en het vrij smalle fietspad voor twee richtingen mee proper maakte. Even verder ging het linksaf van de grote baan weg een assenweg in die me weer tot aan de oever van de Moervaart bracht. Toen ik er even halt hield kreeg ik even het gezelschap van twee vrouwelijke Trotinetten, een mountainbikevereniging uit Lokeren. Daarstraks had ik al mannen met die vermelding op hun achterwerk zien passeren. Voor de vaart ging het linksaf om terug te keren op onze stappen en weer uit te komen op de Nieuwe Baan naast de Sinaaibrug die we nu dienden over te steken. Ik passeerde de orangerie en feestzalen Keysershof om Sinaai binnen te rijden. 16,50 km omstreeks 11.00 u.

    In Zwaanaarde (Sinaai) kregen we een lang stuk asfalt van de Leestraat voor de wielen. Intussen was het ook beginnen regenen, gelukkig niet al te hevig, en zag de omgeving er somber uit onder de zware grijze wolken. Het ging dan rechtsaf de zandweg ’s Graven Eke in die me op 19,50 km weer tot in Daknam bracht. Daar reed ik weer even over het beton van de Pontweg, waarna een servitude-graspaadje me door Daknam voerde. 21 km. Een kilometer verder voerde de tocht me doorheen een bosrijke woonzone waar statige villa’s en stokoude, soms piepkleine huizen elkaar afwisselden in de omgeving van de Kluisstraat in Lokeren. Een enigszins bizarre omgeving! Ik kreeg er nog steeds af te rekenen met regen. Aan het einde van de Kriktestraat werd mijn aandacht getrokken door een villa in aanbouw die nooit afgewerkt was. Er stonden ramen in, maar het dak lag er maar half op en doordat er nog geen dakgoten hingen liep het water langs de gevel naar beneden! Met vorming van mos tot gevolg! Zonde! Ik diende er de drukkere Sinaaistraat te kruisen om dan een assenweg tussen de velden in te slaan. 24 km.

    Op 25 km trof ik omstreeks 11.30 u de bevoorrading op het kruispunt met een betonwegeltje vlak naast de spoorlijn. Drie mannen zorgden er voor het gebruikelijke aanbod van bananen, appelsienen, peperkoek en wafels onder een grote paraplu. Er stonden nog twee bikers en er kwamen er nog vijf toe. Het druilerige weer nodigde niet uit om er lang te blijven staan. Op de plaats van de bevoorrading was meteen de splitsing tussen de 30 km en de 50 km. Voor mij ging het linksaf voor de langste route over het betonnen paadje naast de spoorweg tot in de Lange Beulestraat waar ik het grondgebied van Waasmunster bereikte. Daar de spoorweg over. Een asfaltbaantje en een kasseiweg die overging in een assenweg brachten me op 28 km tot aan het Oud Vliegveld in Waasmunster. Dit is een plek met weinig bewoning waar een aantal oude betonbanen doorheen lopen. De plek fungeerde in de tweede wereldoorlog als vliegveld. Van 29 tot 30 km reed ik over de betonbanen langsheen enkele grote met hoge hagen afgeboorde domeinen. Enig opzoekwerk leert me dat hier onder andere ex-textielmagnaat Jan De Clerck zijn domein heeft liggen en dat er al jaren onenigheid is over een volgens sommigen onterecht ingepalmde buurtweg.

    In ieder geval doken we op 30 km de bossen van Waasmunster in nabij de vaste rode route aldaar. Een kleine twee kilometer verder bereikte ik de parking nabij de oprit Waasmunster van de E17. Daar lag helaas heel wat rotzooi van diverse allure in het bos! We reden over de parking, keerden op onze stappen terug en reden boven op het talud naast de snelweg tot aan de volgende brug. Na het oversteken van de brug bereikten we de bossen van De Vaag, het speelbos van de gemeente Waasmunster. Ik ben hier dit jaar nog al eens gepasseerd tijdens een tocht vanuit Waasmunster. Hier in de omgeving moet ook ergens het grote witte kasteel De Roos staan. Blijkbaar heeft daar ooit een oplichtersduo dat 90 miljoen euro van de bank Crédit Lyonnais verduisterde gewoond! Zij bezaten ook het kasteel van Schelderode dat ik al te zien kreeg tijdens de toertocht vanuit Oosterzele. We reden niet voorbij het kasteel maar sloegen rechtsaf in de superzanderige Baudelodreef. 34,75 km. Vooral naar het einde toe lag hier enorm veel los zand. Ik trof er ook gele pijlen van een andere toertocht, vermoedelijk vanuit Zele, die hier de tegenovergestelde richting uit wezen. Op 36 km kwam er een korte singletrack die ook door de andere toertocht, maar dan in de tegengestelde richting, werd aangesneden.

    De track bracht me tot op het jaagpad naast de Durme. Daar reed ik over gehavende asfalt voorbij enkele grote vijvers tot aan een pompgemaal of gebouw van een sluisje ter hoogte van een beek. Ook daar de gele pijlen van een andere toertocht. Het ging voor mij verder langsheen de Durme. In de verte zag ik de snelweg liggen. 12.30 u. Er volgde een graspad op de dijk tussen bloemen, netels en kleine distels. Dit pad werd ook door de andere toertocht in de tegenovergestelde richting benut. Na 40 km arriveerde ik aan de voet van een brug van de snelweg over de Durme ter hoogte van de Donkerputstraat. De brug onder en weer het jaagpad op over recent vernieuwde asfalt. Aan de rechterkant lag een grote visvijver. 41,50 km. Even verder ging het vanaf het jaagpad het natuurgebied Molsbroek naast de Durme in. De gele pijlen wezen nu in dezelfde richting en ik zag ook kleine roze pijltjes! Verderop reed ik voorbij het (gesloten) bezoekerscentrum van het Molsbroek. Daar tegenover stond, verscholen achter de bomen, een eigenaardig gebouw! Een soort fort met hoge muren en een halfronde poortopening zonder deuren. Zeer bizar.

    Eens het bezoekerscentrum voorbij even afgestapt en de dijk op gekropen om een kijkje te nemen naar het Molsbroek. Dit is een moerasgebied met brede beken, waterpartijen en met bloemen begroeide eilanden. Ik meende een ooievaar te kunnen zien en reigers. De bloemen op hoge stengels maakten er een kleurrijk geheel van. De moeite waard om er eens te stoppen en rond te kijken.

    Aan het begin van de Molsbergenstraat naast het Molsbroek in Lokeren trof ik wel vier soorten pijlen aan! De oranje die ik diende te volgen, gele pijlen van een wandeltocht, roze pijlen en witte pijlen van H-meivelling, wat dat laatste ook moge wezen! Daarna reden we op het asfaltpad in de hoogte naast het Molsbroek aan onze linkerkant en naderden we de meer bewoonde wereld. Ter hoogte van de Oude Baan verliet ik het jaagpad in het gezelschap van een oudere man in een elektrische rolwagen wiens grappige hondje netjes naast hem meeliep tot thuis. Na het kruisen van een drukke baan ging het over een assenweg doorheen het natuurgebied De Buylaers. 44,50 km. We reden een of ander parkdomein in en daar heb ik even een ommetje gemaakt langsheen het kasteel. “Kasteel”, stond er op een bordje op de gevel, alsof we dat niet zagen! We kwamen het domein weer uit ter hoogte van Aardeken in een stedelijke omgeving. Daarna ging het voorbij het Park Ter Beuken en langsheen het station van Lokeren op 48 km.

    Eens daar voorbij volgden nog enkele leuke bospaadjes over enkele bulten in een park naast de Kunstacademie Ter Beuken. Er lag daar een fiets in de vijver! Rond 49 km ging het een gloednieuwe knappe fietsbrug over de Durme over. Daarna door een straat met kleine oude huizen en door de bewoonde wereld. Na een pijl rechtsaf bereikte ik de oever van de Demer. Hier klopte volgens mij iets niet en ik had het gevoel dat ik de toer opnieuw begonnen was! Inderdaad, de pijl rechtsaf was bedoeld voor de start van de rit! Start en aankomst overlapten hier en dat was wel even verwarrend! Op mijn stappen teruggekeerd, mijn fout ontdekt en na 53 km was ik om 14.00 u weer bij af! Bij aankomst in de tent kreeg iedere deelnemer prompt een spie rijsttaart aangeboden! Een smakelijke geste! Nog een donkere en een frisdrank gedronken. Enkel de twee laatste bikers die me ingehaald hadden zaten in de tent met verder een handvol medewerkers. Intussen viel er even een fikse regenbui. Terwijl ik in de tent zat kwamen er nog een vijftiental bikers toe. Verder was er weinig leven in en rond de tent. Het volgende evenement tijdens de Bijlkenskermis had pas die avond plaats.

    Het is duidelijk dat deze streek in Oost-Vlaanderen zich niet leent voor mountainbiken en dat het des te meer moeite vraagt van de lokale clubs om een tocht uit te stippelen met een aanvaardbaar percentage off-road. Ook meer motivatie, want van de luttele drie euro inschrijving gaan die mensen niet veel overhouden voor hun clubkas! Slechts 29 bikers geteld voor de stop en 13 na de stop. Onder het motto “wie tevreden is met minder kan meer genieten van wat hij heeft / krijgt” heb ik me op deze zaterdag toch goed geamuseerd en kennis kunnen maken met de streek rond een stadje dat mij enkel bekend was van het bord aan de afrit op de E17 ergens tussen Sint-Niklaas en Gent! Afpijling, bevoorrading en organisatie waren in orde. Toen ik naar huis vertrok was er in de straat op diverse plaatsen garageverkoop aan de gang. Vanaf de oprit aan het huis waar ik geparkeerd stond kwamen enkele kinderen met hun nieuwe aanwinst buiten: ze hadden elk een knuffelbeest vast. Toeval was dat dezelfde dag in mijn eigen straat voor de eerste keer een gelijkaardig initiatief plaatsvond. Kort nadat ik opgestaan was stond er om kwart over zeven al een auto voor mijn deur te wachten met inzittenden die er als eerste bij wilden zijn en om acht uur waren er al diverse potentiële klanten de waar aan het keuren, terwijl de opening pas om tien uur voorzien was! Men moet er blijkbaar snel bij zijn om iets op de kop te kunnen tikken!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!

    Het Molsbroek in Lokeren:







    27-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (1)
    19-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Forestmarathon te Aarschot op 17-08-2013
    Forest Marathon (25-45-65-85 km) van de Forest Bikers Langdorp te Aarschot op 17-08-2013.

    De jaarlijkse Forest marathon van de Forest Bikers uit Langdorp vertrekt vanuit de Bekaflaan in Aarschot. Laatst was deze straat nog onderwerp in het vakantieprogramma “1000 zonnen” in de rubriek waarin bizarre straatnamen verklaard worden. Na deze toertocht ben ik effectief altijd bekaf, maar dat was niet de juiste verklaring van de naam! Voor mij in ieder geval wel! Ook al rijd ik al wel eens meer tochten in deze streek, deze is voor mij veruit de zwaarste, uiteraard omwille van de afstand van 85 km, maar ook omwille van de vele off-road beklimmingen die deze tocht rijk is. Het was deze keer niet anders en ik durf niet schrijven hoe lang ik deze keer weer onderweg was!

    De extra lus voor de 85 km.

    Een parkeerplekje toegewezen gekregen op de parking verderop in de straat en daar Ward op het lijf gelopen die deze keer zonder gezelschap van clubmakkers kwam rijden. Voor de 65 en de 85 km kon je inschrijven tot 10.30 u, voor de 25 en de 45 km tot 13.00 u. Ons ingeschreven voor de rit van 85 km en omstreeks 9.30 u samen vertrokken. Het ging zoals steeds naar de achter het terrein van de parochiezaal en de chirolokalen gelegen Demer om daar reeds van bij het vertrek de keuze te moeten maken tussen de kleine ritten (25-45 km) en de marathon (65-85 km). Rechtsaf en linksaf de fietsbrug over om dan tot 2 km op het grind jaagpad langsheen de Demer te bollen. Goed dus voor een korte babbel met Ward, want lang zou ik hem toch niet kunnen blijven volgen. Van 2 tot 3 km kregen we de eerste singletrack in een nat bos en van 4 tot 5 km reeds de eerste stevige klim over asfalt om in een veldweg dan te moeten kiezen tussen de 65 km en de 85 km. Van 5 tot 7 km volgde een veldweg over een ondergrond van klei tussen maïs en struiken en evenwijdig met de snelweg E314. Dan een klim tussen de maïs tot 7 km en veldwegen tussen de maïsvelden tot aan de Nijsstraat in Holsbeek tot op een plek aan een huis in renovatie waar dakwerken aan de gang waren. Intussen was Ward uit mijn zicht verdwenen! 9 km.

    Het ging de Kruisberg in Holsbeek af, gevolgd door een klim en een afdaling in een holle weg om uit te komen aan Houwaarts Gat tot zo’n 11 km. Ik herinner me de plek nog van de nachtrit vanuit Rillaar toen ik daar in het donker de batterijen van m’n lampen stond te verwisselen. Asfalt en veldwegen voerden me tussen de wijngaarden en voorbij de Sint-Jozefkapel om na 12 km de Houwaartseberg op te moeten over het parcours van de rood-blauwe vaste route Solveld tot 12,60 km. Vanaf de Sint-Jansbergstraat volgden een knappe afdaling en klim in een holle weg tot bijna 15 km. Daar stonden 3 bikers waarvan een met een lekke band langs de kant. Ze zouden me al snel weer inhalen. Het ging de Kriesberg af over onverhard en weer op over asfalt. Daar reden enkele bikers me voorbij, onder hen Karel en Raf die ik laatst nog in Bekkevoort te zien had gekregen. Een klim door de velden bracht me op 16 km tot in een wijngaard. Hier ging de speeltuin open, want van 17 tot 18 km ging het de Houwaartseberg af over asfalt (tijdens de tocht van Bekkevoort ging het hier puffend naar boven!), dan weer op over asfalt, nog eens af en op over een off-road singletrack en tenslotte nog eens af in een knappe holle weg tot in de Halderstraat in Houwaart (Tielt-Winge). 19,50 km.

    We reden eventjes langsheen een grote baan en tijdens een bosklim kreeg ik Steven van de Waasland Mountainbike School en (zo vermoed ik) diens vrouw en zoon te zien. Er volgde een korte lastige klim over een singletrack die daar in de hoogte naast een pad loopt tussen bomen en over wortels. Ik heb hier nog al gereden, maar dan van de andere kant komende, dus lekker naar beneden! Daarna deden we bospaden op en af aan in en om de Kaaskorf in Houwaart (Tielt-Winge). Hier in de buurt staan buitenverblijven in het Tienbundersbos, maar daar kregen we deze keer niet veel van te zien. Ik ben hier ook al ’s nachts gepasseerd, vermoedelijk tijdens de nachtrit vanuit Rillaar. Een kilometer verder bereikte ik omstreeks 22 km van de start de eerste bevoorrading langs de kant van een assenweg, exclusief voor de 65 en 85 km. Een man en een vrouw zorgden er voor water, sportdrank, fruit, cake, wafels en frangipanes. Er stonden nog enkele bikers, waaronder de Waaslanders, en er kwamen er nog enkelen toe, waarvan iemand die zich er over verwonderde dat zijn maat er nog niet was. Die kwam achteraf dan toch toe na ergens mis te zijn gereden. Eventjes gerust, geknabbeld en de dorst gelest. 11.15 u.

    Met een gevulde maag werden we direct de hoogte in gejaagd om daarna een afdaling te treffen die uitkwam aan het kapelletje nabij de snelweg op de hoek met de Jennekensstraat, een favoriete plek voor bevoorradingen tijdens andere tochten. Het ging verder de hoogte in tot vlak naast de E314 om de Tienbunder te bereiken, een assenweg tussen een bos en de E314. Lekker naar beneden tot op dezelfde hoogte als de snelweg en voorbij het kapelletje dat er vlak naast staat. Zoals ik verwacht had ging het aan de Tieltseweg de brug van de E314 onder om onze weg verder te zetten aan de andere kant van en evenwijdig met de snelweg en weer naar boven te rijden over de assenweg Donk met naar de top toe een steil klimmetje. Vanaf 26,50 km ging het daarna een hoogvlakte over. Ik deelde er het pad met twee bikers en twee crossmoto’s! Een afdaling over een graspaadje bracht me tot op een grote baan, ik vermoed de Schoonderbeukenweg in Rillaar (Aarschot) tegenover Montenaken. Linksaf van de grote baan weg was het klimmen over een grindpad op 28,50 km, gevolgd door nog een klim over een bospad en een graspad om daarna een knappe singletrack op en af te treffen. Deze lag in een knap bos en het was er plezant rijden. Een afdaling bracht we weer tot in een straat op 30 km van de start. Via Ebdries en Oudenbos, straten in Rillaar (Aarschot), bereikte ik een graspad van waar het klimmen was tot op een hoogvlakte om dan over een singletrack weer af te dalen tot in de buurt van de snelweg. Nog eventjes door het Tienbundersbos in de hoogte naast de snelweg om, zoals ik verwacht had, voorbij het bedrijf Betterfruit in de Steenberg te Rillaar (Aarschot) te rijden. 32,50 km om 12.00 u.

    In plaats van de Steenberg te volgen, zoals bij recente eerdere tochten, ging het de Leuvenseweg over en een veldweg in naast een huis om na de oversteek van enkele velden uit te komen in de Molenstraat in Rillaar. Daar de drukke Diestsesteenweg over en de Wijper in. Even verder ging het de korte singletrack van het vuil venster in, door mij zo gedoopt omdat hij vlak naast een slecht onderhouden huis loopt waarvan de zijgevel wat te lijden heeft van het groen en de bomen die er tot vlak naast komen. Het venster in de zijgevel moet al jaar en dag niet meer gepoetst zijn. Er zal wel een bejaarde mens gewoond hebben die dat alles niet meer kon onderhouden. Het huis staat nu trouwens te koop! Deze track komt altijd in het begin van een toertocht, ik veronderstel de nachtrit vanuit Rillaar, maar dan komen we van de andere kant. Daarna volgde een asfaltbaantje. Vanaf 36 km ging het naar het bos op wat volgens mij de Konijntjesberg heet. Smalle paadjes waar het serieus klimmen geblazen is met halverwege een steile afdaling waar ik meestal te voet ga, zeker als er niemand in de buurt is. Eén keer ben ik er toch eens naar beneden gereden en ik dacht dat mijn laatste uur geslagen was! Wanneer ik beneden was, kwam er toch nog een biker de helling af. Even uit het bos van het parcours weggegaan, omdat ik nu toch eindelijk eens wou weten wat de naam is van de straat in de diepte. Ik kon niet weten dat we er dadelijk door zouden rijden. Ik moest een heel eind rijden om een aanwijzing te vinden. Er stonden een grote hoeve en een paar uit de kluiten gewassen villa’s. De straten in de omgeving heten Wijnberg en Rommelaar. Onderweg kwam ik pijlen van de toertocht tegen. Dit alles in een mooie, landelijke omgeving.

    Toen ik terugkeerde naar het parcours zag ik de biker van daarnet weer. Hij was even het noorden kwijt. Voor mij ging het de heuvel weer op en af tot ik er aan de achterkant uit het bos kwam over een smal graspad waar ik een afgevallen pijl weer heb teruggehangen. Dan linksaf om uit te komen in de straat, de Rommelaar, waar ik daarnet naast een huis de pijlen had zien hangen en de plek te bereiken aan de voet van de Konijntjesberg waar ik de biker gesproken had. Nog een stukje over het asfalt van de Rommelaar en dan rechtsaf. 39,75 km om 12.50 u. Enkele straten en een veldweg brachten me tot aan de tweede bevoorrading op een assenweg ter hoogte van enkele huizen nabij de Demer in Langdorp. 41 km en 13.00 u. Een man en een vrouw zorgden er voor watermeloen, bananen, wafels, frangipanes en sportdrank. Water kwam rechtstreeks uit een op het net aangesloten kraan. Ik heb er nog even geholpen om een tentzeil op te vouwen. Na de stop kwam ik weer op de oever van de Demer. Daar ging het de houten brug over ter hoogte van de kerk van Langdorp om het parcours van de route van 45 km te vervoegen.

    De lus voor de 45 km.

    Op de andere oever van de Demer trof ik de splitsing tussen de routes van 25 km en van 45-65-85 km op 42 km van het vertrek. Er was nog 1 biker op de 45 km in aantocht. Het ging achter de kerk en eventjes door enkele straten van Langdorp om vanaf de Vuurmolenstraat de Bosberg op te rijden via een voor toertochten minder gebruikelijk pad. In plaats van rechtdoor te rijden voorbij de poort onderaan de voet van de berg waarop “Bosberg” staat, hielden we meer links aan op een breder pad. Daardoor kreeg ik, na al diverse keren hier gepasseerd te zijn, eindelijk het gebouw eens te zien dat op dit domein staat. Een soort kasteel met een plompe toren en een hoge stenen muur als omheining. Op 43,50 km stak me hier nog een biker voorbij. Tot maar liefst 46,50 km, dus gedurende drie kilometer, kregen we niets dan knappe singletracks op deze Bosberg, op en af, met keren en draaien. Soms was het wel wat zwaar voor mij tijdens de klimmetjes. Naar het einde toe slingerde de singletrack zich naar beneden in lange S-vormige bochten tussen de bomen. Ik heb hier ooit gereden toen er meer bikers onderweg waren en dan krijg je telkens op de lussen opnieuw de bikers die zowel voor je als achter je rijden te zien. Nu was de ruimte tussen de lussen wel meer begroeid en reed ik er alleen, op twee andere die me aan het einde voorbij reden na. Daar ging het even steil naar beneden tot op een grindweg in het bos waar het weer klimmen geblazen was. Na een kort bospad volgden weer vele licht heuvelachtige singletracks doorheen een bos, eindigend met een riskante afdaling op een geërodeerd pad. Om 14.00 u staken me hier nog twee rijders voorbij. 48 km.

    Ik kwam uit aan de spoorweg en daar ging het weer het bos in over mooie singletracks, min of meer evenwijdig met het spoor. Bij het in rijden van het bos was de ondergrond wel zeer mul. Ik denk dat iemand daar de overschot van zand van bouwwerken was komen storten. Ik trof er een man die er met een gewone fiets aan het rijden was. Ik kreeg er ook een stevige helling voor de wielen waar ik toch even diende te stappen. Tot 49 km reed ik evenwijdig met de spoorweg, ging het de spoorweg over, om weer het bos in te duiken over superdroge singletracks. Een zeer knap stukje van het parcours. Ik passeerde de camping Heimolen en kwam uit op een kruispunt in de Hertebreemstraat, een betonweg doorheen het bos. Er stond een huis op de hoek, er was een oude vrouw met haar loopwagentje op wandel en er zat een groep meisjes van een jeugdbeweging in het gras langs de kant van de weg. Bijzonder zanderige paden tussen lage struiken deden mij vermoeden dat ik dadelijk een molen zou te zien krijgen en effectief zag ik de wieken van de molen boven het groen verschijnen, de Heimolen op den Ouden Stokt op het restant van de Gijmelse Heide in Langdorp. 51,50 km om 14.15 u.

    Er volgden niets anders dan singletracks doorheen het bos tot ik op 54,50 km uitkwam in een straat met grote villa’s. Daar ging het de Venneheide in. Hier kreeg ik nog een biker te zien en twee jongens die er met hun gewone fiets een deel van het parcours aan het rijden waren. Het feest der singletracks ging verder tot 55,50 km om dan uit te komen op een grote baan, de Vleminkstraat. Even verder passeerde ik het voetbalveld met de betonnen omheining waarop indertijd publiciteit geschilderd werd op de hoek van de Wevelsstraat en Ruitersstraat in Gijmel-Langdorp. Ik kreeg er effectief een amazone te paard als tegenligger. Op 7 juli ben ik hier nog gepasseerd tijdens de tocht vanuit Heist-op-den-Berg en toen doken we er een graspaadje in. Nu reden we eventjes verder op asfalt om dan rechtsaf een veldweg in te slaan om hetzelfde paadje te bereiken. 56,50 km om 14.45 u. Enkele servitudes, grassporen, stroken bos, open vlakten en smalle wegeltjes leidden me tot in het natuurgebied De Blakers tot 59 km. Dat ligt nabij de Kalsterloop die de grens vormt tussen de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant.

    Tot 61,50 km werden we weer getrakteerd op singletracks in een bos naar een hoogte toe met links huizen in de diepte. Volgens mij was dit in de buurt van wat het crossparcours van Aarschot genoemd wordt. Ik arriveerde aan de Gijmelenhoek in een villawijk om daar een veldpad in te slaan. Hier kreeg ik nog twee bikers van de toertocht te zien. Het ging even door de bewoonde wereld van Aarschot en de spoorweg over om op 63,50 km het Domeinbos Meetshoven te bereiken. Ik kwam toe op de zeer drukke Ter Heidelaan in Aarschot en daardoor wist ik dat ik dadelijk de derde stop aan de Volkswagen Garage Van der Elst in Aarschot zou treffen. Op 65,50 km na de start om 15.30 u! Daar was ik net zoals vorig jaar de laatste, maar er werd net zoals toen prompt nog een banaan boven gehaald en ik heb er de laatste wafel en granenkoek opgegeten en de laatste sportdrank uitgedronken. Twee mannen en een vrouw hadden alles netjes opgeruimd, opdat ze deze plek ook volgend jaar zouden mogen gebruiken. Hier is namelijk water en sanitair aanwezig en op de parking voor de zaak is plaats genoeg voor de bikers en hun fietsen. Morgen zouden deze mensen hier weer paraat staan voor de ritten op zondag, want dan kon je de 25-45-65 km nog eens rijden. “Tot morgen”, grapten de mensen, maar die kans was klein! Er werd trouwens slecht weer voorspeld voor zondag en dat hebben we ook gekregen! Een goede zaak dus van hier vandaag al te komen rijden! Ik meen dat de parcoursbouwers ook een alternatief gezocht hadden om een stuk van de drukke Ter Heidelaan te kunnen omzeilen, want vorig jaar reden we een heel stuk langer langsheen deze gevaarlijke weg om de bevoorrading te bereiken.

    Nog eventjes verder langsheen de drukke weg tot aan de “batterijenrotonde” op de grens met Betekom (Begijnendijk) om daar linksaf te slaan en een veldpad te berijden tot aan de brug over de Demer. Van 66 tot bijna 68 km ging het over het jaagpad langsheen de Demer om de dijk ter hoogte van het hotel Kasteel van Nieuwland in de Beemdenstraat te verlaten. Achter het complex lag een grote vijver! Veldwegen en een straat door het bos voerden me tot de Vosdonkerstraat in Gelrode (Aarschot). In Turfputten, vlak voor de spoorweg, was er een splitsing tussen de routes van 25 km en 45-65-85 km. Terwijl ik er even aan de kant stond, kwam er nog een biker voorbij. Het ging het spoor onder via het tunneltje om aan de andere kant de richting van Nieuwrode uit te gaan. Op 71 km reed ik voorbij de Moedermolen aan de Hondsheuvel in Gelrode. Na de doortocht van Gelrode volgde een veldweg tot perenboomgaarden aan het Stenenkruis in Wezemaal (Rotselaar). Zoals te verwachten was ging het hier vanaf 73 km de Wijngaardberg op via een met kiezel bestrooide holle weg. Daarna volgden de vele wegeltjes op de berg, af en toe zelfs over asfalt en de mooie singletrack die tussen een boomgaard en een maïsveld evenwijdig loopt met de E314 in de diepte rechts. Die singletrack duikt via een voor mij onmogelijk te rijden korte klim het bos weer in. 75 km. Via een afdaling in de Donkerstraat, een knappe asfalt holle weg, bereikte ik weer Gelrode. Ik zag weer eventjes de Moedermolen staan en dan ging het een servitude in tegenover de Hondsheuvel.

    Rond 77 km kreeg ik een fikse klim van de Eikelberg voor de wielen, weliswaar over het asfalt van de Bergstraat, maar toch vrij stevig. Het ging de berg weer af over een off-road-paadje door het bos. Daarna weer eventjes door de bewoonde wereld en de kerk van Gelrode voorbij. Een straat in tegenover de kerk, daarna een veldweg en op bijna 80 km volgde een beklimming in een smalle holle weg tussen dicht struikgewas. Boven linksom en via een evenwijdig lopende, nog ruigere holle weg weer naar beneden over losse stenen. Ik reed daar tegen de richting van een vaste rode route in. Een vader en zijn zoon die ik daarnet al op het asfalt was tegengekomen kwamen het paadje in. Vermoedelijk locals die de rode route reden. Ik arriveerde in de Parhofstraat in Gelrode en begon zo stilaan moe te worden! Tot 82 km konden we nog genieten van leuke paadjes en singletracks in het Kloesebos. Daar werd mijn pad, deel van een vaste route, versperd door een oude man, op weg met de wandelstok. Nadat ik vijf keer “dag meneer” had geroepen, maakte de man in kwestie nog geen aanstalten om even opzij te gaan! Potdoof? Neen, meneer had oortjes in! De pukkelpopper!

    Het ging voorbij enkele statige buitenhuizen tegen een heuvelwand in de Schaapsvijver en de bewoonde wereld in aan de Boonzakstraat. Dan reed ik voorbij een mij bekend plekje, meer bepaald voorbij het mooie witte huis op een hoogte in het bos in de Gelrodeweg in Aarschot. Daar is het altijd stevig klimmen! Op 84 km arriveerde ik op het grote kruispunt aan de Steenweg op Sint-Joris-Winge en de Oostelijke Ring. Het kruispunt over tot aan het steile geërodeerde paadje dat deel uitmaakt van de rode vaste route. Ik heb het daar niet op begrepen, want ik ben daar ooit eens ferm gevallen en heb toen lange tijd pijn gehad aan mijn knie! Eens boven trof ik een mooie singletrack door het bos die met tot aan de Orleanstoren bracht, een toren die ooit deel uitmaakte van de stadsomwalling van Aarschot. Dan de steile straat met nieuwgebouwde huizen af, de brede straat beneden door, om op 86 km nog de mooie singletrack op de Leiberg vlak naast een afgrond te treffen. En dan lekker naar beneden bollen! Daarna het zwembad van Aarschot voorbij, dat aan de buitenzijde wel wat opsmuk zou kunnen verdragen. De Demer over en goed murw weer bij af na 87,50 km. Bekaf in de Bekaflaan!

    Zoals te verwachten was viel daar geen kat meer te bespeuren! Het bruggetje met de bloembakken over de Demer overgestoken om eens poolshoogte te nemen in de binnenstad. Ik kwam al direct uit op de Grote Markt aan de Sint-Rochustoren, een toren van een voormalige gevangenis, en daar was er kermis! Dat opende meteen perspectieven voor een warme hap. Aan een kraam twee broodjes braadworst en een blikje cola gekocht en dat alles soldaat gemaakt op een plekje tegenover de Demerwachter, een standbeeld in een fontein tegen een huisgevel. Hoe dat mensen met een kermiskraam hun brood kunnen verdienen is me een raadsel! Ik heb daar meer dan een uur aan een kraam gezeten zonder dat daar iemand zijn kans kwam wagen! Een paardenmolen, schietkraam en eendjes vangen kan ik nog begrijpen, maar die lunaparken! Wie geeft daar nu geld aan uit! Ook al steken al die kleurrijke prullen natuurlijk de ogen van de kinderen uit! Moest ik mij neergelegd hebben op de straatstenen, ik zou zo in slaap gevallen zijn, maar er wachtte mij helaas nog een rit huiswaarts!

    Daags nadien ben ik naar Halle-Zoersel geweest om daar te rijden. Om daar vast te stellen dat ik stukken had aan mijn fiets! Ik heb het niet kunnen fiksen zodat ik onverricht ter zake weer huiswaarts ben gekeerd! Niet de regen, maar de techniek was dus spelbreker! Thuis daar nog aan bezig geweest met als enige resultaat dat mijn hele zondag verknoeid was! Holy shit, heilig uitwerpsel, Van Halle-Zoersel dus helaas geen verhaal!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!









    19-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht in Herk-De-Stad op 15-08-2013
    Toertocht (27-37-47 km) van MTB Palmzondag in Schulen-Herk-De-Stad op donderdag 15-08-2013.

    De kleinschalige onvolprezen toertocht van MTB Palmzondag vanuit Schulen (Herk-De-Stad) staat al een aantal jaren op mijn lijstje. Vorig jaar heb ik hem laten passeren ten voordele van de tocht in Awenne (provincie Luxemburg), maar ik zag deze keer op tegen de verre verplaatsing, en in 2010 ook omdat hij samenviel met de Oeterdalmarathon. Ik probeer me altijd op voorhand de startplaats weer voor te stellen en deze keer zat ik er toch naast! Een beetje toch, want de startplaats die ik in gedachten had was deze van de tocht vanuit Zelem vanaf de sporthal De Kambergen. Dat is in dezelfde streek, we zijn daar trouwens gepasseerd. Deze startplaats was de sporthal met de kleine parking, waar de tafeltjes buiten naast de kantine staan en het naastliggende tennisterrein als bikeparking gebruikt wordt! Een parkeerplekje gevonden in de berm voor een braakliggend stuk grond niet ver van het vertrek. Ik kreeg al direct gezelschap van nog een deelnemer! Grappig eigenlijk, van zodra men de start nadert en auto’s met fietsdragers ziet staan, zet men zich daarachter! De bewaakte bikeparking zat wat verstopt achter het groen. De ontvangst was vriendelijk, me ingeschreven en om 9.20 u was ik op pad. Aan het einde van een wegeltje achter de sporthal had een man postgevat op een stoel en met een doos om de inschrijvingsbewijzen in ontvangst te nemen.

    Het ging verder over paadjes achter de sportvelden en over een singletrack doorheen een stuk bos tot 2,50 km. Via de straat waarlangs ik met de wagen toegekomen was ging het weg van het dorp, de spoorweg over en over een stukje fietspad langsheen de grote invalsweg. Ik reed daar achter een groepje van vijf jongens, ik schat van rond de 14 jaar. Eens voorbij het bruggetje over de op deze plaats nog smalle Demer dienden we de baan te kruisen en doken we ter hoogte van een oude hoeve een veldweg in aan het Lummens Broek die even verder naar rechts afboog. 4 km. Een kleine kilometer verder voerde deze veldweg me langsheen een aantal knappe vijvers langs weerszijden van het pad ter hoogte van het Schulensbroek. De vijver rechts was bedekt met waterlelies die helaas niet in bloei stonden. Er reed me daar een hele nest mountainbikers voorbij, een grote groep die ik aan de start al op elkaar had zien staan wachten.

    Er volgde een kort stukje grote baan tot aan de Eggelstraat in Lummen en vanaf 6 km troffen we daar een knap stuk bos met idem dito singletrack. Een halve kilometer verder volgde een stevige klim over een bospad met een ondergrond van zavel. Toen ik boven stond uit te hijgen passeerden er nog redelijk wat deelnemers. 9.45 u. Tot 8,50 km kon iedereen hier zijn hartje ophalen op de paadjes in dit bos dat naast de E314 gelegen is. Het geluid van de snelweg moest je er vanaf een bepaald moment bij nemen toen we er in de hoogte eventjes vlak naast reden. De doortocht van deze speeltuin eindigde met een klim naar de top van de Willekensberg om daar de splitsing te treffen tussen de routes van 27 km en 37-47 km op 8,50 km van de start. Eén biker koos er voor links, de kleine toer op, vijf anderen gingen samen met mij de andere kant uit. Het begin van de tocht was al zeer te smaken geweest. 10.00 u.

    Ik kwam uit op een asfaltbaan met aan de overkant een kapelletje waarvan ik me laatst nog afgevraagd heb waar dat ergens was. Het is de Kapel van de Beukenboom in de Beukeboomstraat tegenover het restaurant Beukenhof op de Willekensberg. Op de top van de Willekensberg liggen namelijk een kluis en een kapel. Op de plaats van de kapel zou vroeger een houten Mariabeeldje in de holte van een beuk gestaan hebben. Op zekere dag ontdekte een schaapherder dat het beeldje verdwenen was. Op de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw Visitatie in 1640 werd een albasten Onze-Lieve-Vrouwbeeld (van circa 1425) overgebracht naar de vergrote holte in de boom. Pelgrims stroomden toe en wonderbare genezingen vonden er plaats. De kluis is één van de vier overgebleven Limburgse kluizen. Sinds de restauratie in 1998 is de kluis opnieuw bewoond. Ik heb wat in het logboek geschreven dat binnen in de kapel ligt, het was per slot van rekening 15 augustus!

    We doken naast de kapel weer het bos in en reden er eerst enige tijd langsheen een draadafsluiting. Waarschijnlijk heeft de een of andere rijkaard hier een privaat bos! Eens daar voorbij kregen we een bochtige singletrack voor de wielen. Hij was enigszins gehavend, vermoedelijk door eerdere boswerken, want er lagen zeer veel dode takken op de grond. De bodem was er trouwens kurkdroog! 9,50 km. De singletrack eindigde aan de Fonteinstraat en de Windmolenstraat in Lummen op een plaats waar een knappe kolossale villa op de rand van het bos staat. Daar ging het weer direct het bos in over het traject van een blauw-rode vaste route. Daar zouden we later nog stukken van tegenkomen, soms tegen de richting van de vaste route in. Op één plaats kreeg ik te maken met tegenliggers die ze reden. In ieder geval kregen we hier weer een knap stuk bos met superdroge singletracks, bijna over pure kurkdroge bladgrond, die het rijden soms wel bemoeilijkte. De ferme noppen op mijn banden zijn immers eerder geschikt voor modderige omstandigheden.

    Het laatste deel van de passage door het bos verliep weer evenwijdig met de snelweg die we overstaken via de brug aan de Vandermarckestraat in Lummen op 11 km van de start en ter hoogte van de afrit Lummen. We reden een privaat domein in waar in het begin een soort van crossparcours was uitgezet met bochtjes en enkele korte klimmetjes in een bos. Daarop volgden nog ettelijke kilometers knappe bospaden. Daarna reden we voorbij oudere en nieuwere gebouwen met watertoren waaruit bleek dat dit het terrein was van een technische en landbouwschool. Er stonden daar ook koeien op het terrein! We werden er van trapjes en hellende vlakken gestuurd. Even opgezocht op het wereldwijde web en ik vermoed dat het de Sint-Ferdinandschool is. Aan een webadres te zien van de Broeders van Liefde! Vandaar dat er op een hoogte nabij de snelweg hier ergens een klein kerkhof is waar broeders begraven liggen. Ik meende dat we er zouden passeren, maar ik heb het niet gezien. Het valt ook niet op en ligt achter groene coniferen verstopt. Ik heb het eerder ook maar toevallig ontdekt. Op 13 km verlieten we het domein via een achterpoortje en was het stevig klimmen geblazen over een licht stijgend paadje langsheen struikgewas en proefvelden. Boven moest ik even staan uithijgen, ook al was de klim verre van steil! Het geheel werd afgesloten met een plezante snelle afdaling over een smal pad op de blauwe vaste route tot 14 km.

    Een veldpaadje leidde me tot aan de duizendjarige eik van Lummen. Iemand deed me ooit geloven dat dit de eik is uit de reeks “De smaak van De Keyser”, maar ik denk dat dit niet zo is. Dat is de eik uit het nabije Kaggevinne tussen Diest en Scherpenheuvel. De eik in Lummen is één van de oudste nog levende bomen in Limburg! Onder zijn indrukwekkende takkenkruin werd recht gesproken, gefeest, oorlog gevoerd en hij is zelfs in brand gestoken… Al in 1940 werd de mystieke boom beschermd als monument. Zeker een bezoekje waard is de unieke uitkijktoren achter de eik. Hij geeft je een prachtig zicht op de vallei en een ander natuurgebied dat Lummen rijk is: De Zwarte Beek. Ik ben eens over een houten paadje tot aan die bizarre uitkijktoren gereden. Hij is opgetrokken uit een metalen skelet waarin natuurlijke materialen verwerkt zijn met binnenin een metalen trap. Net zoals men muurtjes optrekt met metalen netten die vol stenen worden gestoken. Je zou zelfs de abdij van Averbode en terrils in Limburg hebben kunnen zien staan, maar daar heb je dan toch wel heel veel verbeelding voor nodig! In de achterkant van de dikke stam van de duizendjarige eik zit wel een groot gat! Wie de eik wil zien moet het domein binnen gaan op de hoek van de Dikke Eikstraat en de Klimopstraat in Lummen.

    Tot 20,75 km volgden knappe singletracks in soms woeste bossen, een lust voor de mountainbiker. Op een breder bospad kreeg ik een grote groep fietsers, gevolgd door een bezemwagen, als tegenliggers. De doortocht van het bos eindigde met een bochtige singletrack tussen dunne dicht op elkaar staande boomstammetjes. 11.00 u. Dan reed ik een tijdje over asfalt door de Streukensstraat en de Mierenbergstraat tot aan de voet van de snelweg op het grondgebied van Linkhout-Lummen om daar vanaf 22 km weer de bossen in te duiken voor een volgende portie singletracks. Op 23,50 km trof ik de bevoorrading op een kruispunt van bospaden. 11.15 u. Er kwamen nog bikers toe, waaronder de vader met zijn zoontje die ik daarstraks op het gedeelte naast de snelweg had zien rijden. Het ventje was nog zodanig klein dat zijn beentjes nog te dun waren voor de broek van zijn fietspakje. Jong geleerd is oud gedaan. Hopelijk kunnen vader en zoon nog vele jaren samen fietsen! Aan de stop kon je smullen van bananen, partjes appelsien, cake, wafels, sportdrank en water en terwijl genieten van de ongedwongen hartelijke sfeer. Helaas begon er uit de grijze hemel fijne regen te vallen!

    Op de plaats van de stop was meteen een splitsing tussen de routes van 27-37 km en 47 km. Gekozen voor de langste toer. Een bospad voerde me naar een betonbaan die me door Zelem (Halen) naar Meldert (Lummen) voerde, waarbij we de Zwarte Beek kruisten. 24 km. Intussen was het fel beginnen regenen! Op 25 km ging het aan de Zelemsebaan weer de bossen in waar ik nog twee bikers te zien kreeg van de weinige die me nog zouden inhalen. Er volgden bospaden en veldwegen die af en toe een strook bos aansneden in een meer open landschap. De regen was gelukkig kort van duur! Op 27 km volgde een leuke lange afdaling over een paadje dat goed vol stak met stenen, gevolgd door een ferme klim in het bos. Hier stak me nog een biker voorbij. Op 28 km voerde de zandweg Galgebergstraat mij voorbij enkele huizen op grote percelen bos. Ik kwam uit in een straat en op 29 km ging het weer het bos in over mooie singletracks en werden we bij aanvang over enkele uit de kluiten gewassen heuveltjes gejaagd. We verlieten even het bos om een kleine open vlakte te doorkruisen. Ik ben hier ooit geweest toen het hier vol veldbloemen stond. Nu was alles uitgebloeid. Terug het bos in over een hoge bult. 30,75 km om 12.00 u. Daarna volgde een kort stukje asfalt tot in de Molenstraat op de grens van Zelem (Halen) en Schaffen (Diest), wat dus meteen de grens is tussen twee provincies!

    We kregen nog boswegen voor de wielen in de Vallei van de Zwarte Beek in Zelem, op sommige plaatsen zelfs vrij zanderig. Omstreeks 33 km ging het een in het bos gelegen kanaaltje over en passeerde ik een grote witgeschilderde gerenoveerde hoeve met een zeer lange gevel. Even verder lag de spoorweg. Na het voetbalveld van Eendracht Zelem te zijn voorbijgereden, kruiste ik de spoorweg in de Weyerstraat en ging het door de dorpskern van Zelem tot in de Linkhoutsestraat. Daar herkende ik de plek waar ik mijn auto ooit had geparkeerd tijdens een toertocht over een huis met een oprit vol kiezel. Het volgende kruispunt van straten herkende ik en dat was onder anderen de Kruisstraat waarin het Sportcentrum De Kambergen gelegen is, start van de jaarlijkse toer vanuit Zelem! Toen ik me de vorige dagen de startplaats in Schulen probeerde terug voor de geest te halen kwam verkeerdelijk deze plek terug in mijn gedachten! De toertocht van Zelem-Cycling vanuit De Kambergen vindt dit jaar plaats op 29 september 2013. Allen daarheen! Er stak me nog een biker voorbij. Op de hoek met de Breedvenstraat trof ik op 36 km een splitsing tussen de 27 km en de 37-47 km op de grens met Linkhout-Lummen aan de voet van de snelweg. Toen ik daar even halt hield stak me nog een biker voorbij, mogelijk een Palmzondager, die even later op zijn stappen terugkeerde.

    We doken een strook bos in naast een brug van de snelweg aan de Gorenbroekstraat, een weinig gebruikte betonbaan naast de snelweg, en daar kreeg ik nog twee snelle jongens te zien, ik vermoed vader en zoon. We kregen er enkele singletracks voor de wielen. Het ging een brug van de snelweg onder, weer op de grens tussen Zelem en Linkhout, om daar weer de bossen in te duiken ter hoogte van de Donderbosstraat. Er passeerden nog twee snelle mannen, meteen de laatsten op deze toertocht. Sinds de bevoorrading had ik nog slechts negen bikers te zien gekregen! Van 38 tot 39 km kregen we knappe singletracks met enkele pukkels en veel bochtenwerk ter hoogte van Kambergen. Met het geluid van de snelweg op de achtergrond. Tot 40,50 km nog meer singletracks, maar hier kreeg ik het wat lastiger omwille van de vele korte bochtjes en een kurkdroge losse bodem, als bladgrond. De liefhebber van technische stukjes kon hier zijn hart ophalen. Omstreeks 13.00 u kwam ik terug uit in de Donderbosstraat nabij de plek waar ik daarnet het bos was in gereden. Daar kreeg ik nog een biker te zien die het bos in reed, maar die heeft me niet meer ingehaald. Ik denk dat het ook een biker van de club was! Dan maar een tandje bijgestoken, misschien was het iemand die de pijlen hier weer kwam wegnemen!

    Er volgde een weinig gebruikte betonbaan naast de snelweg en even verder ging het onder de snelweg via een brug waar ook het treinspoor onder de snelweg gaat. Tot 42,50 km reed ik over een asfaltbaantje evenwijdig met de spoorweg en in de meer bewoonde wereld van Linkhout. Op een bepaald moment doken we naast de straat een singletrack in waarvan we tot 43 km konden genieten. De track maakte deel uit van een vaste route en slingerde zich met bochtjes en over bultjes doorheen een strook bos tussen de straat en de spoorweg. Het was er leuk rijden! Het ging even door een woonwijk van Linkhout om de Smetanastraat in te duiken. Smetana? De naam van één of andere uitheemse voetballer? Neen, van een Tsjechisch componist (1824-1884) en ook de naam voor zure room! 44 km. Via deze straat bereikte ik een kilometer verder de Demer en het ernaast liggende Schulensmeer ter hoogte van de cafetaria. Het Schulensmeer is in de zeventiger jaren ontstaan door het uitgraven van aanvulgrond voor de aanleg van de E314. Het ging de lange assenweg naast het meer op en waarlangs vissers hadden postgevat. Dan rechtsaf een asfalt helling op die me tot naast de spoorweg bracht om even verderop weer rechtsaf te gaan op een onverhard pad naast de waterlopen de Oude Laak en de Oude Herk aan de linkerzijde en een dijk aan de rechterzijde. Ter hoogte van een trapje naar de dijk kwam er nog een splitsing tussen de routes van 27 km en van 37-47 km op 47,72 km van de start. Voor mij kwam er dus zo stilaan een einde aan de rit.

    Na nog een strook bos kwam ik weer in de bewoonde wereld van Schulen en reed ik voorbij de oude kerktoren en de nieuwere kerk op de weg waarlangs ik de start met de auto bereikt had. In de lange Manestraat reed ik mijn auto voorbij en arriveerde zo aan de aankomst na 51 km omstreeks 13.30 u. Gebruik gemaakt van de bikewash, al betrof het enkel maar stof dat door de korte regenbui aan de fiets was blijven kleven. Er zat nog een groepje bikers buiten op het terras en verder leden van de organiserende club Palmzondag. Eén van de vrouwen deed een aantal keren het relaas van hoe ze de tegeltjes van de douches begon te poetsen, te horen kreeg dat de douches nog niet uitgeschakeld waren en nat werd gemaakt. Hoe, is me een raadsel! Misschien met een centrale knop die alle douches samen doet werken?

    Nog genoten van twee drankjes om dan de wagen weer op te zoeken. Terwijl ik daar mijn fiets aan het opladen was reden er een viertal ontpijlers voorbij. De zon had intussen de grijze lucht opgeruimd, geen zin om al naar huis te gaan en nog eens langs Scherpenheuvel gereden. Daar liepen vele dagjesmensen rond. Ik zag er ook een kleine vrachtwagen waarachter een aantal wielertoeristen en bikers stonden. Dat zullen mannen geweest zijn die een tocht naar hier ondernomen hadden en zich daar konden omkleden. Ik kwam er zelfs één van m’n collega’s tegen die daar bezig was met een fietszoektocht. Dan gebeurde er iets gevaarlijks naar de toekomst toe! Ik heb er op de hoek van twee straten een frietkot ontdekt! Er direct gebruik van gemaakt voor frieten met goulash! Op de terugweg een stommiteit begaan! Om te vermijden dat de GPS me over Geel-West (afrit afgesloten wegens de wegenwerken daar) naar huis zou sturen, Lummen als tussenstop ingegeven om via de E314 te rijden. Daar heb ik dan de verkeerde richting Leuven-Brussel genomen en het duurde een tijd eer mijn eurocent viel! Waarom wou die GPS mij aan elke afrit van de snelweg sturen? En waarom werd de af te leggen weg steeds groter? Stoembakkes toch!

    Wat me bij alle deelnames aan deze toer altijd is opgevallen is dat de mannen en vrouwen, leden van MTB Palmzondag, altijd even vriendelijk zijn, zowel bij de inschrijving, de bevoorrading als de après. Een reden te meer om hier op 15 augustus eens te komen genieten van het knappe parcours en de singletracks in de streek van Schulen, Lummen en Zelem. Met een perfect uitgepijld parcours waar ter verduidelijking overal nog eens gebruikt gemaakt wordt van kalklijnen! Ergens mis rijden is dus bijna onmogelijk! Ook gevaarlijke boomstronkjes waren met kalk gemarkeerd. Het was soms zelfs grappig om te zien waar die mannen overal kalk hadden op gestrooid! Deze verzorgde toertocht is dus warm aanbevolen!

    Interessante weetjes over de Willekensberg en het Lummens Broek: klik hier!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!







    Toertocht te Herk-De-Stad op 15-08-2012 door Mrmtbjo



    Toertocht te Herk-De-Stad op 15-08-2012 door Chagoiginrin



    Toertocht te Herk-De-Stad op 15-08-2013 door Chagoiginrin

    16-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    14-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Knesselare op 10-08-2013
    Toertocht (15-30-55-70 km) van Fiets en Fun te Knesselare op zaterdag 10-08-2013.

    Na de nachttocht op vrijdagavond in Vlezenbeek gereden te hebben was ik pas zeer laat te bed, zodat ik zeker niet voor dag en dauw weer op was. Maar in Knesselare kon men op zaterdag tot 13.30 u starten. Vorig jaar was ik hier ook bij “Fiets en Fun” komen rijden. Mijn auto geparkeerd in een straat nabij de start op hetzelfde plekje als enkele weken geleden voor de toertocht van 6 juli, me ingeschreven in de sporthal en weg om 12.30 u met een optie op de tocht van 70 km. Smalle graspaadjes leidden me van achter het voetbalveld de woonwijk uit en waar het de vorige keer op een paadje achter de huizen naar links ging, ging het deze keer de andere kant uit over een graspaadje. Na de oversteek van een grote baan dook ik de maïsvelden in. Via een asfaltbaantje ging het omstreeks 4,50 km Knesselare uit. Een lange veldweg die met enkele bochten doorheen het landschap kronkelde bracht me uiteindelijk terug op dezelfde baan om dan uit te komen op de kanaaloever in Knesselare op 6,50 km van het vertrek. Daar kregen we een stukje beton dat overging in een onverhard pad langsheen het kanaal Gent-Brugge-Oostende.

    Na 8 km ging het via een brug het kanaal over en reden we er op de andere over nog even naast. Daar vroeg een biker me welke afstand ik volgde. Voorlopig allemaal, want er was nog geen splitsing geweest, tenzij voor de kidstoer! Hij was de blauwe pijlen beginnen volgen en wist duidelijk niet dat deze altijd gebruikt worden voor de kidstoer! Hij zal een beginneling geweest zijn! Op 9 km verwijderde het parcours zich van het kanaal en kregen we achtereenvolgens een assenweg, een bosweg en een veldweg voor de wielen tot zo’n 10,75 km. Een verhard pad bracht me tot aan een spoorwegovergang waar we op 12 km het Jezuïetengoed te Aalter in doken, nog steeds in de omgeving van het kanaal. Het Jezuïetengoed is een reeks straten in een parkdomein met assenwegen. Beton en asfalt brachten me tot nabij de snelweg E40 om er op 13,50 km een veldweg in te slaan van zo’n kilometer lang. 13.30 u.

    Hierna volgde op 14,50 km een knap stukje bos met paadjes over enkele bulten op en af. Gevolgd door de doortocht van nog een zeer knap stuk bos waar in het begin een technisch parcours was uitgezet met bochtenwerk over een aantal hoogteverschillen en een bodem van pure zachte, droge bladgrond. Die ondergrond was niet zo gemakkelijk te berijden. Het stuk bos waarin we reden moet tussen de spoorweg en de E40 liggen. Want op een bepaalde plaats zag ik achter een haag een trein langs de bosrand passeren en even later hoorde ik het geluid van de snelweg aanzwellen. In ieder geval konden we hier een hele tijd genieten van prachtige bospaden in het Blekkerbos. Mij vielen ook de vele grachten op die door het bos lopen. Nu stonden ze droog. Ik reed er een tijdje in het zog van een vrouw nadat we ons beiden van weg vergist hadden aan een dubieus opgehangen pijl. Hier in de buurt moet ergens het lijk van de vermoorde kasteelheer Stijn Saelens gevonden zijn. Het bos is privaat en moet eigendom zijn van één of andere baron. Aan de bosrand ter hoogte van een prieeltje troffen we op 29 km de eerste bevoorrading met bananen, knabbeltjes en drank. Enkele mannen zorgden er voor de voorraad. Er kwamen nog enkele bikers toe. 13.50 u.

    Onmiddellijk na de stop kwam de splitsing tussen de routes van 35 km en 55-70 km. Voor de langere routes ging het de snelweg over om Maria-Aalter binnen te rijden. Achteraf zouden we weer op deze plek toekomen om dan verder de 35 km te volgen. Deze keer ging het niet zoals vorig jaar linksaf over een zanderig terrein waar werken aan de gang zijn, maar rechtdoor en linksaf. De reden was dat de toer in omgekeerde richting als vorig jaar werd gereden, wat duidelijk werd toen ik de lange lus op deze plek later op de dag weer beëindigde! Het ging het terrein van het noviciaat van de Broeders van Liefde op via een achterpoortje om er het bosrijke domein te doorkruisen, waarbij we ook het Blekkervijverkasteel, waarrond de andere gebouwen van het noviciaat zijn opgetrokken, voorbij reden. Dit huis van de broeders aan de Blekkervijverstraat is me niet onbekend. Ik heb namelijk mijn middelbare school doorlopen in een school van de Broeders van Liefde in het Antwerpse en zij ronselden indertijd monitoren voor zomerkampen voor gehandicapte kinderen en jong volwassenen op de het militaire domein van de Westakkers in Haasdonk nabij Sint-Niklaas. De monitorencursussen vonden plaats in Zwijnaarde en hier in Maria-Aalter. Ik heb meer dan tien jaar twee tot drie weken tijdens de grote vakantie monitor geweest in “groep 7” tijdens die kampen en samen met een maand vakantiejob bepaalden deze kampen voor een groot deel de vakanties uit mijn jeugd. Sommige van die gasten waren ouder dan ik! Soms gingen wij een heel eind te voet naar een speeltuin van een weeshuis van nonnen in Beveren. In het recreatieoord De Ster mochten wij gratis met het treintje rijden en op de trampolines! Nu resten enkel nog de mooie herinneringen aan die tijd. De kampen verhuisden van de Westakkers (intussen gesloten als militair domein) naar Diksmuide en de opzet zal in de loop der jaren ook wel veranderd zijn! Ik heb het altijd jammer gevonden dat niemand van de organisatie later nog de moeite gedaan heeft om de oud-leiders van één en ander op de hoogte te houden. Internet en gsm bestonden in die jaren immers nog niet!

    Het is in ieder geval lovenswaardig dat de broeders hun domein openstellen voor de bikers, want wij konden hier genieten van een knap stuk met bospaden en leuke doorsteken. We verlieten de plek weer via een zeer lange grindweg. Het was plezant van nog eens op een plek te komen waar jeugdherinneringen aan verbonden zijn. Via Stratem en de Aalterstraat ging het naar een lange dreef in het domein Hooggoed, een bos dat aansluit bij het Blekkerbos. Een knappe bosweg en veldweg brachten me weer naar een iets meer bewoonde wereld met omstreeks 25 km de doortocht van Kruiskerke-Ruiselede. 14.30 u. Vanaf de boomkwekerij De Bel volgde een zeer knappe singletrack doorheen een strook bos. Uitzonderlijk knap zelfs, met plezante bochtjes en omzeggens 3 km lang fietsplezier!

    Ik verliet het bos via de Planterijstraat in Doomkerke-Ruiselede waar bewoners druk in de weer waren met schilderwerken aan hun huis. Er volgde een stukje asfalt waarbij ik aan de linkerkant een aantal eigenaardige uitzonderlijk hoge huizen trof die samen één groot gebouw schenen te vormen dat me deed denken aan het (vervallen) casino van Mol-Gompel. Alleen was dit gebouw niet vervallen. Ik vraag me zelfs af of het gerenoveerde dan wel nieuwe huizen waren! Even verder bereikte ik het domein van de Gulke Putten in Wingene. 30,75 km. Knappe kasseibaantjes en bospaden leidden me er door een soort van parkdomein tot 32,50 km. De omgeving deed me denken aan Merksplas-Kolonie met oude gerenoveerde huizen tussen groen! Op 33 km trof ik de splitsing tussen de 55 km en de 70 km aan het Sint-Pietersveld, een straat in Wingene. 14.55 u. Eén biker in spierwit pak ging de 70 km uit, een andere de 55 km. Zelf de richting van de grootste toer uitgegaan. Er passeerde daar ook een groene vaste route. Er volgde een lange, vermoedelijk private, bosdreef tot 35,50 km. Hier en daar stonden bordjes die de exclusieve toegang per fiets gaven aan de bikers van deze toertocht. Er liepen wel wandelaars rond.

    Een private weg en een singletrack voerden me over het terrein van de boomkwekerij tot aan de Kasteeldreef in Hertsberge-Oostkamp. Hier reden we door een bosgebied waarin grote villa’s van rijke mensen en buitenhuizen stonden op de grens met Wingene en kregen we een knap stuk bos voor de wielen en een singletrack tussen de varens tot 38,50 km. In elk geval een mooi stukje van de toer! Er doken nog grotere huizen op, bijna moderne kastelen in de omgeving van de Kruisstraat! Op 42 km kwam er een einde aan het villa’s kijken! Tot 44 km bereed ik lange assenwegen doorheen het natuurdomein Bulskampveld. In het gebied ligt een landgoed, namelijk het huidige provinciedomein Lippensgoed-Bulskampveld met als kern het in 1893 gebouwde Kasteel Bulskampveld. Dit domein van 232 ha groot ligt op het grondgebied Beernem. 15.40 u. Er volgden nog knappe bospaden tot aan de parking aan de ingang van het domein op 45,75 km. Het ging de baan over en het Vagevuurbos in. Dat was een knap stuk bos waar we een hele tijd door reden over een smal pad, helaas gewoon recht op recht. Je kon er wel goed snelheid maken. Een asfaltbaantje bracht me tot op de grens van Beernem en Ruiselede op de drukke Bruggesteenweg. Daar dook ik op 48 km weer de velden in.

    Rond 50 km volgden assenwegen en asfaltbaantjes rond het Bakensgoed in Aalter. De eenzame biker die me er voorbijstak maakte behoorlijk wat stof op deze droge paden. Dit landgoed met hoeve behoorde vroeger toe aan de familie Bake, vandaar de naam. Ter hoogte van de inrijpoort naar een kasteeltje in de bocht van een asfaltbaantje stond de tweede bevoorrading op 52 km. De biker die me daarnet had ingehaald stond er nog. Buiten de bananen was het aanbod daar intussen opgegeten. De andere biker vertrok over de singletrack die er achter een rij bomen evenwijdig loopt met de asfaltbaan. Twee gewone fietsers riepen hem toe dat het op de straat gemakkelijker rijden was! Dan arriveerde de bestelwagen van aan de eerste stop met op een aanhangwagen de mobiele wc! Die mannen hadden nog wafels over waarvan ik er dan eentje soldaat heb gemaakt. De singletrack evenwijdig met de straat in, daarna een stukje langsheen de straat om een volgende singletrack over gras en doorheen struikgewas te bereiken. Hier merkte ik nogmaals duidelijk dat de richting van de toer in vergelijking met vorig jaar omgekeerd was! Op 53 km arriveerde ik weer aan de voet van de brug over de snelweg E40 in Maria-Aalter en kwam er om 16.20 u een einde aan de grote extra lus voor de 70 km.

    De brug weer over en linksaf een straatje in. De bewoners van het huis aan de voet van de brug hadden voor het raam van de eerste verdieping, gemakkelijk te zien vanaf de brug, een aangekleed geraamte gezet alsof het naar de voorbijrijdende auto’s stond te zwaaien! Er volgden een veldweg en een singletrack over het terrein van een boomkwekerij naast de snelweg. Een assenweg door het bos leidde voorbij enkele grote domeinen met huizen. Omstreeks 55,50 km reed ik over de assenweg Vaanders naast de spoorweg en volgden asfaltbaantjes aan De Vijvers waar de spoorweg diende gekruist te worden. Aan een afgelegen hoeve ging het het erf over en volgden vrij woeste veldpaadjes tussen struikgewas. Een veldweg leidde me voorbij een eenzaam gelegen huis nabij de spoorweg en korte tijd later arriveerde ik in de straat Tiengemeten die deel uitmaakt van een woonwijk met nette villa’s. 16.45 u. Na het doorkruisen van de straten van de woonwijk arriveerde ik na 60 km aan het station van Beernem. De sporen onderdoor via een tunnel voor voetgangers en fietsers. De omgeving zal er hier in de toekomst helemaal anders gaan uitzien, want reeds van in de woonwijk kondigden gele borden grote infrastructuurwerken aan! Er zullen tussen Aalter en Beernem namelijk twee sporen bij aangelegd worden en er komt een nieuw station in Beernem. Dat verklaart waarschijnlijk de leegstand van een aantal huizen vlak naast het spoor aan het huidige station. Deze zullen al onteigend en verlaten zijn. Er komen nieuwe bruggen, tunnels voor fietsers en bepaalde spoorwegovergangen worden afgeschaft.

    Na de doortocht van een woonwijk bereikte ik weer de kanaaloever waar een bordje de keuze liet tussen “gemakkelijk” en “moeilijk”. De eerste optie was gewoon linksaf verder op het parcours. De tweede optie was rechtsaf een extra technische lus met veel klimmen en dalen over een singletrack op de helling van de kanaalberm tussen het kanaal en een kiezelpad voor wandelaars en fietsers tot 62 km. Aan mij was dat niet zo besteed, maar er moet voor iedereen wat leuks in de tocht zitten! Aan de overkant van het kanaal zag ik mensen op een terras zitten en bootjes in het water. Daar zou ik dadelijk ook passeren! Omstreeks 17.00 u kwam ik uit het zogenoemde “Miseriepad” ter hoogte van de jachthaven en ging het de hangende fietsbrug over het kanaal in Beernem op. 63,50 km. Aan de overkant ging het aan het Café De Kijkuit, waar beneden met kajaks op het kanaal werd gevaren, naar beneden om een smal paadje op de kanaaloever tussen struikgewas te berijden van 64 km tot bijna 67 km tot in Sint-Joris-Beernem ter hoogte van een brug over het kanaal. Linksaf onder de brug ging het weer richting een landelijke veldweg en moest ik in het Eiland halt houden voor koeien die de weg overstaken om naar een andere wei gebracht te worden. En twee van die beesten kozen wel het goede moment uit om net tijdens die oversteek alles de vrije loop te laten met een weg vol drek als gevolg! “Ze kiezen wel hun moment”, zei ik tegen de jonge boer.

    Eens daar voorbij bereikte ik een grote baan op de grens van Sint-Joris-Beernem en Knesselare, wat meteen de grens was tussen de provincies West- en Oost-Vlaanderen ter hoogte van een oud kapelletje! 68,75 km. Na nog een aantal betonbaantjes werd ik nog over het crossparcours door de speeltuin naast de sporthal gestuurd om na bijna 72 km de eindmeet te bereiken. 17.45 u. Buiten één club bikers uit de streek en de medewerkers was daar niet veel leven meer te bespeuren. Na nog eventjes gerust te hebben de auto opgezocht voor nog een stevige rit weer naar huis. Zoals uit de commentaren van veel andere bikers blijkt was dit een zeer knappe rit met veel stroken bos en off-road en beslist een aanrader om kennis te maken met deze streek op de grens van Oost- en West-Vlaanderen. De organisatie, de bepijling, bikewash en de accommodatie waren allemaal in orde! Met het mooie weer er bij hebben vele bikers hier een mooie rit kunnen beleven.

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!




    14-08-2013 om 23:22 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    13-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hoebelbike te Vlezenbeek op 09 en 11-08-2013

    Hoebelbike (nightride 35 km, dagritten 30-50-80 km) te Vlezenbeek op vrijdag 09-08-2013 en zondag 11-08-2013.

    De nightride op vrijdag 9 augustus 2013.

    Uit Antwerpen wegraken wordt meer en meer een ramp! Zo stond ik op vrijdagavond op luttele afstand van de voordeur al weer in de file op de ring! Een half uur aanschuiven voor enkele kilometers! Eens op de A12 ging alles veel vlotter en na nog wat drukte in Strombeek-Bever geraakte ik dan toch via deze keer de correcte afrit tot bij de oude Baljuwhoeve in de Nederstraat te Vlezenbeek. Een plekje toegewezen gekregen op de parkeerweide waar het uitkijken is voor twee dikke dode boomstronken en de ferme visitekaartjes van de rechtmatige bewoners die voor de gelegenheid hun habitat was ontzegd. Ter gelegenheid van de jaarlijkse Hoebelbike staat de weide om de hoeve vol met tenten van het rode kruis, het massagesalon Souks&Sauna uit Meerbeke-Ninove, een douchewagen, een wc-wagen en een uit de kluiten gewassen koelwagen van de Colruyt om het vocht voor de après koel te bewaren! Dit toont nog maar eens hoeveel er bij de organisatie van een toertocht komt kijken! De bikers worden er ontvangen op de binnenkoer van de gesloten hoeve waar het dan gonst van de bedrijvigheid. Me ingeschreven en om 19.30 u was ik op pad.

    Het vertrek verliep zoals de vorige jaren naast de hoeve door de naastliggende weide en reeds na 5 meter zat ik al onder de vettige blubber en zag je aan mijn fietsbanden niet meer dat er noppen op staan! Ik meende nog voor te stellen van bij de volgende edities een droger alternatief als start te vinden om niet na de eerste tien meter onder de drek te zitten, maar het is eigenlijk nergens voor nodig! Alleen wist ik toen nog niet dat we het onderweg niet proper zouden houden! Blijkbaar moet het in deze streek vrijdag in de loop van de dag geregend hebben, terwijl er thuis geen druppel viel! Bij de start scheen de zon en was de hemel blauw, heel wat anders dan het hondenweer vorig jaar! Op de glooiende weide was het al even klimmen om dan linksaf te slaan en verder te klimmen over een graspaadje tot aan een kiezelpad waar we rechtsaf pas goed van start gingen volgens de op de grond gespoten vermelding “start”. Daar was het nog verder zacht naar boven klimmen zodat ik van bij de start al op mijn adem moest trappen! Links in de verte zag ik Brussel liggen, rechts van mij de prachtige ondergaande zon.

    Tot 2,5 km volgde een hobbelig graspaadje en reden we even tussen de maïsstengels door. Na de oversteek van een asfaltbaantje ging het een graspad in dat luistert naar de naam Pereboomstraat om dan weer een straat over te steken en een servitudepaadje op te gaan. Van 3 tot 4 km reed ik door de Reuzenstraat, zijnde een leuke servitude naast een waterloop en doorheen een stuk bos waar links en rechts in de hoogte een aantal grote villa’s achter het groen verborgen staan. Dan ging het via een openstaande achterpoort een privaat bos in waar je tussen de bomen door links een grote vijver kon zien liggen. Drie Hoebelbikers stonden daar in het bos, één maakte foto’s en de twee anderen vrolijkten de boel wat op! 4,50 km om 19.55 u. Ik kwam uit op een parking ter hoogte van een kasteel dat met de nieuwe achtervleugels dienst doet als Revalidatieziekenhuis Inkendaal. Ziekenhuis Inkendaal is een gespecialiseerd revalidatieziekenhuis dat zich richt tot patiënten met neurologische, locomotorische en cardio-pulmonaire aandoeningen. Een hele mond vol! Ik vermoed dat het naastliggende park dat ik bij aanvang van mijn locomotorische avondrit doorkruiste tot dit ziekenhuis behoort. Er volgden een klim op een betonbaantje en boven rechts ging het een graspad in.

    Op 6 km ging het een natte private veldweg in waar ik samen met een zestal andere bikers vrij baan kreeg van vijf mensen te paard die ons in een bochtje lieten inhalen terwijl we door de modder dabden. Verderop liep het pad langs de rand van een bos. In het gezelschap van 11 andere bikers en één wandelaar reed ik na 9 km op een smal pad tussen bos en veld. Het was moeilijk van te zien waar je reed omwille van de ondergaande zon in de ogen. 20.20 u. We werden een smal paadje naast een draad en een prikkeldraad op gestuurd om vlak naast een huis en zo goed als door de tuin een kerkwegeltje in te slaan dat me langsheen een beek voerde. Het pad dook een donker stukje bos in waar alweer drie Hoebelbikers met een fototoestel aan het werk waren en waarschuwden voor een poortje dat ging komen. Er stond daar een bordje dat vroeg om het poortje te sluiten omwille van de kippen en de eenden, maar het stond vierkant open en er was geen haan te bespeuren! Ik kwam even terug in de bewoonde wereld aan de kerk in de Baasbergstraat in Oudenaken (Sint-Pieters-Leeuw). Op de hoek waren op straat mensen bezig met een barbecue, maar Joost mag weten wat daar op lag, zo’n stank! Suikerfeestelijkheden zullen het wel niet geweest zijn! In de omgeving stond ook een gerestaureerd (voormalig) schoolgebouw met boven één van de deuren het opschrift “Ingang der jongens”! Tegenover de school was er de Hoevebakkerij De Haseleer.

    Het ging naast de kerk en het kerkhof een rood kiezelwegje in. Daar stond ook een grote wooncaravan voor bouwvakkers die daar aan het werk waren en voorzien was van grote half in de grond gegraven watercontainers. Veel meer dan fundamenten was er nog niet te zien. Het was even stevig klimmen over dat smalle paadje tussen struikgewas, over gras en over een betonnen bruggetje in een landelijke omgeving om al snel aan een volgend schilderachtig kerkje te arriveren in het iets hoger gelegen Sint-Laureins-Berchem (Sint-Pieters-Leeuw). 11,50 km. Voorbij de kerk ging het linksaf een veldweg in naast een geitenweide. Om zo een pad te treffen langsheen de rand van een bos rechts en links een knap vergezicht met de ondergaande zon boven een glooiend groen landschap. Naar het einde van het pad en het bos toe dook plots in de hoogte het knappe kasteel van Gaasbeek (Lennik) op! Met druivelaars op de flanken van de heuvel en onderaan een grote vijver. Na een klim over een asfaltbaantje met haakse bocht ging het een ferm stijgend graspaadje op, waarna we doorheen het parkdomein Groenenberg reden. Hier viel het mij op dat de toer in de andere richting verliep dan vorig jaar. Ik herkende de plek omdat het hier toen zeer hevig begon te regenen en toen ik even halt had gehouden op luttele meters achter mij een knoest van een tak uit een boom op de grond kletterde! Toen kwamen we van de andere kant!

    Vanaf een eenzaam huis aan de rand van het bos voerde een van stevige stenen voorziene assenweg me tot aan de drukkere Brusselsestraat om aan de overkant de Steenbergstraat in te slaan. Een graspad leidde me dan naar de Eksterstraat in Sint-Martens-Lennik alwaar een paar oude maar goed onderhouden huizen tegen elkaar aan leunden. Een asfaltbaantje voerde me langsheen een eenzaam huis en over een gehavend asfaltbaantje er naartoe doorheen een stuk bos tot aan de Brouwerijstraat in Sint-Martens-Lennik. Van in de velden zag ik ze in de hoogte al blinken, de smalle aluminium tanks waarin het vocht zat dat ons tijdens de après zou verwennen! Want op de Lenniksebaan, op de grens van Vlezenbeek en Lennik, staat de brouwerij Lindemans, bekend van de geuze en de krieklambiek! We reden het terrein van de brouwerij op om langs de achterzijde langs de installaties te rijden. Je moest er wel op een bepaalde plaats de fletse geur van volgens mij de waterzuivering bij nemen. Hopelijk niet het bier, want dan is het stinkelambiek! Vroeger reden we dan door een hangar, maar ik schat dat deze afgebroken is. Want naast het bestaande gebouw werd het terrein in gereedheid gebracht voor uitbreidingswerken waardoor de productiecapaciteit van de brouwerij zal verdubbeld worden! We reden nu wel door een provisoire hangar waarachter een trap van paletten was opgebouwd waar we van af moesten rijden. Ik heb het nog gedaan ook, tot mijn verwondering, want toen ik achterom keek was het hoogteverschil toch aanzienlijk! Eindelijk mijn gebruikelijke pannenkoekenniveau overschreden! Ik was zo opgetogen dat ik het rondje nog eens overgedaan heb! Toen ik nogmaals van de trapjes reed zag ik in de verte drie bikers wachten die ik eventjes daarvoor achter de brouwerij had zien verdwijnen! Zij moeten toch goede ogen hebben om mij herkend te hebben, want het waren Dennis, Patrick Enigma en Jan, streekgenoten die blijkbaar ook verknocht zijn aan de Hoebelbike-nightride. Vorig jaar reden zij hier ook! Een paar woorden gewisseld alvorens deze kerels weer weg stoven! 18 km om 21.10 u.

    We doken de Laarbeekvallei in. Er volgde een stevige klim over een slijkerig pad met goed wat plassen tussen de maïs om uit te komen in een straat aan de voet van een knetterende hoogspanningsmast. Na een asfaltbaantje ging het linksaf over het private erf van een hoeve waar ik twee uit de achterliggende weide ontsnapte kalveren deed opschrikken. Ze stonden lustig met hun poten in de modder midden op het pad te genieten van hun draadloze vrijheid. Ze vluchtten weg naar achter en samen met drie bikers die nog toekwamen hebben we die twee dieren terug naar hun weide bij de koeien gejaagd. Ze konden gewoon onder de schrikdraad heen lopen! Eén van die bikers herkende me, maar ik weet zelf helaas niet wie het was! Daarmee hadden we het pad vrijgemaakt voor een groep van acht bikers die nog volgde. Daarvan hadden sommigen hun lampen al branden. 20,50 km om 21.30 u. Toen ik er tijdens de dagrit van zondag passeerde waren de koeien daar weg. Dan werden we over een tarweveld gejaagd waar een boer met de pikdorser ’s ochtends voor ons nog een spoor dwars over zijn veld had vrijgemaakt teneinde meer off-road mogelijk te maken. Van het stoppelveld ging het over een perengaard en een veldpad langsheen tuinen tot aan de bevoorrading op 22 km.

    Deze was zoals gebruikelijk opgesteld in de ontvangstruimte van de boomkwekerij en tuincentrum Inter-Arbo aan de Lenniksebaan in Vlezenbeek. Iedere deelnemer kreeg trouwens een bon voor een gratis “hoebelboom”, hier af te halen tijdens het komende plantseizoen. Mijn tuin is er helaas te klein voor! Er was het aanbod van drank, fruit, cake, wafels en peperkoek. Nog eventjes bij Dennis, Patrick en Jan gestaan tot zij weer vertrokken. Er stonden ook een hele tijd nog redelijk wat jonge kerels, een deel gelegenheidsbikers voor deze rit, vermoed ik, maar die gaven vooral hun ogen bevoorrading! Wat wil je als er daar twee plaatselijke schoonheden van hun leeftijd bij de toonbank stonden! Ook een groep jongens van de Waasland Mountainbike School die ik onderweg al gezien had en nog zou zien, was present met een oudere begeleider. 21.30 u.

    Na de stop werden we over de paadjes doorheen het tuincentrum geleid en zoals de voorgaande keren had de eigenaar hier als uittocht weer een ongelijkmatig wasbord laten uitgraven, maar dat is niks meer voor deze houten Pinokkio! Op zondag was hier ook een alternatief voorzien voor de piwi’s, aldus een bordje. Op zaterdag heb ik zelf mijn alternatief gezocht! Je moet maar goesting hebben om als eigenaar zo’n meute mountainbikers op uw privaat terrein hun gangen te laten gaan! Het was daarmee trouwens nog niet gedaan, want in het bos achter de boomkwekerij was nog een technisch parcours uitgezet met enkele bochten in klimmetjes en afdalingen over een vettige ondergrond. De jonge kerels die daarnet aan de bevoorrading waren hadden er wel veel plezier in, vooral met het elkaar uitlachen dan! Ze hadden ook weinig licht bij! Aan mij was het evenmin besteed, maar er zullen allicht technische bollebozen zijn die hier hun hartje op konden halen! Het meer technische stukje in dit bos werd, zoals kon vermoed worden, afgesloten met een ritje over het extreem vettige paadje tussen struikgewas. Niet evident om u daar recht te houden! Een slijkfestijn! Ik had bij eerdere edities soms het gevoel dat ik er door een beek reed! Wel, zondag was daar al niets meer van te merken en lag het pad er vrij normaal bij! 23,75 km om 22.00 u.

    Het ging op de grens met Itterbeek (Dilbeek) de Herdebeekstraat in en die bracht me op 24 km tot aan het café In de Linde op de hoek met de Lenniksebaan, dezelfde baan als waarlangs Lindemans en Inter-Arbo gelegen zijn! Alle cruciale spots in dezelfde straat! Want het was de bedoeling dat je het café via de voordeur binnen reed en er langs de achterdeur weer buiten kwam! Hoeveel tijd er tussen die twee handelingen verstreek, hing af van biker tot biker! Ik kwam Dennis, Patrick en Jan hier weer tegen, dus zij zullen de toog niet zonder meer voorbij zijn gereden! Er stonden trouwens nog meer met modder besmeurde bikes in het café! Boerderijen, brouwerijen, boomkwekerijen en slijterijen, het wordt allemaal onveilig gemaakt tijdens de Hoebelbike! Hopelijk hebben de uitbaters wat extra kunnen verkopen als tegenprestatie voor hun vuilgemaakte café!

    De Herdebeekstraat leidde me dan verder tot vlak onder het imposante Pedeviaduct op de spoorlijn L50A van Brussel naar Denderleeuw en Gent. Toen ik hier ettelijke edities geleden voor het eerst tijdens de nachtrit passeerde was ik onder de indruk van dit bouwwerk uit 1926 van 540 m lang bij nacht te zien! Bij een latere passage was men er volop aan het werk! Langs weerszijden werd gewoon een stuk bij aan het geklasseerde viaduct gehangen voor twee extra sporen! Het oude gerenoveerde en het nieuwe toegevoegde beton werd overspoten met een speciale laag, zodat het één geheel vormt. Het ziet er netjes uit! Eens de brug onder bereikte ik de dorpskom van Sint-Anna-Pede (Dilbeek). 25 km. Een graspaadje leidde me naar het schilderachtige plekje waar Estaminet De Ster en restaurant Sint-Anna broederlijk over elkaar in de schaduw van de kerktoren staan. Bij wijze van spreken, want het was intussen stikdonker zonder schaduw! Voor de toer op zondag was hier verderop de splitsing tussen de routes van 30-50 km en 80 km op 41,50 km van de start.

    Het ging een graspad in een bos achter een bareel in en tot 27 km volgden leuke wegeltjes doorheen gras en stroken bos, al dan niet goed voorzien van wortels. Tijdens dit zeer knappe stukje deden we onder meer een stuk van het Breughelwandelpad aan. In deze buurt trof ik de jongens van de Waasland Mountainbikeschool weer aan die daar even stonden te wachten. Zij riepen mij terug toen ik verkeerdelijk de straat in sloeg in plaats van het smalle paadje aan de overzijde in te slaan. 22.20 u. Een graspaadje en wat asfalt brachten me naar de nachtelijke Koeievijverstraat in een landelijke omgeving. 28,90 km om 22.30 u. Omstreeks 29 km volgden enkele voor mij zware klimmetjes. Eén daarvan heb ik in twee beurten moeten overwinnen. Even op adem komen! Ik had dan nog de pech dat ik mij in het struikgewas moest duwen omdat ik lichtjes van bikers zag naderen. Het waren dan nog bekenden ook: Patje2 met daarachter Bulls69, diens maat en een vrouw. Ik heb deze mensen vroeger nog al op tochten gezien, maar ik wist niet dat het de broer en schoonzus van Bulls69 waren! Het zal wel plezant zijn van als broers zo nu en dan eens een tochtje samen te kunnen biken. Daarna diende ik nog de hele groep van de Waasland Mountainbikeschool te laten passeren alvorens zelf verder naar boven te kruipen. Gelukkig kon iedereen me zonder problemen passeren. Ik kwam uit in de Vlazendaalstraat (Pede-Dilbeek?), in ieder geval ergens in de buurt van de grens met Anderlecht, en reed samen met enkele andere bikers voorbij het restaurant De Notelaar.

    Er volgde een klim over kasseitjes en een zachte afdaling over een smal paadje dat kwistig bestrooid was met witte kiezelsteentjes. Dat reed redelijk lastig! Ineens kwam ik toe in een meer bewoonde wereld en dook in de Marcel De Vleminck-Denaeyerdreef (heb dat op je adreskaartje staan!) over een houten bruggetje een soort park in waarin een vijver met fonteinen lag. Ik vermoed dat het in Pede was op de grens met Anderlecht. 32 km. Ik reed oefenvelden van Anderlecht en Bruski voorbij en dat betekende meteen dat we vergast werden op een voor mij onmogelijke klim op een met gras begroeid talud. Ik zag nog lichtjes naar boven komen gekropen! Boven op de berm loopt een smal paadje dat een strook bos in duikt om dan uit te komen op een brug over de spoorweg. Eens de brug over ging het een zeer smal en lang graspaadje op dat naar het einde toe langs struikgewas met overhangende takken leidde. Linksaf in een soort holle weg, een baan (ik vermoed dezelfde Lenniksebaan van daarstraks) over en op het gras naast een bedrijf verder.

    Vanaf hier verlieten we de bewoonde wereld van aan de Brusselse rand en werden donkere graspaden, wegeltjes en veldwegen ons deel. Deze brachten me opnieuw tot in Sint-Pieters-Leeuw. Een laatste veldweg bracht me weer tot de weide achter de Baljuwhoeve en via dezelfde slijkpoel als bij aanvang bereikte ik de aankomst. Er stonden 38,75 km op mijn tellertje omstreeks 23.15 u. Mij direct naar de bikewash begeven en onder de krachtige straal van een tuinslang was mijn smerige fiets zo weer schoon. De belangrijkste onderdelen en ketting gedroogd met een vod voor de tocht van zaterdag in Knesselare. Meteen de lampen gedemonteerd en afgedroogd, klaar om weer op te bergen, en mijn smerige fietsschoenen gaan afspuiten. Bij het weer naar de auto keren helaas in een half opgedroogd visitekaartje van een koe getrapt. Die zag je in het pikdonker niet meer liggen! Op de binnenkoer van de hoeve speelde een live-band en samen met Patje2, Bulls69 en diens gezelschap de nachtrit doorgespoeld met een drankje. Mezelf ook nog getrakteerd op een lekker Brusselse witte pens in een broodje wat er door nijvere handen voor ons werd klaargemaakt. Even over 1.00 u vertrok mijn gezelschap huiswaarts, maar kreeg ik SilverFoske, intussen netjes gewassen, in het vizier. Ik had hem al bij Dennis, Patrick en Jan gespot, maar ineens waren ze verdwenen. Ik ben dan zelf ook nog onder de lekker warme douche in de douchewagen gekropen om proper weer naar huis te kunnen. Grappig was dat net naast het trapje van de douchewagen naar de omkleedtent toe, een enorme koeienvlaai lag! Stel u voor dat ge daar met blote voeten in trapt! Het zal toch maar raar aanvoelen als dat tussen uw tenen spetst! Toen ik met de auto vertrok omstreeks 1.30 u, gingen de lichten aan de bikewash uit en zag ik veel mensen over de parkeerweide wandelen. De Hoebelbikers en hun vele helpers hadden een punt gezet achter deze editie van de nachtrit! Tijdens de autorit naar huis de verwarming volle damp gezet om mijn schoenen te laten drogen! Intussen heb ik bijna alle hogergenoemde bekenden en mezelf teruggevonden op de foto’s van de nachtrit!

    De dagrit van 50 km op zondag 11 augustus 2013.

    Gewoonlijk rijd ik tijdens het weekend van de Hoebelbike de nachtrit op vrijdag om dan op zondag in Bekkevoort aan te treden. Maar omdat Bekkevoort dit jaar een weekend eerder kwam, kon ik de zondag nog eens naar Vlezenbeek komen om het Pajottenland bij daglicht te zien. De dagrit verliep over dezelfde basislus als de nachttocht, met een extra lus van een 20 km. De rit van 80 km zag ik niet zitten omdat ik op zaterdag ook 70 km in Knesselare had gebold. Een verslagje over voornamelijk die extra lus van 20 km kan u hieronder lezen!

    Het eerste deel van de rit van 50 km op zondag verliep over hetzelfde parcours als de nachttocht. Vertrokken om 9.30 u. Tijdens het klimmetje vanaf Oudenburg tot Sint-Laureins-Berchem over een smal graspaadje aangepikt aan een treintje. In het spoor van een aantal bikers ervan, ik vermoed een familie van grootvader tot kleinzoon, tot voorbij het kasteel van Gaasbeek gereden. Zo arriveerde ik na 18 km omstreeks 10.45 u aan de eerste bevoorrading aan de brouwerij Lindemans. Daar was niet alleen het gebruikelijke aanbod aan water, sportdrank, fruit, wafels, cake en peperkoek, maar er stonden ook blikjes sport- en recuperatiedrank! Maar wat vooral opviel was dat er flesjes Lindemans Faro werden geopend en aangeboden. Het biertje leek mij een kruising te zijn van kriek en schuimwijn! Vandaar werd het in schuimwijnglazen geschonken! De drank had een zeer zoete smaak en was best lekker! Ik heb er twee glaasjes van door mijn keelgat gegoten! Daar ga ik in de winkel toch eens naar uitkijken! Na de stop dienden we de Lenniksebaan te kruisen en doken we de Laarbeekvallei in. Op 21 km van de start trof ik omstreeks 11.10 u de splitsing tussen de routes van 30 km en van 50-80 km ter hoogte van een grotere baan. Er volgde een moeilijk off-road-paadje tussen een haag en een afsluiting waarop redelijk wat stenen lagen en er bovendien nog vrij nat bij lag. Vier Franstalige bikers, twee mannen en twee vrouwen, ik vermoed twee bevriende koppels, die ik aan de inschrijving had gezien en in wiens buurt ik al van bij de start had gereden, soms er voor, soms er achter, gingen mee de 50 km uit. Ik zou er uiteindelijk ook samen mee arriveren. De vrouw met het roze truitje had het het moeilijkst, haar man in blauwe trui leek me een goed biker te zijn en wachtte op diverse plekken de anderen op.

    Een veldweg leidde me naar een meer bewoonde wereld en na een bochtje kreeg ik een watermolen te zien. Deze Pedemolen lag ik een mooi groen kader en er begon een smal gekasseide wandelweg waar twee oudere mannen uit kwamen. Ze vroegen hoeveel kilometer ik nog voor de boeg had. Maar ik was nog jong, volgens hen. Ze zullen nog prut in hun ogen gehad hebben! De molen van Pede staat in de Lostraat te Sint-Gertrudis-Pede, wat een gehucht is van Schepdaal, welke een deelgemeente is van Dilbeek. Hij kan zelfs gehuurd worden voor activiteiten. Vanaf de molen doorkruisten we een hele tijd het grondgebied van Schepdaal. Na de zachte klim over het kasseipaadje volgde een redelijk zware klim over het asfalt van het Kapelleveld. 23 km om 11.25 u. Gedurende de volgende kilometer passeerde ik een tweetal voetbalvelden. In een volgende strook bos werden we een hoge zandhoop over gejaagd! Klimmende en dalende veldwegen, smalle graspaadjes en af en toe een singletrack doorheen een strook bos voerden mij doorheen een landelijke omgeving. Omstreeks 26,50 km ging de tocht doorheen een strook bos waar we over een aantal houten paadjes dienden te rijden, teneinde de blubber te vermijden. Ze maakten deel uit van een blauwe vaste route. Hier stak ik het viertal Franstaligen nog eens voorbij.

    Rond 28 km konden we genieten van een mooie veldweg en een smal spoor onder laag overhangende struiken. Een zware klim over een betonpad bracht me tot in de Poelstraat van Sint-Martens-Lennik op de grens met Schepdaal. 28,50 km om 11.50 u. Aan een afslag links naar een weidepad op een blauwe vaste route toe stond het Franstalige koppel te wachten op het blauw-roze koppel medebikers. De vrouw met het roze truitje zou het nog zwaar krijgen hier! Ik vroeg me af of ik hen nog terug zou zien! Op 30 km volgde een uiterst smal paadje dat langzaam naar boven kroop tussen twee vervelende prikkeldraadafsluitingen met halverwege dan nog de takken van een struik die in de weg hingen! Op die prikkeldraad had ik het niet zo begrepen! Na een haakse bocht rechtsaf kregen we nog zo’n paadje, maar breder en vlakker. Het paadje ging over in een smalle veldweg naast een haag aan de rechterkant. Ik bereikte een kasseibaantje, de Kouterstraat in Schepdaal, en van hieruit had je een knap vergezicht over de zonnige omgeving. Een vader en zijn kleine zoon in een pakje van BMC, staken me hier een tweede keer voorbij nadat ik ze daarstraks al eens te zien had gekregen. Daarna nog eens twee mannen in eenzelfde grijze pak. 31 km. Een afdaling over asfalt bracht me tot aan de drukke Ninoofsesteenweg in Schepdaal. Daar is geen fietspad, maar gelukkig moesten we maar luttele meters over deze weg tot aan een volgende afslag rechts! Daar reed ik dan verkeerdelijk de oprit van een huis op! Aan de sporen in de kiezelsteentjes te zien was ik niet de eerste die daar te vroeg afsloeg! Een klimmend graspad leidde me door een knap glooiend landschap met veel groen.

    Het was klimmen geblazen tot aan de kerk in Schepdaal waarvan je de achterkant al van in de velden in de hoogte kon zien staan. 32,50 km om 12.20 u. Via de Geraardsbergsestraat ging het de bewoonde wereld van Schepdaal door. Ik stelde mij vragen over de naam van dit gehucht! SchepDAAL? Ik had niet anders moeten doen dan klimmen! Schepstijg had een logischer naam geweest! Op een lange zandweg tussen kolenvelden ben ik dan even gestopt om het buisje pepmiddel “sportpower” dat ik van de bevoorrading meegenomen had leeg te lurken. Er passeerden toen nog twee eenzame bikers. 36 km. Op 38 km bereikte ik om 12.45 u de tweede bevoorrading in de boomkwekerij en tuincentrum Inter-Arbo. Daar was al veel opgeruimd, er lag nog een kleine voorraad appelsienen en cake. Er waren water en blikjes sportdrank om te drinken. De twee bikers die me daarnet hadden ingehaald stonden daar ook nog. Eén ervan was aan de medewerkers aan het vertellen dat hij laat was gestart, want vanuit Brugge was gekomen, en meedeed aan de challenge van O2-bikers. Het was de eerste keer dat hij in deze streek reed. Hij reed de 80 km en vroeg of hij wat verpakte koeken mocht meenemen omdat de derde bevoorrading vermoedelijk gesloten zou zijn. Elke bevoorrading had namelijk een sluitingsuur en deze man had nog meer dan de helft van de rit voor de boeg! Toen ik aan de stop vertrok kwam het viertal Franstaligen ook toe. De vrouw met de roze trui heb ik nadien niet meer gezien, de andere drie wel. Ik vermoed dat ze van Inter-Arbo recht naar de aankomst is gereden. Haar pijp zal uit geweest zijn!

    Vanaf hier vervoegde ik weer de basislus van 30 km die ik tijdens de nachtrit al voor de wielen had gekregen! Zoals op vrijdag ging het eerst weer over het terrein van het tuincentrum, eerst tussen de plantvakken, daarna over een ongelijk uitgegraven wasbord met putten en heuveltjes. In tegenstelling tot vrijdag was er nu een alternatief voorzien voor de piwi’s. Zo ook op het bochtige parcours met afdalingen en klimmetjes in het bos achter de plantenzaak. Het paadje dat na het bos kwam was intussen al goed opgedroogd in vergelijking met vrijdag! Een heel verschil en nu goed berijdbaar! Ik kwam weer uit in de Herdebeekstraat op de grens met Itterbeek (Dilbeek). Het café In de Linde op de hoek met de Lenniksebaan in Itterbeek ben ik deze keer toch maar gewoon voorbij gereden. Verderop trof ik in de Herdebeekstraat een splitsing tussen de 30 km en de 50-80 km op 39,50 km van de start. Gekozen voor de 50 km om op 41 km weer het imposante Pedeviaduct te bereiken vlak voor de bebouwde kom van Sint-Anna-Pede (Dilbeek). Even verderop kreeg ik Estaminet De Ster en restaurant Sint-Anna aan de voet van de kerk dan eens bij daglicht te zien! Daarachter liggen chirolokalen. Er liepen daar veel mensen rond. Ik denk dat iemand er een feestje gaf! Aan het einde van het servitudepaadje vanaf Sint-Anna trof ik de splitsing waar de 80 km apart ging van de 30-50 km op 41,50 km van het vertrek.

    De langste rit kon ik vergeten vermits ik dan maar halverwege was terwijl het al 13.20 u was. Voor mij ging het rechtdoor een strook bos in en aan het volgende kruispunt kwamen er twee bikers van rechts. Het was de plek waar de extra lus van de 80 km eindigde en weer aansloot op de rest! Er volgde een paadje tussen weiden en een klim over kasseitjes tot in een straat met villa’s. Omstreeks 45 km hield ik even halt voor een villa van waaraf men tussen de huizen verderop door net de basiliek van Koekelberg kon zien liggen! Dat was me de vrijdagnacht uiteraard niet opgevallen! Even verderop passeerde ik het terrein van een Anderlechtse hondenschool. Mijn vermoeden tijdens de nachtrit dat het terrein met die witgeschilderde autobanden die dwars half uit de grond staken en andere hindernissen zoiets moest zijn, bleek dus correct. Toen ik er even halt hield kwam de biker met het blauwe shirt van het viertal me voorbij en even later stond hij aan de kant om te wachten op zijn makkers. Omstreeks 47 km bereikte ik de oefenvelden van Anderlecht en het terrein van Bruski met de drie overgeblevenen van het viertal in mijn zog. Moeite gedaan om tenminste het onderste deel van de helling naar het talud toe te overwinnen en het lukte. Maar helemaal tot boven was voor mij te veel. De man met het blauwe shirt geraakte wel fietsend tot helemaal boven en genoot daarbij het respect van twee bikers die hier ook net waren gearriveerd en waren moeten afstappen. Het paadje tussen de struiken over het talud langs tot aan de brug over de spoorweg waar blauwshirt op de twee anderen stond te wachten. “Goed gedaan”, riep hij me toe in gebroken Nederlands.

    We verlieten weer de bewoonde wereld waarna een aantal lange veldwegen me na 58,50 km weer tot aan de Baljuwhoeve brachten, de man met het blauwe shirt in m’n zog. 14.00 u. Eventjes staan praten met de jonge gasten van Hoebelbike die aan de aankomst stonden. Eén daarvan moet thuis wel de plezantste zijn, want hij had met takken en stenen nog een jumpke aangelegd in de inmiddels goed opgedroogde slijkzone achter de hoeve. De drie Franstaligen waarmee ik samen vertrokken was begaven zich bij aankomst recht naar de tent van Souks&Sauna om onder handen genomen te worden! Mijn fiets schoongespoten en vastgelegd aan één van de hekkens. Op de binnenkoer nog een Kriek Lindemans Cuvée René soldaat gemaakt, een zwarte pens in een broodje verorberd en doorgespoeld met een cola. Op het scherm met de uitslag van de chrono zag ik dat er nog drie bikers in de “running” waren. Daar zal de man uit Brugge vermoedelijk nog bij geweest zijn. Toen de medewerkers begonnen met de opruim van de stoelen en de tafels heb ik de auto opgezocht in de Rekestraat en ben ik nog eens tot aan het kasteel in Gaasbeek gereden en daarna rustig huiswaarts gebold. Thuis mijn fiets en schoenen nog degelijk proper gemaakt en ik kreeg daarbij nog het gezelschap van twee vrouwen die hun koersfiets kwamen proper maken.

    Genoten van de tocht, het mooie weer, van de Faro aan de stop en de kriek op de binnenkoer van en de gezellige drukte rond de Baljuwhoeve. Ik heb aan de mannen die aan de aankomst stonden gevraagd of het niet mogelijk is van nog een afstand te voorzien tussen de 50 km en de 80 km, zegge 65 km. Misschien laat het parcours dat wel toe zonder al te veel extra werk. Allicht tot de volgende keer, want de nachtrit zal ik in ieder geval weer proberen mee te rijden.

    Verslag en foto's van deze en vorige tochten op een lokale nieuwssite van Sint-Pieters-Leeuw: klik hier!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!



















    Hoebelbike Vlezenbeek 09 en 11-08-2013 door Wolfgang Meert



    Betonrenovatie Pedeviaduct in Sint-Anna-Pede (Dilbeek)


    13-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Bekkevoort op 04-08-2013
    20ste Parel van het Hageland (15-25-40-50-65 km) van MTBC @ Bekkevoort te Bekkevoort op zondag 04-08-2013.

    Goed op tijd opgestaan en met de auto naar Bekkevoort gebold.  Omdat ik had nagelaten van op voorhand eens de routeplanner te consulteren deze keer dan maar slaafs de GPS gevolgd die me dan steevast over Lummen stuurt.  Bovendien liet hij me de afrit Bekkevoort passeren tot deze van Tielt-Winge en zo via een landelijk wegeltje naar de Oude Tiensebaan.  Daar mijn auto in een zijwegeltje geplaatst in plaats van tot in het afgesloten gedeelte te rijden, want ik zou vermoedelijk toch weer bij de laatsten arriveren en dan is de weg weer opengesteld voor het verkeer en staat mijn voertuig op het fietspad!  Op mijn vaste plaats staat de auto voor niets of niemand in de weg!  Aan de overkant van de straat zag ik al grote groepen bikers uit de assenweg komen.  De hemel was licht bewolkt met witte schapenwolkjes en het was een stuk minder warm dan de vorige dagen, maar ik hoopte dat er geen regen zou vallen.  Aan de inschrijving ontmoette ik al direct enkele bekenden, waaronder drie Bierbikers en twee mannen van 3D-CAD-Systems.  Me ingeschreven in de kantine van de voetbal en om 9.00 u was ik op weg voor de 20ste Parel van het Hageland van MTBC@Bekkevoort (15-25-40-50-65 km).  Ook op 14 juli was ik hier al komen rijden bij de Muggenbergse Stoempers.

    Het ging over een graspaadje achter het voetbalveld weg en na een stukje over een asfaltbaantje reed ik in het gezelschap van vele anderen het zanderige paadje van de Ossenberg in.  Tot 4,50 km reden we over dit zandpad evenwijdig met de snelweg en kregen we enkele stroken met keien en over gras als afwisseling.  De kidstoer van 15 km ging al snel apart .  Ter hoogte van de afrit Tielt-Winge ging het over een paadje naast een geoogst maïsveld waar ik bij de tocht in juli wat had moeten zoeken en gokken omwille van een verdwenen pijltje.  Toen reden we in de andere richting en kwam deze plek meer naar het einde toe.  Het paadje was toen niet goed zichtbaar omdat de maïs toen nog hoog stond.  Eens het veld voorbij reden we de Dennenlaan in.  5 km om 9.20 u.

    Tussen de vijfde en de zesde kilometer kregen we de eerste mooie holle weg voor de wielen, met een plezante afdaling over een ondergrond met losse stenen.  Goed en wel beneden trof ik de eerste splitsing tussen de ritten van 25 km en van 40-50-65 km op 6,75 km van de start.  Van zeven tot acht kilometer kregen we een donkere strook bos met een nog vrij natte ondergrond en moesten we even stoppen en van de fiets voor twee uit de kluiten gewassen omgevallen boomstammen.  Eens het bos uit volgde een eerste fikse klim over beton aan een straat die Hellekens heet op het grondgebied van Tielt-Winge.  Het ging de Oude Pastoriestraat in en van daar volgde een fikse off-road-klim over een steeds smaller wordend zandpaadje naar een boomgaard toe om uit te komen aan de nieuwe uitkijktoren in de vorm van een trap die in het ijle hangt, zelfs voorzien van licht door een zonnepaneel.  Hier stond onlangs “de stoel uit 1000 zonnen” (op 9 juli).  Deze week, op maandag 5 augustus, stond de stoel aan het uitkijkpunt in Brussegem en daar was ik de week voordien tijdens de Boerenbike gepasseerd!  Samen met het Heilig Hartbeeld in Wezemaal (een jaar of twee geleden) is dat al de derde keer dat ik zo’n plaats van de stoel passeer!

    Aan de toren ging het linksaf over een leuke snelle afdaling doorheen een knappe holle weg, gevolgd door een straat, een veldweg en een graspaadje tot aan de oversteek van een grote baan op 11,50 km.  Een stukje over landelijk beton, een veldweg en een afdaling over kasseitjes, onderbroken door een stukje bosweg, brachten me tot een tweede splitsing tussen de routes van 25 km en 40-50-65 km op 13,50 km van het vertrek.  Het ging de Heuvelstraat in waar ik het gezelschap kreeg van een paardenkoets.  14 km omstreeks 10.00 u.  Leuke veldpaden leidden me dan over een hoogvlakte tussen perenboompjes.  Tot 16 km volgde dan een voor mij redelijk zware klim in een hol boswegeltje en nadien een mix van veldwegen, afgewisseld door enkele mooie holle wegen.  Tijdens één zo’n afdaling werd ik wel opgeschrikt door een biker die me voorbij vloog.  Ik had hem wel zien afkomen, maar verwachtte dat hij achter zou blijven!  Daardoor moest ik uitwijken en kwam bijna in een plots opdoemende greppel terecht!  Gelukkig de remmen nog op tijd dicht kunnen knijpen!  Een knap stukje parcours met enkele opeenvolgende klimmen en afdalingen bracht me tot in Molenbeek-Wersbeek om daar op 20,50 km omstreeks 10.30 u de eerste bevoorrading te treffen.

    De bevoorrading was opgesteld op de oprit van een woning.  De brede garagepoort stond open en er stond een tent voor waaronder alle lekkers was uitgestald: bananen, appelsienen, cake, peperkoek, Mars en fris drinken dat welkom was!  De mensen achter de tafel hadden hun werk, want er waren toch nog redelijk wat deelnemers aanwezig.  Na de stop reden we rond de Quirinuskerk en volgde een stevige klim tegen de richting van de vaste route in.  Vanuit een straat ging het plots rechtsaf op een kleine stevig klimmende servitude over een ondergrond van kasseitjes naast lage struiken.  Om uit te komen op een smal klimmend paadje in open veld.  Daar kondigden bordjes de aanwezigheid van de fotograaf van mtb-you aan.  10.45 u.  Eventjes gestopt voor een babbel met de twee drijvende krachten achter de website.  Er stond ook een local bij, een vriendelijke man die met veel humor van alles en nog wat te vertellen had.  Meteen wist hij waarom op deze plek tijdens de afgelopen week het gras was gemaaid geworden geweest!  Intussen verminderde het aantal passanten gestaag, zodat ik er weer zeker van kon zijn van bij de laatsten te arriveren.  Ik had immers slechts 23,50 km op de teller en was zinnens de langste route te rijden.  Om 11.05 u weer op pad.  Er volgde omstreeks 25 km een plezante afdaling in een holle weg, gevolgd door een vrij lange veldweg tot bijna 27 km.

    Een eerder lastige klim in de zon voerde me tot aan een derde splitsing van de routes van 25 km en 40-50-65 km ter hoogte van het grijze kapelletje aan de voet van de Leemkuilstraat in Tielt-Winge op 28 km van het vertrek.  De korte route ging rechtdoor rechtstreeks naar de Begijnenbeekvallei op de grens met Assent, voor mij begon een lange lus.  Te beginnen met een lange klim in de Leemkuilstraat die van gehavend asfalt overgaat in een onverharde holle weg vol keien.  Mijn gezelschap bestond uit twee wandelaars.  Langzaam maar zeker boven geraakt om dan lekker naar beneden te duiken in het vervolg van deze holle weg tot aan het onlangs gerestaureerde witte kapelletje dat er in de diepte staat op het kruispunt met een andere holle weg.  Linksaf weer naar boven over een korte klim tot in het open veld.  Ik herkende de strook bos waar nabij een bijenkorf een bordje hangt met de mededeling: “Pas op!  Losvliegende bijen!  Als de bijen komen, plat op de grond gaan liggen en op hulp wachten!  Als er geen hulp komt… sterkte!  Wie fruit wil eten mag de bijen niet vergeten!”  Ik ben hier al meermaals gepasseerd tijdens toertochten vanuit diverse richtingen!  30 km om 11.40 u.

    De veldweg liep met enkele leuke afdalingen en klimmetjes verder doorheen de boomgaarden tot ik uitkwam op een grote baan (31,75 km).  Links van mij zag ik in de verte de windmolens die langsheen de snelweg staan op de grens van Bekkevoort en Halen.  Ter hoogte van de Struikstraat trof ik de splitsing tussen de routes van 40 km en 50-65 km.  Gekozen voor dit laatste en een klimmetje bracht me op de hoogvlakte tot vlak bij één van de molens.  Het loont de moeite om er eens vlak naast te gaan staan en naar boven te kijken.  Die dingen zijn enorm hoog met grote wieken.  Er stak me een biker voorbij en een koppel op een tandem!  Er volgde de overtocht van de hoogvlakte tussen de molens en de boomgaarden over assenwegen.  Eén van de molens was al ten prooi gevallen aan graffitispuiters!  Er volgde een knappe snelle afdaling tot in de Hagelandstraat op de grens tussen Assent (Bekkevoort) en Loksbergen (Halen), meteen de grens tussen Vlaams-Brabant en Limburg.  Het ging linksaf, de kapel voorbij die op een hoogte ligt en waar nog steeds de stronken van gekapte bomen en struiken in de grond steken.  Llinksaf aan een volgend klein kapelletje op een splitsing en dan nog eens linksaf de plaatselijke bekende holle weg in.  Daar is het wel stevig klimmen!  Blijkbaar zijn de mensen wiens tuinen tot aan de wanden van de holle weg reiken bezig met opruimen, want bij aanvang leek me de omgeving kaler dan voorheen.  Het is een bizarre holle weg met luchtwortels en uitstekende rotsen.  De vuiligheid die er bij een vorige passage helaas lag bleek nu toch opgeruimd.  In Loksbergen moet de diepste holle weg van Vlaanderen liggen.  Twee bikers staken me tijdens de beklimming voorbij.

    De klim werd beloond met een snelle afdaling door een alweer prachtig stuk van deze holle weg.  Daarna ging het even over het beton van de Molenweg in Halen om er de splitsing te treffen tussen de 50 km en de 65 km op 37 km van de start.  12.10 u.  Volgens een kaartje moet dat in de buurt van Zelk geweest zijn, een gehucht van Halen.  Vanaf hier ging het even over asfalt en het smaller wordende baantje kruiste via een brug een fietspad dat over een oude spoorbedding liep op het grondgebied van Halen, aldus een vermelding op de brug (39 km).  Het ging op en weer af in een onverharde holle weg die luisterde naar de naam Rozedelstraat.  Een roze del?  Misschien kan de naam van deze straat ook eens verklaard worden in de desbetreffende rubriek van 1000 zonnen!  Tijdens het schrijven van dit verhaaltje (op donderdag 8 augustus) verklaarde men trouwens de naam van de Bekaflaan in Aarschot, startplaats van de Forest Marathon van de Forestbikers op 17 augustus!  Na afloop daarvan ben ik ook meestal bekaf!  Ik bereikte de hoogvlakte aan de windmolens langsheen de E314 die aan mijn rechterhand lag met aan de overzijde het bedrijf Harol op het industrieterrein van Webbekom (Diest).

    Ik reed een tijd evenwijdig met de snelweg en zoals ik verwacht had bereikte ik na onder de snelweg te zijn gepasseerd de plek waar Shana Appeltans en Kevin Paulus vermoord werden door Ronald Janssen op 2 januari 2010.  Een kruis met foto herinnert aan het drama dat zich onder deze brug afspeelde.  Het was tijdens de editie 2011 van deze toertocht dat ik dit plekje bij toeval ontdekte omdat ik toen aan de andere kant van de brug een biker zag passeren en ik ging kijken of wij hier dan soms een lus gereden hadden, wat het geval was.  Toen liepen de koude rillingen wel even over m’n rug!  De plaats bevindt zich vlak bij de helihaven van het industrieterrein van Webbekom, zoals een medebiker me ooit wist te vertellen.  41 km.  De bevoorrading stond niet zoals de voorgaande keren nabij deze plek.  In het zog van een biker ging het aan de andere zijde van de snelweg verder in de richting van Assent en Bekkevoort over een klimmend graspad dat overging in de assenweg Mortelstraat tussen de boomgaarden.  Op de plek waar er een brug voor landbouwverkeer over de snelweg is stond de tweede bevoorrading opgesteld op 43 km van de start.  Een betere locatie eigenlijk, want nu hadden we de lange klim naast de snelweg achter de rug!  Er stond nog een biker om wat te knabbelen van hetzelfde aanbod als aan de eerste stop.  De twee mannen die voor de bevoorrading zorgden waren wel zo snugger geweest van niet alles uit te stallen in de warmte, maar enkel bij te snijden wanneer er gegadigden arriveerden.  Zelfs de drank en het water waren fris.  Op een aanhangwagen hadden ze een grote doorschijnende tank bij.  Indien er druk had opgestaan, hadden ze ons met plezier nat gespoten!   Zij hoopten dat er geen grote toeloop meer zou zijn, want de andere helpers waren net vertrokken.  Er kwamen nog twee andere bikers toe en pas na enige tijd drong het tot me door dat het “bekenden” waren, Raf en Karel, twee vrienden van Peter.  De zon scheen te fel in mijn ogen, het zal dat geweest zijn!  Het was de derde keer op korte tijd dat ik hen te zien kreeg.  Wij zullen bij de laatsten geweest zijn om deze post aan te doen omstreeks 12.30 u!

    Hier was meteen de splitsing tussen de routes van 50 km en van 65 km.  Voor de kortste diende men de brug over de snelweg te nemen, voor mij ging het rechtsaf een graspaadje op waar het lekker naar beneden ging tussen de fruitbomen, gevolgd door een klimmetje over kasseitjes.  Om daarna weer de velden en de boomgaarden in te duiken.  44 km om 12.50 u.  Er volgde een klim in een holle weg, een stukje doorheen de bewoonde wereld om via een doorsteekje een volgende holle weg in te duiken ter hoogte van Onze-Lieve-Vrouw-van-het-grotteke, een plek door mij zo gedoopt omdat er onder een uit de wand van de holle weg stekende rots een lievevrouwenbeeldje is geplaatst.  Met een bank en enkele bloemen.  De holle weg komt uit in de Papenbroekstraat in Webbekom (Diest).  Rond 47 km ging het op en af doorheen een holle weg en een kilometer verder bereikte ik een servitude die een tijdje achter de tuinen van een woonwijk met eendere huizen liep.  48 km.  Ik kwam uit in de Remblokstraat te Webbekom en reed er de Carrefour, de Lunchgarden, Brico en Auto5 voorbij.  Volgens mij staat op deze plek een bevoorrading van de toertocht vanuit de eerder genoemde Bekaflaan in Aarschot.  Dat zou kunnen, want de afstand daartussen is 20 km.

    Ik diende de zeer drukke Staatsbaan N2 te kruisen aan de verkeerslichten en reed Kaggevinne (Diest) binnen.  Daar werden we na 50 km de Galgenberg op gestuurd, een straat die naar boven klimt en overgaat in een kasseibaantje in een holle weg.  Raf en Karel staken me hier voorbij.  Na de zware klim over dit overwoekerd kasseibaantje ging de Galgenberg over in een assenweg op een hoogvlakte langsheen enkele huizen, op grote lappen grond en tussen paardenweiden.   Vanaf de Galgenberg had men wel een knap vergezicht over het glooiende en groene landschap met links in de verte de windmolens.  51,50 km om 13.25 u.  De Galgenberg ging over in asfalt en hier staken me nog twee bikers voorbij.  Het ging rechtsaf een assenweg in om voorbij de Stoeterij Prince Bosch te rijden.  Die bevindt zich in de Prinsenbosstraat in Scherpenheuvel!  Eens daar voorbij kon je weer genieten van prachtige vergezichten.  Omstreeks 53 km eindigde de assenweg voor een huis waar twee kleine keffers achter een metalen poort van hun tak maakten.

    Daar ging het rechtsaf een gehavend pad op met wat slijk en wortels doorheen een strook bos en struikgewas.  Er stonden grote bramen die mijn benen open haalden.  Ik herinnerde mij deze plek vaag van de vorige keer.  Toen stond er in de weide links een allegaartje van dieren.  Het pad maakte deel uit van een blauwe vaste route.  Bij het verlaten van die strook bos twijfelde ik vorig jaar aan de te volgen richting.  De pijl was toen twijfelachtig opgehangen.  Rechtdoor op een pad langsheen het maïsveld, of de blauwe route blijven volgen?  Nu wezen de pijlen uitgesproken naar rechts, waardoor ik vermoed dat er toch een aantal het gras naast het maïsveld zullen zijn in gereden in plaats van het pad rechtdoor te blijven volgen.  Een bevestigingspijl zou hier wel op zijn plaats zijn.  54 km om 13.30 u.  De veldweg voerde me tot aan de Weversstraat, een assenweg in Scherpenheuvel.  Er volgde een stevige klim en een afdaling die eindigde op kasseitjes in een holle weg.

    Daar diende ik weer de drukke Staatsbaan N2 te kruisen en via de Nieuwstraat reed ik Assent binnen met rechts van mij de bossen van de Begijnenbeekvallei.  Nabij de kerk van Assent met ingepakte toren trof ik een splitsing tussen de kidstoer van 15 km en de 65 km op 57 km van de start!  Daar kwam nog een biker toe met ontbloot bovenlichaam, zijn truitje aan zijn stuur.  Ik dacht dat het een inboorling was die zijn bike aan het testen was.  Hij riep me iets toe en keerde op zijn stappen terug.  Daarom ben ik ook teruggekeerd om vast te stellen dat ik inderdaad op de juiste route zat.  Hij reed effectief de toertocht, want ik heb hem teruggevonden tussen de foto’s.  Vermits ik een trage rijder ben kon het niet anders dan dat hij bij de laatsten vertrokken was!  Hij was de laatste deelnemer die ik te zien kreeg en verdween al snel uit mijn zicht, want er diende zich een zware klim aan over een assenweg die deel uitmaakt van het Mierenbergwandelpad en tot de velden op een hoogvlakte voert.  Vorig jaar was een ganse familie hier met de oogst bezig!  Links ziet men de achterkanten van enkele huizen en koterijen staan.  57 km om 14.00 u.  Vanaf hier reed ik vlak naast de snelweg die links van mij in de diepte lag.  Op 58 km waarschuwde een bordje voor een gevaarlijke trappenafdaling.  De vlakke kant rechts werd aanbevolen als het gemakkelijkst te nemen, maar te voet leek me veiliger teneinde een breuk van sleutel- en andere beenderen te vermijden!  Want als een pannenkoek de held wil uithangen loopt het meestal verkeerd af!

    De trapjes leidden naar een holle weg en daar trof ik een splitsing tussen de kidstoer en de 40-50-60 km na een brug onder de snelweg.  De moed zonk me bijna in de mountainbikeschoenen toen ik zag waar ik uitkwam!  Ik stond daar aan de voet van de Pannenhoef, een helling van 7% die begint op asfalt en halverwege overgaat in onverhard aan een eenzaam huis dat nu te koop stond.  Van aan het huis heb je een knap zicht op de omgeving met in de diepte de E314.  Ook in juli passeerden we hier.  Spijtig dat ik niet gefortuneerd ben, anders kocht ik het huis en maakte er mijn buitenverblijf van!  Boven bereikte ik een hoogvlakte en tijdens de volgende knappe afdaling herkende ik de omgeving.  De afdaling eindigde inderdaad op het paadje dat vanaf de Leemkuilstraat aan het grijze kapelletje rechtdoor loopt richting de Begijnenbeekvallei in Assent.  Dit betekende dat er een einde kwam aan een grote lus van dik 30 km.

    De omgeving is hier bijzonder mooi en het paadje eindigde beneden ter hoogte van een knap gelegen huis.  Daar ging het linksaf een veldweg in en kwam ik voorbij een huis dat er aan de rand van de velden staat met in de tuin een grote installatie met zonnepanelen.  Toen ik even halt hield riepen twee mensen me toe vanuit die tuin.  Of alles in orde was?  Ja, alleen even rusten voor ik hier naar boven rijd!  Dan beleefde ik de grote teleurstelling van deze tocht!  Was ik tot hiertoe al overal rijdend op en af geraakt, uitgezonderd het trapje van daarnet dan, wat uitzonderlijk is, hier wilde het niet meer lukken!  In juli had ik het ook lastig op deze goed van stenen voorziene helling, alhoewel ze nu niet bepaald steil is!  Maar na 61 km begon de vermoeidheid door te wegen.  Ik hoorde rechts achter het groen stemmen en eens boven kwam ik uit op een grotere baan (Provinciebaan?) en naast het wegeltje ligt effectief de inrit naar een huis toe dat je vanaf de straat niet kan zien staan.  14.30 u.  De baan over en de velden door om verderop nogmaals de drukke Staatsbaan N2 te bereiken.  62 km.

    Na de doortocht van een iets meer bewoonde wereld volgde op 64 km nog een bijzonder knappe holle weg die uitkwam in een straat die Wijndries heet.  Hier waren vorig jaar de pijlen al per vergissing opgeruimd, maar een man die daar met zijn gezin in de tuin zat kon me haarfijn uitleggen hoe het verder moest.  Linksaf en aan de rode postbus rechtsaf.  Toen kreeg ik weer pijlen te zien.  Nogmaals de Staatsbaan over en het Hondstraatje in om zo de Oude Tiensebaan en het voetbalveld na 71 km weer te bereiken.  14.45 u.

    Zoals te verwachten was en zoals de voorgaande keer was iedereen al vertrokken.  Alleen Raf en Karel zaten nog met een glas donkere buiten onder de luifel op mij te wachten.  Het ijskarretje waar je uw polsbandje kon inruilen tegen een ijsje was waarschijnlijk al lang weer weg, maar inruilen tegen een drankje kon ook.  De medewerkers waren intussen al driftig met de opruim bezig, de kantine werd geschuurd en één van de vrouwen foeterde op de zware stoelen die ze naar binnen droeg.  Ze waren inderdaad zwaar, de ene al meer dan de andere, ook al zagen ze er allemaal eender uit!  Toen ik vertrok was er van de toertocht haast niets meer te merken!  De man met het aanhangwagentje van aan de tweede stop reed af en aan en toen ik mijn fiets weer op de auto aan het zetten was kwam hij de laatste dranghekkens ophalen.  Ik had genoten van deze rit, alles was knap georganiseerd, we werden verwend met fris drinken aan de stops en ik had weer kunnen genieten van de knappe holle wegen die deze streek rijk is.  Voor uw luttele drie/vier euro inschrijving kreeg je er nog een gratis drankje of ijsje bovenop!  Wat betreft de verhouding prijs-kwaliteit staat deze tocht bovenaan de lijst!

    Zoals zo vaak na afloop van ritten in deze streek via Scherpenheuvel weer naar huis gebold.  Om een kaars te branden voor wie het kan gebruiken!  Voor veilige ritten zonder pech en ongevallen!  Toen ik voor de basiliek even aan de kant stond kwam er iemand zijn auto laten wijden!  Wanneer de pastoor met grijze baard een prentje aanreikte vroeg hij of de “drie volslanke dames in de auto ook graag een prentje hadden gehad”!  Ik had moeite om mijn lach te onderdrukken.  Even later stond hij in het gat van de deur zijn sigaartje te roken!  Pastoors zijn ook maar mensen!  Zou mijn bike bij deze nu ook gewijd zijn?

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!

















    Toertocht te Bekkevoort op 04-08-2013 door Fons Moors (deel 1)



    Toertocht te Bekkevoort op 04-08-2013 door Fons Moors (deel 2)

    09-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    08-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Oosterzele op 03-08-2013
    Rochustochten (18-25-35-50 km) van WTC De Zwervers te Oosterzele op zaterdag 03-08-2013.

    Zoals de voorgaande jaren op zaterdag nog eens naar Oosterzele gekomen om er deel te nemen aan de Rochustochten (25-35-50 km) van WTC De Zwervers waar ritten voor wielertoeristen en mountainbikers hand in hand vertrekken vanuit de sporthal De Kluize in Scheldewindeke (Oosterzele). Een parkeerplekje uitgezocht op de weide tegenover de sporthal die jaarlijks voor dit doel wordt vrijgemaakt. Me ingeschreven en toen ik om 12.30 u vertrok kreeg ik daar opnieuw Sinterklaas te zien die naar de start reed. Dat is althans de naam die ik gegeven heb aan de biker met de lange grijze baard! Ik kreeg hem al bij elk van mijn deelnames te zien! Dan nog zeggen dat toeval niet bestaat!

    Het ging het dorp uit over asfalt met tussendoor een graspaadje, gevolgd door twee klimmetjes over een betonpad en de Dreef, een straat in Scheldewindeke. Dan ging het het terrein van een boomkwekerij op. 3 km. Er volgde een keienpad naast het spoor en na het kruisen van de spoorweg een betonbaantje tot aan de splitsing 18-25 km en 35-50 km op 3,75 km van de start. Gekozen voor de langste route. Een vrij lange betonbaan voerde me op 5,50 km tot aan de Rattepas in Scheldewindeke. Vanaf hier volgde een mooi stukje off-road over een veldweg tussen de maïs en een bos tot aan de Asselkouter in Merelbeke. 6,60 km. Na een stukje beton van de Boterhoek op de grens tussen Merelbeke en Oosterzele bereikte ik de landelijke Doelwegel om uit te komen aan de hoeve Den Doel op de plek van een voormalig karmelietenklooster. Op het volgende asfaltbaantje zag ik in de verte een aantal paarden staan met ruiters m/v in witte hemden. Een vrouw die daar woont zei met dat het er hier heel romantisch aan toe ging! Ik zag al direct waarom. Voor de colonne paarden reden twee koetsen met in één daarvan een bruidspaar.

    Voor mij ging het linksaf om uit te komen in De Zink en het middeleeuwse kasteel Ter Zinkt voorbij te rijden. Dan ging het linksaf de velden in om de stevige klim aan te vatten over een veldweg overgaand in een kwistig met stenen bestrooid pad doorheen een strook bos, zijnde een buurtweg met als naam Stuivenberglos. Toen ik boven even stond uit te blazen kwam er een groepje van vijf naar boven gekropen, gevolgd door een duo met Sinterklaas! Beneden in de diepte hoorde ik het klepperen van de paardenhoeven. 9 km om 13.20 u. Boven op de hoogvlakte bracht een veldweg me voorbij een voetbalveld en een grote witte villa waar dakwerken bezig waren om uit te komen aan de Sint-Bonifatiuskerk in Munte (Merelbeke). Daar stonden mensen buiten te wachten op de komst van het bruidspaar en gevolg. Ze hadden geen betere dag uit kunnen kiezen: volop zon en minder heet dan de dag voordien. Er waren nog enkele passerende bikers getuige van dit romantische tafereel. 10 km.

    Eens de kleine landelijke kern van Munte achter de wielen ging het rechtsaf kort klimmend voorbij de Clays Van Muntestedehoeve tegenover de Asselkouter de velden in. Een pad dat de kruising was tussen een kasseiwegeltje en een veldweg bracht me tot een splitsing 18-25 km en 35-50 km aan een grote baan, ik vermoed de Hundelgemsesteenweg, op 10,75 km na de start. Er volgde een afdaling over een graspaadje, daarna een veldweg en een weidepad in de omgeving van die rare militaire zendmasten en een aantal bunkers die hier in het open veld staan. 12 km. Er werd hier deze keer meer uit de omgeving gehaald dan bij eerdere edities. Toen reden we gewoon over de veldweg recht op recht langsheen de masten, deze keer waren er meer zijpaadjes uitgekozen en werd er een lusje gereden over de velden om uit te komen aan de gerestaureerde Prinsenmolen in Baaigem (Gavere) waarin het architectenbureau van Nathalie Vervenne is ondergebracht. Even verder trof ik op een pleintje de eerste bevoorrading op 13,50 km van het vertrek. Er waren bananen, honingwafels en honing om te eten en koele zoete sportdrank om te drinken.

    De tocht voerde me daarna weer langsheen de Prinsenmolen en het grote huis er tegenover om dan linksaf een afdaling te treffen over kasseitjes. Eens beneden ging het de buurtweg Gescheetwegel in! Een gescheet is een Gents scheldwoord voor een grasgeit! We zullen maar zwijgen over de meervoudsvorm voor grasgeiten! Ik reed terug in de richting van de bizarre zendmasten die ik nu aan de rechterkant had. Een fiks klimmetje over een graspad tussen de struiken bracht me er naartoe. Het ging linksaf over de veldweg die er langs loopt om dan een afdaling te krijgen richting de Torrekensstraat waar in de hoogte nog twee van die masten staan en zo opnieuw de Hundelgemsesteenweg in Munte-Merelbeke te bereiken. Een plezant graspaadje leidde me vervolgens doorheen een mooie groene omgeving om na 18 km van het vertrek uit te komen op een assenweg. 14.10 u. Even later passeerde ik weer het kruispunt met De Zink op de plaats waar ik daarnet de paarden van het huwelijk voor het eerst te zien had gekregen. Op 19 km reed ik de Groenstraat in. Op de leuke Drieswegel, een grasspoor door de velden, kreeg ik jong echtpaar dat met de hond op wandel was in de zomerzon als tegenliggers. Even verder trof ik na 20,5 km een splitsing tussen de routes van 18-25 km en 35-50 km.

    Er kwam een servitude doorheen een stukje donker bos langsheen een aantal grote domeinen tot aan de Sint-Annakerk in Bottelare (Merelbeke). Aan het lokaal van de jeugdbeweging waren leden bezig met timmerwerken. Even tot aan de kerk gereden en voorbij het huis met de prachtig bebloemde gevel alvorens het steegje waar de pijl hing in te rijden. In de verte zag ik vanaf de kerk een biker rijden, dus we zouden hier dadelijk weer passeren. De rit voerde me door Bottelare en over de buurtweg Steenbergwegel waar ik even het gezelschap kreeg van een grote groep bikers. Via een asfaltbaantje ging het off-road de Kleingentwegel in waarna leuke smalle servitudes me doorheen de velden en tussen gebouwen voerden tot aan een splitsing tussen de routes van 35 km en 50 km op 25 km van het vertrek. 14.45 u. Toen ik aan de splitsing even halt hield en omkeek, zag ik de kerk van Bottelare staan. We hadden hier een lusje gereden. De splitsing bevond zich ter hoogte van een oud schoolgebouw in de Ridder A. Stas de Richellelaan. Wat een ronkende straatnaam!

    Gekozen voor de langste route. Het was mooi weer en ik had tijd genoeg. Het parcours bestond vanaf hier uit landelijke wegeltjes, waaronder een kasseibaantje, graspaadjes en servitudes tot aan de Sint-Aldegondiskerk in Lemberge (Merelbeke) waar ik na 28 km omstreeks 15.00 u arriveerde. Een landelijke assenweg bracht me vervolgens tot aan een kapelletje op een kruispunt van wegen in Gontrode (Melle). 30 km. Daar reed ik door een straat met de uit de kluiten gewassen huizen van rijke mensen om snel weer in een meer open landschap tussen licht glooiende velden te komen. Vanaf de landelijke paden die volgden zag ik de kerk van Bottelare weer staan. 34 km om 15.30 u. Landelijke paden, een graspad en een betonbaantje voerden me naar Moortsele (Oosterzele) op 36 km van het vertrek. Een halve kilometer verder trof ik de tweede bevoorrading, verzorgd door een drietal mannen die hun tentje hadden opgesteld op het Tramplein. Met hetzelfde aanbod als aan de eerste stop. Er stonden nog twee bikers van de Zwette Maanen en er kwamen er nog drie toe. Eventjes blijven rusten en me vooral tegoed gedaan aan fris drinken. Want het was intussen behoorlijk warm geworden. Omdat kon verwacht worden dat we bij de laatste passanten waren, begonnen de mannen alvast met de afbraak van hun tent die snel opgevouwen en in de opbergtas gestoken was. Eens weer op weg trof ik aan het einde van de straat een splitsing tussen de routes van 18 km en 25-35-50 km op 37 km van het vertrek.

    Na het kruisen van de spoorweg volgde een stevige klim over een betonbaantje wat ik me nog vaag uit vorige edities kon herinneren. Na een veldweg volgde al snel een volgende splitsing waar de route van 50 km zich losmaakte van de 25-35 km op zo’n 38,50 km van het vertrek. 16.00 u. Een veldweg voerde me voorbij het schijnbaar verlaten grote huis met groene luiken van een zekere Dokter Van De Velde, oogziekten, aldus een plaatje op de poort. Het staat tegen de rand van een bos met een achterbouw die tot in het bos reikt. De tuin staat vol netels, maar het huis zelf ziet er te goed onderhouden uit om verlaten te zijn. Weet er iemand iets meer over? Het huis staat in de Boonakker in Landskouter (Oosterzele). Ik meende een auto van achter het huis te zien komen, maar ik heb me dan snel uit de voeten gemaakt omdat ik daar al aan die poort had staan trekken! Ik heb op het kruispunt van de Boonakker en de Geraardsbergsesteenweg even staan wachten, maar geen auto te zien. Zou mijn fantasie op hol geslagen zijn? Want dat huis intrigeerde me de vorige keren al danig!

    De baan over en aan de overkant de velden in, waarna landelijke wegen en een servitude over brede betontegels me voorbij de achterzijde van de kerk van Gijzenzele (Oosterzele) voerden. 41 km. Er stond een groot bord met een foto van hoe de beschadigde kerk er tijdens de oorlog uit zag. Hier start immers de bunkerroute. De bunkerroute is een bunkerwandeling in de gemeente Oosterzele. De bunkerroute start aan de kerk van Gijzenzele en loopt langs verschillende bunkers die deel uitmaakten van het Bruggenhoofd Gent, een verdedigingslinie die midden de jaren 30 werd opgetrokken. Asfaltbaantjes voerden me door Gijzenzele tot ik op 43,50 km arriveerde aan de zogenaamde Molenbunker op het kruispunt van de Gijzenzelestraat en de Wettersesteenweg. Deze bunker zat vroeger deels ingegraven in de heuvel van een molen die er had gestaan en na een brand werd afgebroken. Vandaar zijn naam!

    Het ging voor mij rechts een veldweg in die evenwijdig liep met de Wettersesteenweg, een drukke baan met daarop de op- en afrit Wetteren van de E40. Na de veldweg ging het even linksaf een baantje op om dan weer rechtsaf een trapje op te moeten naar een volgende veldweg toe. Hier staken me nog twee bikers voorbij, de laatsten die ik tijdens de rit te zien kreeg. 44 km. Na enkele woonstraten in Oosterzele kwam er na 47,50 km nog een splitsing tussen de routes van 18-25 km en 35-50 km. 16.45 u. Even later ging het net voor een tot woonhuis omgebouwde molenromp rechtsaf een smalle servitude in en volgde een afdaling tot in de Keiberg. Daar reed ik een oude vervallen kapel naast een krotwoning voorbij om er op 49 km nog een splitsing te vinden tussen de 18 km en de 25-35-50 km. Op 50 km bereikte ik de grens met Scheldewindeke en een betonnen fietspad door de open velden bracht me na 52,50 km weer aan de sporthal. De bikewash was nog beschikbaar maar overbodig.

    Er was niet veel beweging meer in de zaal, er arriveerden na mij nog drie wielertoeristen. Twee frisdranken genuttigd en er nog net op tijd aan gedacht dat we bij de inschrijving een bonnetje voor een gratis consumptie hadden gekregen! Helaas waren de dames die voor hotdogs zorgden al bezig met de opruim en het leggen van proper tafelpapier voor de volgende dag. Want ook op zondag kon men hier komen rijden. Ik had me goed geamuseerd en de rit volgde niet volledig hetzelfde parcours als de vorige jaren. Zo deden we het schilderachtige Schelderode deze keer niet aan, evenmin als Semmerzake. De organisatie was zoals de voorgaande jaren goed verzorgd en er was bij dit warme weer aan de stops gezorgd voor lekker fris drinken!

    Het verslag over deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!





    08-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    06-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Maarheeze op 02-08-2013
    Toertocht (24-48 km) van De Mijl van Mares te Maarheeze op vrijdag 02-08-2013.

    Omdat ik er de tijd voor had, ook al bedroeg de rit enkel vanuit Antwerpen 110 km auto, ben ik op vrijdag 2 augustus 2013 eens gaan kennis maken met de eerste editie van de toertocht van de Mijl van Mares. Ik had pas op het laatste ogenblik via internet ontdekt dat deze tocht deel uitmaakte van een veel groter evenement, want al 52 jaren lang vindt er op de tweede vrijdag na de Tour, in Maarheeze (gemeente Cranendonck) een amusant evenement plaats: de ”Mijl van Mares”. Amusant, omdat het vermakelijk is voor de duizenden bezoekers. We spreken dan over de organisatie van een dikke banden race tot wielerwedstrijden met verschillende categorieën, tot profs toe. Het centrum van de gemeente was afgesloten, maar ik vond, op de dag die volgens de voorspellingen de heetste van het jaar en één van de warmste augustusdagen sinds het begin van de metingen zou worden, een ideaal parkeerplekje onder een boom tegenover de kerk met twee torens.

    Ik was met de fiets de verkeerde richting uit gereden naar de start toe, maar een groot stratenplan aan het einde van de weg bracht redding. Zo had ik toch al 2 km op het tellertje alvorens ingeschreven te zijn. De inschrijving was op de speelplaats van de Sint-Jozefschool aan één van de openstaande ramen en de ontvangst was bijzonder vriendelijk, je voelde u als deelnemer direct meer dan welkom. Voor 5 euro kreeg je een polsbandje om, een briefje met een noodnummer, bonnetjes voor twee drankjes na afloop en een blad dat aan weerszijden bedrukt was met meer dan voldoende uitleg! Omdat er om 14.30 u een groepsstart was voor wie dat wenste, waarbij eerst één volledig rondje over de omloop van de wegkoers door Maarheeze werd afgelegd, kon ik mee aansluiten nadat die bikers dit rondje hadden afgelegd. Daardoor sta ik zelfs nog mee op de foto! Die bikers stonden immers vertrekkenklaar toen ik er aan de inschrijving toekwam. Zo reed ik omstreeks 14.45 u een mij onbekende streek tegemoet. Alhoewel ik al ooit wel gehoord had van de toertocht “Rondje Cranendonck” vanuit het nabijgelegen Budel en ik in de streek van Eersel, iets dichter bij de Belgisch-Nederlandse grens, al vaste routes en toertochten gereden had.

    Het ging het dorp uit om in het zog van de sliert bikers een smal zandpad te treffen naast een bos, doorheen laag struikgewas en evenwijdig met de spoorweg. Deze spoorweg zouden we later nog een aantal keren te zien krijgen, en het viel me op dat er daar redelijk veel treinen passeren! Daar reden de zogenaamde hondekoptreinen zoals ze jaren geleden reden tussen Brussel en Amsterdam op luttele afstand van mijn slaapkamerraam. Ik heb tien jaar in de nabijheid van lijn 12 gewoond nabij de stopplaats Sint-Mariaburg tussen Antwerpen en Roosendaal. Er was even oponthoud en de reden werd al snel duidelijk. Er was daar een korte steile afdaling tussen dicht struikgewas. Daarna volgde een singletrack doorheen een strook bos naast de spoorlijn. Van 4 tot 5,50 km ging het dan over asfalt fietspaden tot ik een grote zavelkleurige zandhoop in het vizier kreeg op een industrieterrein. Het bleek inderdaad de bedoeling te zijn van de zandhoop te beklimmen. Enkele mensen wezen driftig in de richting van die hoop toen ik even halt hield, denkend dat ik niet meer wist waar naartoe! Ik zag nog net een bulldozer naar boven rijden om het pad nog eens te effenen! In het spoor van twee andere bikers ging het de zandhoop op en over. Tot bijna 7 km reden we zo tussen hopen zand en ander materiaal van het mest- en afvalverwerkingsbedrijf Reiling en het bedrijvenpark Het Chijnsgoed in Sterksel, dat is een gehucht van de gemeente Heeze-Leende. Over de Leenderheide heb ik al gereden tijdens de toertocht vanuit het Belgische Hamont-Lo. Deze zomer helaas niet omdat ik in juli gekozen heb voor de toer vanuit Bekkevoort in het Vlaamse Hageland.

    Tot bijna 9 km reden we dan over het landelijke asfaltbaantje Chijnsgoed en ging het linksaf. Op een plek waar het asfalt overging in een onverharde zandweg dook ik samen met een andere biker linksaf op een ruiterpad het bos in. Op 10 km kregen we een leuke singletrack vol wortels en was het even afstappen omwille van twee omgevallen bomen die het paadje versperden. Via een smal houten brugje ging het een beekje in het bos over. Kort daarna kruiste ik een bredere waterloop via eveneens een houten brug. In de verte was nog zo’n brug te zien. Tot 13 km volgden leuke paden, meestal wel recht op recht, doorheen een soort van heidelandschap en stukken geurig dennenbos waar je de bomen nog echt kon ruiken! Eventjes ging het over een pad op de grens tussen het bos en een maïsveld om dan weer rechtsaf het bos in te gaan over een zanderig wegeltje. 15.30 u. Dat paadje leidde me tot op de grens tussen bos en velden waar ik een klein vliegveldje, ik vermoed voor modelvliegtuigen, zag liggen.

    Het ging rechtsaf het bos weer in tot aan de Zwerfkei, een monumentale steen die neergelegd is op de plaats waar eertijds de zogenaamde Steenen Paal stond aan de douanepost op de grens. Er liepen daar twee vrouwen naast hun bike en zij gingen even rusten op de zitbank. Aan hun taal te horen waren ze uit mijn eigenste streek afkomstig! 16,50 km. Na nog een knap bospad arriveerde ik op een bredere bosweg waarlangs een fietspad geïmproviseerd was. Die bracht me tot aan de Limburgbaan waar het rechtsaf een zanderig pad in ging dat me over een paar bulten op en af doorheen het bos voerde. Op 19 km kwam ik weer uit het bos tevoorschijn aan de rand van het stiltegebied De Pan. Toen ik er even halt hield staken de twee vrouwen van daarnet me weer voorbij. Een kiezelweg bracht me tot aan een bospad ter hoogte van enkele eenzame huizen. 16.00 u.

    Smalle en brede zanderige bospaden bleven m’n deel. Ik stak de twee vrouwen weer voorbij toen ze nogmaals even naast hun fiets liepen. Ter hoogte van Hoef De Pan kwam ik in de Panweg (Maarheeze) op 23 km na de start en kreeg ik nog eens een biker te zien, even later gevolgd door de twee vrouwen van daarnet. Even halt gehouden voor het gedenkteken dat er opgericht is ter nagedachtenis van het brandend neerstorten van een Short Stirling van de Britse Royal Air Force die deelnam aan een grootscheepse luchtaanval op Krefeld op 22 juni 1943. Drie militairen kwamen daarbij om, waaronder de Australische piloot en twee Britten. Zij liggen begraven op het oorlogskerkhof van Woensel (Eindhoven). Drie Britten en een Canadees werden gevangen genomen. De Canadees overleed in 1945 in gevangenschap. Het monument, dat een herinnering wil zijn aan alle mensen die in deze omgeving tijdens de tweede wereldoorlog stierven, staat pal op de bosrand. Wie meer wil weten over deze gebeurtenissen in Cranendonck en Hamont-Achel kan terecht in het boek Gebroken Vleugels van René Vos (Budel, 2011). Ik dook tegenover het monument naar beneden het bos in en trof er de twee vrouwen weer eventjes te voet. Het viel me op dat we dezelfde waterloop en beek van daarstraks weer kruisten temidden van de bossen. Ik was dus weer op weg richting de start.

    Op 26 km kwam ik weer uit de bossen tevoorschijn en kreeg ik een veldweg voor de wielen die me naar het baantje Horriken voerde. Rustige asfaltbaantjes brachten met tot vlak bij het station van Maarheeze en zo weer tot aan de plaats van de start. 28 km om 16.45 u. Daar was intussen een bevoorrading opgesteld met flesjes sportdrank, bananen en cake. Er waren voor de gelegenheid ook twee kraantjes geplaatst met fris drinkwater. Er zaten nog enkele andere bikrs aan de tafeltjes, maar er was zeker geen grote toeloop. Het tweede deel van de toertocht vertrok vanaf de startplaats en ik had daarstraks verderop al een bordje zien hangen dat verwees naar de richting van de tweede lus. Om 17.00 u weer op pad. We doken aan de voet van een snelweg een paadje van de Drieboswandeling in, zijnde een assenweg doorheen een soort van park. Ik reed er voorbij een complex van volkstuintjes waar in het begin in een klein tuintje twee houten beelden stonden en een verkeersbord dat waarschuwde voor overstekende olifanten! Die eigenaar zal de grappigste zijn thuis! Of een fervent bezoeker van exotische paradijzen. Op 30,50 km dook ik de bossen in vanaf het station van Maarheeze. Tot 34 km werden we er langs een over en weer slingerend paadje gestuurd dat deel uitmaakt van de plaatselijke trimbaan. Een drukkere oversteekplaats werd er beveiligd door een seingever, zoals trouwens nog al op andere plaatsen het geval was geweest.

    Toen ik aan de bosrand kwam ter hoogte van een brede baan werd mijn aandacht getrokken door een kruisbeeldje met bloemen dat daar herinnerde aan een verkeersslachtoffer. Toen ik er even halt hield stopte er een wagen met mensen van de organisatie. Zij beweerden dat het parcours daar niet passeerde en dat ik best terugkeerde op de baan tot aan een bemande oversteekplaats verderop. Ik heb hun raad achteraf toch niet opgevolgd, want het zou wel kras geweest zijn indien al die pijltjes ginder verkeerd zouden opgehangen geweest zijn! Een flauwe plezante gaat zich daar evenmin mee bezig houden van zo veel pijltjes te verhangen! Het ging weer de bossen in over afwisselende soorten ondergrond, zand, gras en tapijten van dennennaalden, meestal kurkdroog. 17.30 u. Tot 36 km reed ik over een singletrack evenwijdig met de snelweg A2, goed voorzien van wortels en enkele kleine bulten. Omwille van de hitte was ik van bij aanvang vrij traag blijven rijden, maar ondanks dat begon ik nu toch last te ondervinden van de warmte. Maar het leuke stukje dat ik onder de wielen kreeg met veel draaien en keren in de schaduw van de bomen deed dat al weer snel vergeten.

    Ik kwam uit het bos tevoorschijn op een verkeersarm asfaltbaantje ter hoogte van een oprit van de A2 richting Eindhoven. Eens de oprit voorbij trof ik aan het begin van de Onderstalweg een onbemande drankpost waar op een tafeltje twee kartons met flesjes water ter beschikking stonden. Waarschijnlijk was ik eerder tijdens de rit nog zo’n post gepasseerd, maar had ik het bordje niet opgemerkt omdat daar iemand druk in de weer was met een blauwe zak en plastieken flessen. Ik vond dat al raar van op die plek tussen de struiken een auto aan te treffen, maar pas later viel mijn eurocent! Een nog relatief fris flesje water geledigd en weer op weg in de richting van een natuurbrug of ecoduct in aanleg over de snelweg. Na de bocht linksaf trof ik op 41 km van de start helaas geen pijlen meer! Aan een paaltje hing nog een elastiekje, maar verder geen sporen van de toertocht meer te zien. Alle richtingen eens uitgeprobeerd in de omgeving, maar nergens trof ik aan een volgend kruispunt nog aanwijzingen. Achteraf had ik spijt dat ik niet nog wat verder gereden was en gezocht had, maar het leek me bij deze temperaturen niet opportuun om hier de weg kwijt te spelen. De omgeving had ik intussen wel gehad, veel nieuws zou die waarschijnlijk niet meer in haar petto gehad hebben! Ik veronderstel dat hier een spelbreker aan de gang is geweest. Als men tot 16 uur kan starten voor een toertocht van 45 km gaat men toch om 17.30 u niet de pijlen op het laatste deel van het parcours al weghalen! Via de weg en een fietspad pal naast de snelweg ben ik dan weer naar Maarheeze gereden om het centrum te bereiken via de straat waarin ik daarstraks verkeerdelijk naar de start had gezocht en het stratenplan had zien staan! Om 18.15 u was ik weer op de speelplaats van de school met 48,84 km op het tellertje.

    Bij inleveren van het polsbandje kreeg ik nog een drinkbus van AllActive Sportswear cadeau en bij navraag bleek dat ook andere bikers geconfronteerd waren geweest met de verdwenen pijlen. Aan de ter plekke opgehangen kaart te zien schat ik dat ik toch zowat de helft van de tweede lus aan mijn mountainbikegrage neus voorbij heb zien gaan! Jammer! Mijn twee drankbonnetjes nog ingeleverd tegen een frisdrank bij de al even vriendelijke jonge vrouwen aan de tapstand. Een plekje in de schaduw opgezocht en vanaf die plaats heb ik nog een deel van de wedstrijd van de amateurs en de publiciteitskaravaan van De Mijl kunnen zien. Omdat ik nog een heel eind huiswaarts te rijden had ben ik niet meer blijven wachten op de koers van de profs. Het was wel een onderneming om me met mijn fiets een weg te banen langsheen het afgezette parcours om weer aan mijn auto te geraken. Nog eens even tot aan de kerk gereden en het nette kerkhof met eenvormige grafzerken. Om dan de lange reis huiswaarts aan te vatten.

    De tocht deed me wat terugdenken aan de ritten en de vaste routes die ik ooit reed in de streek van Luijksgestel, Bladel en Eersel, ten noorden van het Belgische Lommel met zanderige paden en singletracks doorheen de bossen. Zeer vriendelijke medewerkers, correcte ontvangst, degelijke uitleg en een verzorgde organisatie. Met prachtig weer voor deze eerste uitgave en extra drankposten omwille van de hitte. Seingevers aan overteken van gevaarlijker wegen. Tip voor de organisatie: de mogelijkheid geven om tot 19.00 u of 20.00 u te kunnen starten, teneinde ook mensen aan te trekken die op vrijdag moeten werken. Er zijn al zo weinig zomertochten in Nederland.

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be, op mtb-you.nl, op mountainbike.be en op mountainbike.nl!







    06-08-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    31-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boerenbike te Opwijk-Droeshout op 28-07-2013
    Boerenbike (30-40-50-60 km) van de Wayenbergkermis van de KWB van Droeshout-Opwijk op zondag 28-07-2013.

    “Smile, without a reason why, love, as if you were a child, smile, no matter what they tell you, don't listen to a word they say, cause life is beautiful that way.” Zo speelde het Decap-orgel in de tent toen ik na afloop van de Boerenbike een glas Blaff (bleke Affligem n.v.d.r.) zat te genieten in de tent op de weide achter een manege in het godvergeten Droeshout (Opwijk). Het kenwijsje van de mooie film “La vita è bella” waarin een Joodse vader zijn zoontje clandestien bij zich houdt in het concentratiekamp en deze, om hem de gruwelen van de oorlog te besparen, doet geloven dat alles een spel is, zoals op een kermis, de Wayenbergkermis van de KWB in Droeshout.

    Bij nader toezien ligt Droeshout niet heel ver van Antwerpen, zo’n 58 km, en de rit er naartoe op een zondagochtend verliep vlot. Deze keer geen omleiding in Wolvertem, noch in Merchtem, daar stonden wel nadarhekkens voor vermoedelijk een wielerwedstrijd, en de laatste landelijke baantjes brachten me in een oogwenk tot op de parkeerweide. Er stonden twee lange rijen geparkeerde wagens, maar een grote toeloop bleek het niet te zijn. Er was wel de concurrentie van nog twee andere toertochten in deze regio, meer bepaald in Borchtlombeek-Roosdaal (valt elk jaar samen met de Boerenbike) en in Itterbeek, maar blijkbaar was er daar evenmin een grote opkomst. Bovendien viel deze tocht dit jaar samen met de toertocht in Loonbeek-Neerijse die ook jaarlijks op mijn lijstje staat. Ik vermoed dat velen zijn thuisgebleven uit schrik voor een parcours vol blubber na de doortocht van twee zware onweders met bakken regen de dag voordien. Twee jaar terug was de toertocht van Straf in Bergaf vanuit Droeshout inderdaad loodzwaar, maar toen had het een ganse nacht aan één stuk door geregend. Nu was er misschien even veel regen gevallen, maar in korte tijd, zodat alles nog de hele nacht in de kurkdroge grond is kunnen trekken. Op een paar vettige stroken na lag de ondergrond er goed berijdbaar bij.

    Me ingeschreven in de tent die het noodweer blijkbaar goed had doorstaan, ook al zou één van de grote steunpijlers op een bepaald ogenblik zo’n 20 cm de hoogte zijn in getild. Om 9.00 u was ik op weg voor mijn vijfde Boerenbike (30-40-50-60 km) op rij. Het ging weg van Droeshout over enkele natte veldpaden en soms hobbelige graswegeltjes, doorheen een stukje bos en via enkele servitudes. De start verliep anders dan vorig jaar, dus het zou al zeker niet exact eenzelfde uitgave worden. Een eind achter de grote kerk van Droeshout, die ik rechts in de verte zag staan, trof ik op 2,50 km een eerste splitsing tussen de routes van 30-40 km en van 50-60 km. Veldwegen en graspaden leidden me dan over het grondgebied van Droeshout en op 4,50 km volgde een veldweg na de oversteek van een grotere baan. Na een stukje asfalt dook ik een bos in over een pad dat deel uitmaakt van een groene vaste route. De doortocht van het bos verliep over een natte beslijkte ondergrond maar was kort van duur. In een bos duurt het opdrogen na regen altijd langer dan in open lucht. 6 km en 9.30 u. Een asfaltbaantje en een kiezelpad brachten mij tot de splitsing waar de grote toer van 60 km zich losmaakte van de 30-40-50 km. Dit op 8 km van het vertrek. Ik moest dus al vroeg de keuze maken van al of niet voor de grootste afstand te gaan. Omdat er geen reden was om er niet voor te gaan, gekozen voor de langste toer.

    Een kiezelweg, luisterend naar de naam Meysberg, bracht me in een open landschap tot in Baardegem (Aalst). Hier stak me nog een eenzame biker voorbij. Een volgende assenweg kwam voorbij het knap gelegen huis “Nooit Gedacht” van de familie Bal-Tombeur, in grote letters boven de brievenbus aangebracht. Deze plek ben ik nog al gepasseerd bij eerdere edities. Zo ook de straat waarin in arriveerde, de Huizekensstraat in Meldert (Aalst) op 10 km na de start. In deze straat staan een aantal gerenoveerde hoevetjes en boerenhuisjes met daartussen soms uit de kluiten gewassen villa’s aan de rand van het Kravaalbos. Ik vermoedde hierdoor dat de richting van de toertocht omgekeerd was in vergelijking met vorige editie wanneer we deze plek naar het einde toe passeerden. Zoals ik vermoedde ging het linksaf in de richting van het bos, zacht klimmend over een pad door de velden en doorheen twee stroken bos. Een biker stak me voorbij en we kregen twee meisjes te paard als tegenliggers. Ik kwam uit aan een kapelletje naast een kasseibaantje met fietspad aan de rand van de bewoonde wereld.

    De baan over en even verderop ging het de Putveldweg in, een landelijk asfaltbaantje dat me tot de meer bewoonde wereld van Meldert voerde (13 km). Een nat pad bracht me over een stuk van een blauwe vaste route doorheen de velden waar ik twee wandelaars voorbij stak. Ik bereikte een stuk bos waar enkele stevige natte plekken goed te omzeilen waren. Ik kwam dat bos uit aan de rand van een woonwijk met eendere huizen op het grondgebied van Asse aan de Woestijnweg en de Heidekouter waar een wit kapelletje stond (14 km). De Heidekouter leidde me tot de grens met Essene (Affligem) die ik in de Oudebaan overschreed. Vanaf dit baantje had men aan de linkerkant een knap vergezicht over de streek. De Trommelveldweg leidde me tot aan het kerkhof van Essene waar nog eens een kapelletje stond. Er reed me daar een snelle biker voorbij waarvan ik zeker ben dat ik hem nog al op toertochten heb gezien. Toen ik er even halt hield passeerde er nog een tegenliggend biker die de blauwe vaste route aan het rijden was. Het ging linksaf over een vrij brede asfaltweg waarlangs mooie villa’s in het groen stonden. De straat daalde eerst om daarna weer te klimmen en beneden in de “put” was het asfalt bedolven door zand dat met het regenwater was meegesleurd. Naast de inrit van een villa lagen ook stukken van een omgewaaide dennenboom. Rechtsaf was het weer klimmen in een volgende straat en stak een groepje van vier me voorbij.

    Omstreeks 19 km ging het de Gootberg op en leidde een asfaltbaantje me tot aan de grens tussen Essene-Affligem en Hekelgem-Affligem. Hier kregen we een knappe afdaling in of langsheen de rand van een privaat bos. Ik kwam weer uit het bos ter hoogte van de buurtwegen Kleineksteren en Blijstraat in Essene-Affligem en reed er tegen de blauwe route in. Ik trof er twee tegenliggende bikers waarvan de tweede zijn losgekomen spaak van zijn achterwiel aan het bestuderen was. 20 km om 10.45 u. Ik werd een vrij hobbelig paadje door hoog gras op gestuurd, waar het te berijden spoor door het hoge gras aan het zicht werd onttrokken. Vanaf de veld- en voetwegen die ik dan bereed hoorde ik het geluid van de nabije snelweg. Omstreeks 21 km reed ik de voetweg Langeweg in om een kilometer verder een klim aan te moeten vatten tot aan een plek waar enkele tennisvelden en het voetbalveld van EMI Essene lagen. Daar was een voetbalwedstrijd aan de gang en ik kreeg er nog een eenzame biker te zien. Een servitudepad leidde met tot aan de kerk van Essene met het beeldje van De Papeter.

    De Teralfense kunstenaar Patrick Van Craenenbroeck maakte de Papeter in 2007 in opdracht van het Handelscomité van Essene. Het was het afscheidscadeau van het comité aan het dorp. De Essenaren danken hun spotnaam ‘papeters’ aan hun rijke hopverleden. Volgens de overlevering was het de regel dat tegen de kleine kermis een teil (rijst)pap werd gemaakt voor elke hopstaak waar op 29 juni, de feestdag van Sint-Pieter en Sint-Paulus, de hop was gegroeid tot een meter van het eindpunt. De Papeter werd op vrijdag 13 januari 2012 van zijn sokkel gereden door een wegreus! Een deuk in het hoofd en een schram op de arm van het bronzen beeldje dienden hersteld te worden. Op 7 september 2012 werd het beeld teruggeplaatst op het vernieuwde kerkplein. Papeter zou ook een synoniem zijn van bangerd en lafaard! Ik ben ook het kleine steegje naast de kerk eens in gereden. Eens de kerk voorbij trof ik de plek van de eerste bevoorrading op 22 km van de start.

    Naast de medewerkers, bananen, appelsienen, cake, peperkoek en zoete drank trof ik er naast vier bikers ook Mojobiker van Straf in Bergaf uit Opwijk aan. Na de stop kwam er iets bijzonders in deze toertocht, meer bepaald de passage van een lang houten pad doorheen een bos, vergelijkbaar met de paadjes in de Hoge Venen. Een bordje waarschuwde voor eventuele gladheid, maar het pad was al goed opgedroogd. Enkel het laatste stuk lag nog wat vochtig. Ik ben in de Hoge Venen ooit eens te voet serieus onderuit gegaan op zo’n houten paadje. 23,5 km. Ik reed er op het traject van een rode vaste route. Veldpaadjes en servitudepaadjes brachten me tot aan de Heilsborre in Asse, waarmee we een knap stukje achter de wielen hadden. Aan de pijlen te zien kwam ik in de Assestraat weer op de gemeenschappelijke route voor alle afstanden. 26 km om 11.30 u. Omstreeks 27 km volgde een knap pad tussen glooiende weiden, langs alle kanten omzoomd door bomen, geen bebouwing te zien. Er volgde een klim in het bos tot aan een eenzaam huis waar nooit leven is. Ik denk niet dat het voor gewone bewoning dient. Een assenweg leidde me tot aan de splitsing van de 30-40 km en 50-60 km ter hoogte van restaurant/feestzaal Hof ten Eenhoorn op het kruispunt van de Platijn en de Keierberg in Asse. 28 km.

    Voor mij ging het de assenweg rechts in om de grens met Asbeek (Asse) te bereiken. Daar liep het pad dwars door de tuin van mensen, eerst over een kiezelpaadje, dan over het gazon. Enkele jaren gelden hadden de bewoners hier een “omleiding” gemaakt door het naastliggende bosje omdat ze pas gras ingezaaid hadden. Het was de toegang naar een mooi graspad dat er naast in de diepte gelegen weiden loopt. 29,75 km. Het ging het grindpad Zavellos (Asbeek) in om uit te komen aan een bekend plekje op de groene vaste route. Linksaf over een graspaadje in een soort dreef tussen twee bomenrijen, dan klimmend en dalend doorheen een stuk bos naast de blinde zijgevel van een hoeve om tenslotte even stevig te klimmen tot op de Edingsesteenweg naast Café De Koekoek. Ik ben hier al vaker gepasseerd, maar meestal in de andere richting. De drukke Edingsesteenweg over en zoals te verwachten was werden we ter hoogte van het eerste witte kapelletje de Kruisborreweg in gestuurd. 30,75 km om 12.00 u.

    We bereden de knappe paadjes van de schilderachtige Kruisborre waar een aantal kleine kapelletjes staan in de buurt van de grotere Kruisborrekapel. Die reden we voorbij en daar was het eventjes kort maar stevig klimmen! Toen ik even halt hield aan de kapel zelf kwam er nog een biker naar boven gereden. Het voor mij ondoenbare wortelklimmetje aan het Kruis van Sjat bleef ons bespaard. Op die plek staat een overluifeld houten kruis met smeedijzeren Christus, tijdens de Tweede Wereldoorlog gesmeed door Sjat, alias Louis Moerenhout (1868-1957), smid en wagenmaker van het gehucht. Hersteld door de plaatselijke heemkring Ascania op 7/7/1976. Hier trof ik ook smalle gele pijltjes met publiciteit voor Schwalbe fietsbanden op. Ik vermoed dat dit de pijltjes waren van de toertocht vanuit Itterbeek. Blijkbaar waren er enkele bikers van Itterbeek die ook de bevoorrading van Opwijk hadden aangedaan! En om het geheel compleet te maken hingen er nog pijltjes van een wandeltocht van Manke Fiel (Theofiel Van Vaerenbergh 1889 -1971, was in de tweede helft van de 20ste eeuw een begrip in Asse)!

    Eens voorbij de kapel volgde nog een stevige klim over een assenweg tot aan een splitsing van de 30-40 km en de 50-60 km op 32 km van het vertrek. Er kwam nu een plezante afdaling over een smal graspad en een kort stukje doorheen een nat bos tot op een betonpad, de Hoogpoort in Asse. 33 km. Op 34 km kwam er een afdaling tot in de Terlindenweg en reed ik de door bomen aan het zicht onttrokken Terlindenvijver voorbij. Een zware klim over beton en asfalt leidde me tot een punt in de Terlindenweg waarvan ik vermoed dat de routes er weer samen kwamen. Dan was het klimmen over een smal pad onder te lage begroeiing, zelfs van de fiets gestapt raakte ik er met moeite onderdoor. Zo bereikte ik op 35 km de straat Witteramsdal in Asse. Een kilometer later reden we door het park van Asse met enkele korte klimmetjes over de kiezelpaden. Ik ben hier indertijd gepasseerd toen deze plek pas aangelegd was met jonge bomen en kiezelpaden, je keek dwars door het bos heen. Na een vijftal jaren is de omgeving al goed dichtgegroeid en een bos geworden. Ik had het ook behoorlijk warm gekregen en voelde het zweet over m’n rug lopen.

    De rit voerde me dan voorbij de achterzijde van een kinderopvang en lokalen van scouts en gidsen aan de voet van een watertoren, om dan over de grote parking die er voor ligt gestuurd te worden. Op de servitudepaadjes door Asse kreeg ik een aantal wandelaars als tegenliggers. Aan een grote baan Huinegem gekomen ging het een rondpunt over om er onmiddellijk een assenweg in te slaan. Ook hier wandelaars. 37,50 km om 12.45 u. Een smal paadje voerde me langsheen weiden en door een stukje bos. Weer een groepje wandelaars en de drie soorten pijlen weer bij elkaar: de pijlen voor de boerenbike, voor de toertocht vanuit Itterbeek en voor de wandeltocht! 40 km. Eens het zacht klimmetje over het smalle paadje achter de rug was er twijfel. De pijl wees naar links maar ik zag pijlen van links komen en in de verte een pijl rechtdoor wijzen. Pijltje verkeerd geplaatst? Achteraf begon ik te vermoeden wat de reden van deze situatie was, namelijk dat de tweede bevoorrading een eindje linksaf van het parcours af stond! Ik ben rechtdoor gereden en heb deze daarom gemist. Misschien in het vervolg een onderbordje “bevoorrading” ter verduidelijking toevoegen. Niet dat het een ramp was, want ik heb altijd water genoeg bij in mijn lurkzak. Als dit zo was, dan stonden de bevoorradingen in ieder geval netjes op exact 20 km van elkaar en dus mooi verdeeld over de tocht.

    Ik kwam uit op een bekend plekje ter hoogte van Heierveld waar een aantal grote hoogspanningsmasten staan en waar bij een eerdere editie ooit de bevoorrading stond voor de schuur van een oude hoeve. Dat was zo in 2010 en toen werd daar een filmpje opgenomen waarin ik eventjes te zien ben! Er is ook nog een promofilmpje voor de editie 2012. De grindweg voerde me naar Kobbegem (Asse) en bij eerdere edities stond de bevoorrading nabij het centrum. Nu was die plaats ingenomen door een grote en kleinere tenten. Hier was één of ander evenement op til! Het ging deze keer niet rechtsaf langs de kerk en de school, maar rechtdoor om er op 41,5 km een splitsing te treffen tussen de routes van 30 km en 40-50-60 km. Er kwam een lange afdaling over een betonnen spoor naast het bosgebied Bollebeek en voorbij een oude schrijnwerkerij in de Kluysenstraat te Brussegem (Merchtem) tot aan de Brusselsesteenweg. Daar was het even zoeken naar de juiste richting, want een auto op een parking naast een café belemmerde het zicht op de volgende pijl. Linksaf door straatjes van Brussegem en voorbij de kerk. Eens weer uit het dorp volgde een stevige klim in een knap bospad met stenen, plassen en wat slijk tot op een hoogvlakte waarop twee grote zendmasten en een watertoren te zien waren. 45,50 km en 13.20 u.

    Rond 46 km reed en wandelde ik over een fel gehavend pad vol diepe voren met slijk en water en deel uitmakend van de rode vaste route, gevolgd door een afdaling door de velden. Dan was het stevig klimmen over een rotsachtig pad vol grote stenen naast een haag van hoge cipressen in de buurt van het kasteel van Wolvendael te Brussegem. Ik herinnerde me dat we hier bij eerdere edities van de andere kant kwamen en naar beneden dokkerden over die rotsachtige ondergrond in het zicht van de vele deelnemers aan een wandeltocht die hier toen ook passeerde. 47,50 km. Er volgde een lusje over de hoogvlakte in de buurt van de zendmasten, door open veld en doorheen een stukje bos en tot pal voorbij de watertoren aan de Romeinsebaan, om daarna enkele wegen en servitudes op een rode vaste route door de dorpskern van Brussegem te treffen. 50 km om 14.00 u.

    Een landelijk pad bracht me tot een grote baan waar op de hoek een omheinde ruimte is die volgestouwd staat met schotelantennes. Het was even uitkijken bij het oversteken van die baan omdat daar een wielerwedstrijd bezig was, te zien aan de supporters langs de kant. Het ging dan een landelijk tweesporig betonbaantje op. Toen ik even halt hield en achterom keek richting Brussegem zag ik aan de horizon enkele bollen van het Atomium boven het groen uit steken en na even verder tot een hoger punt gereden te zijn boven de maïs. Wat een tegenstelling! Vanuit zo’n landelijke omgeving het symbool van een drukke hoofdstad te kunnen zien! De grootste tegenstelling beleefde ik nochtans tijdens de (dit jaar afgelaste) toertocht vanuit Ganshoren. Na een klim hield ik even halt aan een veld waar een boer aan het ploegen was, ik keek achterom en zag de basiliek van Koekelberg staan alsof ik ze kon aanraken! Zeer bizar! Ik zag ook de twee zendmasten van daarnet staan. Ook al was ik er pas daarnet gepasseerd, ze leken nu al zo ver af! Het loont af en toe de moeite om eens te stoppen en rond te kijken naar het landschap dat men doorkruist. 52,50 km.

    Een mooi landelijk off-road-pad dat deel uitmaakt van de Steenbergpadwandeling deed me klimmen naar twee mooie grote huizen in de hoogte toe. Achter die huizen ligt een groot domein op een helling. Vroeger kon je er veel meer van zien, maar de knotwilgen die het domein afboorden zijn intussen al zodanig groot geworden dat ze het witte huis aan het zicht onttrekken. Het ging rechtsaf een betonbaantje op, lekker naar beneden, en zoals ik vermoedde passeerde ik eerst een eerder bescheiden, maar knap gelegen huis en het uitkijkpunt van Brussegem. Helaas kan men van daar het Atomium niet zien staan. Er zat een man op de bank een boek te lezen. Vorig jaar kwamen we hier vanuit de andere richting en kwam Sofeurken me voorbij geraasd toen ik op dat uitkijkpunt stond. Zo te lezen zit hij nu thuis met een kniebreuk! Beterschap! 53,50 km. De richting van de tocht was dus duidelijk omgekeerd in vergelijking met vorig jaar, maar aan mijn verhaaltje van toen te zien toch niet exact het spiegelbeeld ervan! Er zitten elk jaar wel andere stukken in! Voorbij het uitkijkpunt ging het linksaf een klimmend kasseibaantje op en kwam ik bordjes voor de omloop met paardenkoetsen van de Wayenbergkermis tegen. Het einde kwam dus in zicht!

    Rond 55 km kruiste ik een grote baan en ging het een zeer smalle servitude tussen tuinen en gebouwen in die naast een oud huis dat als chirolokaal fungeert, uitkam op een betonbaantje. Even verder reed ik voorbij het voetbalveld van VW Mollem. Ook hier hingen pijltjes van de wandeltocht. Het ging deze keer niet rechtsaf langsheen het kerkhof maar rechtdoor een assenweg op, de velden in. Er vlamden me nog twee bikers voorbij nadat ik al zo lang helemaal alleen onderweg was geweest! Ze joegen twee wandelaars verderop bijna de stuipen op het lijf! Vanaf de eerste splitsing voor de 60 km op 8 km van het vertrek tot mijn aankomst had ik slechts 15 boerenbikers te zien gekregen! Het was dus een vrij eenzame tocht, wat ik wel jammer vond. 56 km. Er volgden nog een aantal landelijke buurtwegen met naam zoals de Bosveldweg. Daar werd mijn aandacht getrokken door de manier waarop het plantgoed op een veld was gezet. Prei? Ik heb weinig verstand van groenten en fruit! Het stond in zeer hoog opgewerkte voren en het waren telkens twee kleine stijve sprieten die uit de grond kwamen.

    Ik reed tussen een stuk bos en een maïsveld over een veldweg en in een haakse bocht lag in de hoek alle maïs plat omwille van de onweders van zaterdagochtend en zaterdagnacht. Zeer eigenaardig dat alleen alles in de hoek plat lag. Alsof de wind door het bos teruggekaatst was en de maïs geveld had. Ik had onderweg nog wel meer sporen van het noodweer gezien, waaronder enkele knoesten van afgerukte takken. Na nog een veldweg herkende ik het graspaadje dat vlak naast een prikkeldraad loopt tussen een maïsveld en de bosrand met halverwege een haakse bocht. Dat zit gewoonlijk in het begin van de toertocht. Op 60 km bereikte ik de Weyenberg op de grens tussen Merchtem en Opwijk. In de verte stond de grote kerk van Droeshout en bij het ingaan van de bocht zag ik achter de maïs de twee vlaggen staan die de ingang van de parkeerweide markeerden. Om 15.00 u stond ik weer op de Wayenbergkermis na exact de beloofde afstand van 60 km.

    Op de parkeerweide nog even het megavoertuig van de Weetabixboys staande gehouden. Deze trouwe deelnemers komen ook elk jaar naar deze weide in Droeshout afgezakt. Toen ik het pijltje richting de bikewash in de gaten kreeg, kreeg ik meteen de Goodfellas uit Dendermonde in het vizier en ontspon zich al snel een gesprek met deze kerels die ook elk jaar komen genieten van deze tocht en de gezelligheid in en om de kermistent. Toen zij huiswaarts vertrokken heb ik de bikewash opgezocht en werd m’n fiets schoongespoten door de enige echte Salto Mortale, de geestelijke vader van de boerenbike! De Goodfellas kwamen ook nog allemaal naar de bikewash afgezakt zodat het gesprek nog even kon verdergaan. Tot deze mannen de terugtocht huiswaarts met hun propere fietskes aan konden vatten. Dendermonde ligt zo’n 12 km van de weide. Bijzonder sympathieke goedgezinde kerels! Ook Mojo kwam afscheid nemen toen ik weer aan de tent was, hij keerde weer naar huis. Het zien van enkele bekende gezichten na afloop maakte de eenzame rit meteen weer goed. Mezelf getrakteerd op een frisse Blaff van het vat, een biefstuk met pepersaus van de barbecue en een potje rijstpap als dessert. Terwijl bleef het orgel lustig bekende en minder bekende wijsjes spelen. Ik had geen zin om al naar huis te gaan en vanaf mijn strategische plek kon ik het gewemel in en rond de tent goed in de gaten houden! Allemaal mensen die op deze nog zonnige en minder hete zondagnamiddag kwamen proeven van de sfeer en het lekkers op deze boerenkermis. Nog een broodje witte pens doorgespoeld met nog een Blaff, een donkere Affligem uitgeprobeerd en een ijsje gegeten. Het is de langste après ooit geworden, want ik ben daar tot 19.30 u blijven zitten! Ik was niet de enige, want ik zag nog twee mij onbekende Strafinbergaffers zitten waarvan eentje wat te veel geBlafft had! Hij viel gewoon met fiets en al om toen hij vertrok! Nog eens een laatste keer omgekeken naar de tent en op de tonen van het Antwerpse orgel viel voor mij dan toch het doek over de Wayenbergkermis van 2013. Blij dat ik er toch weer bij was! “Keep the laughter in your eyes, soon your long awaited prize, we'll forget about our sorrows, and think about a brighter day, cause life is beautiful that way!”

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!











    31-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    26-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Wijgmaal op 21-07-2013
    Toertocht (30-43-60 km) van WTC De Biekes te Wijgmaal op zondag 21-07-2013.

    De overheid zou misschien liever gezien hebben dat wij op deze nationale feestdag en de troonsbestijging van onze nieuwe koning Filip in Brussel met Belgische vlaggetjes zouden hebben staan zwaaien, voor mij volstond het vele geleuter op de televisie daarover al meer dan voldoende. Het is trouwens zeer jammer dat 21 juli dit jaar op een zondag viel, anders had ik niet het probleem gehad een keuze te moeten maken tussen de toertocht in Mol, jaarlijks op 21 juli en deze in Wijgmaal, die dit jaar dus op dezelfde dag vielen! Ik ben namelijk een trouwe deelnemer aan beiden! Uiteindelijk is mijn keuze naar Wijgmaal gegaan om er te komen rijden bij WTC De Biekes. Mijn auto geparkeerd in de Weggevoerdenstraat op het plekje waar ik ook de voorgaande jaren altijd gestaan heb! Me ingeschreven en voor luttele drie euro kon ik uitkijken naar 60 km fietsplezier. Om 8.30 u was ik op pad.

    Het ging de dorpskernen van Wijgmaal en Herent uit langsheen straten, een zeldzame servitude en een korte zandweg. Na 4,50 km trof ik de eerste echte off-road onder de vorm van veldwegen en graspaadjes. Op 6 km trof ik een knap smal paadje tussen de weiden en doorheen een stukje bos waar de ondergrond goed voorzien was van wortels met hier en daar nog enkele ferm vochtige plekken. 7 km om 9.00 u. Een graspad doorheen hoog gras leidde me tot aan een kapelletje aan Wijtham in Winksele (Herent). Vanaf 9 km was het gedurende een kilometer zacht klimmen geblazen doorheen gras en een mooie holle weg. Er volgden opnieuw enkele straten, een klimmend graspad en een leuke afdaling met een bultje tot aan een kort tunneltje onder een rijweg. Dat tunneltje is een herkenbaar plekje, want bij slecht weer staat het er vaak tot kniehoog onder water! Ooit kon je hier een optionele lus rijden, maar dat kan bij een andere toertocht geweest zijn. Bovendien werd je er toen voor gewaarschuwd dat het omwille van de modder een lastige lus was. Nu lag alles er kurkdroog bij!

    Na het tunneltje ging het rechtsaf om over een grasspoor te moeten klimmen tot aan de grote baan, de N2 Brusselsesteenweg volgens een kaart. 11,50 km. Daarna ging het de straten in van de heuvelachtige omgeving van de Toverberg en was het tot 13 km even flink klimmen. Er volgden een servitude over kasseitjes en een bospad. Een kilometer verder was het klimmen geblazen over een zeer knap bospad dat goed voorzien was van wortels om er op 14 km op een open hoogvlakte de splitsing te treffen tussen de route van 30 km en de routes van 43-60 km ter hoogte van een zendmast. 9.30 u. Tot 15 km reden we door een knap woest bos over beenharde droge paden waar zich diepe groeven in gevormd hadden die nog steeds en waarschijnlijk bijna permanent vol water stonden. In datzelfde bos kreeg ik een plezante afdaling voor de wielen, maar daar moet ik ergens een pijl gemist hebben en met mij, in hun rush neerwaarts, een hele zwik bikers die op enige afstand volgde. Beneden op linksaf gegokt en weer op het parcours geraakt.

    Van uit het bos kwamen we opnieuw in een meer open landschap waar de felle zomerzon al ongenadig met de opwarming begonnen was. Op 17 km volgde een vrij lange, en voor mij dus trage, klim over een smal betonnen paadje tussen de velden links en struikgewas rechts. Tijdens die klim werd ik begroet door Joepie en Annemarie, vorige week ook nog te zien gekregen tijdens de tocht vanuit Bekkevoort. Ook daar was ik vroeger dan naar gewoonte vertrokken, vandaar waarschijnlijk dat ik hen anders zelden ontmoet. Er reden nog heel wat deelnemers rond en het was eens plezant van deel uit te maken van deze stroom bikers. Het paadje kwam uit in een op een hoogvlakte gelegen landelijke straat van Meerbeek met enkele huizen op de Chimaera-splitsing. Die heb ik zo gedoopt omdat ik tijdens deze tocht enkele jaren geleden (in 2010) voor het eerst, en voorlopig ook nog steeds voor het laatst, biker Chimaera ontmoette. Toen kwamen we uit de andere richting en was hier een splitsing. Omwille van beroepsredenen had hij toen een hele tijd niet meer kunnen rijden en hij was hier danig pompaf dat hij toen de richting van de kortere routes uitgegaan is.

    Tijdens een klimmetje tot op de hoogvlakte kreeg ik aan mijn linkerkant één van de radars van Bertem te zien. Hier passeren immers de vliegtuigen vanaf Zaventem. Beenharde veldwegen leidden me er tenslotte naartoe om er omstreeks 20 km pal voorbij te rijden. Een assenweg, een zanderig hol kasseibaantje en een klim doorheen het gras voerden me doorheen de hete omgeving. Het deed me plezier van hier Kevin nog eens op mijn pad te treffen. Het was lang geleden dat ik deze Duchenne Heroe nog eens gezien had. Omdat hij zijn maat niet wilde kwijtspelen en ik liever aan mijn eigen tragere tempo rijd, was de ontmoeting niet van lange duur. Maar nu weet ik dat hij nog altijd alive and biking is! Kort daarop kwam ik, net zoals vorige week in Bekkevoort, Ward, Frans en nog twee van hun kompanen van 3D-CAD-Works tegen. Niemand had durven verwachten dat Ward na een zwaar werkongeval zo relatief snel weer te been zou zijn en zijn geliefde sport weer zou kunnen opnemen. De grens tussen leven en dood is broos! Omdat ik de plek van Bertem radar al meerdere keren gepasseerd ben vermoedde ik dat we zo dadelijk naar Bertembos zouden gestuurd worden. Na het speelterrein aan de rand ervan doken we rechtsaf het bos effectief in. 21 km om 10.00 u. Even verder stonden drie van de vier CAD-mannen in het bos naast de kant met een lekke band. Frans had al wat voorsprong genomen. Eventjes gestopt en dan weer vertrokken, want die bikkels zouden me zo weer inhalen!

    Er volgden enkele mooie paden doorheen Bertembos en een knappe holle weg op en af tot ik uitkwam op een asfaltbaan. Ik herkende de plek en dook onmiddellijk de kasseitjes op van de Oude Bertembosstraat. Omdat de richting van de toer jaar na jaar omgekeerd wordt, konden we deze keer lekker naar beneden dokkeren. Andersom heb je hier een heel stevige klim te overwinnen! Aan de voet van dit bijzonder kasseibaantje stond zoals steeds de bevoorrading opgesteld op het beton voor de schuur van een moderne hoeve. De plek wemelde er van de in de hete zon etende en drinkende bikers. Er waren fruit, cake en lekkernijen om te eten, water en sportdrank tegen de dorst. Nog even bij de CAD-mannen gestaan en dan weer op pad. Het ging de baan over en een knap bospad in dat er super droog bij lag. Ik heb het er in deze omgeving al anders weten uitzien, alsof er een bergrivier naar beneden stroomde. Omdat de richting nu andersom was, betekende het hier ferm klimmen over wortels en daarbij droge voren proberen te ontwijken. Het was voor mij een zware dobber en ben halverwege even aan de kant gaan staan om uit te blazen alvorens het tweede deel van de klim aan te vatten. Eens boven kwam er een splitsing tussen de routes van 30 km en van 43-60 km op 24 km van het vertrek. Er volgde nog een lange kasseibaan door het midden van nergens, in deze richting lekker naar beneden dokkerend, in de andere richting is het meestal een lange, saaie klim. Het baantje is eerst een holle weg om dan uit te komen in een meer open omgeving. 25 km om 10.40 u.

    We doken weer de bossen in, ik vermoed hetzelfde Bertembos, en reden er voorbij het Chimaera-boshuisje aan de voet van een watertoren tussen de bomen. Het is op deze plek dat ik deze biker voor het eerst op mijn weg trof tijdens de editie van deze toer in 2010. Als de toer in de andere richting loopt is hier de splitsing. Tot 30 km volgden plezante afdalingen en klimmetjes doorheen knappe holle wegen elkaar op. Na dit zeer te smaken stukje van de toertocht arriveerde ik op de Tervuursesteenweg in Heverlee. 30 km en 11.10 u. Even gestopt omdat mijn gsm al twee keren van jetje had gegeven, maar het bleek geen dringende oproep! Tot 32,50 km voerde de tocht me over een open vlakte in de blakende zon en reed ik in de Sellekensstraat, zijnde een assenweg die, ervan gescheiden door een strook bomen, evenwijdig met de E314 loopt. Je komt dan voorbij de zijgevel van een witgeschilderd huis dat in een woonwijk het dichtst bij de snelweg staat. Ik ben die straat eens in gereden en dat bleek de Predikherenberg te zijn op het grondgebied van Winksele-Herent, aldus een klein meisje dat er woonde. Aan de andere kant van de snelweg ligt de rand van de stad Leuven.

    Aan het einde van de assenweg dienden we de drukke Brusselsesteenweg te kruisen ter hoogte van de afrit 17 Winksele om aan de overkant een splitsing te treffen tussen de route van 30 km en dezen van 43-60 km. Voor de langste afstanden ging het linksaf de onverharde Bieststraat (Herent) in. Toen ik tijdens de beklimming daarvan van onder het bomenloof uitkwam, kwam ik oog in oog te staan met De Bereklauw, niet de plant, maar de naam van de bizarre plek waar een soort van internationale geitenwollensokkengemeenschap in een aantal bizarre gebouwen is neergestreken onder de vleugels van eigenaar Gosse. Het woonhuis staat pal in de holle weg. Wie zich van Gosse een beeld wil vormen en van mijn generatie is moet maar eens terugdenken aan het grappige jeugdfeuilleton over Catweazle, de tovenaar die als gevolg van een mislukte toverspreuk om te ontsnappen aan gevangenneming door de Normandiërs van de elfde in de twintigste eeuw terechtkomt! Anders moet je maar eens gaan kijken op de site van De Bereklauw en naar dit fragment uit een aflevering over Catweazle! Er stond een bizar kunstwerk, een soort voertuig, gemaakt uit oude materialen. Gosse was net buiten toen ik er passeerde en ik heb hem in het voorbijrijden begroet. En al lijkt Gosse op een tovenaar uit de elfde eeuw, zijn Bereklauw heeft een eigen website, hij heeft een mailadres en hij staat op enkele YouTube-filmpjes!

    Het was nog stevig klimmen in de Bieststraat voorbij de Berenklauw in een off-road holle weg om uit te komen in de Godelindestraat in een wijk met nette villa’s. 34,50 km om 11.30 u. Eens de bewoonde wereld weer uit kreeg ik een prachtig bospad voor de wielen. Verderop kreeg ik toch nog een auto als tegenligger midden in het bos! De rit voerde me op en af over leuke bultjes om daarna te kunnen genieten van een megalange plezante afdaling in een diepe holle weg. Daar heb ik een pijltje gemist en kwam ik weer uit in de bewoonde wereld op een kasseiwegeltje dat de toepasselijke naam van Keeromstraat droeg! Ik zag in de straat ernaast pijlen hangen, maar ik ben voor alle zekerheid teruggekeerd. Goed dat ik dit gedaan heb, anders had ik het mooie stuk dat ging komen gewoon gemist! Halverwege de afdaling moesten we naar rechts een kort paadje steil naar boven op. En eens boven herkende ik de plek. Ik ben er al meerdere keren van de andere kant genaderd vanaf een graspaadje waar je dan aan het bos gekomen plots de dieperik in moet naar die holle weg toe. Ik ben nooit scheutig om daar naar beneden te rijden! 37 km. Eens uit de holle weg reed ik op een veldweg, kruiste ik een maïsveld en ging het over asfalt tot aan de Grote Molenweg (Herent).

    Omstreeks 38 km ging het de Mollekensberg op om er een bos in te duiken. Daar was het op en af over een singletrack met een stevige klim die ik buiten verwachting tot boven haalde en eens weer beneden nog een extra steil dropke. Dan weer steil naar boven, daar was het even te voet, en ook de volgende klim heb ik halverwege moeten staken wegens te zwaar. We verlieten het bos via een knappe afdaling in een prachtige holle weg tot in de Keizerstraat. 40 km om 12.00 u. Vanaf hier voerde de tocht ons doorheen een meer bewoonde wereld. Het ging Herent uit en Wilsele in om het industrieterrein en de nieuw aangelegde wegen onder het viaduct van de E314 te passeren. Dan ging het even over een fietspad naast de Dijle om aan een bruggetje in Wilsele de splitsing te vinden tussen de routes van 30-45 km en deze van 60 km op 43,75 km van de start. Voor de kleinere afstanden was het linksaf in een woonwijk. De rijders van die routes zouden snel weer bij af zijn. Voor mij ging het rechtdoor en na het oversteken van de Aarschotsesteenweg in Wilsele-Putkapel bereikte ik de tweede bevoorrading die opgesteld stond aan de voet van een talud waarop de E314 ligt. 44 km om 12.20 u. Er stonden nog twee bikers en er kwamen er nog twee toe. Twee mannen zorgden er voor alle lekkers waaronder bananen, suikerwafels en cake. De sportdrank was er zelfs gekoeld wat welkom was bij deze hitte. Hetgeen ik er te horen kreeg stemde me minder gerust, meer bepaald het feit dat het zwaarste stuk van de tocht nog voor me lag! Dat bleek nadien niet gelogen te zijn! Er zou nog een stuk van een 12 km met redelijk wat hoogtemeters volgen en een vlakkere uitloop van 6 km, aldus de Biekes aan de bevoorrading.

    Na de stop ging het over een onverhard pad evenwijdig met de snelweg die daar in de hoogte ligt en waarvan je niks te zien of te horen kreeg! Na de passage van een grote parking van de Delhaize ging het de Leuvensebaan in Holsbeek over om een kasseiwegeltje te bereiken. Vanaf een watertoren ging het daar de Kesselberg op en trof ik singletracks op en af om zo het Begijnenbos in Holsbeek te bereiken. De Kesselberg is een natuurgebied in eigendom van en beheerd door de Stad Leuven. Deze 75m hoge heuveltop torent met de steile flanken uit boven Kesseldal (Kessel-Lo) en Wilsele. De Kesselberg maakt deel uit van een aaneengesloten heuvelketen met onder andere de Lemingsberg, het Begijnenbos en het Chartreuzenbos. Hij strekt zich uit over een lengte van 300 m en is bovenaan afgevlakt. Er volgden enkele voor mij zware beklimmingen in dit bos met woningen en weekendverblijven die ik noodgedwongen te voet heb moeten doen. Ineens was mijn pijp uit! Tot aan de tweede stop was mijn rit meer dan vlot verlopen. Want ik was op zaterdagavond gaan helpen tappen op een bruiloft en dat had tot halvijf ’s ochtends geduurd. Ik ben dan naar huis gereden en omdat ik me eigenlijk niet al te moe noch slaperig voelde, vond ik het raadzamer van niet te gaan slapen in plaats van kort te slapen, dan wordt je alleen maar suf wakker! Na enkele boterhammen te hebben gegeten ben ik onmiddellijk naar Wijgmaal vertrokken. Ondanks de slapeloze nacht was het rijden me zeer goed afgegaan, maar nu kreeg ik het zwaar.

    Na een aantal zware klimpartijen kreeg ik een voor mij onmogelijk steil kasseibaantje voor mijn wielen. Een biker die me nog voorbijstak haalde het daar net niet tot boven. Voor mij was het al veel eerder afstappen. Het bleek het zogenaamde Sukkelpad in een bos van Kessel-Lo te zijn! Daar had ik al ooit van gehoord. Boven stond er een geel straatnaambordje. Zo kwam ik in het Verbrandenbos, een bosdreef in Kessel-Lo waarlangs buitenhuizen staan. 48 km om 13.00 u. Het ging nog verder doorheen het bos over knappe paden. Omstreeks 50 km bereikte ik heel even het open veld op het grondgebied van Holsbeek om na twee keren linksaf te zijn gegaan weer naar het Begijnenbos toe te rijden. Ik herkende de plaats en herinnerde me van eerdere passages dat ik dra één van de knapste plekjes van deze toertocht zou passeren. Meer bepaald een pracht van een tweeledige holle weg die rechts in de diepte ligt. Tussen de twee gelijklopende holle wegen staan bomen waarvan de wortels gedeeltelijk bloot zijn komen te liggen. Het is de moeite waard om er eens even halt te houden.

    Verderop staan villa’s midden in het bos. Van mensen die zeker geen honger zullen lijden! Ik bereed er een aantal knappe bosdreven met vogel- en dierennamen, vaak gevolgd door het woordje berg, dus dat zei al genoeg over het reliëf! Op 50,50 km zonk de moed me in de schoenen bij het zien van de helling waar ik na zo veel kilometers nog op gejaagd werd! Daar moest ik niet meer aan beginnen. Eens tot boven gestrompeld werd me bij het zien van het straatnaambord, ja, zelfs dit met een gewone auto niet te berijden pad had een naam, heel veel duidelijk! Dit was de beruchte en in mountainbikekringen veelbesproken Zounk in Holsbeek! Ik ben er bij nader toezien nochtans ooit in geslaagd van hem bijna tot boven te kunnen bedwingen! Maar toen kwam hij in het begin van een tocht en reden er veel bikers rond en dat geeft me altijd meer moed om te proberen! Als je alleen rijdt dan heb je altijd de neiging om het sneller op te geven. Na 50 km raak ik zo’n helling in geen geval nog rijdend tot boven op! Nu weet ik eindelijk waar deze beruchte helling ligt! In het Sint-Gertrudisbos in Holsbeek! In Holsbeek kan je ook de vaste Pynnonckroute rijden (13-27-37-53 km). Ik heb in deze omgeving inderdaad bordjes van vaste routes zien staan. Het ging nog op en af, op en af, op en af, en op en af door het bos tot ik helemaal pompaf was!

    Op 52,50 km kwam ik het bos weer uit en overschreed er om 13.40 u de grens met Holsbeek-Plein. Asfaltbaantjes voerden me dan doorheen een open en meer bewoond landschap in de hitte door Holsbeek. Op 55,50 km ging het via een kalme brug de snelweg over ter hoogte van de afrit Haacht – Holsbeek – Rotselaar. Terwijl ik boven op de brug even halt hield kwam er nog een late biker voorbij. Daarna reed ik door straten van Wilsele om omstreeks 58,75 km de grens met Rotselaar te overschrijden. Van 60 tot 61,50 km kreeg ik achtereenvolgens een assenweg en een graspad langsheen de Dijle voor de wielen. Daarna voerde een verhard fietspad me over een open vlakte en een brugje aan een soort rietkraag over een waterloopje om tenslotte uit te komen in de Weggevoerdenstraat en m’n auto te passeren! Dus alle bikers zijn StrammerMax’s happy familycar gepasseerd! Om 14.15 u liep ik na 63,40 km binnen.

    De bikewash was al opgeruimd en overbodig en de laatste bikers vertrokken huiswaarts, waaronder Karel en zijn collega Bierbiker die ik aan de eerste stop al te zien had gekregen en me verweet dat ik iedereen aan het misleiden was door niet in mijn gebruikelijke tenue te rijden. Binnen wat verkoeling gezocht bij een ijskoude frisdrank. Terwijl ik aan mijn flesje zat te lurken kwam er een bekende uit de douches tevoorschijn! De bionische man Peter! Omdat Peter altijd te vinden is voor een gesprek had ik meteen nog voor een dik uur gezelschap. En zelfs nadat hij aanstalten gemaakt had om huiswaarts te vertrekken, kwam hij even later terug naar binnen! Om dan toch nog maar een drankje te drinken nadat hij mijn aanbod eerst drie keren geweigerd had! Zo konden we deze mooie rit op de gepaste wijze afsluiten. Ik heb genoten van deze dag, van een rit waarvan ik niet meer wist dat deze zo knap was, evenmin nog wist dat deze zo zwaar was, vooral de laatste 17 km dan en tevreden omdat ik enkele bijzondere plekjes zoals De Bereklauw nog eens te zien had gekregen. ’s Avonds voor de tv in slaap gevallen en wakker geworden toen wat ik wou zien al half voorbij was! Op maandag liet de vermoeidheid zich dan toch goed voelen en heb ik de hele dag rondgelopen als een houten Pinocchio!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en mountainbike.be!



    Catweazle: the sun in a bottle (part 1)



    Catweazle: the sun in a bottle (part 2)


    26-07-2013 om 14:53 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    23-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nightride te Herfelingen op 19-07-2013
    Nightride (30-50 km) van het Waanzinnig Weekend Herfelingen op vrijdag 19-07-2013.

    Voor de vierde keer op rij op een vrijdagavond naar Herfelingen afgereisd om er deel te nemen aan de avondtoertocht (30-50 km) van het Waanzinnig Weekend. Dit betekent dat ik alle edities gereden heb! Op een vrijdagavond vanuit Antwerpen richting Brussel rijden is vaak ergerlijk, maar deze keer was het gewoon waanzinnig! Op een kilometer van de voordeur zat het verkeer richting Antwerpen en Gent al vast vanaf de A12 komende uit Bergen-op-Zoom. Daar had ik geen zin in, dus de afrit richting Breda genomen. Eens de bocht voorbij stond daar ook alles stil! De ring potvast in beide richtingen! Dan maar de afrit Merksem-Schoten genomen en via de Bredabaan naar Merksem. Daar waren dan weer wegenwerken, maar er was weinig verkeer. Op de Noorderlaan richting de stad zat alles weerom muurvast! Intussen had ik al anderhalf uur gereden over 13 km! Eens op de Leien in Antwerpen verliep alles weer vlot, want het was het verkeer dat door de Waaslandtunnel moest dat stokte. Heel Antwerpen doorkruist tot op de Boomsesteenweg A12 en dan enkel nog wat druk verkeer op de verkeerswisselaars in Brussel. In het vervolg kan ik beter al ’s middags vertrekken! Daardoor kon ik pas twee uur later starten dan ik gehoopt had, want ik wou de streek wel eens bij daglicht zien! Een geluk dat ik mijn lampen voor nachtritten bij had en de batterijen had opgeladen! Een parkeerplek toegewezen gekregen op de weide naast de tent, vlak bij de inschrijving, me ingeschreven en omstreeks 20.00 u was ik op weg.

    Het ging vanaf de tent op de waanzinnige feestweide het dorp uit via enkele straten, langsheen de kerk, over een klimmende servitude, smalle grassporen tussen weiden en een stoffige veldweg. De lage avondzon scheen over het knappe glooiende landschap. Ze zorgde er wel voor dat de pijlen soms moeilijk zichtbaar waren, evenals de ondergrond op plaatsen waar de zon recht in de ogen scheen. Het veel stof makende duo en de groep van zeven bikers die me daarnet waren voorbijgestoken keerden op hun stappen terug. De pijl linksaf hing inderdaad wel heel ongelukkig hoog aan een boomtak. Ik had hem evenmin opgemerkt en ben niet verkeerd gereden omdat ik die mannen zag terugkeren. Een veldweg bracht ons na 2,50 km tot aan een grote hoeve in de Hondsbergstraat. Daar was ik vorige zaterdag nog gepasseerd tijdens de eerste toertocht van de Reinaertvrienden vanuit Pepingen-Heikruis. De pijlen van hun tocht hingen er trouwens nog! Een asfaltbaantje bracht me tot aan een oversteek van de drukkere Langestraat en met twee bikers dook ik het baantje aan de overkant in. Een afgevallen pijl aan de kant gelegd. 5,50 km. Van 6 tot 6,50 km volgde een zeer smalle assenweg met overwoekerde kasseitjes me doorheen een veld naar de kapel van de Heilige Guido en de Maagd Maria, ook vorige zaterdag te zien gekregen. Twee jonge gasten waren er een lekke band aan het vervangen.

    Er volgde een smal graspad, lichtjes glooiend op en af tot ik op 7 km uitkwam op een met kiezel bestrooide oprit naast een (leegstaand?) magazijn. 20.30 u. Daar keerde een biker op zijn stappen terug, op zoek naar zijn twee achtergebleven makkers met pech aan de kapel. Even later zou het drietal me weer passeren. Ik reed voorbij een klein kapelletje, zo staan er hier veel, en merkte dat ik me op het grondgebied van Gooik bevond. Een oudere man zat er in zijn onderhemd in zijn rolstoel aan de rand van zijn tuin naast het parcours. Bikers zien passeren is eens wat anders dan de Ronde van Frankrijk en het weer was ideaal om buiten te zitten! Er passeerden nog twee bikers. Er volgde een asfaltbaantje, een klimmend graspad dat naast een tuintje liep waar een ouder echtpaar ook buiten zat te genieten van de prachtige zomeravond, en een klimmetje over asfalt. Ik kwam uit in de schilderachtige Bergstraat in Oetingen en reed een oude overwoekerde poort voorbij die toegang geeft tot het bos van het kasteeldomein Steenhault, gelegen op het grondgebied van Vollezele (Galmaarden) en Oetingen (Gooik). Aan de huizen stonden borden om te protesteren tegen de afbraak van het boswachtershuis van dit domein door Natuur en Bos. Die woning stond temidden van groen en leek me nog in behoorlijke staat te verkeren. Het zou jammer zijn indien ze zou verdwijnen. Ik reed nog een oude kapel aan de bosrand en een tussen de bomen in het groen verscholen watertoren voorbij. Even gestopt op het kruispunt van de Bergstraat en de Vollezelestraat waar een vader met zijn twee zoontjes me voorbijstak, gevolgd door een groepje van vier bikers. 9 km om 20.40 u.

    Een halve kilometer verder overschreed ik de grens met Vollezele (Galmaarden). Het ging een asfaltbaantje in waarna een weidespoor me op 11,5 km tot aan een paadje doorheen een privaat bos bracht. Hier kreeg ik nog eens drie bikers te zien en na een volgend weidespoor zag ik het drietal de richting van de 30 km uit gaan. De splitsing tussen de ritten van 30 km en van 50 km kwam op 12,50 km van de start. Terwijl ik daar even aan de kant stond, zag ik twee bikers de 50 km uit gaan, maar die gooiden de remmen toe en kwamen vragen waar de 30 km dan wel was! De andere kant uit! 21.00 u. Op 13 km ging het heel eventjes over de grote baan (Assesteenweg?) waarlangs ik daarnet naar Herfelingen was gereden om naast een huis een nauwelijks zichtbare servitude of kerkwegel in te duiken langsheen schuingezakte betonpalen van de vroegere omheining van één of ander bedrijf. Een smal wegeltje met een ondergrond van beton. Ik bereikte zo de Repingenstraat in Galmaarden. Daar heb ik even halt gehouden en ben eens op de binnenkoer gaan kijken van de oude stoeterij en Hoeve Haras de Vollezele uit 1906. Hier woonde ooit “Remi Van Der Schueren die het Belgisch trekpaard wereldberoemd maakte, samen met zijn hengst Brillant”, aldus een plakkaat aan de zijgevel. De hoeve is wel dringend aan een opknapbeurt toe, te zien aan een aantal gebroken en dichtgetimmerde ramen! 14 km en 21.00 u.

    Ik reed nog het Hof Ter Haegen voorbij, een bed and breakfast, waarna ik op een landelijk baantje net voor de grens met Tollembeek (Galmaarden) rechtsaf gestuurd weg. De zon stond intussen laag boven het knappe glooiende groene landschap. Er volgde van 15 tot 16 km een stevige klim, eerst over een smal off-roadpaadje tussen hoog struikgewas en daarna over het asfalt van de Errebekstraat in Galmaarden. Ik moest rechtsaf, maar ik zag links van mij ook bikers een graspaadje in slaan, dus ik vermoedde hier een lus. Er staken me nog drie bikers voorbij. Een smalle betonnen servitude leidde me tot in de Steenstraat waar ik even ben gaan kijken naar het schilderachtige en rustige dorpsplein voor de kerk van Vollezele. 17,75 km omstreeks 21.30 u. Op 19 km dook ik een zeer donker bos met hoge loofbomen in waar de te volgen weg verduidelijkt werd door opgespannen rood-witte linten. De grond was er poederdroog zoals bladgrond in een bloempot! Net voor de uitgang van het bos stond de bevoorrading opgesteld, alwaar een man en een vrouw voor knabbeltjes en sportdrank zorgden. Deze stop was enkel voor de route van 50 km. Een stuk banaan en een suikerwafel doorgespoeld met een bekertje sportdrank en water. Er stonden nog twee van de drie mannen die me daarnet ingehaald hadden. Eventjes staan praten met de mensen ter plekke. Omdat er tot 22.00 u kon ingeschreven worden, zouden zij daar pas om 23.00 u kunnen opkramen! Na mijn helmlamp gemonteerd te hebben, vertrokken in het zog van de twee andere bikers waar het in de Congobergstraat naar boven kruipen was over eerst asfalt en daarna een weidepad. Daarna ging het de Congoberg weer af over nog een weidepaadje tot ik opnieuw arriveerde aan het kapelletje op de hoek met de Errebekstraat waar ik daarnet voor de stop gepasseerd was. 21 km om 21.45 u.

    Van 22 tot 23 km volgde een plezant off-road graspaadje dat zich afwisselend tussen de velden, weiden en doorheen enkele stroken bos slingerde. Eerst lekker naar beneden, daarna echter weer stevig klimmend. Het was er leuk rijden in een knappe omgeving. Met als enige gezelschap onderweg een vader, moeder en zoon die in de avondschemering op wandel waren met hun gehoorzame hond die braaf terugkeerde toen hij geroepen werd. Op 24 km passeerde ik het in het open veld naast een assenweg gelegen onderkomen en kantine van de Pajotse Roofvogelvrienden. 22.00 u en nog steeds voldoende licht. Omstreeks 25 km bereikte ik een “stiltepad”, zijnde een leuk smal weidepaadje dat uitkwam tussen twee gebouwen in de Sint-Leonardusstraat. Na enkele straten volgde rond 28 km een stukje weide tussen twee draaipoortjes alwaar twee honden me vanuit een tuin gadesloegen. Op een assenweg ontsnapte een kikker ternauwernood aan de noppen van mijn fietsbanden. Omstreeks 30 km bereikte ik het centrum van Tollembeek (Galmaarden) en passeerde via een grote parking aan een voetbalveld het lokaal van een jeugdbeweging. Ik kreeg de achterzijde van een bizar standbeeld te zien. Dat bleek Urbanus te zijn in het gezelschap van twee gedrochten van dieren. Blijkbaar woont Urbanus al jaar en dag in Tollembeek, vandaar! 22.30 u en zo stilaan tijd om de lampen aan te steken!

    Dat was niets te vroeg, want er volgde een donker bos en een lichtjes klimmende veldweg tot 32 km. Toen ik op die veldweg even halt wilde houden om de omgeving eens te bekijken, merkte ik dat de biker zonder licht die ik daarnet aan het voetbalveld op de weg had zien komen, pal achter mij reed. Toch niet al te snugger van een nachtrit te rijden zonder licht! Vanaf 33 km ging het gedurende een kilometer over het linkse fietspad van een grote baan om dan weer de velden in te duiken. De biker zonder licht stak me voorbij en verdween in de duisternis over een mix van asfalt en veldwegen. Ik diende de Langestraat weer te kruisen ter hoogte van de grens tussen Galmaarden en Herne (?) op 36,75 km van de start. 23.00 u. Ik werd in de richting van een donker bos gestuurd waar mijn fietslampen goed van pas kwamen. Terwijl ik daar reed zag ik tussen de bomen het licht van nog een biker in aantocht. Ik was dus niet de laatste! Ik kwam dat bos weer uit ter hoogte van een door de parcoursbouwers geïmproviseerd brugje over een gracht, gemarkeerd door een aantal brandende fakkels, om even verderop de tweede bevoorrading te treffen onder een witte tent. Tussen de struiken stond een aggregaat voor elektriciteit te ronken. 38 km.

    Van de vriendelijke mensen ter plekke, vader, moeder en zoon vermoed ik, kreeg ik een beker sportdrank aangeboden. Verder waren er bananen, suikerwafels en cake om te eten. De biker van daarnet kwam toe, even later gevolgd door diens vriend en nog een derde jonge kerel. De biker zonder licht van daarnet was al gepasseerd, waarmee wij de vijf laatsten waren die nog onderweg waren. Buiten de kerel zonder licht had ik tussen de twee stops geen andere deelnemers meer te zien gekregen. Nog even met de mensen ter plekke blijven praten, zodat ik iets langer ben blijven hangen dan voorzien. Ik had geschat van om middernacht weer terug te zijn, maar dat begon krap te worden! De mensen aan de stop vroegen ons van ons bij aankomst te melden, zodat ze quasi zeker konden zijn dat iedereen weer binnen was. Om 23.15 u weer op pad.

    Een veldweg en een asfaltbaantje brachten me tot in de Kapellestraat te Herne waar ik in de richting van het Kartuizerklooster gestuurd werd. Geen klooster gespot. 40 km om 23.30 u. Vanaf nu volgde redelijk veel asfalt, waaronder een zware klim in een straat die Ponneken (Herne) heet. 42,75 km. Eens puffend boven geraakt, reed ik een donker weidepaadje op. Het geritsel rechts bleek afkomstig van twee paarden die in de weide met me mee liepen. Ik dook even een donker bos in om daarna weer tussen de weiden te rijden. Het smalle paadje passeerde vlak langsheen twee eenzame huizen. Bij het tweede huis floepten alle lampen aan toen ik een bewegingsdetector passeerde. Ik vraag me af hoe die huizen deftig te bereiken zijn! Het pad eindigde met een reeks trapjes naar beneden tot aan een straat. Tot 43,50 km had ik hiermee een leuk stukje van de rit achter de rug. Het asfaltbaantje kroop tussen de weiden naar boven en daar stond ik oog in oog met een kleine uil die op een weipaal zat en wiens silhouet ik in het maanlicht van ver kon zien. 44,50 km.

    Het ging de doodlopende Beeldekensstraat in waar asfalt ter hoogte van een eenzaam huis overging in een graspad. Aan het volgende T-kruispunt voor een maïsveld stond geen pijl naar links of naar rechts. Voor alle zekerheid op mijn stappen teruggekeerd tot de vorige pijl, maar er was weinig alternatief, links en rechts waren enkel toegangen naar weiden of velden. Gegokt op rechts en dat bleek een goede gok te zijn. Een pijltje meer had hier gemogen! Ik hoopte van na een vlotte rit niet meer voor verrassingen te komen te staan, het was intussen al 00.10 u en ik begon op 48,50 km naar het einde te verlangen. Linksaf het asfalt op om een plekje te bereiken dat ik ook gepasseerd was tijdens de toertocht vanuit Pepingen-Heikruis de zaterdag voordien, meer bepaald de kapel op het kruispunt van de Molenstraat en de Twee Kapellenstraat. Daar stopte een man met zijn wagen om te vragen of alles in orde was! Ik vermoed dat het de man was die voor de tweede bevoorrading zorgde. Ja, alles was in orde en ver kon het niet meer zijn. In de verte hoorde ik de muziek vanuit de tent van het Waanzinnig Weekend.

    Er volgde toch nog een behoorlijk mooi, maar zwaar stuk off-road over onder anderen een hobbelig weidepaadje en ik kreeg de indruk dat ik weer van de tent weg reed. Vanaf een weidepaadje kreeg ik in de hoogte een hoog gebouw te zien, omringd door oranje straatlampen en mijn vermoeden bleek te kloppen. Het was het Rust- en Verzorgingstehuis Mater Dei in Heikruis. 51,50 km. De hoek om en een asfaltbaantje bracht me na 53,50 km omstreeks 00.30 u weer tot de weide met alle voorzieningen voor het Waanzinnig Weekend. Er kwam onmiddellijk iemand van de inrichters naar me toe om me in ruil voor het bonnetje met noodnummer een Lustrum Tripel te bezorgen. Dit biertje was speciaal voor de gelegenheid gebrouwen, omdat het de vijftiende keer was dat het Waanzinnig Weekend plaats vond op de weide. Vroeger had alles meer in het centrum plaats, maar dat zorgde al wel eens voor overlast voor de bewoners. Me er nog een broodje hamburger met ajuin en ketchup bij gekocht en verorberd op de tonen van de muziek die uit de tent kwam. Er zaten nog enkele medewerkers en een groepje bikers aan de tafeltjes in de zwoele zomernacht. Om 01.30 u huiswaarts vertrokken voor een rit van ruim een uurtje. Mijn kleren in de wasmachine gestopt en onder de douche gekropen. Het was ruim 04.30 u eer ik te bed ging, buiten begon het alweer licht te worden. Ondanks de hitte toch vrij vast geslapen tot de volgende middag. Het zou een zwaar weekend worden, want ik ging op zaterdagavond helpen tappen op een bruiloft. Zoiets kan lang uitlopen en ik hoopte van zondag toch te kunnen gaan biken in Wijgmaal. Dat tappen heeft tot halfvijf ’s ochtends geduurd. Ik ben naar huis gereden, heb enkele boterhammen gegeten en ben recht naar Wijgmaal gereden zonder mijn bed nog te zien!

    Wat onthouden we van deze vierde editie in Herfelingen? Toch redelijk wat asfalt, wat me voor een avond- en nachtrit niet stoort en wat ook ruim gecompenseerd wordt door het mooie landschap dat men doorkruist. Een leuke afwisseling van veldwegen en graspaadjes met enkele knappe stukken bos als intermezzo. Een goede bepijling met reflecterende strips op de pijltjes die van ver te zien zijn in het schijnsel van uw fietslampen. Een pijltje meer op bepaalde plaatsen en lange rechte stukken had gemogen. Bikewash overbodig en douches niet gebruikt. Een supervriendelijke ontvangst bij de inschrijving, op de tussenstops en bij aankomst. Voldoende bevoorrading en de mogelijkheid om bij aankomst nog iets te eten (hamburger, frieten, …) bij uw gratis drankje. Elk jaar een ander parcours en voor deze editie voor mij een aangename kennismaking met het mooie Galmaarden. Door de verkeersperikelen in Antwerpen is het uiteindelijk een nachttocht geworden zoals ik ze graag rijd, dit betekent half in het licht om wat te zien te krijgen van de streek en half in het donker. Bij het zien van de verkeerschaos in Antwerpen heb ik nog overwogen van terug naar huis te keren, maar ik ben blij dat ik dat niet gedaan heb!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!





    23-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    18-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Bekkevoort op 14-07-2013
    Toertocht (15-25-35-41-55-73 km) van de Muggenbergse Stoempers te Bekkevoort op zondag 14-07-2013.

    De Muggenbergse Stoempers kregen vorig jaar op hun Hagelandse Pijl slechts 300 deelnemers over de vloer omwille van het enorm slechte weer, maar dat bleek dit jaar helemaal niet het geval te zijn. Vanaf de afrit van de E314 werd ik gevolgd door met bikes beladen auto’s. Ik werd in de buurt van de startplaats omgeleid in de richting van de grote parkeerweide aan de voetbalvelden van Sporting Molenbeek. In de verte kreeg ik de plek met de grote schotelantennes te zien. Ik kreeg na afloop van één van de medewerkers te horen dat de parking om 8.50 u al volledig vol stond en daar konden 600 wagens op! Ik stond effectief in de laatste rij wagens tot vlak tegen de maïs. Me klaargemaakt, ingeschreven en om 9.00 u was ik onderweg.

    Kort na het vertrek kreeg ik al een eerste bekende te zien, Sik, leren kennen als ploegmaat tijdens de 10 uren van Grobbendonk. Het was lang geleden dat onze paden nog eens samen liepen, hij had tijdens de slechte winter niet veel gereden, meldde hij. Hij werd al snel opgeslokt in een snel voorbij vliegend groepje. Die snelle jongens, dat was voor mij bij aanvang zowel wat frustrerend, waarom kom ik zelf zo traag vooruit, terwijl ik vermoedelijk toch even veel moeite doe, als lastig, want je kan niet voortdurend achterom zitten kijken! Het had ook zijn voordelen, je wordt er door meegezogen, en het was plezant van eens deel uit te maken van die kleurrijke bende, terwijl ik meestal later vertrek en daardoor alleen op pad ben.

    De eerste 5 km werden we over zanderige stoffige veldwegen geleid, tussen boomgaarden en weiden, met omstreeks 4 km een intermezzo over een dokkerend kasseiwegeltje. We passeerden de achterzijde van de parkeerweide met de schotelantennes verder in de hoogte op de heuvel en arriveerden op het grondgebied van Molenbeek-Wersbeek, een deelgemeente van Bekkevoort. Na 8 km splitste de kidstoer van 15 km zich af van de rest. Op het volgende stoffige veldwegeltje begroette Karel van de Bierbikers me terwijl hij voorbij vloog. Op een plek waar we een brede betonbaan dienden te kruisen en schuin linksaf te gaan, ontmoette ik dan weer vijf mensen van het gezelschap waarmee ik, op uitnodiging van een biker die ik had leren kennen, al twee keren het Pinksterweekend al bikend mee heb doorgebracht in de provincie Luxemburg. Ik kom deze mensen omzeggens nooit tegen op toertochten, enkel de drie eersten heb ik ooit al wel eens te zien gekregen. Bij deze mijn groeten aan Joepie, Annemarie, Harry, Chantal en Erling. Zij werden gevolgd door nog twee kompanen van Bierbiker Karel. Het zijn allemaal laagvliegers, dus de ontmoeting was kort van duur!

    Er werd inderdaad door de meesten stevig doorgetrokken over de veldwegen, wat het stof ferm deed opwaaien. Omstreeks 11 km volgde een knappe, maar stevige klim in open veld en in het gezelschap van vele anderen en zag ik eerder genoemde bikers uit mijn zicht verdwijnen. Ik vreesde niet boven te geraken, maar ik wilde mij in het zicht van zoveel andere rijders niet laten kennen! Op de top heb ik wel even uit staan blazen bij anderen die daar aan de kant stonden. Er kwam een beloning onder de vorm van een leuke afdaling tot aan een asfaltbaantje waar we de splitsing troffen tussen de 25 km en de 35-41-55-73 km op een 13 km na het vertrek omstreeks 9.50 u in de Zelliksebaan aan een kapelletje op het kruispunt met de Leemkuilstraat. Die plek heb ik al meerdere keren te zien gekregen tijdens toertochten en vanuit verschillende richtingen. De toer vanuit Waanrode had hier ooit een optionele lus. Ik meen dat, als je de Zelliksebaan volgt, je dan uitkomt in Assent-Bekkevoort en het natuurgebied van de Begijnenbeek bereikt. En in één van de holle wegen in deze omgeving staat ook een Mariagrot tegen een rots onder bomen verborgen.

    Het ging de Leemkuilstraat in en zoals ik vermoedde kregen we daar een fiks klimmetje over een gehavende ondergrond vol losse stenen in een knappe holle weg, nu droog en stoffig. Eens de klim in de holle weg achter de rug kreeg ik vanaf de hoogvlakte de windmolens die sinds een jaar of twee naast de snelweg E314 staan op het grondgebied van Halen en Bekkevoort te zien aan mijn linkerkant. Met een knap zicht over de groene zonovergoten omgeving. We doken een boomgaard in en het ging daarna nog een aantal keren stevig op en af in al even knappe holle wegen en paadjes die van veldweg overgaan in holle weg en omgekeerd, kenmerkend voor deze streek en iets wat je in mijn contreien niet vindt. Ik reed er ook voorbij een wit kapelletje dat op het kruispunt van twee holle wegen staat en sinds een jaar of twee gerenoveerd is. Ik ben er gepasseerd toen het metselwerk pas hersteld en het voegwerk overgedaan was. Het is wel jammer dat het geschilderd is.

    Er volgde een zware klim over het asfalt van een deel van de Struikstraat in Assent. Op een veldweg kwam er een biker naast me rijden met de mededeling “dat ik hem niet kende, maar…”. Ik kende hem nog wel! Hij had me ooit aangesproken vlak voor en tijdens de bevoorrading van een toertocht. Na opzoeken bleek dat de tocht te zijn van MTBC@Bekkevoort op 5 augustus 2012, dus in dezelfde streek en omzeggens een jaar geleden. Hij had gereageerd op m’n verhaaltje en het heeft me toen niet veel moeite gekost om te achterhalen hoe hij heette. Gewoon moeite doen om wat te zoeken op het web en logisch nadenken! Er kwam een lichtere klim over een asfalt fietspad, waarna het een lage brug van de snelweg onderdoor ging, exclusief voor fietsers. Daar stonden metalen sluisjes om ander verkeer te weren en omdat er net een groep laagvliegers volgde was het er even hectisch! Een tegenligger foeterde “dat ze allemaal zodanig rap rijden dat ze elkaar bijna van de weg maaien of verongelukken”! Ik kon hem geen ongelijk geven, want voor hetzelfde geld knalt er iemand in zo’n groep tegen die metalen poortjes. Door de verwarring speelde ik Sandy kwijt, en hoeveel moeite ik ook deed om hem weer bij te benen, het lukte niet! Ik vervloekte mijn traag zijn, want het heeft als nadeel dat ik bijna nooit met anderen samen kan rijden! Ontmoetingen met “bekenden” tijdens de rit zijn dus altijd kort van duur! Ik had anders graag nog wat langer met die kerel gebabbeld. Alhoewel ik eigenlijk niet zo’n prater ben en m’n aandacht op het rijden dien toe te spitsen! Hopelijk zien we elkaar eens na een rit!

    Mijn hoop om Sandy bij te benen werd dan definitief de grond in geboord aan de voet van de heuvel waar een bordje stond dat de Pannenhoefdreef die ons over asfalt naar boven stuurde een helling heeft van 7%. Waaruit ik kon besluiten dat ik deze tocht in het verleden nog al wel eens gereden heb, want ik meen dat dit de enige toer in de streek is waar de hellingen op deze manier worden vermeld. We reden er over het traject van een groene vaste route tot aan een eenzaam huis op de top dat te koop stond. Indien ik rijk was, ik kocht het als buitenhuis. Vanaf het huis gaat asfalt over in een onverharde holle weg waar het ook klimmen geblazen is. Ooit deed een andere biker me hier de moed in de schoenen zinken door te zeggen dat het “nog lastiger werd”. Gelukkig kreeg hij geen gelijk. Het blijft klimmen, maar minder steil dan over het asfalt! 18,50 km om 10.15 u. Eens de holle weg uit bereikten de bikers een hoogvlakte en reden zij tussen de boomgaarden.

    Op 20 km volgde een plezante singletrack met bulten en heuveltjes doorheen een knap stuk bos. Hij werd gevolgd door een te smaken graspaadje dat overging in nog een singletrack door weer een stuk bos, deze keer lekker naar beneden! Na een bocht rechtsaf kwam er nog een track lekker naar beneden. De knappe groene omgeving kwam me bekend voor, hier had ik nog al gereden, en het werd al snel duidelijk waarom. Hier reden we midden in het natuurgebied en de bossen van de Begijnenbeekvallei in Assent. Vanaf de kapel aan de Leemkuilstraat hadden we dus een hele lus achter de rug. 22 km en 10.30 u. Mijn gemiddelde snelheid was gedurende de hele rit al constant gebleven en dat zou zo blijven tot aan het einde. Het ging me goed af, ik amuseerde me te pletter en genoot van de gezellige drukte op het parcours. Het aantal voorbijstekenden minderde gestaag.

    Op 22 km volgde nog een korte klim van 11% in een holle weg en volgens het bordje zo’n 85 m lang. Een lange genietbare afdaling over een graspaadje bracht me tot op een grote drukkere baan. Op een zijarm daarvan was de eerste bevoorrading neergepoot onder een tent en die was ik daarstraks met de auto gepasseerd toen ik naar de start reed. 23,5 km om 11.00 u. Het was er nog redelijk druk, de medewerkers ter plekke hadden hun handen vol. Er was nog voldoende aanbod aan fruit, peperkoek, cake, sportdrank en water. Met een bekertje sportdrank en een knabbeltje postgevat in de schaduw van de tent, want het was intussen al behoorlijk warm geworden! Vanaf de stop doken we weer de velden in om er op 24 km in een boomgaard een splitsing te treffen tussen de routes van 25-35 km en 41-55-73 km. Een kilometer verder trof ik een leuke afdaling in een holle weg, een stukje betonbaan waarlangs ik vanochtend naar de start was gereden en een graspaadje. Op 27,75 km passeerde ik de Sint-Quirinuskerk van Wersbeek. Ik trof ook weer blauwe pijlen van de kidstoer op mijn weg.

    In een holle asfaltbaan stond “gevaar” op de grond geschreven waar het parcours linksaf ging in een bocht. Er volgde een zware klim waarbij een passerend biker me aanmoedigde door te zeggen dat we bijna boven waren. Op 29 km maakte de kidstoer zich weer los van mijn route en ging het lekker naar beneden over een baantje met fietspad, gevolgd door een klim over een servitudepaadje met kasseitjes. 30,70 km om 11.30 u. Na een plezante afdaling in een holle weg reed ik omstreeks 31 km in de omgeving van de plaats waar de toertocht van MTBC@Bekkevoort van start gaat (Oude Tiensebaan). Daar waren vorig jaar per vergissing bij het opruimen al een paar pijlen van de terugtocht weggehaald, zodat ik toen aan mensen die in hun achtertuin zaten de weg heb moeten vragen. Eén van die mannen wist me haarfijn uit te leggen hoe ik moest rijden en na enkele keren afslaan trof ik weer pijlen. Nu bereed ik diezelfde wegeltjes. Na de oversteek van een drukke baan (Staatsbaan – Diestsesteenweg?) volgde van 32,5 tot 34,5 km een knap stuk bos naast een betonbaantje, de Heuvelstraat in Tiel-Winge, waar we konden genieten van singletracks die zich bochtig door het bos slingerden. Na een graspaadje volgde de doortocht van een stukje privaat bos waar ik na 37 km op de middag een splitsing trof tussen de routes van 35-41 km en 55-73 km.

    Toegekomen op een grote baan, ik vermoed de Schoonderbukenseweg, trof ik op 38 km geen pijl meer en ik merkte nog andere bikers op die daar vergeefs zochten. Gegokt op rechtsaf richting Scherpenheuvel en langs de grote baan in de richting van de op- en afrit van de snelweg E314 gereden, vermoedelijk deze van Tielt-Winge. Halverwege, met enkele anderen in mijn zog, zag ik in een zandweg aan de rechterkant pijltjes staan die naar links richting de grote baan wezen. Vermoedelijk hadden we daarnet en smal wegeltje aan de rand van een maïsveld en evenwijdig met de grote baan moeten inslaan. Het ging de brug van de snelweg onderdoor om even voorbij het op- en afrittencomplex de baan over te moeten steken naar de Beurtstraat (?).

    Een zandweg naast de E314 bracht me eerst klimmmend en dan lekker dalend naar de tweede bevoorrading op exact 41,00 km na het vertrek. 12.15 u. Toen ik tijdens het lessen van de dorst een praatje maakte met de medewerkers, waarvan ik er na afloop nog een gesproken heb bij het toekomen, arriveerde daar Guy uit Beerzel (Putte bij Mechelen), een bikemakker van Peter die dan weer een bikemakker is van Koppigaard en die beiden bikemakkers zijn van JP die het jaarlijkse Pinksterweekeinde organiseert! De wereld is klein! Er kwamen nog twee jonge gasten toe. Guy was in het gezelschap van een biker waarvan ik kan vermoeden dat het G-Stoel is, op te maken uit zijn forumreactie op de toertocht. Gunther was met de bike vanuit Beerzel gekomen, had ingepikt op het parcours en was bijna terug gearriveerd op de plek van waar hij weer huiswaarts kon keren. De mannen aan de bevoorrading beweerden dat het zwaarste deel nu nog moest komen en Gunther beaamde dat. “Verrek”, heb ik toen uitgeroepen, want ik hoopte voor de volle afstand te gaan, dus daar moest nog eens over nagedacht worden! Intussen was ook Peter gearriveerd.

    Na de stop ging het verder over de beenharde zandweg naast de snelweg die links in de hoogte lag. Toen ik de brug onder de snelweg door was zag ik de twee jonge snaken van aan de stop staan. Lekke band! Doorgereden, wroeging gekregen omdat ik niet gestopt was en teruggekeerd. Maar de twee hadden materiaal bij om het probleem op te lossen. Nadat ik hen aangemaand had van wat verderop te gaan staan in plaats van op die gevaarlijke drukke baan (Tieltseweg?), wat ze ook gedaan hebben, ben ik weer vertrokken. Het ging de Tienbunder op naast de snelweg en daar was het weer naar boven rijden. Op 42 km kwam er een voor mij zware klim in het bos, aangekondigd als zijnde 11% en 100 meter lang, gevolgd door nog eentje en die was voor mij te zwaar wegens te lang! Dus was het even te voet. Ook de technische singletrack die dan volgde was eigenlijk niet aan mij besteed. Zo’n korte bochtjes en dan nog tijdens klimmetjes, dat haal ik niet! Gelukkig reed of liep ik er in niemands weg! Degenen die goed kunnen biken zullen zich hier wel uitgeleefd hebben. Uiteindelijk arriveerde ik weer in een meer open landschap en daalde af naar de voetbalterreinen van Houwaart. 44 km. Een grasspoor leidde me naar een baantje dat Tienbunder heet op 45 km van de start omstreeks 13.00 u en op het grondgebied van Tielt-Winge. Er volgde nogmaals een stevige klim vanaf de snelweg, off-road in een knappe holle weg, maar voor mij te zwaar!

    Ik arriveerde boven op een verhard pad dat Kaaskorf heet in het Tienbundersbos waar buitenhuizen staan. Een knappe singletrack voerde me over bultjes en wortels naast een kleine diepte weer naar beneden. Maar dat betekent in deze streek ook dat men spoedig weer moet klimmen. Dat was rond 47 km het geval, in open veld, overgaand in een knappe holle bosweg. Toen ik halverwege even naar adem stond te happen staken Guy en Peter me weer voorbij. Zo veel als mogelijk mijn best gedaan, maar ik haalde het niet al rijdend tot boven. Na een bocht ging de klim nog verder en daar waren zeer diepe groeven in het pad die nog vol stonden met groen water. Ik zag Peter ook te voet. Later zou hij vertellen dat hij er het verkeerde spoor had gekozen en noodgedwongen was moeten stoppen. Over die diepe groeven wippen is niet meer aan ons besteed, dat laten we over aan de jonge gasten. Dan was het nog even zweten over een volgende maar wel doenbare klim tot op de top van de Houwaartse Berg om uit te komen in de gelijknamige straat van Tielt-Winge.

    Het ging eventjes licht naar beneden en op een grasspoor stak me nog een jonge biker voorbij. Even verderop moest ik rechtsaf en zonk de moed me bijna in de mountainbikeschoenen toen ik die jonge knul in de verte naar boven zag kruipen in de blakende zon over weliswaar asfalt. De man van een ouder koppel die op gewone fietsen naar beneden kwamen sprak me wat moed in. “Het is hier zwaar hé”! Zeker nu de hete zon ongenadig op mijn bolleke scheen! 49 km en 13.30 u. Eens boven volgde een leuke off-road afdaling over een singletrack vol stenen en een weidespoor tot aan de splitsing tussen de 55 km en de 73 km op 49,50 km van de start. Het leek mij het verstandigst van niet het onderste uit de kan te willen en te kiezen voor de route van 55 km. Niet dat ik echt doodmoe was, maar mijn benen willen toch zo slecht mee tijdens het klimmen. Ik vreesde voor de 73 km nog een verbindingsstuk te krijgen naar wellicht ander moois maar met klimwerk dat ik dan misschien toch niet zou halen. Achteraf was ik blij met mijn beslissing, want de 55 km bleken iets langer te zijn en bij aankomst had ik omzeggens 60 km op mijn tellertje staan.

    Er volgde gelukkig een iets vlakker gedeelte over een assenweg en kasseibaantje op een vaste groene route. In de verte zag ik een kerkje staan, ik vermoed dat van Tielt. De rit voerde me immers tot op het grondgebied van Tielt. Plots staken me op 53 km op een graspad tegen hoge snelheid twee bikers voorbij, gevolgd door nog een viertal. Die laatsten met de drie apen (horen, zien en zwijgen) op hun truitjes. Ik kom er geregeld op tochten zulke tegen. Ik vermoed dat de route hier weer samen liep met die van 73 km want die apen hadden mij eerder op de dag al eens ingehaald. Plots was er voor mij enige opschudding en zag ik één van de apen in de maïs liggen! Gehinderd door iemand van het tweetal die bijna uit het spoor was gevlogen de maïs in, waardoor hij was moeten uitwijken en zelf onderuit gegaan in de maïs. “Kom, dames”, zei één van de andere apen, wat bij mij de opmerking ontlokte dat deze dame altijd uit de weg gaat als ze zo’n gevaarlijke kerels ziet afkomen!

    Via de Oude Pastoriestraat bereikte ik het bos aan de Alsberg. Daar was men een grote tent van één of andere feestelijkheid aan het afbreken. We troffen er knappe singletracks die vertrokken achter het restaurant (als dat daar al een restaurant was!). Op een klimmend graspaadje kreeg ik af te rekenen met twee tegenliggers, twee kleine jongens, en eens over het bultje zag ik in de verte een vreemd roestig bouwwerk staan waarvan ik meende het vorige week op de televisie gezien te hebben! Dat klopte, meer bepaald op dinsdag 9 juli! Vroeger stond daar een houten niet onknappe uitkijktoren en die bleek thans vervangen door een metalen gedrocht dat in labiel evenwicht als een trap de hoogte in gaat! De stoel van het zomers tv-programma op één "1000 zonnen" stond gisteren opgesteld aan de Vlooybergtoren. De opdracht bestond erin zo snel mogelijk met een slaapzak een plaatsje in de stoel te bemachtigen. Aan de moderne uitkijktrap in Tielt-Winge daagden zo'n 30 mensen op met een slaapzak onder de arm. De jonge Dante Pierre was de eerste en mag als jongste winnaar van dit stoelseizoen op vakantie naar Agadir in Marokko. Bron: Hageland Expres Nieuws. Het is al de tweede keer dat ik zo’n “plaats van de stoel” tijdens een toertocht passeer! De andere plek was het grote Heilig Hartbeeld in Wezemaal. Even de toren beklommen, de trappen worden in het donker zelfs verlicht door met een zonnepaneel gevoede lampjes. Ik vertelde het verhaaltje van de stoel aan een nog arriverend biker, maar hij wist daar niks van af. Toen ik nog even met de man stond te praten hoorde ik aan zijn uitspraak dat hij Franstalig was, vandaar waarschijnlijk. Hij had de route van 73 km gereden.

    Er volgde vanaf de toren nog een afdaling in een holle weg en een veldweg. Een bordje kondigde de laatste klim aan! Met “oef” als onderschrift! En even verder stond een bordje aan een grote stok met een rode vlag die over het pad hing om de laatste kilometer aan te kondigen. Op 59 km was ik weer aan de voetbalvelden van Sporting Molenbeek. Het stof van m’n bike even geblust aan de bikewash met gewone slangen die iets verderop in de straat onder een heiligenbeeld was opgesteld. Terwijl de Muggenbergse Stoempers al bezig waren met de opruim en opgehaalde borden en pijltjes met de quad werden binnengebracht, nog een drankje genoten met Guy en Peter, want de Bierbikers vertrokken huiswaarts. ’s Avonds en de volgende dag gemerkt dat het al lang geleden was dat ik na een toertocht zo moe was! Maar het was een amusante en goed georganiseerde tocht die bij iedereen wel in de smaak zal gevallen zijn.

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!







    18-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    16-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Pepingen op 13-07-2013
    Toertocht (30-45 km) van de Reinaertvrienden te Pepingen-Heikruis op zaterdag 13-07-2013.

    Allicht ter gelegenheid van hun vijftigjarig bestaan en hun jaarlijkse Reinaertweekend met activiteiten en een fuif, organiseerden de Reinaertvrienden uit Pepingen voor de eerste keer een toertocht (30-45 km) vanaf een weide naast het domein Ter Rijst in Pepingen-Heikruis. De GPS van de wagen wist de weide gelukkig te vinden, want vanaf de grote baan was geen pijl voorzien richting de assenweg die me tot aan de start bracht. Een parkeerplek gevonden op de weide waarop een grote tent stond en een hoogtewerker waarop grote halogeenlampen waren gemonteerd om het geheel bij nacht te verlichten. De man die naast me geparkeerd stond wist me te vertellen dat hij meer moeite had moeten doen om de weide te vinden. Er stonden al redelijk wat auto’s, dus de eerste editie kon toch al op wat belangstelling rekenen. Me ingeschreven bij Ward, zo schreef hij bij het noodnummer, die hoopte dat hun organisatie voldoende krediet zou krijgen bij eventuele mankementen omdat het de eerste keer was. Om 9.15 u was ik op weg.

    Veldwegen, een graspaadje en een smalle servitude tussen huizen brachten me tot op de schilderachtige Heikruisplaats aan de kerk van Heikruis en op deze dikke 3 km kreeg ik al een tiental andere bikers te zien. Ik reed er in een landelijk en glooiend landschap. Tot 4,75 km volgde een stukje rustige asfalt, een korte holle weg en off-road onder de vorm van veldwegen met een beenharde ondergrond, typisch voor het Pajottenland. Keihard bij droog weer en een modderbrij na veel regen! Ik arriveerde in de Schoonscheenstraat en passeerde er ter hoogte van een kapelletje tegenover een hoeve omstreeks 5,50 km de grens tussen Boogaarden-Pepingen en Kester-Gooik. Hier was ik al eens gepasseerd tijdens een andere toertocht. Vanaf 6 km volgende gedurende bijna een kilometer lang een afdaling over een leuk smal paadje dat zich tussen laag groen slingerde, gevolgd door een kort stukje over een landelijk betonbaantje. Het ging dan rechtsaf weer de velden in over een smal grasspoor naast een weide en servitudes om tussen twee zijgevels uit te komen vlak voor de kerk van Pepingen. Ik ben er daar zelfs in geslaagd van een biker in te halen, iets wat me nooit overkomt! Het zal een beginner geweest zijn! Aan de kerk even gestopt om van een man die daar stond te vernemen dat er al heel wat bikers waren gepasseerd.

    Al snel dook de tocht weer de velden in en passeerde ik de enige nog in goede staat overeind gebleven gerestaureerde muur van een brug die stond op de in 1966 opgeheven tramverbinding van Leerbeek naar Halle, aldus een plakkaat ter plekke. Een veldweg en een asfaltbaantje brachten me doorheen een landelijke omgeving met veel canadabomen op 10,75 km tot aan de splitsing tussen de 30 km en de 45 km aan de Lossestraat in Pepingen. 10.00 u. Gekozen voor de grote toer vermits Heikruis op een dikke 90 km van de voordeur ligt, dus hoe langer de rit, hoe meer gerechtvaardigd de verplaatsing. Een plezant smal assenwegeltje tussen struiken en een bredere assenweg voerden me op 13 km tot aan een grote witte hoeve. Er volgde nog een mix van veld- en assenwegen tot ik na 17 km de grens met Sint-Kwintens-Lennik bereikte in de brede maar verkeersarme Gustaaf Van der Steenstraat waar twee wel heel snelle jongens en twee tragere rakkers me inhaalden. 10.30 u. Gedurende anderhalve kilometer volgde de doortocht van Sint-Kwintens-Lennik over een aantal leuke servitudes, iets wat je in de streek waar ik woon niet vindt!

    Na de passage van het dorp trof ik weer veldwegen met rond 19 km een wel heel bizar paadje onder de bomen tussen een beek en achtertuinen van huizen. Na de oversteek van een baan kwam er een onverwachte stevige klim over een smal pad dat me tot aan de kapel Onze-Lieve-Vrouw-van-de-Saffelberg bracht op een kruispunt van landelijke baantjes. 20,50 km om 10.45 u. Volgens de legende is de kapel gebouwd in 1333 door een Vlaamse ridder die ternauwernood aan het slagveld op 't Nelleken kon ontsnappen. Na de vreselijke slag daar tussen Brabanders en Vlamingen, kon de ridder zich hier op de Saffelberg verschuilen. Hij beloofde een kapel te bouwen ter ere van OLV als hij weer heelhuids thuis geraakte. Zo geschiedde en de ridder hield zijn belolfte. Het huidige gebouwtje is echter niet zo oud, het dateert van 1879 en werd in neogotische stijl opgetrokken. De kapel is omgeven door linden. In de meimaand wordt de kapel vaak bezocht door bedevaarders. 'Saffelberg' betekent 'Zavelberg'. De verhoging waarop de kapel staat ligt op 80 meter hoogte en domineert de weg Asse - Edingen, een oeroude weg die minstens terug gaat tot de Romeinse periode. Het is dus niet onmogelijk dat op de Saffelberg voor de middeleeuwen nog een heidense constructie stond.
    Bron: http://www.trekkings.be/vip1sintkwintenslennik.html

    Links naast de kapel verder op een assenweg, waarna een dicht begroeid graspad me naar een asfaltbaantje bracht waar we aan een kruispunt de richting van Pamel en Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek uit gingen. Over een assenweg daalde ik af tot in de Oplombeekstraat in Gooik. 23 km en 11.00 u. Veldpaadjes tussen de weiden leidden me tot naast een kasteelvijver waar me twee jonge kerels inhaalden en in hun zog bereikte ik een asfaltbaantje, de Dreefstraat, in Gooik. Daar werd ik aangesproken door een vader die zijn zoontje was gaan oppikken zodat deze nog de helft van de toer mee zou kunnen rijden. Of ik het parcours van de rit uit Heikruis volgde? Dan hoefde hij niet terug te rijden tot de plek waar hij het parcours had verlaten. De tocht voerde ons even door de bewoonde kern tot aan een kapelletje aan de Zijpstraat in Gooik. Daar doken we het Guukeveld in, een voor wagens verboden veldweg, tot in Leerbeek (Gooik). Daar trof ik op 27 km de bevoorrading. Een grote groep bikers van een club in dezelfde blauwe pakken, waaronder ook enkele kleine jongens, stond er vertrekkenklaar. De bevoorrading was al goed gezet, de bananen en de wafels reeds opgepeuzeld door de vorige passanten, groter in aantal dan verwacht. Er waren nog appels, even fris als de blauwe en gele sportdrank Gatorade, want alles kwam uit een ijskast die op het asfalt van de straat gezet was en van stroom werd voorzien vanuit het huis aan de overkant! Met zo’n grote flessen sportdrank was de maag al weer snel gevuld en de dorst gelest. Nog even staan praten met de mensen ter plekke en een tiental bikers die nog arriveerden. Naar hun zeggen hadden we nog 17 km te rijden. Om 11.30 u was ik weer op pad.

    Vanaf de bevoorrading ging het een onverhard zijwegeltje in dat me langsheen de randen van de natuurgebieden Paddenbroek en Lombergveld tot aan een asfaltbaan leidde. Er was een plezante pukkel te overwinnen waarna het doorheen een stukje bos ging en een graspad me deed klimmen tot op het traject van een groene vaste route. 29 km. Het geluid dat ik plots hoorde zal afkomstig geweest zijn van een geweer, want even verder kwam ik op een veldweg twee jagers tegen die daar net hun wagens hadden geparkeerd en hun geweren aan het uitladen waren. Op een ietwat gehavend smal pad trof ik een dood konijntje, maar dat had niets met die jagers te maken! Uit piëteit voor het slachtoffer heb ik het wat opzij geschoven opdat het niet in het midden van het pad zou blijven liggen en waardoor de achteropkomende biker dacht dat ik het had doodgereden! Ik bereikte de Treehoef, een straat in heraanleg, waarna het klimmen was in de Zwartschaapstraat in het godvergeten Strijland-Gooik. 31,50 km om 12.00 u. Tot 33 km volgde de doortocht van Strijland en staken me drie jonge in fluopakken gestoken jongens voorbij.

    Een lange assenweg leidde me langsheen velden en koeweiden doorheen een groen, glooiend zonovergoten landschap op de echte boerenbuiten, gevolgd door een leuk smal spoor over totaal overwoekerde kasseitjes. 34,50 km. Een assenweg leidde me tot in de Turkeyestraat in Oetingen-Gooik waar ik bordjes zag staan van een blauwe vaste route. Ik arriveerde aan de voormalige tramstatie op een grote, maar rustige baan door het dorp en daar stond een foto van hoe de huizen aan de overkant er in die tijd uit zagen. Als je goed keek kon je daarin de huizen die er nu stonden herkennen, maar dan gerenoveerd of verbouwd. Het dorp door en een servitude in die overging in een smal graspaadje tot aan een stokoude kapel uit 1886, toegewijd aan de Heilige Guido en de Maagd Maria aan de Viergatenstraat in het midden van nergens. Het gebouwtje stond echt te verkommeren. Indien ik gefortuneerd was en op geen euro diende te letten, ik liet het renoveren. Helaas, ik vrees dat de Heilige Guido niet op mij zal hoeven te rekenen! Ik ben tijdens de rit trouwens heel wat kapelletjes tegengekomen, dat viel echt op! En ook veel enorm grote, oude, al dan niet gerestaureerde boerderijen!

    Er volgde een plezante afdaling over een overwoekerd kasseispoor tot aan een asfaltbaantje in Herne waar het De Motte in ging omstreeks 40 km. Eens de Langestraat voorbij ging het asfalt weer over in onverhard onder de vorm van een leuk graspad, waarna het eventjes klimmen was over een kwistig met stenen bestrooid pad en uit de grond stekende rotsjes. Ik passeerde een grote nieuwe hoeve in de Hondsbergstraat en kreeg er nog een eenzame biker te zien. 41 km om 12.45 u. Een zacht klimmend pad voerde me doorheen gras, dan onder wat bomen en tussen de velden tot aan een grote zendmast en voorbij een huis met een prachtig onderhouden bloementuin. Ik bereikte een kruispunt van drie wegen waarop weer een kapelletje stond. De straten waren onder anderen de Molenstraat en de Twee Kapellenstraat (hoe kan het ook anders) in Herne. “Niet klagen, maar dragen en bidden om kracht” stond er op een ingemetselde steen. Er kwam nog een oudere biker voorbij, even later gevolgd door een tweetal jonge gasten dat ik aan de aankomst nog zou te zien krijgen. Daar was het even uitkijken tijdens de klim over een asfaltbaantje voor een tegenliggende tractor. Ik moet dan altijd even denken aan Viper, de forumnaam van de Ternats duursporter Jan Nuyttens die vrij actief was met raad en daad op het forum en in 2004 tijdens een rit werd doodgereden door een tractor. Toen was ik zelf nog niet actief met de mountainbike. In Ternat is de vaste Viperroute naar hem genoemd en zijn website is nog altijd online.

    Ik vond het eigenaardig van op 43,75 km nog een splitsing te treffen tussen de beide afstanden. Als ik er zeker van had geweest dat het stuk van de 30 km langer zou geweest zijn dan dat van de 45 km, zou ik daarvoor gekozen hebben, vermits ik nog geen zin had om al naar huis te gaan, maar veiligheidshalve ben ik toch maar de gekozen afstand blijven volgen. Ik kreeg er nog een vader en zijn zoon te zien en dacht eerst dat het dezelfden waren van daarstraks, maar dat bleek niet zo. Zij woonden in Kester, maar wisten evenmin of het nog resterende traject van de 30 km langer was dan dit van de 45. Ik zou dra samen met hen weer arriveren aan de tent. Het ging nog een veldweg op en een stukje doorheen een bos, klimmend tot aan een aardappelveld. In de verte zag ik een soort klooster staan, een zeer hoog gebouw met een toren achter. Dat zal ooit een klooster geweest zijn, maar was nu het Rust- en verzorgingstehuis Mater Dei en de toren was van de er achter gelegen kerk van Heikruis. De ouderlingen die op de bovenste verdieping een kamer hebben moeten wel een prachtig uitzicht hebben over de streek! 44 km. Eventjes tot aan de kerk gereden en gemerkt dat we daar kort na de start gepasseerd waren vanuit een smal steegje dat uitkomt op het schilderachtige kerkplein.

    Het ging nog een stukje door de velden en over een asfaltbaantje om ter hoogte van weer een kapel de grens met Herfelingen (Herne) te overschrijden. Dan zag ik weer een gebouw met toren staan. Een zandweg voerde me voorbij een park met vijver en achter de bomen verscholen kasteel, het Hof Ter Rijst. Toen doemde de tent van de Reinaertvrienden op en om 13.30 u was ik weer bij af met bijna 50 km op het tellertje. Het bij de inschrijving meegekregen bonnetje kon ingeruild worden voor een drankje. Buiten werd er kooivoetbal gespeeld, dat had ik nog nooit gezien! Aan een kraam kon je “gratis zout” verkrijgen, stond er in grote letters te lezen, de frieten waren 2,50 euro! Zo’n bakje ging er best in. Er begon een kaartwedstrijd, maar er waren maar vier deelnemende ploegen en op het podium was een man in de weer met het testen van de micro voor kinderspelen later op de namiddag. Buiten stonden springkastelen. Gedurende drie dagen was er op deze weide van alles en nog wat te doen! Ferm dat er nog jeugd op deze wereld rondloopt die in staat is om meer te organiseren dan alleen maar een fuif! De jongens die er aan de slag waren zagen er bekwame kerels uit. Blijkbaar is de jeugd op het platteland nog van een andere kaliber dan in een stad! Eén die aan de slag wilde blijven kwam aan de tafels en de kaarters vragen of er nog drank mocht komen. De beste manier om zaad in ’t bakske te krijgen! Als je uw hand opstak, dan zou hij langskomen.

    Voor een eerste editie was dit een geslaagde toertocht in een prachtige streek. Doenbaar voor iedereen. Hopelijk wordt dit een blijvertje. De streek biedt nog mogelijkheden genoeg voor uitbreiding of verzwaring van het parcours, zeker in het nabije Waals-Brabant. Tips voor de volgende keer: een paar pijlen plaatsen naar de start vanaf de hoofdweg. Bij de bepijling altijd een pijl voorzien voor de afslag, uiteraard, maar ook eentje ter bevestiging na de afslag, dan ben je zeker dat je juist rijdt. Briefjes met een noodnummer meegeven (nu moest je er eigenlijk zelf om vragen) is altijd handig om in geval van problemen op zijn minst iemand van de organisatie te kunnen bereiken. Een bikewash heb ik niet gezien, was ook overbodig, evenmin als douches die er volgens de flyer wel zouden geweest zijn.

    Omdat ik nog geen zin had om al huiswaarts te keren, ben ik nog op mijn stappen teruggekeerd en na de kinderjogging van 500 meter gezien te hebben in het naburige park, niet toegankelijk per fiets, nog een rondje ter plekke gaan rijden. Eerst vanaf de kerk in Heikruis-Pepingen langs de baan tot in Boogaarden-Pepingen en tot aan de spoorweg. Daar een veldweg en een onbetreden bos in en dan op mijn stappen teruggekeerd. Onderweg reed ik even de provinciegrens met Waals-Brabant over en kort over het grondgebied van Saintes (Tubize). Daarna ben ik vanuit Heikruis naar Bierghes (of Bierk in het Nederlands) gefietst, een deelgemeente van het Waals-Brabantse Rebecq en via de Rue Mont Plaisir, de Pretbergstraat dus, dezelfde spoorweg over, tot aan de kerk van Bierghes die op een hoogte is gelegen. Die kerk is in zeer slechte staat, rot als snot! Bierghes grenst ook aan Lettelingen en Edingen in de provincie Henegouwen. Ik stond daar dus op de grens van drie provincies en bovendien op de taalgrens! Waarmede mijn aardrijkskundige kennis weer enigszins is aangevuld! Onderweg terug naar Heikruis kreeg ik de volwassen joggers van het Reinaertweekend nog op mijn pad, begeleid door een politiewagen!

    Een interessante site met wandelingen in het Pajottenland:

    http://www.trekkings.be/ of http://www.trekkings.be/vip1sintkwintenslennik.html

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!











    16-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    10-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Heist-op-den-Berg op 07-07-2013
    Toertocht (30-45-60 km) van MTB Heylen te Heist-op-den-Berg op zondag 07-07-2013.

    Mijn optie om zoals de vorige jaren deze zondag naar De Meerdael-Classic van de Downhillbikers in Oud-Heverlee te trekken heb ik bij het ontwaken opgeborgen omdat ik weer geplaagd zat met pijn in de rechterknie van een ontsteking die blijkbaar nog altijd sluimerend aanwezig is. De stevige klimmetjes in Waals-Brabant zouden daar geen goed aan doen! Een hele zondag thuis zitten met zo’n mooi weer was ook geen optie. Een vlak tochtje moest met die knie wel tot de mogelijkheden behoren! Nog even getwijfeld tussen Lommel-Kattenbos en Heist-op-den-Berg. Omdat ik de regio van Lommel al wel eens meer aan doe, gekozen voor het minder courante Heist. Ik had er geen flauw benul van dat ik daar toch ook enkele bekende, zelfs zeer bekende, plekjes op mijn route zou treffen! Omdat Heist van de drie opties het dichtst bij huis lag, kon ik me in alle rust klaarmaken. Een ideaal parkeerplekje gespot voor de auto, onder de bomen voor een huis, op een berm die breed genoeg was om niemand tot last te zijn. Me ingeschreven in de nette cafetaria van een blijkbaar gloednieuwe sporthal waarachter voetbal- en tennisvelden gelegen waren. De opkomst leek me niet zo hoog te zijn, vermoedelijk deels door de concurrentie van voornoemde toertochten. Om 9.25 u was ik op weg.

    Het ging de bewoonde wereld uit via een aantal straten waar het even opletten was voor groepjes bikers die op een tweerichtingsfietspad nog naar de start reden. Na 2 km kreeg ik de eerste off-road voor de wielen. Het viel me op dat deze veldweg over de ganse lengte bezaaid lag met zeer kleine stukjes glas. Vreemd! Dat kon niet van een na een uit de hand gelopen drinkpartij stuk geworpen fles zijn! De veldweg leidde me naar een bos waar de ondergrond er nog redelijk vettig bij lag. De warme zon kon door de schaduw van de bomen haar drogende werking hier niet doen! Wat ik vermoed had gebeurde, ik arriveerde op de oever van de Grote Nete. Van 2,75 km tot 4 km was het parcours uitgezet over een graspaadje op de oever langs de Nete. Dan ging het van de rivier weg een veldweg op naar een klein stuk bos toe. Er was daar nergens bebouwing te zien, maar ik vermoedde wel buitenhuizen, verscholen achter de bomen. Een plezant knap grasspoor over velden en doorheen enkele stukken bos kon me tot 5,50 km zeer bekoren. Een wel zeer snelle biker vloog me er voorbij. 9.50 u. Dan ging het weer even kort langsheen de Grote Nete tot aan een brug van een straat die we dienden te kruisen. Ik kreeg er even het gezelschap van een hele groep andere deelnemers, degenen die ik daarstraks naar de start had zien rijden toen ik vertrok. We reden dan tussen de Nete en het Domeinbos Herebossen. Verder op de oever van de Nete over een grasspoor en grindwegen in het zog van een andere traag rijdende biker met blauw shirt en zwarte broek. Ergens op een grasveld langsheen de Nete zat een koppeltje lekker te ontbijten naast hun zwerfwagen onder het groen van de bomen! Geen betere plek denkbaar!

    Op 9,5 km arriveerde ik aan een bruggetje over de Nete dat me bekend voorkwam! Ter hoogte van een visvijver. Hier heb ik ooit m’n multitool geleend aan een vader om een schroef vast te zetten op de fiets van z’n kleine zoon tijdens een toertocht vanuit Wiekevorst. En het toeval wou dat ik dat tweetal luttele weken voordien te zien had gekregen in Mol op de nationale feestdag. Sindsdien hebben onze wegen niet meer gekruist! Ik zie dat klein ventje in gedachten nog driftig trappen met zijn klein fietske! We dienden de brug en de straat te kruisen om weer naast de Nete te komen, maar nu op de andere oever. De volgende brug bevond zich op de grens met Heultje-Westerlo en op die plek staat altijd een kleine bevoorrading van de toer vanuit Wiekevorst. Tijdens die tocht steek je daar de brug over om op de andere oever weer op je stappen te moeten terugkeren. Deze keer ging het gewoon langsheen de Nete verder rechtdoor, eventjes weer in het gezelschap van een tiental andere bikers. Op 10,5 km boog het parcours dan uiteindelijk van de Nete weg en via een knap bospaadje, het Koekenbakkenstraatje, bereikte ik een grote baan in Westmeerbeek (Hulshout). De baan over en een villawijk in om er de splitsing te treffen tussen de routes van 30 km en van 45-60 km op 11,50 km na het vertrek. Er kwam een biker toe die op zijn stappen terugkeerde en me kwam vragen hoe het kwam dat men hier twee kanten uit kon! Dat zal iemand geweest zijn die nog niet veel toertochten gereden had en niet wist dat je hier uw gewenste afstand kon kiezen! Ik had me nochtans zodanig aan de kant gezet dat het splitsingsbord zichtbaar bleef! 30 km zou voor hem wel genoeg zijn, riep hij. Zo ook voor de biker die volgde. Er kwam nog een trio potige jongere kerels toe en die twijfelden ook over de te volgen afstand. Ik vermoed dat ze ook voor de 30 gegaan zijn, want ik heb ze me niet meer zien inhalen nadat ik zelf voor de langste routes gekozen had. 10.20 u.

    Aan de omgeving te zien vermoedde ik al waar de rit me naartoe zou brengen en dat bleek te kloppen. Zo kreeg ik onverwacht een mij bekend plekje te zien, meer bepaald het voormalige moerasgebied met de bizarre grachtenstelsels en de nu private vijvers met buitenhuizen in de omgeving van de Goorstraat, de Spaarpot en Binnengoor in Westmeerbeek. Een zeer speciale omgeving. Een kikker die op het asfalt zat ontsnapte slechts op het nippertje aan de noppen van mijn Fat Albert en Nobby Nick! Het eigenaardig gebouwde lang smal buitenverblijf met de roestige blinde muur stond er nog steeds! Ik kwam uit op een grote baan die Heide heet op de grens van Westmeerbeek en Herselt. Rechtsaf en even later reed ik over de Provinciebaan en passeerde er de visvijver en taverne ’t Looze Vissertje en de discotheek Millennium. Eens daar voorbij diende de grote baan gekruist te worden en dook de toer de bossen in. Het pad dat we daar bereden was goed voorzien van wortels en op een bepaalde plek reden we er over een houten bruggetje om tenslotte uit te komen naast de Nete (15 km). Het ging de grens tussen Herselt en Zoerle-Parwijs (Westerlo) voorbij en we dienden een rijweg te kruisen ter hoogte van het Restaurant ’t Kempisch Pallet dat er vlak naast de Nete ligt. Op 16,50 km verwijderde het parcours zich weer van de rivier. Na het kruisen van een baan volgden natte boswegels en veldwegen op het grondgebied van Herselt. Het was eventjes zacht klimmen geblazen ter hoogte van de speeltuin Flipperland om dan aan de camping Dry Eycken het bos in te duiken om er een stukje van de groene vaste route door Herselt mee te pikken. Die voert daar over paadjes waarlangs buitenhuisjes staan, onder anderen de Kleine Hees. Op een bospad trof ik na 20,50 km de splitsing tussen de routes van 45 en van 60 km. Een man en een vrouw sloegen rechtsaf richting de 45 km en voor mij ging het voor de langste toer rechtdoor. Ik was benieuwd hoeveel bikers ik vanaf nu nog zou te zien krijgen. 11.00 u.

    Ik reed vanaf dan een vrij groot stuk van de groene route door de bossen van Herselt. Tijdens het rijden over de mooie bospaadjes werd deze trage oude slak ingehaald door een jonge vrouw op de fiets. Ik heb me getroost met de gedachte dat ze een pak jonger was dan ik. Op 23 km na het vertrek bereikte ik na het oversteken van een rijbaan het grondgebied van de deelgemeente Bergom. Ik ben daar eventjes gestopt omdat ik de plek aan een houten slagboom herkende, want daar staat dan de bevoorrading van een andere toertocht. Wiekevorst? Hulshout? Onder het bordje van de vaste route hing een gelamineerd blad met de mededeling dat de route verlegd was! Na nog een bospad arriveerde ik op 24 km aan de eerste bevoorrading ter hoogte van een voetbalveld. 11.20 u. Buiten de medewerkers en enkele bikers van de inrichtende club die het parcours hadden gecontroleerd of al stonden te wachten om te pijlen weer op te ruimen was enkel het meisje dat me daarnet had ingehaald nog aanwezig. Ze vroeg naar de betekenis van de mededeling die we daarnet onder het pijltje van de vaste route te zien hadden gekregen. Het had niets met de toertocht te maken! Blijkbaar woont verderop aan een nieuwe verkaveling een eigenaar van een stuk grond die het eigendomsrecht van een daar lopende servitude betwist. Aan de stop was nog ruim voorraad aan bananen, twee soorten cake, peperkoek, sportdrank en water.

    Het ging een steegje door en voorbij de lagere school van Bergom om uit te komen op een drukkere baan tegenover de Kapel van de Maarschalk uit 1798. Daar hing geen pijl, maar in de verte zag ik er rechts eentje hangen. 25 km. Via de grote baan ging het voorbij de grens met Westerlo. Daar was het zeer druk in de omgeving van het kasteel de Merode. De poort was open en op de grote grasvelden stonden enorm veel tenten. Toen ik daar achteraf aan de tweede stop naar informeerde, wist iemand me te vertellen dat het de jaarlijkse kasteelfeesten betrof. Men kan daar zelfs inschrijven voor watersteekspelen! Dat is eens wat anders dan mountainbike! Vlak voor het kasteeldomein ging het rechtsaf een smal bospaadje in en kreeg ik aan mijn linkerkant het kasteel in al zijn glorie te zien. Dan kreeg ik te zien wat ik deze ochtend in geen geval had kunnen vermoeden! Want de paadjes die ik hier voor de wielen kreeg waren mij meer dan bekend vermits ik de vorige drie jaren deelgenomen heb aan de 24 uren van Westerlo! We reden er over de grindpaadjes en een stukje naast de Nete vanaf het bruggetje waar dan altijd strobalen staan tegen enkele paaltjes die mogelijk voor ongelukken kunnen zorgen. Er stak me toen een langharige biker voorbij. Ik reed nog doorheen de Hoge Dreef van het parkdomein en voorbij een eigenaardig groot oud huis dat daar staat en dat ik me herinner vanuit andere toertochten, zonder te weten dat dit in Westerlo was! 28 km om 11.45 u.

    Zelfs de bekende singletrack door het bos van de 24 uren werd integraal mee in de rit opgenomen! Je zag dat hij intensief gebruikt was vorig weekend! Alvorens ik er in dook stak me nog een andere late biker voorbij. Zelfs de boomstam waar met enkele planken een brugje was geïmproviseerd waar ik over had gelezen, lag er nog! Helaas kregen we met de club dit jaar geen ploeg bij elkaar! Langs de ene kant ben ik daar een beetje door misnoegd, hoewel ik zelf misschien iets meer moeite had kunnen doen om gegadigden te ronselen, anderzijds komt dit evenement na een voor mij superdrukke periode op m’n werk en ben ik in wezen altijd al doodmoe aan de start verschenen! Ik vond het bijzonder plezant dat ik deze paadjes dan toch nog eens te zien kreeg! Dat was een mooie verrassing! Tot 29 km kon ik dus onverwacht nog eens genieten van deze speciale singletrack uit de 24 uren van MTB Westel. Er volgden nog knappe bospaden op een groene vaste route waarop ik heel wat paarden als tegenliggers kreeg!

    Omstreeks 31 km arriveerde ik aan de rand van het bos en kreeg ik in de verte een weide te zien die vol stond met landbouwtractoren! Daar wist men aan de tweede stop niets over te vertellen, uitgenomen dat ook andere bikers dat gezien en gemeld hadden. Het moet één of andere tractorpullingwedstrijd geweest zijn. Ik heb wat opgezocht op het wereldwijde web en er staat in een kalender inderdaad een wedstrijd vermeld op die plaats. Er zou daar sinds 2011 ook een testbaan liggen voor liefhebbers die daar hun materiaal willen komen uitproberen. Voor meer info over dit soort bezigheden, zie www.truckpulling.nl en lees er daar meer over. Ik heb daar even halt gehouden aan de toegang tot het spektakel en ik stond toen op de Varendonksebaan op de grens tussen Veerle-Laakdal en Blauberg-Herselt. Aan het volgende kruispunt ontbrak een pijltje, maar ik heb gegokt op rechts, richting de groene route, en dat bleek een goede gok. Voor mij volgde nog een knap stuk bos waarbij ik het parcours van een groene vaste route bereed. Toen ik de bosrand naderde bleek het pad daar geblokkeerd door de bestelwagen van een groep die op het parcours zat te picknicken! Het bleek een nest Hollanders te zijn! Daar kunt ge ook alles van verwachten! Omstreeks 35,5 km doorkruiste ik de bewoonde kern van Blauberg om naderhand weer een mix van diverse paden op de groene vaste route te treffen. Op een paadje onder hoge bomen waar de ondergrond wat gehavend was, nog nat en met enkele wortels, werd ik ingehaald door de vierde en meteen de laatste biker die me sinds de afsplitsing van de 60 km nog voorbijgestoken is. Ik belandde op het kruispunt van de assenwegen Grote Hees en Kleine Hees, een naam die ik daarstraks nog al te lezen had gekregen. Daar stonden zogenaamde buitenhuizen, want ik vermoed dat deze uit de kluiten gewassen chalets wel permanent bewoond worden! Het ging er even lekker lang naar beneden over het asfalt van een straatje dat daar Waterheide heet op het grondgebied van Herselt (39,5 km om 12.40 u).

    De Blaubergsteenweg over en de Kapittelbergstraat in om tot bijna 41 km weer bos te treffen op een rode vaste route. Een halve kilometer verder trof ik daar een diepe put in het bos, dus even lekker naar beneden en weer naar boven. Eens weer in de zonovergoten open velden trof ik na 42,5 km de tweede bevoorrading onder het afdak naast een schuurtje van een eenzaam huis. Vijf mensen hadden er de dienst verzorgd en zaten lekker bij elkaar in de schaduw. Twee bikers, een man en een vrouw, stonden er vertrekkenklaar! 13.00 u. Eventjes gebabbeld met de mensen ter plaatste terwijl ik me te goed kon doen aan hetzelfde ruime aanbod als aan de eerste pauze. Na de rust werd ik opnieuw naar de Kapittelbergstraat (Herselt) geleid om de rode vaste route opnieuw te vervoegen. Diverse paden en wegen, waaronder een smalle bosweg tussen laag groen, brachten me tot aan het natuurdomein De Langdonken. Langdonken is een natuurgebied in de gemeente Herselt. Het gebied is eigendom van Natuurpunt en wordt ook door hen beheerd. Het reservaat bestaat vooral uit moerassen en is gelegen op de overgang van de arme zandgronden van de Kempen en de rijkere gronden van het Hageland. 46 km om 13.15 u. Die grens tussen Kempen en Hageland was zo goed als letterlijk te nemen, want op 46,5 km overschreed ik tot mijn verbazing de grens met Langdorp (Aarschot) en meteen deze van de provincies Antwerpen en Vlaams-Brabant en dit ter hoogte van een bruggetje over een waterloop, ik vermoed, na opzoeken, de Kalsterloop. Er liepen daar twee kleine meisjes met elk hun kleine hondje. Vakantie, de zon en de zorgeloosheid van de kindertijd…

    Er volgde een landelijk betonbaantje met vele bochtjes op het grondgebied van Langdorp. De met publiciteit beschilderde muur uit betonplaten aan een voetbalveld aan de Wevelsstraat en de Ruitersstraat kwam me bekend voor. Daar ben ik al meermaals gepasseerd, vermoedelijk tijdens toertochten vanuit Aarschot, Langdorp of Wolfsdonk. Op bijna 48 km ging de toertocht daar een smal grasspoor op waarbij ik vermoedelijk de provinciegrens weer overschreed. Op 50 km ging het vanuit de Donkstraat de Aarschotsesteenweg over tot in de Lindenstraat om na deze straat weer een drukkere baan te moeten kruisen in Ramsel (Herselt). Sinds km 45 had ik al veel verhard onder de wielen gehad, maar nu volgde dan toch nog een relatief kort stukje off-road over een smal paadje tussen hoge struiken dat op een gegeven ogenblik zelfs een eenzaam kippenhok passeerde. Ik vermoed dat dit een paadje op het privaat terrein van één of andere hoeve moet geweest zijn. Een asfaltbaantje bracht me op 51,50 km op een fietspad dat over een oude spoorwegbedding liep. Dat werd al vrij snel weer verlaten en op 52,50 km ging het weer off-road over een grindweg en een graspaadje dat deel uitmaakt van het Meetshoven Wandelpad. Er volgde nog een knap stukje bos tot aan de spoorweg die ik diende te kruisen, gevolgd door een assenweg langsheen een boomkwekerij (53,50 km) op de grens tussen Ramsel (Herselt) en Begijnendijk. Het ging dan het terrein van de boomkwekerij over en een veldweg op waarna enkele straten me tot de bewoonde wereld van Begijnendijk voerden. Waardoor ik weer eventjes in Vlaams-Brabant reed!

    In Begijnendijk diende ik ter hoogte van het station de drukke Haltestraat te kruisen. Op een volgende servitude kwam ik een biker van de inrichtende club tegen die me vroeg of alles in orde was. Ik vermoed dat hij over dit deel van het parcours diende te waken. Ik kwam uit op een asfaltbaantje en diende nogmaals de spoorweg te kruisen, waarna een graspaadje, een straat, een kort bospad en een wegeltje doorheen het gras naast de spoorweg me tot aan het station van Booischot voerden. 58,50 km. Hoofdzakelijk landelijke asfaltwegen brachten me op 61 km tot in Zonderschot. Een fietssuggestiestrook waarvan de dikke rode laag verf op vele plaatsen weggesleten was en enkele straten brachten me om 14.30 u na 64,50 km weer bij af.

    Zoals kon verwacht worden was alles aan de start al opgeruimd, daar was geen leven meer te bespeuren, uitgezonderd de mensen die in de cafetaria van het sportcomplex werkzaam waren. Ik vermoed dat er niet zo heel veel de grootste toer gereden hebben en de meesten zullen ook wel vroeger dan ik vertrokken zijn. Buiten onder een grote parasol nog een ruim uurtje genoten van een drankje en het prachtige warme zomerweer. De rit naar huis verliep vlot en thuis mijn fiets nog een wasbeurt gegeven. Met zo’n weer is die in een wip ook weer droog! Ik heb genoten van deze vlakke rit en was blij verrast van onverwacht toch een aantal bekende plekken aan te hebben gedaan zoals Westerlo en zelfs even in Langdorp te komen! Een eerder eentonige aanzet langsheen de Grote Nete, alhoewel de omgeving er bij dit mooie weer zeker te genieten was, een knap middenstuk in de bossen van Herselt en Westerlo en helaas wel veel asfalt, toch zo’n dikke 15 km, als uitloop. De bevoorrading was ruim en in orde, net zoals de rest van de organisatie. De afpijling was in orde, op een drietal kruisingen trof ik geen pijltje, maar dat kan het werk van flauwe plezanten geweest zijn. Ook op de bekende singletrack van de 24 uren in Westerlo lagen op twee plaatsen een aantal pijlen op de grond die vermoedelijk door iemand waren verwijderd, maar daar kon je eigenlijk niet missen. Ik heb ze dan maar aan de kant gelegd in het zicht van de bikers die daar de pijlen zouden komen ophalen.

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!







    Watersteekspelen tijdens de Kasteelfeesten te Westerlo (reportage RTV 2011)

    10-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    09-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Knesselare op 06-07-2013
    Toertocht (15-25-38-48 km) van KWC Sportief-Onze Roem Knesselare te Knesselare op zaterdag 06-07-2013.

    Op zaterdag eens een minder frequente richting uit gereden, meer bepaald naar het Meetjesland in Oost-Vlaanderen, en deelgenomen aan de VTT Drongengoed (15-25-38-48 km) in Knesselare. De heenrit via de expresweg Antwerpen-Zeekust (E34) verliep vlot, ondanks de berichten over druk vakantieverkeer en het schitterende weer dat de mensen naar de kust zou lokken. Ik was vorig jaar al eens in Knesselare komen rijden, maar dan de toertocht in augustus, en ik kon me nog perfect de plaats van de start voor de geest halen, zijnde een sporthal die vlak achter het gemeentelijke containerpark is gelegen! Een ideaal parkeerplekje gevonden op een paar honderd meter van de start waar ik voor niemand in de weg stond. Me ingeschreven en om 13.10 u kon ik op weg. Via enkele straten, een servitude en een grasspoor verliet ik de woonwijk, waarna een mengeling van veldwegen, betonbaantjes en smalle paadjes onder mijn wielen passeerde.

    Op 4 km voerde de tocht me doorheen een dreef met mooie bomen wiens schaduw er voor gezorgd had dat de bodem er hier nog vrij nat bij lag, ondanks de stralende zon. Ik werd in de richting van de drukke N44 gestuurd. Dat is de baan die Aalter met Maldegem verbindt en luistert naar de namen Knokkeweg, Knokseweg en Aalterbaan. Even over het van de baan afgescheiden fietspad tot aan de grens met Maldegem. Hier was ik bij het toekomen met de auto gepasseerd. We dienden de baan over te steken en aan de overkant ging het na 5,50 km het domeinbos Drongengoed in om daar een stukje van een groene vaste route te berijden. De smallere, soms met hoog gras begroeide, wandelpaadjes werden ons ontzegd, want we reden doorheen het bos over de eerder brede grindwegen. Op 6 km trof ik er een eerste splitsing tussen de routes van 15 km (kidstoer) en 25-38-48 km. Ik speelde er wat haasje-over met een andere traag rijdende biker, omdat ik af en toe eens stopte, en ik kon geen woord verstaan van zijn streektaaltje! Tot 8,5 km werden de bikers over de brede assenwegen doorheen het Drongengoed gestuurd om weer uit te komen op de N44.

    Na enkele tientallen meters over het fietspad van deze drukke verkeersweg werden we rechtsaf de Haakdreef van Maldegem in gestuurd waarbij asfalt even verder overging in een assenweg die uitkwam in de Oude Eekloweg. Aan enkele verloren gelopen huizen die daar bijeen stonden hing de was te drogen op draden die aan de overkant van de weg tussen de dikke boomstammen waren gespannen! Waar komt men dat nog tegen? Linksaf en rechtsaf een dreef in waar zich onder zeer hoge bomen twee smalle sporen hadden gevormd. De dreef maakt deel uit van de Drongengoedfietsroute en ik kreeg er twee oudere echtparen op stadsfietsen als tegenliggers. Het pad kwam tegenover het Hotel Cleythil, ondergebracht in een gerestaureerde hoeve in Maldegem, uit op een asfaltbaantje en daar ging het linksaf, nogmaals tot op de N44 die daar Aalterbaan heet, op 10,75 km na de start omstreeks 14.00 u.

    Het ging een dreef in om er de splitsing te treffen tussen de 25 km en de 38-48 km op 11,5 km van de start. De splitsingen waren altijd zeer goed aangegeven en na het nemen ervan stond steeds een herinneringsbordje dat de gekozen afstand nog eens vermeldde, zodat vergissingen uitgesloten waren. Gekozen voor de grootste route waarna ik Maldegem-Kleit binnen reed. Enkele asfaltbaantjes door de bewoonde wereld brachten me naar een assenweg die me doorheen het speelbos Maldegemveld voerde. Daarna volgde een bosdreef met veel plassen. Toen ik even aan de kant was gaan staan passeerde er een biker die vroeg of alles in orde was. Soms zijn er toch nog goede zielen die zich afvragen of je geen stukken hebt! Maar dat was gelukkig niet zo. Ik kreeg een mooi bospad voor de wielen omstreeks 15,50 km en reed dan over een weg door aan beide kanten afgesloten bosgebied, vermoedelijk nog steeds het Maldegemveld. Een halve kilometer verder was een splitsing tussen de routes van 25-38 km en 48 km aan de Langedreef, dit is een assenweg doorheen de velden. Gekozen voor de langste route. Een rustig asfaltbaantje voerde me in een bocht voorbij de Kapel Onze-Lieve-Vrouw-van-de-doorn, een hele mond vol voor zo’n klein bouwwerk! Twee jonge meisjes kwamen aan hun vader vragen of ze om een ijsje mochten gaan. Die was aan het werk op het veld met een tractor, een nog kleinere zoon op de schoot. Ze spraken elkaar toe met de gsm! Moderne tijden! Er kwam nog een biker voorbij, gevolgd door een groep van vijf.

    Vanaf de kapel werden veldwegen m’n deel tot ik omstreeks 19 km een asfaltbaantje bereikte aan een Bed and Breakfast Prinsenveld. Een kilometer verderop konden we nog genieten van de doortocht van een mooi stukje bos van Maldegemveld. Er lag daar wel wat slijk. Na de mooie Urselweg kwam er een splitsing tussen de 25 km en 38-48 km op 21,5 km van het vertrek. Daar kwam ook het parcours van een groene en blauwe vaste route. Er stond een kaart van het mountainbikenetwerk Meetjesland. Ik herkende de plek nog van toen ik hier vorig jaar in augustus passeerde, maar dan komende van de andere kant. Het ging een stukje over betonwegen in Adegem en ik passeerde een plek waar oude landingslichten van een vlieghaven in de velden staan. Die kreeg ik vorig jaar ook te zien. Er steeg een vliegtuigje op van achter de bomen. Ik diende een veldweg in te slaan en reed er over deels overwoekerde oude kasseien en grote plavuizen. De drukke Zwepe over, een hoofdweg door Anzegem, en de Vlamingstraat in om te genieten van een landelijke omgeving. 24,50 km om 15.00 u.

    Mooie assenwegen leidden me doorheen een bos tot aan het zogenaamde Veldkruis, een vergulde Christus die aan zijn kruis hangt onder de bomen. Dit kruis staat in Ursel aan de rand van de Keigatbossen. Een aantal oudere mannen zat er te buurten. De bevoorrading van de tocht vorig jaar in augustus was op deze plek neergepoot. Tot 27 km volgde een mooi stukje bos. Daarna voelde ik het beton van de Keigatstraat onder mijn wielen en dook ik opnieuw de velden in. Tot 31,50 km volgden redelijk veel asfaltwegen vanaf een aantal in het midden van nergens schilderachtig gelegen oude huizen, slechts één maal onderbroken door een assenweg, om te arriveren in Ursel.

    In het zog van een biker mee een drukke baan over, waarbij een aanstormende auto iets sneller reed dan ik vermoedde! Oef! Er volgden nog drie andere deelnemers. Op 31,50 km bereikte ik de drukke Urselseweg in Ursel-Knesselare. We dienden een stukje langsheen de drukke baan te rijden tot aan een toegang van het voormalige militaire vliegveld van Ursel. Naast de ingang stond een villa jammerlijk te verkommeren! Op één van de oude overwoekerde betonwegen in het domein stond de bevoorrading op 33 km van de start. Er waren nog vier bikers aanwezig, waarvan een vrouw. Het viertal waarmee ik daarstraks de drukke weg had gekruist! De enige medewerker ter plekke begon met de opruim, terwijl hij naar de commentaar over de Ronde van Frankrijk luisterde. Ik zal de laatste geweest zijn, want vanaf hier kreeg ik geen andere bikers meer te zien. Toch nog een partje banaan, een partje appelsien en een prinskoek doorgespoeld met een bekertje cola. Een bordje meldde dat ik nog 17 km te rijden had. Er was daar zelfs een pijltje bevestigd aan een stevige distel die in een spleet tussen het beton was opgeschoten! Na de stop reden we een rondje over de in onbruik geraakte betonbaan en bij het verlaten van het domein troffen we aan de slagbomen aan de Urselseweg een splitsing tussen de 15-25 km rechtsaf en de 38-48 km linksaf.

    Voor de langste afstanden dienden we terug te keren op onze stappen en de baan te kruisen. Ik had bij het toekomen al gemerkt dat er pijltjes naar de overkant wezen. We doken er een stukje bos in om even verder het bospad te zien overgaan in een lange assenweg doorheen de velden van Ursel. Aan het einde ervan was de splitsing tussen de 38 en de 48 km op 36 km van de start. 15.50 u. De tocht voerde mij verder door straten van Ursel, zoals de drukke Middelweg en de rustige IJzeren Hand. Smalle straatjes leidden me onder anderen voorbij een in onbruik geraakte molen, waarvan enkel nog de romp overbleef. De wieken en zelfs de ramen waren weg! 38,50 km. Vanaf hier volgde eerst redelijk wat asfalt en een bijzonder leuk lang smal grasspoor doorheen hoog gras tussen de velden omstreeks 41 km. Daarna veel beton en asfalt door het landelijke Ursel, op sommige plaatsen goed voorzien van koeienvlaaien! En stinken die stallen waar je passeerde!

    Op 44 km stond aan de rand van een boerenhof een afgedankte metalen constructie die er uitzag als een verkleind model van de Eiffeltoren! Misschien om in een Tour-De-France-stemming te komen! Dat was op een plek die Wessegem heette. We werden er eerst verwelkomd en bij het buiten komen begroet door een bord met “salut en de kost”! Vlaamse humor? Tussen de twee borden in reed ik voorbij het oude Hof van Wessegem, een oude nederzetting waarvan reeds sprake was in de tiende eeuw, toen luisterend naar de naam Wissingim. Het gebouw telt zeven traveeën! Dat behoeft een woordenboek! Een travee (afgeleid van het Franse woord travée) is onder andere een deel van een gebouw, dat wordt bepaald door twee opvolgende steunpunten in de lengterichting van het gebouw. Een travee is ook een begrip in de vlakverdeling van een gevel. De travee is dan de afstand waarbij de gevel zich in de lengterichting begint te herhalen, dit komt dan overeen met de breedtes van deuren en vensters. Met een travee wordt ook een gedeelte van een schoolklas aangeduid, gemarkeerd door een reeks bijeenhorende tafeltjes. Zo bestaat de traditionele 'busopstelling' in een klaslokaal uit drie traveeën van tien tafeltjes, waarbij elke travee bestaat uit vijf gepaarde tafeltjes, ruimte biedend aan tien leerlingen. Er waren inderdaad zeven gelijkaardige ramen naast elkaar in de voorgevel!

    Het ging weer eventjes over de drukke Middelweg tot aan de grens met Aalter om daar in de richting van de Pietendriesmolen gestuurd te worden. De Piet en den Dries, de Piet zijnen dries of den Dries zijne piet? Wie zal het weten? Omdat we al rechtsaf gestuurd werden nog voor ik enig spoor van een molen had gezien, ben ik daar even rechtdoor gereden om hem na de bocht te treffen. Hij is gerestaureerd en werkzaam. Helaas staan sommige schuren van de belendende hoeve op instorten. Ook het woonhuis zelf is nodig aan opsmuk toe. Dat zal voor de volgende eigenaar zijn! Via de Driepikkel ging het de Urselsebaan weer over en volgden asfaltbaantjes en een assenweg tot aan de Donkerstraat (50 km). Na nog een aantal asfaltbaantjes bereikte ik na 54,50 km omstreeks 17.00 u weer de sportvelden.

    Mijn niet al te vuil geworden fiets even afgespoten met de tuinslang. Het kaartje met het noodnummer kon je omruilen voor een Ename. Buiten kon je nog een hot-dog kopen die ik doorgespoeld heb met een icetea. Omdat er nog wielertoeristen buiten zaten (je kon hier ook wegritten rijden: 25, 60, 105 en 148km en een familietocht van 25 km) nog een tijd genoten van het mooie weer om daarna de bijna 90 km huiswaarts weer aan te vatten. De tocht was goed georganiseerd: een degelijke afpijling, gevarenbordjes, duidelijke markering van de splitsingen, bevoorrading met fruit en knabbeltjes en bikewash met tuinslangen. Omdat ik graag in de bossen rijd kunnen tochten in Oost-Vlaanderen me minder bekoren als er elders alternatieven zijn, maar ik heb me toch goed geamuseerd en genoten van het prachtige weer!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!





    09-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    05-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Sint-Job-in-'t-Goor op 30-06-2013
    Toertocht (15-25-45 km) van de Sint-Jobse Pedaalridders te Sint-Job-in-‘t-Goor op zondag 30-06-2013.

    De tochten in Asse en Halle-Breedhout waren voor deze zondag ook mogelijke opties, doch na een vermoeiende maand toch maar gekozen voor een toertocht dichter bij huis. Dus thuis om 8.00 u met de bike vertrokken naar Sint-Job-in-‘t-Goor om er deel te nemen aan de toertocht van de Sint-Jobse Pedaalridders met opties voor 15, 25 en 45 km. Een uur later en 18 km verder was ik aan de voetbalvelden en in de nabijheid van de start was er nog veel drukte. Het feit dat hier ook een wegrit van 75 km werd aangeboden, zal hier wel de oorzaak van geweest zijn, ook al kwamen er ook nog mountainbikers toe. Aan de start nog een bekende getroffen uit een gezelschap dat ik al een hele tijd niet meer te zien heb gekregen. De man met het smalle baardje op de kin, ik ken zijn naam niet. Er waren afzonderlijke inschrijvingen in de kantine en om 9.15 u was ik op weg.

    Het ging zoals gebruikelijk vanaf deze vertrekplaats achter de voetbalvelden het bos in over een vochtige singletrack, waarna een idem dito bospad me tot op een drukkere baan op de grens met ’s Gravenwezel voerde. Daar trof ik meteen de eerste splitsing tussen de routes van 25 km en 15-45 km op anderhalve kilometer van de start. Brede grindpaden in het bos deden me vermoeden dat ik in de omgeving van de antitankgracht reed. Ze brachten me naar een villawijk van ’s Gravenwezel. Daar reed ik het onverharde Kwikaardstraatje voorbij en sloeg het Caterstraatje in. Daaruit en uit de aanblik van de omgeving kon ik afleiden dat ik me aan de achterzijde van het domein van het Kristus Koninginstituut bevond, een school voor buitengewoon secundair onderwijs. 4 km. Eens de baan over reed ik voorbij het reuzengrote standbeeld van een kat het bos in alwaar ik te maken kreeg met een groep tegenliggers op stadsfietsen.

    Van 6 tot 7 km was het slalommen geblazen over een redelijk brede zandweg waarop zeer grote plassen stonden die niet allemaal konden ontweken worden. Soms was het er aan de zijkanten gewoon doorheen, hopend dat de put niet te diep was! In de verte voor en achter reden nog bikers. Links en rechts van het pad lagen de terreinen van de Antwerp International Golf and Country Club Rinkven op de grens tussen Sint-Job en ’s Gravenwezel. Het is pas recent dat ik tot de ontdekking gekomen ben dat hier een golfterrein ligt, ook al was ik hier vroeger in de buurt al meermaals met de bike gepasseerd. Omstreeks 9 km bereikte ik een in de bossen gelegen betonnen fietspad en kwam ik uit in de Koeistraat, een asfaltbaantje dat naast de golfterreinen loopt vanaf de school Kristus Koning. Ter hoogte van de school werden we door een seingever naar de overkant geholpen.

    Tot 11 km voerde de tocht me over het domein van de school Kristus Koning, eerst langsheen de typische gebouwen in gele baksteen, waar een geur van frietvet hing. Eten voor de Broeders van Liefde! Ondanks de aanvang van de vakantie was hier dus nog leven! Daarna doken we het grote bos in dat tot het domein van de school behoort, maar voor meerdere toertochten opengesteld wordt. Er liggen hier namelijk heel wat paadjes verscholen, want geen enkele toertocht die toestemming vraagt om hier te mogen rijden kiest hier dezelfde wegeltjes uit! Door de vele greppels die hier liggen rijd je er op sommige plaatsen als over een wasbord. De tocht verliet het domein via het achterpoortje dat uitgeeft in de Caterskapeldreef in ’s Gravenwezel (Schilde). Even verder ging het weer het bos in over een singletrack en trof ik een splitsing tussen de routes van 15 km en van 25-45 km op 12 km van de start omstreeks 10.00 u.

    Het ging een stukje dennenbos in waarin enkele open stukken heide liggen en een half opgedroogde vijver waar nu waterlelies op lagen. Meerdere tochten in de streek passeren deze plek. Nog niet zo heel lang geleden, vorige winter vermoed ik, ben ik hier nog eens gepasseerd en toen had een flauwe plezante hier de pijltjes aan het verhangen geweest! Toen was hier in de omgeving een lus uitgetekend en passeerden we twee keren de vijver. De rit voerde me nu vanaf de vijver doorheen het bos naar wat ik vermoedde Het Examen te zijn. Dat is tenminste de naam die men zou kunnen geven aan een gebied waarin een aantal paden liggen die luisteren naar namen als de Kleine Vraagstraat, de Grote Vraagstraat, de Vraagstraat en dergelijke meer! Ik reed er over een vrij lang en breed pad met bij wijlen zeer grote plassen waar zich in de loop der tijden op de zijkanten smalle paadjes hebben ontwikkeld om deze te ontwijken. Er staken me daar nog redelijk wat andere deelnemers voorbij en ik kreeg er ook af te rekenen met tegenliggers. Mijn vermoeden bleek te kloppen, want aan het einde van het pad stond een bordje dat me toonde dat ik in de Kleine Vraagstraat reed, maar niet in de gebruikelijke richting. Even verder bereikte ik het kruispunt met de bekende grote baan die ongeveer op die plek de grens van Brecht met Schilde overschrijdt en overgaat van Abdijlaan in Waterstraat. Daar stond een seingever om de bikers tegen te houden in geval van naderend verkeer. Hij riep ook iedereen toe dat er daar een splitsing was. De 25 km ging rechtdoor een zandweg in die, naar ik meen, richting Drieboomkensberg voert en de 45 km ging rechtsaf een stukje over het asfalt fietspad naast de baan. Dit op ongeveer 15 km van het vertrek.

    Aldus reed ik vanuit Brecht weer Schilde binnen om kort daarna linksaf gestuurd te worden, recht het Molenbos in, het bos waarin Drieboomkensberg verscholen ligt. Maar daar waren we nog niet aan toe, want via brede bosdreven werd ik eerst in de richting van de Trappistenabdij van Westmalle gestuurd die ik na 19 km aan de achterzijde ervan passeerde. Daar reden we over de typische zanderige dreven die er omwille van de recente regen vast en goed berijdbaar bij lagen. Uiteindelijk arriveerde ik in de Oude Baan op het grondgebied van Westmalle (20 km) omstreeks 10.40 u. Het ging de Wijngaardstraat in en aan de Molenbaan linksaf onverhard op. Een veldweg voerde me weer naar het Molenbos en aan de omgeving te zien zou ik dra de paadjes van Drieboomkensberg bereiken. Nadat ik nog twee wandelaars als tegenligger kreeg bereikte ik op 22 km het begin van de speeltuin! Op een nat pad met enkele plassen en wat modder er naartoe reden drie Weetabixboys me voorbij. Weetabix zelf was er niet bij. Goed dat de laatste me begroette, anders had ik ze niet herkend! Ze droegen namelijk alle drie eenzelfde gloednieuwe pak in opvallende kleuren! Ze zien er echt knap uit zo! Héhé!

    Elke zichzelf respecterende toertocht in deze streek gaat niet aan de wirwar van paadjes die in dit stukje van het Molenbos liggen voorbij! Daar wordt door de parcoursbouwers altijd dankbaar gebruik van gemaakt om lussen uit te zetten op de singletracks die zich hier door de nodige putten en sporadische bultjes tussen de bomen en de struiken slingeren. Ik denk zelfs dat enige kennis van de paadjes nodig is om er voor te zorgen dat het parcours zichzelf niet kruist! De wegeltjes lagen er zeer goed berijdbaar bij, een vettige strook hier en daar niet te na gesproken. En in de putten stond soms ook nog wel wat water of half opgedroogd slijk. Tijdens de wintermaanden of na slecht weer kan deze speeltuin er vaak veel lastiger, want modderiger, bij liggen! Gedurende een dikke twee kilometer reden we zo over de paadjes van Drieboomkensberg. We verlieten het bos ter hoogte van het kruisbeeld en de tussen de bomen verscholen bidplaats met klein kapelletje aan de zanderige bult vol wortels. Ik had op die plek de bevoorrading verwacht, omdat ze daar vaak bij toertochten neergepoot wordt, maar dat was deze keer niet zo. Omstreeks 11.00 u kwam ik na 24 km uit het bos tevoorschijn ter hoogte van de onverharde Oude Liersebaan. Toen ik even halt hield op het kruispunt met de Heikantstraat kwam er een traag rijdende Greenbiker voorbij. Dat moet iemand uit de streek van Bornem geweest zijn. Even later bleek dat hij traag reed om te wachten op een man en een vrouw waarmee hij de tocht samen reed, die me op Drieboomkensberg waren voorbij gereden en daarna langs de kant stonden te prutsen aan één van hun fietsen.

    Over veldwegen bereikte ik in het zog van dit drietal opnieuw de Abdijlaan, deze keer het begin/einde ervan op het grondgebied van Brecht. We passeerden het Café Trapke Op, reden het Kempisch Kanaal Schoten-Dessel over via het ophaalbruggetje om op de andere oever linksaf te slaan naar het bos toe. 28 km. Het ging van onverhard de Lochtsebaan in en aan het kruispunt met de Tilburgbaan ging het linksaf om er de bevoorrading te treffen op het grasveldje voor de kapel op ongeveer 29 km van de start omstreeks 11.20 u. De Sint-Theobalduskapel ligt op de kruising van de Tilburgbaan en de Lochtsebaan in Brecht. Ze wordt ook wel 'de kapel op de Locht' of het 'Lochts kapelleke' genoemd. De kapel is toegewijd aan Sint-Theobaldus of Sint-Eewout. De bevolking kwam naar de kapel om er gezegend water te halen tegen kinkhoest. De kapel uit 1436 werd vernietigd door Spaanse troepen in 1584 en werd in 1613 gerestaureerd. Het is een laat-gotische kapel. In de 20ste eeuw werd de kapel enkele malen in zijn oude glorie hersteld. In 1986 werd de kapel beschermd als monument. Aan de stop kon je partjes appelsien en wafels eten en was er sportdrank voorzien. Twee mannen zorgden er voor alles.

    Na de pauze ging het de Tilburgbaan op, daar stonden borden van wegenwerken. We bereden er een vrij lange assenweg in de buurt van het kanaal en omstreeks 31 km ging het de bossen aan De Merel in. Daar hing aan een boom een splitsingsbord voor de routes van 25 km en van 45 km. Tot 34,5 km konden we genieten van het bos in de omgeving van Tennis De Merel met de vele natte paadjes tussen de boomstammen, met bultjes, putten, wortels en springbultjes die het iets technischer maakten. Enkele plezante kilometers tijdens deze tocht op een plek die ik nog nooit bereden had. Ik kwam uit het bos tevoorschijn in de Van Bavellaan tussen huizen en buitenhuizen. Het ging de Tilburgbaan in en op deze assenweg waren wegenwerken aan de gang. Met fluoverf bespoten paaltjes markeerden de plaatsen waren kabels lagen die bij het graven moesten ontzien worden. Een kwistig van stenen voorzien bospaadje leidde me daarna achter huizen.

    Inmiddels was de Greenbiker me weer voorbijgestoken en ik vroeg me af of zijn metgezellen voor de kleinere toer gekozen hadden. Maar toen ik even halt hield op een kruispunt van bospaden, staken ze me na twee andere bikers voorbij. Omstreeks 37 km volgde een vrij vettig stuk bos waardoor de vrouw van het duo het wat lastiger kreeg en ik op een iets breder stuk weer kon inhalen. Een weinig verder lag een nog vettiger strook met modder en leek het me raadzamer van even van de fiets te gaan en te lopen, eerder dan mij te pletter te trappen! Samen met enkele anderen bereikte ik opnieuw de Tilburgbaan en ging het het asfalt jaagpad naast het kanaal Schoten-Dessel op ter hoogte van de plaats waar enkele woonboten liggen. Via het bruggetje boven op de sasdeuren moesten we het kanaal over en op onze stappen terugkeren over een graspaadje naast het kanaal in de richting van een oude bunker. Daar zat de Greenbiker langs de kant te wachten op zijn twee kompanen. Toen ik de bunker voorbij was zag ik het tweetal over het jaagpad op de andere oever rijden. Ik had verwacht hen na aankomst nog te zien te krijgen, maar dat zou niet het geval blijken. 38 km om 12.10 u.

    Ik passeerde opnieuw de woonboten en even verder ging het rechtsaf het bos in langsheen een afsluiting waarachter een kampeerterrein ligt. Assenwegen voerden me langsheen in de bossen gelegen huizen en chalets. Aan de bosrijke Polderdreef trof ik na 40,5 km nog een splitsing tussen de routes van 25 en van 45 km. Er volgde een redelijk lang stuk recht op recht over de onverharde Sint-Jobbaan die op een gegeven ogenblik uit de bossen tevoorschijn komt en de open velden in duikt. Daar ligt links van de nochtans verkeersarme weg een door betonnen boordstenen afgescheiden fietsstrook. Midden in de velden ging het rechtsaf de Korhoendreef in. Vanaf deze landelijke zandweg kan je het klooster van de Trappistinnen aan de Abdijlaan in Brecht in de verte zien liggen, alsook de drie nieuwe windmolens die recent langsheen de E19 in Brecht-Overbroek zijn neergepoot.

    Er volgde nog een vrij lange eentonige zandweg en samen met een andere biker arriveerde ik aan een “poortje” waarachter een smal pad vol wortels en een betonnen brugje lag dat me in de richting van Klein Zwitserland voerde zoals het gebied achter Kristus Koning hier genoemd wordt. 45,5 km. Ik arriveerde in de Kleine Vraagstraat en via een mooie singletrack die er evenwijdig met de weg loopt en door sommige tochten “vergeten” wordt arriveerde ik op de zandbulten die achter Kristus Koning liggen. Ik arriveerde weer ter hoogte van de toegang tot de school waar ik daarstraks gepasseerd was en de pijltjes intussen reeds opgeruimd waren. De grote baan over waar de seingever intussen zijn biezen had gepakt en dan ging het eventjes weer door de Koeistraat waar we daarstraks vanaf de andere kant door waren gereden. Even nog kreeg ik het gezelschap van twee anderen en na de bocht en een kort zandwegeltje kwam ik uit aan de achterzijde van de voetbalvelden en was ik om 12.55 u na 47,5 km weer bij af. Een mooi tochtje zoals men het hier in de streek kan verwachten en eens de andere kant uit in plaats van Brasschaat en de E19-plas en de doortocht van andere stukjes van het bos tussen het kanaal en de Schotensteenweg dan gebruikelijk.

    Buiten aan de kantine zag ik al van ver de drie Weetabixboys in hun fluopakjes zitten! Mijn fiets, alhoewel niet al te vuil, werd vakkundig afgespoten aan de bikewash. Nadat ik de Weetabixboys begroet had, vertrokken deze huiswaarts maar kwam er nog een biker toe die ik sinds vrij recent heb kunnen toevoegen aan mijn kring “bekende” trouwe toertochtrijders. Jari had niet veel tijd voor een babbel, want had nog werk voor de boeg en was langer onderweg geweest dan voorzien. De tocht die hij daags voordien met een maat in Maastricht had gereden was zwaarder uitgevallen dan ingeschat! En hij was dan nog gevallen ook. Allicht kruisen onze paden elkaar nog wel eens in het kort, want zo’n sympathieke kerel kom ik beslist graag nog wel eens tegen. Afscheid genomen en nog een tweede glas gedronken alvorens huiswaarts te vertrekken. Intussen had een ijverige medewerkster de kantine bijna volledig weer proper gemaakt en zag ik één van de bikewashers het materiaal naar een schuurtje dragen.

    Bij het naar huis rijden in Brasschaat nog even staan kijken naar de sportmannen die bezig waren met een triatlon in de omgeving van het park en de afgesloten Bredabaan. Op de Hoogboomsteenweg een zijsprongetje gemaakt in een lange gekasseide dreef “De Oude Gracht” en door de achterliggende bossen gereden, waarin één dreef met vrij bizarre bomen. Bij het weer naar buiten rijden gemerkt dat ik het bordje “privaat domein” niet had opgemorken! Ja, er zijn hier wel meer zulke mooie bossen en domeinen die helaas privaat bezit zijn en aan het oog der gewone stervelingen worden onttrokken! Bij thuiskomst had ik 91 km op het tellertje staan. Mijn maag riep “eten”, maar als je geen boodschappen doet, dan kan je op je bakkes kloppen! ’t Hoeveke in Hoevenen was dicht, dus dan maar meteen een tiental kilometer verder gereden en een gezondere toast gegeten in ’t Koetshuis aan het kasteel Ravenhof in Stabroek. Het zaakje doorgespoeld en nog even genoten van de zondagnamiddag. Bij thuiskomst had ik 109 km op het tellertje waarmee ik mijn vakantie op de best denkbare wijze had ingezet!

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!


    05-07-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    30-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Baisy-Thy op 23-06-2013

    Toertocht (12-25-40-50-65 km) van Le Petit Godefroid te Baisy-Thy op zondag 23-06-2013.

     

    Na enkele vermoeiende werkweken met meerdere te halen deadlines, waardoor de bike tijdens het weekend noodgedwongen een aantal keren op stal bleef, op deze zondag met mijn vermoeide leden dan toch vroeg op om eindelijk nog eens te kunnen gaan rijden.  Het weer nodigde niet uit om weg te gaan, net nu het tijdens de afgelopen week zo mooi en warm was geweest en ik er niet van had kunnen genieten!  Mijn keuze was gevallen op de toertocht van de Gemeenteschool Le Petit Godefroid te Baisy-Thy, deelgemeente van het Waals-Brabantse Genappe (Genepiën), en dit voor de tweede keer op rij.  Op de heenweg was het even voor Genappe vertragen langsheen de grote baan.  Daar liepen mensen rond met klederdracht zoals in de tijd van Napoleon.  Die werd hier op 18 juni 1815 definitief verslagen en dat werd hier vermoedelijk herdacht.  De kramen met hamburgers en hotdogs zullen er in die tijd niet gestaan hebben.  Bij het naar huis rijden kreeg ik op die plek aan mijn linkerzijde de heuvel met de Leeuw van Waterloo te zien, ik reed er zelfs rakelings langs, ook al was mij dat ’s ochtends bij het toekomen niet opgevallen!  Het was niet eenvoudig van een parkeerplekje te vinden in de omgeving van de lagere school.  Aan de start nog even gesproken met twee Vlamingen die ook naar daar waren afgezakt en waarvan één met een Turner reed, net zoals ik.  Het aanbod betrof een kidstoer van 12 km en verder ritten van 25-40-50-65 km.  Bij de inschrijving trof ik een stuurplaatje met het nummer 327 en omstreeks 9.45 u was ik op weg.

     

    Het ging het dorp uit via enkele veldwegen om na 1,75 km een splitsing te treffen waar de kidstoer apart ging van de rest.  Een Waalse vader reed er met zijn zoontje linksaf.  De eerste 5 km van de tocht bestonden uit veldwegen, zachtjes op en af en een overwoekerd kasseibaantje.  Het werd afgesloten met een strook vol grote en moeilijk te omzeilen plassen.  Ik kreeg gedurende dat eerste stukje nog een tien tot vijftien andere bikers te zien.  Een mooie, maar korte holle weg voerde me naar de splitsing tussen de 25-40 km en 50-60 km aan de rand van Sart-Dames-Avelines op 7 km na het vertrek.  Daar was ook een jogging en een wandeltocht aan de gang.  Samen met twee anderen sloeg ik de richting van de langste routes in.  Een veldweg voerde me al snel naar een knap bos waarin gekozen was voor een singletrack en enkele bredere paden.  Ik kon er de dennenbomen ruiken!  Ook hier redelijk wat slijk en plassen na het onweer dat vorige vrijdagochtend het hele land trof met bakken water.  Op één zo’n vettig paadje schoof ik een biker voorbij die langs de kant stond met pech, zijn fiets ondersteboven gezet.  Even verder werd ik ingehaald door twee mannen van MTB Overijse.

     

    Eens het vettige paadje voorbij kreeg ik aan de linkerkant de achterzijde van mooie grote huizen te zien, waarvan de tuinen op een helling lagen naar het bos toe waardoor ik reed.  In sommige tuinen lagen grote vijvers.  Op omzeggens 10 km bereikte ik even de bewoonde wereld van Genappe in de Rue Ry d’Hez, dat is de naam van het plaatselijke riviertje.  Er volgde nog een knap, maar nat, stuk bos tot aan de Rue Fosty, de naam van een lokaal gehuchtje.  Op een breed donker bospad stonden daar twee bikers te wachten, vermoedelijk op de pechvogel die ik daarnet gezien had.  Later zou het drietal mij inderdaad weer inhalen.  Het ging voor mij een lange dag worden, want om 10.45 u, dus een uur na mijn vertrek, had ik nog maar 11 km achter de wielen!  Het ging een beekje over via een smal betonnen brugje vlak naast een muur om vanaf de straat een mooi stuk bos te bereiken waarin het te volgen smalle paadje langsheen een riviertje liep.  Een knap stukje waar ik even aan de kant ben gegaan om drie tegenliggers te laten passeren.

     

    Via twee draaipoortjes ging het een weide over om een volgend stuk bos te bereiken.  Daar was het even klimmen en kort technisch naar beneden over een dropke in een bocht.  Ik kon me de plek van vorig jaar herinneren omdat daar toen een biker van zijn fiets wipte omdat hij onderuit dreigde te gaan!  Net op die plaats kwam het drietal van daarnet, waaronder de pechvogel, voorbij.  Na dit knappe stuk bos volgde een wel erg vettig en modderig geworden paadje tussen lage struiken waarvan de takken doorhingen omwille van het nat.  Omdat ik geen zin had van me te pletter te trappen, heb ik daar maar even gewandeld.  Ik kwam er ei zo na in botsing met twee tegenliggers die het wel al rijdend probeerden.  Ik had ze niet zien aankomen!  Ik kwam uit op de terreinen van wat volgens mij een boomkwekerij is, ook al zijn de bomen er al redelijk groot opgeschoten.  Het deed me vermoeden dat we in de omgeving van Villers-La-Ville reden.  Het slijkdabben werd beloond met de doortocht van een prachtig bos.  13 km.  Daar kreeg ik enkele zware beklimmingen voor de wielen en nog een eenzame biker te zien.  Via een steile afdaling over rotsjes en stenen bereikte ik de bocht in de grote baan ter hoogte van Villers-La-Ville, op de grens van Villers met Baisy-Thy en Court-Saint-Etienne.  Mijn vermoeden bleek dus te kloppen.  Zoals altijd stonden daar weer veel motorrijders samengetroept.  Helaas kregen we van de abdijruïnes niets te zien, wat jammer is voor de bikers die hier voor het eerst rijden of de streek niet “kennen”.  14,5 km.

     

    Want het ging meteen linksaf naast de grote baan richting Tangissart (Court-Saint-Etienne en vertrekplaats van een mooie jaarlijkse tocht).  Even voorbij het eenzame grote huis aan de linkerkant van de baan, waar ik onlangs nog naar boven gestuurd werd tijdens de tocht vanuit Mont-Saint-Guibert, ook de moeite van het rijden waard, ging het rechtsaf van de grote baan weg.  Even gestopt op het bruggetje over La Thyle waar twee vissers in de weer waren en een tegenliggende biker ook even halt hield.  Een brugje onder de spoorweg door.  Die loopt er naast het riviertje.  Vanaf de brug ging het klimmend een bos in.  Ik was al zodanig murw dat het voor een deel te voet was, ook al was het er niet bepaald steil.  Ik liep er in het spoor van een wandelaar en er stonden daar effectief bordjes van een uitgezette wandeltocht.  Eens weer op de fiets stak me nog een biker voorbij en reed ik een tweede wandelaar voorbij.  Ik kon er genieten van een knap bos en gelukkig ook van een lange afdaling.  Deze werd al snel opgevolgd door een redelijk zware klim die ik in twee stukken overwonnen heb.  Ik stak er zelfs een jongere biker in groene trui voorbij die al twee keren gestopt was en aan zijn gezicht te zien helemaal pompaf!  Hij zal een beginneling geweest zijn, want koos na de stop voor de toer van 25 km.

     

    Eens boven arriveerde ik weer op het terrein van de volgens mij boomkwekerij en na de afslag rechtsaf trof ik er de eerste bevoorrading op 18 km van de start om 11.30 u.  Ik kon er de hand leggen op het laatste partje appelsien en terwijl ik van zelfgebakken muffins met bosbessen proefde, kwamen er nog zeven andere bikers toe.  De zaak werd er door één medewerker gerund en die mens had geen tent om in geval van regen onder te schuilen.  De stopplaats stond opgesteld in een pad dat uitkwam in de Rue d’Heuval op het grondgebied van  La Roche, deelgemeente van Court-Saint-Etienne en gelegen tegenover Tangissart aan de andere kant van de spoorweg.  Als ik het me goed herinner ging het vorig jaar de veldweg op tegenover de stopplaats, deze keer was het voor de langste routes rechtsaf zacht klimmend de Rue d’Heuval in om uit te komen op een bredere rustige betonbaan op een hoogvlakte.  Linksaf bereikte ik een bekende plek in deze streek, meer bepaald de plaats waar een enorm hoge zendmast staat naast een witte gesloten hoeve.  Langsheen die hoeve ging het linksaf weer naar de bossen toe.

     

    Daar ging het even lekker snel naar beneden over een bospad en via een paadje op de rand tussen bos en velden ging het tot aan de rand van een woonwijk (Rue des Couteliers, Court-Saint-Etienne), de zendmast achter me.  23 km.  Daar ging het de velden in waar het koolzaad intussen zijn gele pracht verloren had wegens uitgebloeid.  Ik vermoed dat we in de omgeving van La Chapelle-du-try-au-chêne te Bousval reden, maar ik kon het kapelletje, waarvan de lengte van de naam omgekeerd evenredig is met de grootte van het gebouw, niet zien staan.  Na een bocht in een veldweg reed ik voorbij het bizarre huis “La maison du Pâturage” waar me een biker voorbij reed.  Er volgde een veldweg op een open vlakte waar ik letterlijk af te rekenen kreeg met veel tegenwind.  Uit de andere richting kwam een traag rijdende gehelmde biker met loslopende hond die een vrouw te paard vergezelde.  Even later reed ik rakelings langs een autoweg, geen echte snelweg, aan een bord dat een afrit naar Court-Saint-Etienne en Mont-Saint-Guibert aankondigde.  Vorig jaar stuurde de GPS me via die baan huiswaarts, deze keer heb ik rechtsomkeer gemaakt en ben ik via dezelfde weg naar de snelweg gereden.  Er stond ook een pijl naar de Ferme de Beaurieux, nog een gehucht van Court-Saint-Etienne.  Er reed me nog een jonge biker voorbij.  Die heb ik nog teruggezien aan de tweede stop, vermoed ik.  De mannen aan die stop lieten daar een deel bevoorrading voor achter, ik weet niet waarom, misschien nog vrienden op komst.  Ik heb de kerel na de stop in ieder geval niet meer gezien.  In de mooie holle weg die volgde kreeg ik nog eens even gezelschap.  Er volgden een klim, een veldpad, een straat en een grasspoor dat overging in een knappe holle weg tot aan een aantal oude statige huizen in Court-Saint-Etienne.  Die stonden in de bocht van een drukkere baan waar een vader en dochter driftig flessen in een glasbak keilden.  Het ging kort even langs die grote baan, de Rue du Tienne, en ter hoogte van een garagehouder het riviertje de L’Orne over, weer in een bocht.

     

    Ik diende de grote baan te kruisen waarna een knappe holle wegel me naar een uitgedund bos voerde.  29,5 km.  In een bocht keek ik even om en zag nog iemand met een opvallend rode helm naar boven komen geklommen.  Ik bereikte de spoorweg in Court-Saint-Etienne, waar het even langs ging tot aan een brug voor voetgangers en fietsers over het spoor.  Zigzaggend op en af de brug om rechtsaf over een zandbultje gestuurd te worden om een grote open kale vlakte te bereiken waar duidelijk een motorentreffen aan de gang was.  Het zag daar zwart van de moto’s!  Vorig jaar had hier een circus zijn tenten opgesteld.  Met twee bikers, waaronder de roodgehelmde, in mijn zog diende ik de kale plek te kruisen, dwars door het hier en daar hoog opgeschoten gras.  Samen met die twee eventjes doorheen het centrum van Court-Saint-Etienne.  Ik zou ze nog aan de tweede stop te zien krijgen en zij waren meteen de laatste bikers die ik vandaag op mijn pad ontmoette.  We werden het straatje Avenue Paul Henricot naar boven in gestuurd op 32 km na de start.  Er volgde een klim doorheen een donker woest bos over een relatief breed pad en hijgend bereikte ik boven aan de rand van een open vlakte de tweede stop op 33 km om 13.00 u.  Zoals gezegd waren er nog drie andere bikers ter plekke.  Het aanbod was hier minder aangesproken dan op de eerste stop, want er lagen nog partjes appelsien en banaan en weer de muffins met bosbessen.  Een stel vriendelijke vrolijke kerels was al met de opruim begonnen.  Vorig jaar hadden zich hier twee mensen in de kofferbak van een bestelwagentje gezet om uit de regen te zitten!  Toen was het nog slechter weer dan vandaag!  Want met het weer heeft De Kleine Godfried blijkbaar geen geluk!

     

    Na de stop ging het over een smal grasspoor tussen een rij struiken en de afsluiting van een weide.  Het paadje lag er bezaaid met redelijk grote stenen en klom gedurende ruim een kilometer lichtjes doorheen een mooie omgeving.  Eens boven bereikte ik een in het groen gelegen statige villawijk in Genappe en een straat die luisterde naar de ronkende naam Drève du Château de la Motte.  Heb dat op je adreskaartje staan!  Het klinkt wel chiquer dan Mottenkasteeldreef!  Een redelijk lange afdaling over een oude semiholle kasseiweg met gehavende ondergrond en verzakte kasseien bracht me naar het grondgebied van Bousval (Genappe).  36 km.  Een smal asfaltbaantje voerde me doorheen een groene omgeving met hier en daar verscholen liggende buitenhuizen en de vorig jaar uitgefreesde stukken kapotte asfalt waren intussen vervangen.  Op 38 km trof ik een splitsing tussen de 40 km en de 50-65 km aan de Chemin de l’Alfer.  Ondanks het late uur toch geopteerd voor de 50 km, ik had tijd genoeg vandaag en nog geen zin om al naar huis te gaan.  Een hamburger of braadworst kon ik daarmee definitief op mijn buik schrijven (écrire sur le ventre?), maar dat komt enkel die buik ten goede.  Voor mij ging het aldus rechtsaf over een smal paadje, waar ik eerst even afgestapt ben aan een plots hoogteverschil met dikke wortels, en dat zich nadien langsheen een diepte over enkele wortels doorheen een bos slingerde.  Ik herinnerde me deze plek van de toertocht vanuit Mont-Saint-Guibert (9 mei) toen ik achter een reeds murwe biker reed!  Eens boven ging het toen linksaf een hol graspad in tot een kruispunt van veldwegen dat “Les quatre chênes” heet.  Het gras was intussen nog hoger opgeschoten dan toen, het pad was nauwelijks nog te zien.  Nu ging het rechtdoor een stuk bos in, gevolgd door een paadje langs struiken en bramen dat deel uitmaakt van het “wandelpad Bousval”.  Die bramen zijn wel niet gezond voor uw fietskleding.

     

    Er volgde een zeer smalle knappe holle weg, eerst zacht klimmend, maar naar het einde toe zwaar naar boven kruipend tot op een winderige hoogvlakte met knappe vergezichten.  39 km en 13.45 u.  Er volgden veldwegen en assenwegen en ik diende een baantje te kruisen ter hoogte van een elektrische installatie.  Aan de andere kant reed ik voorbij een installatie voor drinkwatervoorziening.  Het ging een servitudenpaadje in, zijnde een smal grasspoor, dat me langsheen een aantal villa’s voerde, doorheen een stukje bos, en weer voorbij nog grotere villa’s.  Op 42,50 km van de start bereikte ik omstreeks 14.00 u de splitsing tussen de routes van 50 km en 65 km ter hoogte van een grote vijver aan de Rue du Chêne au Corbeau in Couture-Saint-Germain, een deelgemeente van Lasne.  De rijders van de langste toer werden rechtsaf de hoogte in gestuurd over een knap steil bospad dat aan mij niet besteed zou geweest zijn.  De 50 km blijven volgen.  Even van het parcours afgeweken en de Rue de la Croix Rolland in gereden, een steil kasseiwegeltje, om eens te gaan kijken wat er voorbij de bocht te zien was.  Niets dan bomen en de afsluiting van één of ander groot privaat domein van rijke mensen!  Op mijn stappen teruggekeerd en het parcours weer opgezocht.  Het ging de drukkere Rue de l’Abbaye over waarna ik het beekje Ru Milhoux overstak via een bruggetje.

     

    Via enkele straten van Maransart (Lasne) en veldwegen bereikte ik het natuurgebied van Maransart.  Sedert 2003 staat de Koning Boudewijnstichting in voor het onderhoud van dit patrimonium in de geest van de oprichter van het Fonds André Ganshof Van Der Meersch. Daarbij wordt vooral aandacht besteed aan de vierdubbele bestemming als landbouw-, bos-, wandel- en jachtgebied.  De paden waren voorzien van palen met naambordjes en er stonden paaltjes met uitgestippelde wandelingen.  Het ging rechtsaf en de tocht voerde me doorheen een mooi landschap met vergezichten.  Ter hoogte van Waterloo Golf, na het passeren van het gebouw van een privéclub, allicht voor rijke Brusselaars, kreeg ik een fikse regenbui over me uitgestort.  Gelukkig was ik enigszins beschermd door de takken van de bomen die over het asfaltbaantje hingen.  Ook vorig jaar reed ik hier in de gietende regen over dit stevig klimmend asfaltbaantje!  Het tellertje toonde 47 km en ik begon zo stilaan naar het einde te verlangen!

     

    Eens boven op het asfaltbaantje ben ik dan nog verkeerd rechtsaf gegaan. Daar hing een pijltje hoog boven aan een betonnen paal te wapperen in de wind. Ik ben de kiezelweg naar een eenzaam huis op gegaan en kwam op een pad waar metershoog gras stond om uit te komen voor de snelweg. Teruggekeerd om vast te stellen dat ik een smal weidepaadje, een grasspoor, had moeten nemen. Daarna moest je over een stuk weide tussen een rood draaipoortje en een tweede verroest poortje. Rechts zag je de golfterreinen in de diepte liggen. Ik heb daar wel oog in oog gestaan met een vos die een dood konijn in zijn muil had hangen en mij niet had zien naderen! Die croste nogal weg toen hij mij in de gaten kreeg.  52 km om 15.10 u.  Het paadje doorheen het grasveld werd gevolgd door een smalle track die er vrij beslijkt bij lag!  De bui van daarnet had er dan nog een schepje bovenop gedaan!  Ik arriveerde opnieuw in de bewoonde wereld, diende een straat over te steken en een betonbaantje in te slaan dat verderop overging in een veldweg.  Daar was het weer stevig klimmen geblazen.  Ik kwam uit op een pad naast de snelweg, vermoedelijk hetzelfde, maar op een andere plek, dat ik daarstraks op mijn weg getroffen had nadat ik verkeerd rechtsaf was gegaan.  Het ging een stukje naast de snelweg, via een brug er onder door en aan de andere kant weer even erlangs.  Een grasspoor bracht me in een afdaling tot aan het kerkhof van Genappe.  Vlak bij de ingang stond een oud metalen kruis op een graf van een in 1914 overledene!  Die mens ligt daar dus al bijna honderd jaar onder de grond en de eerste wereldoorlog bleef hem bespaard!

     

    Een lange zachte, maar vermoeiende klim over een gehavend kasseibaantje en een landelijk betonbaantje voerden me weer tot in Baisy-Thy.  Na 60 km, dus merkelijk meer dan aangekondigd, en pas om 16.00 u, uitzonderlijk laat!  Zo laat ben ik nog niet vaak gearriveerd!  De lange werkdagen met veel te weinig slaap van de afgelopen maand hebben duidelijk hun tol geëist!  En dan mag ik nog van geluk spreken dat in deze tocht toch redelijk wat asfalt en makkelijk te berijden veldwegen voorkwamen!  Want de tochten vanuit het naburige Tangissart en Mont-Saint-Guibert zijn van een zwaarder kaliber!  Ik heb me toch goed geamuseerd en was blij dat ik nog eens met de fiets kon buiten komen.  Aan het schooltje was niemand meer te bespeuren, ik zag nog een medewerker een tuinslang van de bikewash wegdragen en daar stond een andere vrijwilliger zijn bestelwagen schoon te spuiten.  Mijn ietwat ongelukkig in de drukkere straat geparkeerde wagen even op de oprit naar een bedrijf gezet om daar rustig alles weer te kunnen inpakken en opladen.  Ik werd er nog aangesproken door een oudere mentaal gehandicapte man, maar hij sprak moeilijk verstaanbaar en dan nog in het Frans uiteraard!  Toen ik hem vroeg of hij in de omgeving woonde, wees hij naar de straat tegenover.  Ik ben daarna eens in die smalle straat naar de velden toe gaan kijken en daar stond een kast van een huis!  Er zal dus wel goed voor die kerel gezorgd worden!  Hij liep er trouwens netjes gekleed bij!  Na een lange rit huiswaarts, een dikke 90 km, nog tot laat werk gehad met het proper maken en opruimen van m’n spullen.  Nog één week hard werken en dan heb ik vakantie!  En omdat ik effectief nog heel wat werk had is dit verhaaltje ook met behoorlijk wat uitstel geplaatst!

    Het verslag van deze toertocht vind je ook op mtb-you.be en op mountainbike.be!







    30-06-2013 om 00:00 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    29-06-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Toertocht te Schaffen op 09-06-2013

    Toertocht (25-30-40-60 km) van MTB Kelberg te Schaffen-Diest op zondag 09-06-2013.

     

    Het was een beetje sneu van ’s ochtends vast te stellen dat het eerder bewolkt was met weinig zon, terwijl het daags voordien zo’n prachtig zomers weer was geweest.  Ik had weer veel tijd nodig om wakker te worden zodat ik thuis veel later dan voorzien vertrok.  Ik kreeg een plekje toegewezen in een parkeerweide op enige afstand van de inschrijving.  Aan die inschrijving kwam ik Marcel tegen.  Het was sinds het pinksterweekend, georganiseerd door een gemeenschappelijke bekende, dus veertien dagen geleden dat ik nog een bike onder m’n billen gevoeld had!  Omdat het werk om den brode nu eenmaal moet voorgaan en een ontsteking in de knie weer de kop dreigde op te steken.  Teruggedrongen met de pillen die ik nog over had van de vorige keer!  Buiten stond een vrouwelijke Bierbiker klaar voor het vertrek.  De zoon was er niet bij!  Hij zal aan het blokken geweest zijn voor de examens!  Me ingeschreven voor de toer van 60 km en om 9.45 u kon ik van start gaan.  Het was fris zo in de ochtend, maar de beslissing om met korte mouwen te vertrekken bleek de juiste, want het was al snel puffen geblazen van de inspanning.

     

    Tijd om figuurlijk warm te lopen kregen we van MTB Kelberg namelijk niet, het was direct volle bak en letterlijk zweten.  Want reeds na 500 meter doken we het bos in en kregen we al direct enkele serieuze kuitenbijters op een knappe singletrack voor de wielen!  Na 2,5 km arriveerde ik aan het bekende bordje aan de voet van het Steenkot, zijnde de beboste resten van een voormalige ijzerzandsteengroeve in Kelbergen (Vleugt).  Daar kregen we de keuze tussen “moeilijk” doorheen een diepe put, of “gemakkelijk” erlangs.  Tot 3,5 km volgden enkele ferme bulten op en af over de singletrack doorheen het bos van het Steenkot.  Daarna ging het even over de terreinen van de uitgestrekte Schaffense boomkwekerij om weer de bossen in te duiken.  Ondanks mijn late uur van vertrek kwamen er nog veel bikers voorbijgestoken.  Tot 6 km konden we genieten van bospaden.  Enkele rustige asfaltwegen en brede landelijke kiezelpaden brachten me tot aan een grote baan waarnaast een beek liep.  Hier passeerde de tocht vorig jaar ook en was ik bij het naar de start rijden gestopt om bikers te laten oversteken.  Door een hoge boordsteen is het er immers moeilijk om het fietspad aan de linkerzijde op te raken.  Het ging dan eventjes langsheen deze baan tot op de grens met Engsbergen (Tessenderlo).  Op 9 km ging het doorheen een knap bos aan de Steenovenstraat dat we in doken vanaf een gerestaureerd eenzaam huis en een kapelletje.

     

    Van daar ging het naar de bossen van het natuurgebied Dassenaarde, een kruising tussen een bos en een park.  Doorheen dit gebied loopt een weg, gedeeltelijk asfalt en gedeeltelijk kiezelpad, die Asdonkstraat heet (Tessenderlo).  Het was daar redelijk druk met mensen te paard, een grote groep wielertoeristen op het geasfalteerde deel, joggers en wandelaars.  Ik trof er in het onverharde deel van de Asdonkstraat een splitsing tussen de routes van 25-30 km en van 40-60 km op 11 km van de start.  Ik herinnerde me nog van eerdere passages dat hier vele bordjes verwijzen naar het “Bolhuis”.  Dat is een natuurboerderij in de oudste boerderij van Molenstede bij Diest.  Wat me doet vermoeden dat de Asdonkstraat zowel op het grondgebied van Molenstede (Diest) als van Engsbergen (Tessenderlo) ligt.  Vanaf de Asdonkstraat ging het rechtsaf en smal zanderig heidepaadje op.  Van 12,5 tot 13 km volgde een knappe singletrack doorheen een bos, weliswaar recht op recht.  Dan ging het heel eventjes langsheen een drukke baan om de Eikelenberg (Molenstede?) in te slaan.  Een jonge vrouw stak me voorbij toen ik even halt hield en even later nog een kerel in een zwart pak met gele opschriften.  Het aantal medebikers was intussen fel verminderd.

     

    Het ging dan over een graspaadje tussen paardenweiden en doorheen een stuk bos om weer in de Asdonkstraat te arriveren aan de plek waar daarnet de lus begonnen was.  Dit op 15 km na de start omstreeks 10.45 u.  Even voorbij het witte Bolhuiskapelletje, waar supporters de joggers aanmoedigden, ging het rechtsaf een veldpaadje in om dwars doorheen de bevoorradingspost van de joggers te moeten rijden.  Na een stukje door het bos bereikte ik het einde van de Asdonkstraat en reed ik over een smal wegeltje op de rand tussen bos en velden.  Daar hingen pijltjes voor de joggers en even verder trof ik de splitsing 25-30-40 km en 60 km ter hoogte van de voetbalvelden van KFC Diest.  Twee bikers sloegen de eerstgenoemde richting in, terwijl ik even stond te twijfelen om voor de 40 dan wel voor de 60 km te gaan.  Ik voelde me nog niet uitgesproken vermoeid en tijd had ik genoeg, dus gekozen voor het onderste uit de kan.  20 km om 11.00 u.  Er volgden bredere assenwegen die me tot op het schilderachtige dorpsplein van Molenstede voerden waar tegenover de kerk het cafeetje “Cheers” ligt.  Aan de kerk hing een affiche waarop ene zekere Felix gelukwensen kreeg voor zijn 76 ste keer te voet naar Scherpenheuvel met de parochie Sint-Jozef Molenstede op 18 mei 2013.  Het ging de Blaasberg op, een assenweg waarlangs in de hoogte villa’s staan van rijke mensen.

     

    Mijn vermoeden werd bevestigd en spoedig werden we via het Crauwelsbos naar het Grasbos gestuurd, straten die deel uitmaken van een peperdure villawijk waar de huizen op de flanken van de heuvel zijn gebouwd.  Een plek die me intrigeert, omdat ik er zo goed als zeker van ben dat mijn oom hier ooit een stuk grond kocht op het steilste stuk van de helling en dat ik hier als kind toen gestaan heb!  Er staat nog steeds geen huis op.  Een oom waar ik als kind enig ontzag voor had, vermits hij werkte in het verre Zuid-Afrika en gehuwd was met een telg van een geslacht uit Vorst-Kempen.  Mijn tante had zussen die reeds gehuwd waren voor haar geboorte waardoor zij de tante was van mensen die ouder waren dan zij!  Hij zal wel goed geboerd hebben met zijn werk in het buitenland!  Net zoals de profrenner Sergej Ivanov die hier in het Grasbos woont en er de oorzaak van is dat deze straat zo graag bestegen wordt door wielertoeristen!  Tijdens de vorige editie van deze toertocht had ik hier een déjà-vue-gevoel uit mijn kindertijd!  Hoe mijn vader naar beneden liep over het afhellend stuk grond en zich probeerde tegen te houden aan een boomstam die afknapte!  Nooit gedacht dat ik die plek bij toeval nog zou terugzien!  En zeker niet al fietsend!  Ook nu reden er wielertoeristen puffend naar boven.  Voor mij ging het naar beneden om vanaf een langs weerskanten door struiken overwoekerd asfaltbaantje zonder bestemming en evenwijdig met de spoorweg aan de voet van de heuvel een smalle track te bereiken.  Met zicht op de dure huizen tegen de bergflank.  Eindelijk stak me nog eens een biker voorbij.

     

    De track boog van het spoor weg de hoogte en het bos in om vergast te worden op een vrij zware klim in een pracht van een holle weg die enkel boven aan de top geasfalteerd is en luistert naar de naam Hellestraat.  Daar waar de Hellestraat uitkomt op een asfaltbaan begint ook het Grasbos.  23,75 km om 11.30 u, slechts traag gevorderd tijdens de overtocht van deze riante heuvel!  Asfaltbaantjes brachten me op 26 km tot aan een stuk bos om er een zachte klim te treffen tot aan de bevoorrading op 26,5 km van de start en voor een witte villa onder de bomen.  Alles was er nog voorhanden: versneden bananen, wafels, twee soorten cake, in dikke hompen gesneden, en peperkoek.  Aan het relaas van de bekenden die ik na afloop trof te horen moet er op een bepaald ogenblik wel schaarste geweest zijn, waarna nieuwe voorraad werd aangevoerd.  Zij kwamen op het verkeerde moment en hadden dus pech!  Ondanks het al gevorderde uur, omzeggens op de middag, kwamen er nog steeds bikers toe.  In de loop van de voormiddag moet het op een bepaald ogenblik aanschuiven geweest zijn, te zien aan een door een biker geposte foto!

     

    Na de stop was het klimmen over een smal grasspoor dat deel uitmaakt van het Vliegveldwandelpad.  Ik arriveerde in de Merelstraat en zag tussen de bomen het vliegveld voor me liggen.  Een militair vliegveld dat tijdens het weekend ook gebruikt wordt voor zweefvliegen (Diest Aero Club), parachutespringen en modelvliegen.  Een drukke plek blijkbaar!  Tijdens de après zou ik nog een lading parachutisten gedropt zien worden.  Assenwegen voerden me vanaf 27 km doorheen een bos om er na 28 km een splitsing te treffen waar de 25 km zich weer losmaakte van de rest.  Ik arriveerde in een verstedelijkte omgeving en reed voorbij het station van Diest (29 km) en doorheen het stadspark.  Om zo de paadjes op en af naast de oude stadswallen te bereiken.  Er loopt hier ook een vaste route.  Hier en daar eens gaan kijken in de oude gangen die erg in verval zijn en schreeuwen om restauratie.  Achter de resten van de omwalling lopen de Demer en de spoorweg, omzoomd door een groen lint van bomen.  De moeite om eens te gaan kijken.  Tot 30 km konden we er genieten van de smalle paadjes met enkele verraderlijke korte steile afdalingen over wortels.

     

    Even halt gehouden op de Teerlingbrug over de spoorweg alwaar ik in de rug werd aangevallen door Bruce Wayne die zo achter mijn geheim is gekomen!  De snoodaard!  Wij hadden elkaar verwacht omdat wij elkaar al wel eens meer in deze streek op onze weg ontmoeten.  Deze streek valt waarschijnlijk nog binnen een acceptabele actieradius rond zijn woonplaats Gotham City.  Zijn kompaan, Mr. C, was er niet bij, daarom deed hij het rustig aan!  Maar zijn “rustig” zorgde er al na vijf kilometer voor dat mijn tong over mijn Nobby Nic schuurde.  Daarom zijn onze ontmoetingen altijd kort van duur.  Maar we weten in ieder geval dat we nog altijd alive zijn en biking!  Of hoe mensen elkaar toch een warm hart kunnen toedragen, ook al kennen ze elkaar verder van haar noch pluim!  Alzo reed ik tot 35 km in het zog van het alter-ego van Batman over veldpaden en asfaltbaantjes tot we de bossen in de vallei van de Zwarte Beek bereikten.  Na het doorkruisen van de bossen kwam ik op 36,5 km op een rustig asfaltbaantje, de Barenbergseweg, om vanaf een mooi huis de Molenstraat in te draaien.  Ik dook er een holle weg in die overspannen werd door een gemetseld bruggetje in een bosrijke omgeving.  Ik kreeg nog steeds geregeld het gezelschap van inhalende bikers, ook al was het intussen 12.30 u geworden.

     

    Op 38 km bereikte ik het Kelbergen Wandelpad dat we bereden vanaf een groot, knap, goed onderhouden oud huis, bijna een kasteeltje, aan de rand van de terreinen van de grote boomkwekerij in Schaffen.  Op een meer open terrein werd ik ingehaald door een snelle jongen in een pak van het team Lingier-Versluys die verderop op de sukkel geraakte met zijn pedalen en mij staande hield.  Of ik geen gereedschap bij had, een zeskantig sleuteltje!  En zo kwam mijn multitool nog eens van pas om iemand uit de nood te helpen.  Met zijn excuses dat hij mij gestoord had!  Dat was geen erg!  Ik ben al jaar en dag gestoord!  Dat wordt toch beweerd door kwatongen die mij beter menen te kennen!  Landelijke zandwegen in een open vlakte voerden mij tot aan een splitsing 25-30 km en 40-60 km op 40 km na de start om 12.50 u.  Even halt gehouden om twee mij bekende Bierbikers voorbij te zien vliegen, waaronder de niet te onderschatten Hilde!  En toch nog galant genoeg om tijdens het voorbij sjezen te vragen of alles in orde was!  De ontmoetingen met dit tweetal zijn nog meer blits dan deze met Bruce Wayne!  Hen kan ik geen vijf meter volgen!  Zij volgden de route van 25-30 km, maar ik ben er bijna zeker van dat zij al aan een tweede ronde bezig waren.

     

    Het parcours voerde mij even later dwars over het met kiezel bestrooide erf van een hoeve waar men tussen het woonhuis en het hondenhok door rijdt!  De hond zal zich schor geblaft hebben op deze zondag, vermits ik aan de tweede bevoorrading te horen kreeg dat er 1600 bikers gepasseerd zijn!  Dat beest moet heel wat decibels geproduceerd hebben!  Hij was tijdens de après zelfs nog even onderwerp van gesprek!  Het was geen Duitse scheper, maar een Mechelaar!  Het is even voorbij zijn hondenhok dat de vermoedelijke fout in de afpijling is geslopen waardoor de rijders op de route van 60 km bij aankomst maar aan 50 km kwamen!  Dat was de splitsing tussen de 40 km en de 60 km op een kruispunt van twee smalle weidesporen op 41 km na het vertrek.  Een halve kilometer verder verzorgden twee vrouwen en een man de tweede bevoorrading met hetzelfde ruime aanbod.  Daar even blijven babbelen.  Ik kon me namelijk de andere vertrekplaats van vorig jaar niet meer herinneren.  Bij opzoeken van het verhaaltje van toen moet dat vanaf het sportcentrum tegenover het Provinciaal Domein De Halve Maan geweest zijn, aan de rand van de stad en nabij het begijnhof.  De mensen waren blij met de opkomst van 1600 bikers na, omwille van de weersomstandigheden, twee mindere voorgaande edities.  Aan de plek van de bevoorrading te zien had ik deze tocht al eerder gereden.  Maar het is niet eenvoudig om één en ander uit elkaar te houden, omdat in de tocht van de United Bikers (Diest) en deze van Zelem-Cycling ook delen van dit parcours opgenomen zijn, ook al lijken geen twee tochten in deze streek op elkaar!

     

    Mooie veldwegen en bospaden brachten me op 44 km weer eventjes tot in de bewoonde wereld, gevolgd door nog bossen en velden tot aan de klim naar de Venusberg in Meldert (Lummen).  De streek van Meldert is een uitloper van het Hageland, waar holle wegen en heuvels het landschap domineren. Hier bepalen de Venusberg, Hertenrodeberg en Willekensberg tot zo’n 50m hoog het uitzicht. Het zijn zogenaamde ‘getuigenheuvels’ die zo’n 26 miljoen jaar geleden ontstonden. De kustlijn lag toen net ten zuiden van Halen en de heuvels die we vandaag zien, waren toen zandbanken. Vandaag bestaan de heuvels niet meer alleen uit zand, maar uit ‘ijzerzandsteen’: het zand is bij wijze van spreken “samengeroest”. IJzerzandsteen werd in deze streek trouwens gebruikt voor het bouwen van huizen en kerken.  De kerk van Zichem als voorbeeld.  Vanaf de Venusberg in de Vallei van de Zwarte Beek zie je geen bebouwing staan, enkel het groen van de bossen er omheen.

     

    Korte tijd later diende ik een drukke weg te kruisen die pal op die plek veranderde van Beringenbaan in Schaffen-Diest in Grote Baan in Meldert-Lummen!  Ik stond niet alleen op de grens van twee gemeenten, maar bovendien op deze van de provincies Vlaams-Brabant en Limburg.  En dan te bedenken dat de provincie Antwerpen niet ver af is.  Ik kwam onderweg trouwens een bordje tegen van de Drie Provinciënroute.  Mijn tellertje klokte 46,5 km af, de klok wees 13.30 u aan.  Een halve kilometer verder diende ik rechtsaf te gaan op een iets grotere baan zonder fietspad en zag ik mannen in de weer met het opladen van bikes!  Tot mijn verwondering zag ik de parkeerweide met daarop mijn eigen voertuig staan!  Zou ik me ergens vergist hebben?  We doken naast de wei een lager gelegen semi holle weg in om naar een speelbosje gevoerd te worden waar een traject was uitgezet met rood-witte linten over een plezant paadje dat zich door het bos draaide en keerde.  Het pad verwijderde zich opnieuw van de startplaats, dus ik verwachte het begin van de laatste lus.  Tot ik dan toch weer rechtsomkeer diende te maken om het bos weer uit te rijden en na het oversteken van de baan de plek van de start weer te bereiken.  Met op de kop 50,00 km op het tellertje.

     

    Marcel, Peter en hun prettig gestoord gezelschap van nog vier anderen, waaronder ene Guy die ik al eerder te zien had gekregen, waren nog ter plekke en wisten me te vertellen dat iedereen die voor de langste route had gekozen met een tien kilometer minder was gearriveerd.  Er was ergens een vergissing gemaakt bij het afpijlen of het plaatsen van de splitsingsborden.  Eigenlijk vond ik dat minder erg dan dat ik door een eigen missing tien kilometer minder waar voor mijn geld zou gekregen hebben.  En doordat ik hier en daar eens het parcours even had verlaten om te gaan kijken naar zaken die me konden interesseren, kwam ik toch nog op 50 km.  En zo kon ik nog wat uitblazen in het gezelschap van enkele mij bekende gelijkgezinden.  Ook Karel in het gezelschap van nog andere Bierbikers gespot.

     

    Ik verwonder mij nog steeds over het feit dat ik Koppigaard en Peter leerde kennen nadat ik hen eens in een verslagje vermeld had, dat ik later Offshore leerde kennen via enkele andere fervente nachtritrijders en dat drie genoemden elkaar ook bleken te kennen!  We zijn allemaal uit verschillende streken afkomstig!  En omdat Offshore elk jaar een bikeweekend organiseert voor een dertigtal mensen die hij via de mountainbike leerde kennen, liepen wij elkaar daar tegen het lijf!  En zo lagen wij veertien dagen geleden met Pinksteren samen op een kamer te stinken!  De rest van wat tijdens de après door reeds lichtjes aangeschoten mannen verteld geworden geweest is, werd als niet voor publicatie vatbaar bestempeld!  We hebben zelfs de Bierbikers kunnen overklassen en zijn als allerlaatsten huiswaarts vertrokken!  Er stond toen nog één tafeltje buiten!  Ik heb me goed weten te amuseren en ik was blij dat ik nog eens met de fiets kon buiten komen na twee weekends de bike op stal te hebben moeten laten, zodat de afpijlingsfout en de daardoor tien gemiste kilometers bij deze vergeven zijn.  Van de rest van de voorzieningen zoals bikewash en douches heb ik geen gebruik gemaakt, dat zal wel in orde geweest zijn.  Ik heb nog een geste gedaan en de achteloos weggeworpen flyers van de parkeerweide verzameld en ze thuis bij het oud papier gevoegd.  Kwestie van ook volgend jaar nog te kunnen rekenen op een parkeerplek!  Tevreden weer naar huis gebold.  Het was ook eens plezant van thuis nog weinig poetswerk te hebben.  Buiten wat stof was de fiets proper gebleven!  Gaan we dan toch nog zomer krijgen?

    Het verslag van deze toertocht is ook te lezen op mtb-you.be en op mountainbike.be!



    29-06-2013 om 18:50 geschreven door StrammerMax

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
    >> Reageer (0)


    Foto

    Foto





    Vrijdag 13-09-2013: nightride Kristus Koning Sint-Job-in-'t-Goor 25-45 km 16.30 - 19.30 u! Vrijdag 11-10-2013: nightride Mellowbikers Stayokay Bergen-op-Zoom 22-44 km 19.00 - 21.00 u voorinschrijving wenselijk (6 euro ipv. 7,50 euro) tombola om 23.30 u!
    Vrijdag 13-09-2013: nightride Kristus Koning Sint-Job-in-'t-Goor 25-45 km 16.30 - 19.30 u! Vrijdag 11-10-2013: nightride Mellowbikers Stayokay Bergen-op-Zoom 22-44 km 19.00 - 21.00 u voorinschrijving wenselijk (6 euro ipv. 7,50 euro) tombola om 23.30 u!

    Welkom

    StrammerMax's newsflashke

    Volgende toertochten


    Mijn keuze:

    16/03/2014 – Roosendaal

    16/03/2014 - Ravels-Eel

    16/03/2014 - Oud-Heverlee

    15/03/2014 – Bazel

    09/03/2014 – Hamont

    09/03/2014 - Essen-Nieuwmoer

    09/03/2014 – Bertem

    02/03/2014 – Kalmthout

    02/03/2014 - Sint-Gillis-Dendermonde

    01/03/2014 - Mol–Heidehuizen

    23/02/2014 - Essen-Wildert

    16/02/2014 – Lichtaart

    15/02/2014 – Overpelt

    09/02/2014 - Bergen-op-Zoom

    09/02/2014 – Wuustwezel

    08/02/2014 - Houthalen-Helchteren

    02/02/2014 – Dessel

    02/02/2014 - Koersel-Stal

    02/02/2014 – Hoogstraten

    02/02/2014 – Kalmthout

    01/02/2014 – Balen

    26/01/2014 – Ulicoten (Baarle Nassau)

    26/01/2014 – Hoogerheide

    25/01/2014 - Lommel-Kattenbos

    19/01/2014 - Hooge Mierde

    19/01/2014 – Hoogerheide

    18/01/2014 – Meeuwen

    12/01/2014 - Putte-Woensdrecht

    12/01/2014 – Goirle

    11/01/2014 – Overpelt

    05/01/2014 – Huijbergen


    check de kalenders:


    Kalenders MTB
  • mountainbike.be
  • mtb-you.be
  • mountainbike.nl
  • mtb-you.nl
  • mtbkalender Nederland
  • fietspromo
  • go cycling
  • Gileppe-Hautes-Fagnes
  • ATBCross.com



    TT Ulicoten (Baarle-Nassau) van WV Tourmalet op 22-01-2012
    Foto

    Winterkalenders
  • Winterkalender 2010-11 West-Brabant en Noorderkempen
  • Winterkalender 2011-12 West-Brabant en Noorderkempen
  • Winterkalender oktober-december 2011 (NL en B)
  • Winterkalender januari-maart 2012 (NL en B)
  • Winterkalender 2012-13 West-Brabant en Noorderkempen
  • Winterkalender 2013-14 West-Brabant en Noorderkempen

  • Kalenders marathons
  • marathons 2012

  • Vind uw weg naar de start...
  • routenet
  • routeplanner seniorennet
  • routeplanner fietsnet

  • Foto

    Evenementen
  • Low Countries Mountainbike Tour LCMT
  • Duchenne Heroes
  • Summerbike
  • Gorilha Challenge
  • Vaalserberg Challenge (NL)
  • Herdermarathon Maarkdedal
  • Kapellekenstocht Vichte
  • Hoebelbike Vlezenbeek
  • Wezelse Mountainbiketocht
  • Wolfsdonk Oep Wiele WOEW

    Foto

    Foto

    Foto


    De fietsbeurs voor de Belgische mountainbiker en wielerliefhebber

    Blankenbergse Strand- en Duinenrace 2012


    Evenementen
  • La Trace d'Hez Tangissart Court-Saint-Etienne (site)
  • La Trace d'Hez Tangissart Court-Saint-Etienne
  • Les Boucles de Lasne
  • Go Wild Festival Hotton
  • Drentse ATB-4-Daagse Hoogersmilde (NL)
  • 4 uren Brugbergrace te Humbeek
  • Regiotour
  • Memorial Davy Coenen 4 uren endurance Peltercrossers Overpelt 13-08-2011
  • WCUP Classic MTB Dworpse Bikers
  • VTT Chenappan Genappe

    Foto

    Foto

    Foto

    Evenementen
  • Waanzinnig weekend Herfelingen
  • Boerenbike en Wayenbergkermis KWB Droeshout-Opwijk
  • Mobibikes 4 uren Lokeren (2011)
  • Mobibikes 4 uren Lokeren (2012)
  • Hoebelbike Vlezenbeek
  • De Lebbeekse Fietshappening
  • Ter Dolen Fietshappening Helchteren
  • Roeselare fietst

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto


    Evenementen (2011 en 2012)
  • 7de Europese week van het wielertoerisme te Marche-en-Famenne 16 tot 23-07-11
  • Police Bike Marathon Ouren Burg-Reuland 21-08-2011
  • MTB-You en Guadal-Classic 23-10-2011 Harelbeke
  • Gavers Bike Fest 19/20/21-10-2012 Harelbeke

  • Klik hier voor meer info.



    Senegal Classic
    Bestel nu je mountainbike weekend vanaf 73 euro!
    Evenementen Mellowbikers (NL)
  • Mellowbikers Bergen-op-Zoom
  • Mellowbikers Facebookpagina
  • GPS-zomerrit Mellowbikers Bergen-op-Zoom (NL) 12-06-11
  • Nightride Mellowbikers Bergen-op-Zoom 14-10-2011
  • Nightride Mellowbikers Bergen-op-Zoom 12-10-2012
  • Ride 4 a child - Warchild 538 30-12-12
  • Nightride Mellowbikers Bergen-op-Zoom 11-10-2013

  • Foto

    Foto


     

    Teaser Nightride Mellowbikers
    from Waldo Jansen on Vimeo.


     

    Snertrit Mellowbikers 01-2012 from Waldo Jansen on Vimeo.



    Foto

    Zoek je iets op het web?
  • Honderden mountainbikelinks
  • Cycling-links
  • Catena Cycling (met routes en kaarten)

  • Foto

    Foto

    Foto


    Babbelhoekjes voor mountainbikers forum mountainbike.be
  • MTBikers noorden van Antwerpen (Stabroek)
  • MTBikers noorden van Antwerpen (Brasschaat)
  • MTBikers uit Opwijk
  • 4UM bikers Genk Midden-Limburg

  • Foto


    Nuttige links
  • mountainbike.be
  • forum mountainbike.be
  • mountainbike.nl
  • forum mountainbike.nl
  • mtb-you (B)
  • mtb-you (NL)
  • mtbiker.be
  • fietspromo
  • telenet mtb tours
  • Belgium Mountain Bikers (Franstalig forum)

    Foto

    Foto

    Nuttige links
  • De Papegaai Bike Team
  • BikeAholic
  • Wielernieuws
  • O2-bikers
  • Startpagina mountainbike
  • Cyclingnews
  • Cyclocross info
  • Sportsites / Mountainbike
  • Randonnées Cyclotouristes
  • Exqi Rocky Roads MTB

    Foto

    Foto

    Facebook
  • MTB-You.be facebookpagina
  • MTB-You.nl facebookpagina
  • Mellowbikers BoZ facebookpagina
  • Papegaai Bike Team facebookpagina
  • MTB Den Blaan Tip facebookpagina

  • Foto

    Nuttige links
  • Velonation
  • Pezcyclingnews
  • WorldXCMTB
  • ATB-Cross
  • Velonews
  • Wielernieuws
  • Velo 101
  • Cyclingfans
  • Funsporting
  • Provincie Antwerpen: regelgeving TT's

    Nuttige links Facebook
  • MTBWijzer
  • Wielerwijzer
  • Los Bastardos

  • Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto




    Foto

    Foto

    Mijn bikes

  • Giant
    total loss na aanrijding door auto
    Foto

    Minerva Starlite
    enkel het stuur en de shifters zijn nog origineel
    Foto

    Trek Fuel EX9
    gestolen in januari 2011
    Foto

    Turner Flux
    enkel het kader is nog origineel
    Foto

    Lapierre Zesty 514
    ter vervanging van de Trek Fuel
    Foto

    Foto

    Zal u droog kunnen biken? Zomerpak of regenfrak?
  • Buienradar noorden van Antwerpen
  • Buienradar België en Nederland
  • Buienradar België




  • Fietsonderhoud en mtb-technieken uitgelegd door Filip Meirhaeghe
  • Ketting repareren
  • Derailleur afstellen
  • Dalen met de mountainbike
  • Klimmen met de mountainbike
  • Bunny hop
  • Wheelie
  • Bunny hop
  • Door mul zand rijden
  • In waaiers rijden
  • En als je volleerd bent kan je dit eens proberen...

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Gezondheid
  • Voorkomen van verwondingen
  • Menu voor de renner
  • Cycling
  • Diversen (Baikbike)

  • Nachtritten
  • Nachtritten 2011

  • Foto

    Foto

    Foto

    Nachtritten 2012

    24/02 Bellefontaine
    25/02 Chimay
    25/02 Papignies
    09/03 Rekkem
    10/03 Kampenhout
    17/03 Bazel
    24/03 Esbeek (NL)
    30/03 Londerzeel
    07/04 Arlon
    13/04 Borchtlombeek
    13/04 Erneuville
    13/04 Houffalize
    13/04 Lichtervelde (tot 18 u)
    14/04 Rillaar
    20/04 Hotton (tijdrit)
    20/04 Seviscourt
    04/05 Behême-Leglise
    19/05 Marquise
    08/06 Escaudrain (FR59)
    15/06 Duisburg
    16/06 Ellezelles
    22/06 Kalken
    07/07 Cousolre (FR59)
    13/07 Herfelingen
    03/08 Vlezenbeek
    10/08 Sint-Martens-Voeren
    17/08 Arville
    31/08 Bléharies
    07/09 Bouillon
    07/09 Freylange
    07/09 Libin
    08/09 Rachecourt
    14/09 Gavere
    14/09 Gits
    14/09 Sint-Maria- Horebeke
    14/09 Hussigny-Godbrange (FR54)
    21/09 Hamoir
    22/09 Niederkorn (LUX)
    05/10 Tourpes
    12/10 Seneffe
    19/10 Dour
    27/10 Eerbeek (NL)
    31/10 Vierset-Barse-Modave
    09/11 Affligem
    16/11 Torhout
    22/12 Huissignies


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Andere disciplines: Trial, Cyclocross en Wielrennen, klik op de foto's!
  • Motor Weelde Touring
  • Wielerwijzer

  • Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn fietsverlichting voor nachtritten
  • lamp 2 functies
  • lamp 5 functies
  • batterijen
  • batterijlader
  • opbergdoosje 2 batterijen
  • opzetstuk helm
  • opzetstuk stuur
  • populair bij bikers
  • forum verlichting (B)
  • forum verlichting (NL)

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Nieuws Sporza
  • Kan Mbappé zijn grote gelijk (nog) halen tegen Barcelona? "De heenmatch is ongelooflijk tegengevallen"
  • LIVE (21 uur) - Axel Witsel trekt met Atletico naar oude liefde: "Dortmund zit in mijn hart"
  • FC Barcelona-Paris Saint-Germain
  • Manchester City is blij met fitte De Bruyne voor return tegen Real: "Met hem erbij is alles anders"
  • Eindelijk kassa na 2,5 jaar: Italiaan De Marchi (37) houdt stand na vroege vlucht in Ronde van de Alpen
  • Beerschot legt operationele leiding in handen van voormalige topman bij KVO Thorsten Theys
  • Mystics-brein Mike Thibault lokt met Nastja Claessens weer Belgisch talent naar VS: "Over een jaar evalueren"
  • 12 dagen na zijn akelige val mag Jonas Vingegaard het ziekenhuis verlaten
  • 12 dagen na zijn akelige val mag Jonas Vingegaard het ziekenhuis verlaten in Baskenland
  • Beloftevolle ploegmate van Kopecky moet stoppen: Anna Shackley kampt met hartprobleem

    Nieuws GVA
  • Burgemeester Hoogstraten leeft mee met gevangenispersoneel : “Hopelijk verliest niemand zijn job”
  • “Je moet veel later afdraaien om een bocht te maken”: beroepenrally laat jongeren proeven van een job bij Distrilog
  • Baby van vrouw die werd doodgestoken in Australisch shoppingcenter, is aan de beterhand
  • K-pop muziekfestival ‘Music Bank’ bijna volledig uitverkocht: wat maakt het fenomeen zo populair?
  • Historische havenkraan uit 1907 moet wijken voor Scheldebrug, maar een nieuwe bestemming is er nog niet
  • Locaties Buitenspeeldag in Borgerhout wijzigen door slechte weersomstandigheden
  • Gemeenten binnen Vervoerregio Antwerpen ondertekenen Routeplan 2030: “We vernieuwen onze geloftes”
  • Katelijnse Buitenspeeldag gaat voorlopig door: “De regen houdt ons niet tegen”
  • VIDEO. NBA-speler mist bewust zodat publiek gratis broodje kip krijgt: “Willen jullie kip? Ik regel het wel!”
  • Ook QPR en Schalke 04 melden zich voor Beerschot-aanvaller Thibaud Verlinden

    Nieuws Sportwereld
  • Dubbele pech voor Bayern-speler Kingsley Coman: blessure én einde aan iconisch reeks titels (door de ‘Kane-vloek’?)
  • UEFA bestempelt terugwedstrijd in PAOK als “hoogrisicowedstrijd”: Club belegt veiligheidsmeeting met PAOK om eventuele incidenten te vermijden
  • Fans Union zetten druk op politici: “Zonder een nieuw stadion is de toekomst van Union in gevaar”
  • VIDEO. Boban Marjanovic mist bewust vrijworp zodat publiek gratis broodje kip krijgt: “Willen jullie kip? Ik zorg ervoor!”
  • In de klassiekers is hij al wereldtop, maar Tom Pidcock droomt ook van eindzeges in de grote rondes: “Op het niveau komen van Vingegaard en Pogacar is realistisch”
  • SK Beveren ontslaat sportief directeur Tom Van den Abbeele
  • Werder Bremen schorst man van 60 miljoen na “onacceptabel” gedrag: “Hij heeft het team in de steek gelaten”
  • “Duimpje omhoog”: Tourwinnaar Jonas Vingegaard mag twaalf dagen na doodsmak eindelijk naar huis
  • WK-leider Thierry Neuville wil Rally van Kroatië voor overleden collega: “Je bent altijd bij ons”
  • Belgian Cat Julie Vanloo entertaint met liefde voor Samson & Gert en dé flater van haar leven: “Plots zie ik een cartoon met een giraf”

    Nieuws uit uw provincie
  • Antwerpen
  • Limburg
  • West-Vlaanderen

  • Foto

    Foto

    Foto

    Zoeken met Google




    Agenda

    Belangrijke data in mijn agenda!



    Hoofdpunten blog avdl
  • Vlot een schermafbeelding maken met Greenshot
  • 2020!
  • Twitter en poll
  • Windows 8: alarm
  • Terug

    Hoofdpunten blog johnnyenchristiane
  • Nieuwe blog: Wandelgroetjes uit Borgloon 2.
  • LES SPITANTS DE NAMUR. / 43E MARCHE DE LA CITADELLE. / NAMUR. 09/01/2022
  • PLEZIERWANDELINGEN OSTBELGIEN. / DE VENEN VAN SOURBRODT. / SOURBRODT. 08/01/2022.
  • DRIEKONINGENTOCHT. / DE RAKKERS. / HEUSDEN ZOLDER./06/01/2022.
  • 30E MARCHE DE L’EPIPHANIE. / LES ROTEUS DI HOUSSAIE. / BEYNE-HEUSAY. 05/01/2022

    Hoofdpunten blog brecht
  • Einde blog
  • Guldensporenviering met herdenking van Dr HUGO HEUS
  • Open monumentendag 2012
  • Open monumentendag 2012
  • Infoavonden samenaankoop groene energie

    Hoofdpunten blog blogtips
  • Inhoud - Hoofdpunten van blog
  • Een VTM video afspelen op de blog
  • Een video van Youtube zonder of met automatische start op de blog laten afspelen
    .
  • Rekentool voor het omrekenen van kB, Mb en GB naar bytes en omgekeerd
    .
  • Compatibliteitsweergave uitschakelen voor de website blog.seniorennet.be, om de editor correct weer te geven in Internet Explorer 11 - Win7 en Win8.1
    .


    Free Blog Content



    Foto

    Foto







    Foto

    Foto

    Webdesign - informatica
  • Emoticons en animaties
  • Webklokken
  • Webklokken J. Paulissen
  • Toutimages klokken en kalenders
  • Stickers
  • Hopper















  • Foto

    Foto

    Foto

    Videohoekje
  • La Trace d'Hez te Tangissart 17-04-2011
  • La Trace d'Hez te Tangissart 17-04-2011
  • La Trace d'Hez te Tangissart 15-04-2012

  •  

    Toertocht Eupen 10-04-2011
    by Tom Klein



    Kenny Belaey versus Adam Raga
    by Kenny Belaey (2007)



    La Esterella overleden 11-04-2011
    by Filmclipkijker (2010)



    Toertocht Mol 19-09-09
    by Frits Motaar

     

    Vaalserberg Challenge 2011
    by Heldvaals

     

    Vaalserberg Challenge 2011
    by Tom Klein

    Sponsor Tom: klik hier!

     

    Danny MacAskill april 2009
    by Inspired Bicycles (2009)

     

    Danny MacAskill "Way Back Home"
    by Redbull (2010)

     

    Danny MacAskill "Industrial Revolutions"
    by Outmedia1 (2011)

     

    Danny MacAskill vs San Francisco (2012)
     

    What a mess!
    by TheVidPro (2006)

     

    64 mountainbikefilmpjes
    by Nkt943

     

    Limburgs Mooiste 2009
    by Berlicummer

     

    Toertocht Kalmthout 06-03-2011
    by Pietjebat

     

    TT Essen-Wildert 27-02-2011
    by Pietjebat

     

    TT Bergen-op-Zoom 13-02-2011
    by Pietjebat

     

    TT Bergen-op-Zoom 13-02-2011
    by 2fast2follow

     


    TT Kalmthout-Achterbroek 20-02-2011 by Pietjebat


     

    Boerenbike Droeshout-Opwijk 2010
    by Tubebartali

     

    15° LA TRACE D'HEZ 17-04-2011 - Tangissart from Mountainbike Expeditions on Vimeo.


     

    TT Langdorp 15-05-2011
    by HealthCityMtb

     

    Mountainbikerit in Tabarka Tunesië (januari 2008) by Sudconcept
     

    Crazy Tour de France stunt
    by murrl006

     

    City Mountainbike Challenge Waregem 2010 met winnaar Bart Aernouts by cityMTBchallenge


     

    Wereldbekermanche Bike Trial Antwerpen 2011 by Trialgirls


     

    All about cycling by BBBcycling


    TT Burdinne 31-07-2011 by Cristalpbiker
     


    Ter Dolen Fietshappening Helchteren 20-08-2011 by Rony Rabijns


     

    TT Lommel 28-08-2011 by Rony Rabijns
     

    TT Mol op 04-09-2011 by Rony Rabijns
     

    TT Ham op 11-09-2011 by Rony Rabijns
     

    Eijsbikers-marathon te Overpelt op 18-09-11 by Rony Rabijns


     

    TT Sint-Martens-Lennik 18-09-2011 by Marc10031
     

    TT te Bocholt op 25-09-2011 by Rony Rabijns
     

    TT Mol-Rauw op 01-10-2011 by Rony Rabijns
     

    Mtb-Mol 01-10-2011 from Frits Motaar on Vimeo


     

    TT Mol-Millegem op 09-10-2011 by Rony Rabijns
     

    TT Tremelo op 09-10-2011 by Encraved
     

    TT Houthalen op 16-10-2011 by Rony Rabijns
     

    TT Zoersel op 16-10-2011 by Encraved
     

    TT te Kapellen op 16-10-2011 by Megadjob
     

    TT te Dongen op 16-10-2011 by Hansdegebruiker


     

    TT Wijchmaal-Peer op 22-10-2011 by Rony Rabijns
     


    TT te Zundert op 23-10-2011 (deel 1) by Hansdegebruiker


     


    TT te Zundert op 23-10-2011 (deel 2) by Hansdegebruiker


     

    TT te Leopoldsburg op 29-10-2011 by Chagoiginrin
     

    TT te Leopoldsburg op 29-10-2011 by Fons Moors (1)


     

    TT te Leopoldsburg op 29-10-2011 by Fons Moors (2)

     

    TT te Lommel op 30-10-2011 by Rony Rabijns
     

    TT te Mol op 05-11-2011 from Frits Motaar on Vimeo.


     

    TT Heusden-Zolder op 06-11-2011 by Rony Rabijns
     

    TT Meeuwen op 12-11-2011 by Rony Rabijns
     

    TT te Tessenderlo op 13-11-2011 by Rony Rabijns
     

    TT te Dilsen op 20-11-2011 by Rony Rabijns
     

    TT te Maasmechelen op 26-11-2011 from Frits Motaar on Vimeo.


     


    TT te Zandhoven op 27-11-2011 by WTC Rap Terug






    TT te Essen op 11-12-2011
    from Nico Vervecken on Vimeo.



    TT Wouw van 11-12-2011 door Bulchman (deel 1)




    TT Wouw van 11-12-2011 door Bulchman (deel 2)







    TT Helchteren 02-01-2012 from Frits Motaar on Vimeo.
     

    TT Beringen op 08-01-2012 by Rony Rabijns (deel 1)

     


    TT Beringen op 08-01-2012 by Rony Rabijns (deel 2)

    TT Beringen-Beverlo op 08-01-2012 from frits motaar on Vimeo.


     

    Toertocht te Overpelt op 14-01-2012 door Phille81


     

    TT Eksel op 15-01-2012 by Rony Rabijns
     

    MTB Lommel-Kattenbos op 28-01-2012 from frits motaar on Vimeo


     

    TT te Leopoldsburg op 29-01-2012 by Rony Rabijns
     

    TT Balen-Keiheuvel op 04-02-12 from frits motaar on Vimeo


     

    TT Balen-Keiheuvel op 04-02-12 by Rony Rabijns


     

    TT te Bolland op 08-07-2012 by mmtbjo


    TT Itterbeek op 29-07-12 by MTBExpeditions


    Foto

    Wouter Weylandt (26 jaar) overleden in mei 2011 27/09/1984 - 09/05/2011

  •  

    Wouter Weylandt overleden op 09-05-2011 na een noodlottige val tijdens de derde rit in de Ronde van Italië (VTM-nieuws)


    Wouter Weylandt
    by Kommentatorenkanal 2011

     

    Wouter Weylandt by Ms Techno9


     

    Wouter Weylandt by Runningbuzz


     

    Wouter Weylandt by SirBelluca92


     

    Wouter Weylandt by Azertuip


     

    Wouter Weylandt by Yhdistetty


     

    Interview Wouter Weylandt (2008)
    by Lindsaytjuuh


     

    Tyler Farrar wint derde rit in de Tour de France 2011 en draagt zijn overwinning op aan Wouter Weylandt by SBS Tour De France

    Tyler Farrar maakt het W-teken


     

    Sierre Zwitserland 13-03-2012 by Ciao123

    22 kinderen uit een school in Lommel
    en een school in Heverlee,
    2 buschauffeurs en 4 begeleiders
    sterven nadat een bus tegen een
    tunnelwand botst in Zwitserland...


    Categorieën



    tot de 6de Bike Nightride De Papegaai


    Foto


    Welkom

    StrammerMax's newsflashke

    Volgende toertochten


    Mijn keuze:

    (blauw maakt meeste kans)

    zondag 03/03/2013:

    Kalmthout
    Van Trier-Bosduin-classic
    (30-45 km)

    zondag 10/03/2013:

    Sint-Gillis-Dendermonde
    (35-55 km)

    vrijdag 15/03/2013:

    Hoogerheide (NL)
    nightride (19.00-21.00 u)
    (37 km)

    zondag 17/03/2013:

    Roosendaal (NL)
    City-mtb-tocht Kaaimannen
    (29-38 km)

    zaterdag 23/03/2013:

    Esbeek (NL)
    nightride (19.00-21.00 u)
    10de Lichtjestocht (35 km)

    zondag 31/03/2013:

    Olen

    (15-30-50 km) of
    Olmen
    (26-32-45 km)

    maandag 01/04/2013:

    Zele
    (30-40-60 km)

    zaterdag 06/04/2013:

    Zulte
    (45-60 km)

    zondag 07/04/2013:

    Vessem (NL)
    (25-35-50 km) of
    Valkenswaard (NL)
    (25-45 km) of
    Sinaai
    (28-40-50 km)

    vrijdag 12/04/2013:

    Borchtlombeek-Roosdaal
    nightride (18.30-20.30 u)
    (25 km)

    zaterdag 13/04/2013:

    Rillaar

    nightride (15.00-21.00 u)
    (26-36-43-62 km)

    zondag 14/04/2013:

    Rillaar

    (27-42-57-78 km) of
    Poederlee
    (25-45-55 km) of
    Meise
    (32 km) of
    Waasmunster
    (35-45-55 km)

    zaterdag 20/04/2013:

    Gentbrugge
    (20-25-35-50 km)

    zondag 21/04/2013:

    Tangissart
    (Court-Saint-Etienne)

    (14-31-51-70 km) of
    Lasne
    (10-20-40 km) of
    Lot
    (35-55 km) of
    Haacht
    (30-40-50 km) of
    Dessel
    (25-40 km) of
    Nieuwkerken-Waas
    (32-54 km) of
    Sint-Truiden
    (28-45 km)

    zondag 28/04/2013:

    Opwijk
    (15-30-50-80-100 km) of
    Aarschot
    (15-25-35-40-65 km) of
    Borgloon
    (10-20-30-40 km)

    dinsdag 30/04/2013:

    Overmere

    nightride (18.00-20.30 u)
    (30-50 km)

    woensdag 01/05/2013:

    Deurne-Diest

    (26-36-48-65 km)

    vrijdag 03/05/2013:

    Sint-Niklaas

    nightride (17.00-21.00 u)
    (35-56 km)

    zaterdag 04/05/2013:

    Maria-Aalter

    (25-45-55 km)

    zondag 05/05/2013:

    Leernes

    (20-35-50 km) of
    Hulshout
    (28-48-68 km) of
    Tilburg (NL)
    (25-40-55 km)

    zondag 09/05/2013:

    Mont-Saint-Guibert

    (25-30-50-65 km) of
    Wechelderzande
    (15-27-43-53 km) of
    Londerzeel
    (18-32-42-52 km)

    zaterdag 11/05/2013:

    Stekene

    (18-35-50-55-60 km)

    zondag 12/05/2013:

    Overijse
    (25-35-50-60-65 km) of
    Herselt
    (20-30-40 km) of
    Vlimmeren
    (40-25 km)

    zaterdag 18/05/2013:

    Chassepierre
    (TT van Izel met GPS)

    zondag 19/05/2013:

    Robelmont
    (10-25-33-47-60 km)

    maandag 20/05/2013:

    Harinsart
    (22-37-42-53 km)

    zondag 02/06/2013:

    Mont-Saint-Guibert

    VTT des Hayeffes
    (15-21-23-36-57 km) of
    Langdorp
    (25-40 km) of
    Oostmalle
    (29-45 km) of
    Lommel
    (25-40 km)

    zondag 09/06/2013:

    Schaffen-Diest

    (26-30-41-60 km)

    zondag 16/06/2013:

    Chaumont-Gistoux

    (10-30-45 km) of
    Mol
    (25-40 km) of
    Buizingen
    (30-45-55 km) of
    Waanrode
    (24-34-44-64-84 km) of
    Zemst-Laar
    (29-37-51-63 km) of
    Zele
    (30-48 km)

    vrijdag 21/06/2013:

    Kalken

    nightride 17.00 - 21.00 u
    (30-40-50 km)

    zondag 23/06/2013:

    Baisy-Thy

    (12-25-35-45-60 km) of
    Grobbendonk
    (20-40-60 km) of
    Lummen
    (15-25-45-60 km) of
    Libin
    (25-50-100 km) of
    Kalken
    (25-40-60 km) of
    Zele
    (40-55 km)

    zaterdag 29/06/2013:

    Maria-Aalter

    (30-50 km)

    zondag 30/06/2013:

    Sint-Job-in-'t-Goor

    (15-25-45 km) of
    Halle
    (35-50-85 km) of
    Redu
    (20-32-45-55 km)

    zondag 07/07/2013:

    Oud-Heverlee

    Meerdael-classic
    (30-45-62-75-100 km) of
    Booischot
    (20-40-60 km) of
    Lommel-Kattenbos
    (12-20-30-40-60 km)

    zaterdag 13/07/2013:

    Pepingen

    (30-45 km)

    zondag 14/07/2013:

    Bekkevoort

    Hagelandse Pijl
    (20-42-55-70 km) of
    Hamont-Lo
    (22-38-45 km)

    vrijdag 19/07/2013:

    Herfelingen

    avond- en nightride
    Waanzinnig Weekend
    (30-50 km)
    start: 18.00-22.00 u

    zaterdag 20/07/2013:

    Zwalm

    (15-25-40-60 km)

    zondag 21/07/2013:

    Wijgmaal

    (25-45-65 km) of
    Mol
    (15-24-43-62 km) of
    Waasmunster
    (30-40-50 km)

    zaterdag 27/07/2013:

    Sint-Jan-in-Eremo

    (30-50-60 km)

    zondag 28/07/2013:

    Droeshout-Opwijk

    Boerenbike
    (30-40-50-60 km)
    Lichtaart
    (12-24-48-60 km) of
    Roosdaal
    (25-50 km)

    vrijdag 02/08/2013:

    Maarheeze (NL)

    Bij de Mijl
    vertrek: 13.30-16.00 u
    (24-48 km)

    zaterdag 03/08/2013:

    Oosterzele

    Rochustochten
    (25-35-50 km) of
    Wiekevorst
    (25-40 km)

    zondag 04/08/2013:

    Bekkevoort
    (15-25-40-50-65 km) of
    Lille
    (20-40-60-80 km) of
    Hamme
    (32-45 km) of
    Sinaai
    (28-40-50 km)

    vrijdag 09/08/2013:

    Vlezenbeek
    nightride: 18.00 - 22.00 u
    (35 km)

    zaterdag 10/08/2013:

    Knesselare
    (15-30-55-70 km) of
    Eeklo
    (25-40-55 km)

    zondag 11/08/2013:

    Vlezenbeek

    (35-50-80 km) of
    Diest
    (25-45 km) of
    Grobbendonk
    (30-45 km) of
    Bergen-Op-Zoom (NL)
    (25-45 km)

    donderdag 15/08/2013:

    Awenne
    (28-38-55-72 km) of
    Herk-De-Stad
    (25-35-45 km) of
    Haasrode
    (18-32-45-55-65 km)

    vrijdag 16/08/2013:

    Arville
    nightride: 18.30 - 22.00 u
    (15-25 km)

    zaterdag 17/08/2013:

    Aarschot
    Forest Marathon (Bekaflaan)
    (25-45-65-85 km)

    zondag 18/08/2013:

    Erneuville
    (15-25-35-45-60-75 km) of
    Aarschot
    Forest Marathon (Bekaflaan)
    (25-45-65 km) of
    Halle-Zoersel
    (15-25-45-60 km) of
    Beringen
    (25-45 km) of
    Lennik
    (25-45-55 km)

    zaterdag 24/08/2013:

    Herzele

    (15-30-50 km)

    zondag 25/08/2013:

    Opoeteren

    Oeterdalmarathon
    (20-40-75-100-115 km) of
    Kasterlee
    (18-25-40-70-100 km) of
    Anderlues
    Transsambrienne
    (20-35-50-65-85 km) of
    Tielt-Winge
    Hagelandse Heuvels
    (25-45-65-95 km) of
    Villers-La-Ville
    (15-25-40-60 km)
    Er is vandaag ook
    Houffalize
    Houffamarathon
    (50-70-100-120 km)

    vrijdag 30/08/2013:

    Stabroek
    (15-30-45 km)
    afgelast!!!

    zaterdag 31/08/2013:

    Kruishoutem-Lozer
    Lozerbosveldtoertocht
    (35-40-55 km)

    zondag 01/09/2013:

    Diest

    Marathon van de Demervallei
    (23-40-62-84-103 km) of
    Olloy-Sur-Viroin
    (25-35-45-55-65-85-100 km) of
    Sint-Gillis-Waas
    Waasland Bike Marathon
    (30-60-90-120 km) of
    Gierle-Lille
    (25-45 km) of
    Kruishoutem-Lozer
    Lozerbosveldtoertocht
    (35-40-55 km)

    (*) niet in de gewone kalenders te vinden!

    check de kalenders:




    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!