De wandeling.
Er is een tijd geweest dat Vlaanderen geen enkel (!) GR-pad had, op de verlengde GR5 na, die hier als fietsroute werd gerealiseerd. De redenering was eenvoudig: lange wandelingen in lijn zonder onaangename en vervelende stukken zouden in dit deel van België onmogelijk zijn. Eigenlijk is het traject van GR131 Brugse Ommeland - Ieperboog dat we vandaag volgen, van dat laatste min of meer een illustratie. Onderweg grapten we dat je vandaag kon kiezen tussen verharde wegen zonder en met bebouwing. De TWQ lag met 15% dan ook bijzonder laag. De weidse akkers (waar we voor het eerst in ons leven machinaal schorseneren zagen oogsten!) hebben wel een zekere aantrekkingskracht en gelukkig valt het met de bebouwing al bij al nog wel mee, maar van een GR verwacht je nu eenmaal meer. Door de invoering van de basisbereikbaarheid hebben we een aanloop van net een kilometer nodig; het is sneu als je dan voorbij een halte vlak bij de GR loopt die tot flexhalte gedegradeerd is. We quoteerden 7.5/20. Leerlingen komen voor minder op straat.

Zoals gewoonlijk kun je kiezen tussen deze kaart of deze.

De rest van de foto's vind je hier.

Het weer.
Eerst vrij zonnig met wat cirrus, maar dan kwam er plots stratus opzetten: het aangename weer werd kil (6°) en winderig (3Bf) en het duurde een hele tijd voor de stratus weer optrok.


De stafkaarten.

13/1-2 Brugge (2019) - 13/5-6 Oostkamp (2019) - 13/7-8 Zomergem (2019). Op het gevolgde traject ondervonden we weinig problemen met de nauwkeurigheid van de kaarten.

Hoe we er geraakten.
Voor de heenreis moesten we naar Brugge, waar we konden overstappen op lijn 50 (de vroegere lijn 58a) die nu als een soort snelle buslijn wordt geëxploiteerd. De halte Sijsele Ziekenhuis heet nu Sijsele Sanapolis, maar als we Ben Crabbé mogen geloven zal iedereen wel altijd Ziekenhuis blijven zeggen…
De terugreis liep ook via Brugge.


Een beetje geschiedenis.

Sint-Joris, lange tijd ook Sint-Joris-ten-Distel genoemd omdat het een bedevaartsoord was waar gebeden werd tegen… distels, is een deel van Beernem. Bij de aanleg van de tramlijn Brugge - Knesselare - Ursel - Zomergem in 1904 bleef het plaatsje verstoken van openbaar vervoer, omdat de tram koos voor een rechtstreeks traject een flink stuk boven de kern van Sint-Joris. Kijk maar eens even op deze kaart. Toen de reizigersdienst in 1953 afgeschaft werd, maakte dat nauwelijks verschil voor Sint-Joris, want de vervangende bus volgde tussen Oedelem en Knesselare het historische tramtraject. De dienstregeling kon je terugvinden in tabel 786; in 1956 werd dat 801 en dat tabelnummer zou het bijzonder lang uithouden; toen men in West-Vlaanderen de lijnnummers verving door de tabelnummers bleef het nummer bewaard. De lijn werd achtereenvolgens lijn 15 (Brugge - Ursel) en later 21, dat laatste vanaf 1969.
Sint-Joris moest wachten tot 28 mei 1978 alvorens het een busbediening kreeg. Door de jaren heen werd het snelle traject geleidelijk afgebouwd en kreeg Sint-Joris meer ritten. Met de komst van de basismobiliteit werd Sint-Joris bediend door lijn 63 (vanaf 2005) en kreeg het ook een belbus 26 Beernem - Wingene. Met de basisbereikbaarheid kreeg het dorpje een gecadanceerde lijn 60 en indien gewenst een bediening met de flexbus (regio Brugge) erbovenop.
Voor een keer is dit dus een positief verhaal, dat mag ook wel eens.

De verbinding.

 * Brugge Station perron C3
** Sijsele Sanapolis
*** Sint-Joris Overleie
****Brugge Station perron C6

En wat we beleefden.
Onze planning was duidelijk: met IC 1907 naar Brussel-Zuid en daar overstappen op IC 530 naar Oostende. Maar als treinreiziger moet je soepel zijn en het werd dus een compleet andere reis, al moet ik toegeven dat we het met de voorziene verbinding ook gehaald zouden hebben.
Om te beginnen was er Halle, waar we de keuze hadden tussen IC 1707 (8:26), S 2257 (8:28) en de geplande IC 1907 (8:37). De S-trein viel door veel te veel vertraging meteen af - er zou een technisch probleem geweest zijn tussen Ninove en Geraardsbergen. Het werd de eerste trein, naar Tongeren, die wel met 7 minuten reed maar we voorzagen geen problemen voor de overstap.
En dan was er Brussel-Zuid: een storing aan de seinen in Vertrijk zorgde voor nogal wat hommeles. We konden zelfs nog mee met IC 1529 die zijn vertraging van 2 minuten in Tienen zag groeien tot een dik half uur in Leuven. Hij zou uiteindelijk met 33 minuten in Brussel-Zuid vertrekken en ons 27 minuten later dan voorzien in Brugge brengen. De IC naar Knokke zou trouwens ook nog gekund hebben; die zou door zijn vertraging beperkt worden tot Brugge, al hoorden we daar dat er een extratrein naar Knokke zou rijden.

Dan verliep de busreis zonder veel problemen. De halte Ziekenhuis was dan wel van naam veranderd, maar voor de rest herkenden we de plek moeiteloos. En... in Brugge werkt Aribus nog en de chauffeur noteert zelfs het vertreknummer!
Ook de terugreis verliep trouwens zoals voorzien. De bus van lijn 60 reed op tijd, maar het binnenrijden van het Brugse busstation is problematisch en dus komen we toch iets te laat aan, met een gelede bus, waar geopende ramen voor overdreven koelte zorgen.

En dan komt IC 1515. De trein bestaat uit 4 rijtuigen i.p.v. 10. ('s Anderendaags rijdt het tweede deel: 6 rijtuigen i.p.v. 10, wel met 4 AB-rijtuigen…) Het is even talmen voor we Brussel-Zuid binnenrijden, vermoedelijk omdat een lege Eurostar voorgaat.
Zelfs tussen Gent en Brussel is de bezetting nog best doenbaar, maar hoe dat verder moet voorbij Brussel? Onze laatste trein van de dag (IC 3238) heeft wel zijn voorziene samenstelling. En zo sluiten we onze eerste uitstap af met alleen maar M7-rijtuigen. Het doet terugdenken aan de tijd toen dit regelmatig gebeurde met de even alomtegenwoordige tweeledige stellen.

De treinlectuur.
Uwe Tellkamp, Der Turm.
Honoré de BALZAC, Vader Goriot.

In Blokken zat er ondanks een erg sterke (de sterkste) kandidaat die 20 keer terugkwam en uiteindelijk sneuvelde doordat hij het woord erbarmen niet vond in de finale. Het zegt wat over onze ontkerstende samenleving…

Uitgedrukt.
Ge zoudt er een kind met een houten kop van kopen. Gezegd als je je erg ergert.

Waar Abraham de mosterd haalde.
Voor het schrijven van deze bijdragen maak ik vaak gebruik van twee zeer waardevolle sites, één over de Belgische spoorlijnen en een over de bussen in Vlaanderen, Brussel en Wallonië. Het grootste probleem is dat van de informatisering: in de voorbije 20 jaar is het vrijwel onmogelijk geworden om nog aan papieren dienstregelingen te geraken en op het internet verdwijnen de oude dienstregelingen naarmate er nieuwe ingevoerd worden. Voor de trams maak ik nog al eens dankbaar gebruik van de Rail Atlas Vicinal van Stefan JUSTENS en Dick van der SPEK en van The Vicinal Story - Light Railways in Belgium 1885 - 1991 van W.J.K. DAVIES.