Wat je de dag na een staking kunt verwachten van het treinverkeer, weet je eigenlijk nooit precies. Als het om een complete staking ging, zijn er meestal geen problemen: dan is alles de avond voordien ongeveer op zijn plaats stilgevallen, en kan men na een onderbreking van 24 uur gewoon voortdoen. Maandag verliep het allemaal een stuk chaotischer, en dan gebeurt het wel eens dat het zoeken wordt naar gepast materieel. Het was dan ook met de argusogen op railtime gericht, dat we ons klaarmaakten voor een tweede poging om Lescheret te bereiken. (Zie ook 15 juli.) Toen hadden we nog een alternatief in Bomal, vandaag moest het erop en erover worden. Het liep alles behalve van een leien dakje, en het wordt een verhaal in 3 schuifjes.

Plan A:

Halle - Brussel-Zuid 7574 7:52 8:01 +16 (2113 - 53511)

Brussel-Zuid - Libramont 2108 8:33 10:46 (afgeschaft vanaf Jemelle, waar hij toen al +28 had)

Libramont - Bastogne [163b] 10:55 11:32

Bastogne - Lescheret [413] 12:05 12:50

Het zag er niet eens zo slecht uit in Halle. En als de TB van de 3706 zijn hele trein aan het perron gezet had, dan waren we ongetwijfeld met hem meegereden, maar we hadden geen zin om al meteen de lengte van een rijtuig of 6 te overbruggen. Ik kan trouwens alleen maar gokken dat de trein niet volledig aan het perron stond, maar als je de kop van je trein van 8 rijtuigen parkeert op de plaats waar anders een tweeledig stel stopt, dan is er achteraan waarschijnlijk toch wel een stuk dat niet aan het perron staat. De meeste reizigers doen wel de moeite om zich te verplaatsen, met het gevolg dat de twee eerste rijtuigen meer dan vol waren, terwijl er achteraan nog plaatsen zat waren. Ook het vertrekken zorgde trouwens voor problemen: met een diepe zucht leek het alsof de locomotief het voor bekeken hield, en het duurde nog een minuut of twee voor het gevaarte zich weer in beweging zette. Misschien was dat trouwens de reden waarom de trein te vroeg tot stilstand kwam.

Onze 7574 vertrok met maar 5 minuten vertraging van spoor 3, terwijl zowel op spoor 2 als op spoor 4 een P-trein richting Brussel raasde. Mocht Rik de Saedeleer nog leven, hij zou het ongetwijfeld een sandwich genoemd hebben. Gelukkig, en anders dan in voetbal, bleef elk contact uit, maar we stonden meteen niet bepaald in poolpositie om naar Brussel te rijden: het was aanschuiven, en uiteindelijk bereikten we Brussel-Zuid met 16 minuten vertraging. Tijd genoeg om in het pas gerenoveerde rijtuig 53511 de krassiti te merken, het dekseltje van het stopcontact is ook al geforceerd.

Ik had op railtime al gezien dat de 2127 met een 20-tal minuten in Brussel gearriveerd was, en dan is het moment gekomen om zich ook wat zorgen te maken over de terugrit van een deel van deze trein, de 5 M6-rijtuigen die de 2108 moeten uitmaken. De spits is ondertussen hopeloos in de knoei geraakt, en een en ander maakte uiteindelijk dat we Brussel-Zuid verlaten met 15 minuten vertraging. Hoop is een van de christelijke deugden, maar zonder geloof en liefde sta je nergens. We konden dus wel hopen dat deze vertraging nog zou krimpen, maar geloven deden we het al niet meer, en de liefde voor de NMBS krijgt de laatste tijd toch wel sterke knauwen.

Er zit behoorlijk wat volk in het eersteklasserijtuig, beduidend meer dan tijdens de vakantie. En de rit verloopt zoals verwacht: Centraal +17, Noord +18, Schuman +21, Brussel-Luxemburg +20, Ottignies +21, Gembloux +21, Namur +20, Marloie +29. Tussen Haversin en Marloie wordt er nl. op enkel spoor gereden, en de IC naar Brussel gaat voor. Het is de hoogste tijd om een plan B te bedenken. Gelukkig heb ik de dienstregelingen van de TEC-lijnen in de streek afgeprint, en heb ik ook een stafkaart op 1:20.000 mee, om wat meer overzicht te hebben dan met de kaarten op 1:10.000, die we al stappend gebruiken.

Als we in Marloie horen dat de IC naar Brussel een onbepaalde vertraging heeft door problemen met de wissels tussen Libramont en Jemelle, flitst het door mijn hoofd dat we zelf ook ongetwijfeld in de brokken zullen delen. Net voor Jemelle komt nog een dringende oproep van het controlepersoneel voor de treinchef, en in Jemelle krijgen we de gevreesde mededeling: ook wij zullen een onbepaalde vertraging oplopen, en een tiental minuten later wordt de trein helemaal afgeschaft. We worden verwezen verwezen naar een bus, die trouwens al klaarstaat. Het is goeie oude 4822, die snel eivol loopt en die de rit naar Libramont zal verzorgen. Een tweede bus moet nog komen: die zal de halten tussen Jemelle en Libramont bedienen, geslaagde aansluitingen, haha!

Gelukkig rijdt de chauffeur redelijk rustig, en op sommige hellingen is het de bus die de snelheid dicteert.

Plan B:

Eigenlijk waren we al vrij vroeg beginnen denken aan een alternatief, niet voor de wandeling deze keer, wel voor de weg ernaartoe. Net als in juli bleek de aansluiting met de bus van lijn 163b namelijk niet haalbaar, en dus moest het maar die van het volgende uur worden: 11:55. We moesten dan wel een dikke 4 km extra stappen, maar de tijd die we anders verloren zouden hebben door eerst naar Bastogne te rijden, zou nu net volstaan om die 4 km aan het schema toe te voegen. Maar je raadt het al: bus 4822 zet ons om 12:01 voor het station van Libramont af, na een rit van meer dan drie kwartier, vooral gesmaakt door een twintigtal staande reizigers. En dus kunnen we ook plan B opbergen, want de volgende bus valt dan wel buiten de uurcadans (om 12:30) maar dan komen we in tijdsgebrek. Later zal blijken dat dit klopt. We verifiëren trouwens ook nog eens naar de aard van de problemen, want we willen later op de dag ook nog thuis geraken. Een TBG stelt ons gerust: in Hatrival is er een probleem met de seininrichting, dat zal zeker tamelijk snel opgelost zijn. (En inderdaad: op dat ogenblik beginnen de treinen weer te rijden.) De hoeveelste keer is dat eigenlijk in de voorbije weken? Tussendoor vernemen we ook nog dat er al de hele dag problemen zijn geweest, o.a. door adhesieproblemen van de 13'en die de zware IC's naar Brussel moesten slepen: het heeft voor het eerst gevroren…

Plan C:

Plan C schittert door zijn eenvoud. Aan het loket hangen de nummers van taxibedrijven in de buurt van Libramont geafficheerd - service die je in de Naamse en Luxemburgse stations wel vaker aantreft - en amper tien minuten later pikt een taxi ons op. Die zal ons voor het niet onaanzienlijke sommetje van € 50.40 naar Lescheret brengen. De NMBS zal dan wel onze beide lijntjes op de Railpass terugbetalen, maar eigenlijk jagen ze ons dus ferm op kosten. Van die € 50.00 kun je dan wel de treinrit en de busrit van de heenweg aftrekken, maar het blijft een aanzienlijke meerkost; ik twijfel enigszins of de NMBS die zal willen vergoeden…

De ironie wil dat we net in Lescheret aankomen op het ogenblik dat ook de bus uit Bastogne daar arriveert - leeg. Nochtans waren er voor die dag 2 reizigers voorzien.

De wandeling:

De wandeling vonden we op een wandelkaart van de gemeente Léglise: ze heet Moulins à Chêne et Volaiville, en is onberispelijk goed aangeduid met blauwe driehoekjes. De herfst toont zich van zijn beste zijde: helder, fris en ietwat winderig. Het zou zonder meer spijtig geweest zijn mochten we door treinperikelen niet in Lescheret geraakt zijn. Het is een ideale wandeling voor wie van de Ardennen ook meer verwacht dan bossen en valleien: prachtige vergezichten over de weiden waarin de koetjes en kalfjes van de laatste mooie dagen genieten, en 2 watertjes (de Sûre en de Géronne) zorgen voor een verkwikkende 14 km. Even moeten we door een onooglijk bos, waar elk zichzelf respecterend everzwijn zijn neus voor ophaalt, maar zelfs hier zal gedurende 7 dagen in oktober en november aan wildbeheer gedaan worden, gelukkig niet vandaag. Jagers mogen dan wel biologisch afbreekbaar zijn, maar hun effect op de natuur blijft nog lang nawerken.  De TWQ bedraagt 44 %. Dat zou beter kunnen, maar in dit stiltegebied stoort zelfs een strook beton nauwelijks, en de onverharde wegen zijn om van te snoepen.

De terugreis:

Lescheret - Longlier [413] 17:00 17:19 +4 (ab5561-45 - Jonckheere Transit 2000 van Transports Penning)

Neufchâteau - Libramont 5887 17:39 17:45 +1 (765)

Libramont - Brussel-Noord 90 17:49 19:41 stipt (2005 - 6185 1090 215)

Brussel-Noord - Halle 3940 19:32 19:51 +16 (2634 - 61008 - 2629)

De bus komt een 2-tal minuten te vroeg aanrijden; er zit nog wat jong grut op dat er waarschijnlijk al een lange rit op zitten heeft. Je merkt de verbazing in hun ogen als ook nog 2 wandelaars instappen. De bus moet een lange omlegging volgen, en zo komen met uiteindelijk toch nog met 4 minuten vertraging in Longlier aan. Daar is de halte verplaatst omdat de overweg afgeschaft is, maar de definitieve haltepaal laat nog altijd op zich wachten.

De halte Neufchâteau heette lang geleden Longlier-Neufchâteau, en dat is nog te lezen op de resterende gebouwen van het goederenstation, dat er net als het reizigersstation sterk beschadigd bij ligt. Glas breken lijkt nog altijd een geliefkoosde bezigheid te zijn (I love the sound of breaking glass), ook hier in het verre zuiden, en de NMBS doet ook weinig pogingen om deze schitterende gebouwen in hun waarde te herstellen. Dan geniet afbraak de voorkeur op verkrotting. Tot voor kort lag hier nog een overweg, en die versterkte ongetwijfeld de sociale controle op de stationsomgeving. (Laat me duidelijk zijn: ik juich het verdwijnen van elke overweg toe.) Een L-trein uit Libramont brengt een twintigtal reizigers thuis, en ook de onze heeft 40 reizigers aan boord. Dat weet ik, omdat het telweek is, en ik hoor de TBG luidop dit cijfer murmelen op weg naar het invulformulier. Ik vraag me af hoe vaak deze telweek in oktober de voorbije 25 jaar al doorkruist is door een of andere asociale actie?

In Libramont kunnen we de Vauban nemen. Alleen wordt deze aansluiting niet vermeld in de elektronische planner. Leve het papieren spoorboekje! Nochtans is het een ideale aansluiting, en bovendien een redelijk betrouwbare, vermits de Vauban sowieso achter de L-trein rijdt. Tussen Libramont en Hatrival gaat het over tegenspoor, en dus is het wachten op de IC uit Brussel in vertraging. We vertrekken met 9 minuten vertraging, maar die gaan er geleidelijk af: de rit eindigt stipt. In het tweede rijtuig zitten genoeg reizigers om een halfvolle indruk te geven, we wagen onze kans in het eerste, meteen achter superbeest 2005. Tot Brussel zitten we helemaal alleen, en dat is een luxe die zelfs een taxi niet kan bieden. De TBG is er een naar mijn hart. Tot Brussel komt hij 3 maal poolshoogte nemen, tot helemaal vooraan.

In Brussel-Noord kunnen we nog moeiteloos de IR naar Binche in vertraging nemen. Die zijn we onderweg in Genval voorbijgereden. Met 16 minuten vertraging zal hij net voor de IR naar Quévy (onze eigenlijke aansluiting) in Halle aankomen.

Vijf treinen, drie ervan met meer dan een kwartier vertraging. Het is een schande dat vakbonden (mijn pa zei altijd vagebonden) in een periode waarin de reiziger dag in dag uit gekweld wordt door het stokken van het systeem, acties durven ondernemen die de klant nog eens extra treffen. En dat we tussendoor ook nog het verwijt krijgen dat we toch te dom zijn om het begrijpen. (De Morgen en de Standaard van vandaag, die we allebei in de rugzak hadden zitten.) Ik heb vandaag de nieuwsbrief van B-Mobility gekregen, en doorgeklikt naar het jaarverslag 2009. Op pagina 50 staat een mooie familiefoto van de Raad van Bestuur. Zeggen de namen Bovy en Van Den Rijse jullie nog iets?

Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/

12-10-2010 om 00:00 geschreven door overweg13  

De oktobermaand is begonnen en dus kun je in de Ardennen maar beter geen everzwijn, hert of wandelaar zijn, want de dolle meuten trekken weer door het bos. Eerlijk gezegd, in vergelijking met enkele jaren geleden is de kans dat je nog eens onverwacht in een klopjacht terechtkomt een stuk kleiner, want op het internet vind je meer en meer kalenders met de datums van de gekende klopjachten. Het wordt de hoogste tijd dat het Waals Gewest al die gegevens eens samenbrengt op één website. Venijnig detail: meestal lijken de opstellers van de kalenders zelf niet zeker van hun zaak: vaak luidt het: voor zover we weten, of: voorlopige kalender, en nog: aanpassingen mogelijk. Ook voor de wandeling van vandaag heb ik ijverig op het internet gespeurd, en zelfs de gemeente Assesse aangeschreven. Alles lijkt oké, we zouden de tocht van Taviet naar Crupet zonder al te veel jagershinder moeten kunnen afleggen. Dat is net geen 17 km, en af en toe duiken we toch het bos in, maar het lijkt erop dat wij het enige wild zijn, en voor oude knollen als wij trekken de jagers de neus op.

Het is een mooie tocht door een mooi stukje Naamse Condroz, met afwisselend bos en akkers. Ondanks de bewolkte luchten is de zichtbaarheid goed, en we kunnen volop genieten van vergezichten waarin hier en daar een kerkje met dorp op een heuvel opduikt. Spontin is een aangenaam rustpunt en eindpunt Crupet behoort tot het selecte gezelschap van de mooiste Waalse dorpen. De TWQ bedraagt 70 %.

De verplaatsing:

Halle - Brussel-Zuid 3659 9:29 9:49 +1 (220)

Brussel-Zuid - Dinant 2410/2510 10:03 11:46 +1 (440)

Dinant - Taviet [43/1] 12:17 12:30 stipt (ab5632-64 - Penning - Mercedes O.405)

Crupet - Yvoir [128a] 17:57 18:10 stipt (5581-14 - Latour - Van Hool Linea)

Yvoir - Brussel-Noord 2539/2439 18:21 19:48 +7 (440)

Brussel-Noord - Halle 1591 20:17 20:37 +1 (655)

De commentaar:

We maken er een echte namiddagwandeling van, omdat dit toevallig het best uitkomt met de redelijk schaarse bediening van dit bij uitstek landelijke gebied dat nochtans in een driehoekje van steden (Dinant, Ciney, Yvoir) ligt.

De CR's van de reeks 36xx volgen een wat afwijkende reisweg langs lijn 96 A, en meestal is het dan ook tussen Vorst-Zuid en Brussel-Zuid dat de zaken wat haperen. Ook vandaag is het de hele weg proberen om niet te vroeg te rijden, maar uiteindelijk wordt het falen in de eindspurt: dat resulteert in een verwaarloosbare minuut vertraging. We hebben ondertussen volop gekeken naar de nieuwe NMBS-uniformen, maar voor we ze ook goedkeuren zal het nog even wennen worden. Het oranje is er net iets te veel aan, al zal Strelli daar wel anders over oordelen.

De IC naar Liers/Dinant bestaat uit 2 breaks. Ook deze rit verloopt zonder problemen. In Brussel-Noord zien we even een schim van een verdwaalde 4150. In Namur staat een 13 met een goederentrein te wachten: die zal tot Dinant achter ons aan rijden. Zoals wel meer mag deze IC onderweg niet slenteren, en de minuut vertraging, opgelopen tussen Namur en Jambes, houdt stand.

De aansluiting met de bus van lijn 43/1 is niet echt goed, maar dat geeft ons de tijd om de bokes aan te spreken. Deze lijn verbindt Ciney met Dinant, en er zijn wel wat reizigers. Het is mogelijk één van die lijnen die met wat extra bediening, lees ritten, wat potentieel heeft, maar het ziet ernaaruit dat de TEC eerder zal afbouwen dan investeren. Begrijpe wie kan. Het is een wat oudere, maar zeer comfortabele Mercedesbus. Dinant geraakt hij niet uit zonder vertraging, maar die is snel ingelopen, eenmaal buiten het stadje van de saxofoon.

Voor 's avonds staat een rit langs één van de varianten van lijn 128a op het programma. Deze buslijn moest destijds de afgeschafte lijn 128 Ciney - Yvoir vervangen, en het moet gezegd: in veel gevallen probeerde de NMBS de miserie van de afschaffing zo goed mogelijk op te vangen, door het inleggen van allerlei varianten die het OV inderdaad dichter bij de bevolking brachten. Lang werd trouwens frequent, vroeg en laat, op weekdagen en tijdens weekends gereden, en de gemetselde wachthokjes die je her en der langs de weg aantreft, wijzen er ook op dat men probeerde om het de nieuwe busgebruikers zo aangenaam mogelijk te maken. Maar ondanks de varianten is men er niet in geslaagd het centrum(metje) van Crupet zelf te bedienen. We stappen dan ook naar de wat akelige halte Chapelle Saint-Roch. Van de gestoffeerde dienstregeling is spijtig genoeg niet veel meer over: die heeft de jaren 1980 niet overleefd. Toch staat nog een aboriginal op de bus te wachten: voor hem zal zich verplaatsen waarschijnlijk voortdurend rijmen op zich behelpen. (Oh ja, voor wie het nog niet door mocht hebben: lijn 128 is de ondertussen door het TSP uitgebate lijn van de Bocq.)

De bus is een aftandse Van Hool. Zijn vering heeft het lang geleden opgegeven. Eenmaal ingestapt valt op dat de bus geen niveauverschillen meer heeft: het is een zeldzaamheid geworden, nu men alle mogelijke toeren uithaalt om het instappen gemakkelijker te maken. Niet dat de reizigers eenmaal in de bus niet meer struikelen, vallen of naast de zitjes terechtkomen. We rijden opnieuw stipt, ondanks een omlegging in Yvoir.

Het stationnetje van Yvoir is nog net niet tot rust gekomen. Personeel maakt zich wel op voor de tocht naar huis, zelfs met de fiets in deze toch niet erg fietsvriendelijke regio. We zitten buiten te genieten van de avond: een P-trein uit Namur brengt nog een dertigtal reizigers mee, een leeg stel M6 keert uit Dinant  terug naar Namur, Ronet dus. Onze IC heeft zes minuten vertraging; vermoedelijk heeft hij gewacht op aansluiting van de L uit Libramont - Bertrix, die - zo blijkt achteraf - met 8 minuten vertraging in Dinant is aangekomen. Erg vind ik dat niet, omdat een vertraging van dit slag meestal geheel ingelopen is bij aankomst in Brussel. Maar vandaag loopt het anders: het koppelen in Namur neemt veel tijd in beslag, alhoewel het stel uit Liers klaar staat, en onderweg gaat er geen minuut van de vertraging af. Brussel-Noord bereiken we met voldoende vertraging om onze aansluiting met de IR naar Quévy te missen.

Dat betekent dat we 24 minuten later dan voorzien thuis zullen komen, met de CR naar Geraardsbergen. Vier stellen rijden op dit moment nog naar Geraardsbergen. Helemaal achteraan hangt stel 655: deze keer kan ik wel zitten. (Zie 23 september.) Het valt nu nog meer op dan enkele dagen geleden hoe mooi de stof van een M6 kan zijn, als je er meer mee doet dan ze op een rudimentaire manier over een vormeloze zetel schuiven, zoals men dat in de M6 doet, ja toch? Eén minuut vertraging lijkt vandaag normaal te zijn, want ook deze trein zal ons één minuutje later (eigenlijk 25 minuten…) dan voorzien in Halle brengen. Mocht men in Dinant de aansluiting niet verzekerd hebben, dan zouden wij waarschijnlijk op tijd thuis geweest zijn, maar de overstappers in Dinant hadden meteen een vol uur aan hun broek. Het is altijd wikken en wegen, maar ongetwijfeld was het een logische beslissing. Ik vermoed trouwens dat de vertraging in Brussel niet echt veel meer met de aansluiting in Dinant te maken had.

Meer foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/taviet%20-%20crupet%20GR575/

05-10-2010 om 00:00 geschreven door overweg13  

Ik vermoed dat elke GR-stapper wel zijn eigen favoriete GR heeft, en wij hebben al ontiegelijk veel uren gesleten op zowat elke bestaande GR in België, maar één van onze favorieten is ongetwijfeld GR 129, die Brugge met Dinant verbindt. Anders dan onze geborneerde politici slagen de verantwoordelijken van de Vlaamse en de Waalse GR er wel in, tot een sluitend akkoord te komen over de verantwoordelijkheden voor deze taalgrensoverschrijdende GR, en ik begin hoe langer hoe meer te denken dat het echt belangrijke in het leven in de kleine dingen van een fikse wandeling vervat ligt.

Vandaag stappen we van Mainvault naar Attre, bijna 21 km ver, de aanloop van Mainvault Coucou naar Mainvault Bois Hellin inbegrepen. Wie van afwisseling houdt, komt op dit traject volop aan zijn trekken: een laatste heuvel van het Pays des Collines, voor en na Ath een typisch Dendertraject, Ath als verrassend aangenaam punt halverwege, een schitterend net van paadjes langs oude steengroeven en ten slotte een ruraal landschap, dat alleen verstoord wordt door de lage, lange spoorwegviaduct van de HSL in de buurt van Arbre. Niet dat je de treinen ziet rijden: af en toe zie je alleen een pantograaf voorbijrazen, de ene met al wat meer vonken dan de andere.

Ook spoorwegarcheologen zouden hier aan hun trekken kunnen komen, toch als ze zich tevreden stellen met de resten van een uitgegraven of opgehoogde trambedding,  dubbele rijen bomen die nog altijd het parcours van de vroegere stoom- en dieseltram aangeven en een Rue du Vicinal. We komen zelfs langs de splitsing van de vroegere lijnen naar Tournai en Vloesberg, enkele kilometers ver van hun vertrekpunt in Ath. Vanuit Mainvault vertrok trouwens ook nog een tramlijn naar Quevaucamps. Wie de trein neemt van Ath naar Leuze vindt ter hoogte van Ligne nog duidelijke resten van een oude trambrug over de lijn 94.

De verplaatsing:

Halle - Ath 3129 7:43 8:11 stipt (433)

Ath - Mainvault [9] 8:20 8:34 stipt (ab 3835 - Van Hool A330 van Tournai)

Mévergnies-Attre - Jurbise 4164 14:57 15:10 stipt (733)

Jurbise - Halle 3714 15:17 15:43 +4 (2702 - 61046)

De commentaar:

Het begint al met een valse noot: net nadat ik mijn biljetten heb betaald, krijg ik een foutmelding en ik kan geen biljetten meer downloaden, laat staan afdrukken. Eigenlijk geeft het niet: dan kan ik aan het loket meteen een biljet naar Ath én terug van Mévergnies-Attre kopen. Om een of andere reden is en terug van namelijk niet mogelijk via internet. De tijd dat er op de eerste van de maand lange rijen reizigers stonden aan te schuiven om hun abonnement te verlengen, is gelukkig voorbij. En de loketbediende herinnert zich de tijd dat ze biljetten als het onze met de hand moesten schrijven. En ik herinner me de tijd dat de loketbedienden al begonnen te blazen als ze me zagen komen, omdat ze nooit wisten wat voor een eigenaardig biljet ik nu weer wilde aankopen. Maar uiteindelijk waren die van Halle wel op de hoogte van alles en nog wat; als formules verdwenen zijn omdat het te ingewikkeld geworden was, dan zal dat niet aan hen (of aan mij) gelegen hebben.

De IR naar Geraardsbergen/Kortrijk die we tot Ath nemen, rijdt in het spoor van de CR naar Geraardsbergen met wat vertraging (+3 in Halle), maar het is duidelijk dat het geen probleem wordt om stipt in Ath aan te komen. Veel valt er verder niet te vertellen over deze rit, al is het voor mij telkens opnieuw een festijn om door de gemeente van mijn jeugd (Beert) te sporen, en dat nog wel langs de vroegere overweg 13.

In Ath probeert het jonge volkje de tocht naar de verschillende scholen zo lang mogelijk te rekken, zorgvuldig in het oog gehouden door politie en stadswachten. Onze bus van lijn 9 staat al klaar. De vrouwelijke chauffeur krijgt een wachttijd van 3 minuten opgelegd, omdat de IC uit Moeskroen met wat vertraging rijdt, maar blijkbaar dienen de Aribusborden ook hier alleen maar als decoratie, want 1 minuut na het voorziene vertrekuur is ze er al vandoor. Het is hoogtijd dat hier eens wat aan gebeurt, al zal het vermoedelijk een kleine tien jaar duren voor men uitgemaakt heeft wie hier nu eigenlijk verantwoordelijk voor is. Het vroege vertrek is des te tergender omdat blijkt dat deze bus over voldoende rittijd beschikt. We komen zelfs iets te vroeg aan de halte Coucou. Er is een halte Mainvault Bois Hellin die op het traject van de GR ligt, maar die wordt te sporadisch bediend om bruikbaar te zijn.

De terugreis is helemaal de eenvoud zelve. Het L-treintje (2 gemoderniseerde tweetjes) rijdt moeiteloos op tijd en dus is de aansluiting in Jurbise een zekerheid. (We verkiezen deze reisweg boven een verbinding via Ath precies omdat de aansluiting in Jurbise zo veel beter is dan die in Ath.)

Als 2 minuten voor het aankomstuur van onze IR het sein open gaat, lijkt het erop dat ook die trein stipt zal rijden, en ja hoor, uit de bocht komt een stel M6 aangereden. Ik zeg nog tegen mijn vrouw: "Die zal stevig moeten remmen!" maar de trein raast ons tegen hoge snelheid voorbij. Het zou niet de eerste keer zijn dat een treinbestuurder een halte overslaat, en we weten niet meteen wat we moeten denken, ook al omdat het stationspersoneel van het zwijgzame type is. Het duurt zo een vijftal minuten voor we opgelucht een ander M6-stel zien naderen. Later zal blijken dat we de afgeschafte IC1713 voorbij zagen vlammen, in een desperate poging om toch nog een deel van zijn terugrit zonder al te veel vertraging af te kunnen leggen. Ons kost een en ander 6 minuten vertraging, waarvan er in Halle nog 4 overblijven.

Het was eens een kortere dag dan we in de voorbije maanden gewend geraakt waren: de herfst verovert het land, de verre verplaatsingen zitten er bijna op. Maar vandaag hebben we weer gezien dat je echt niet ver hoeft te gaan om verrassend mooie stukjes te ontdekken, én dat treinreizen zonder noemenswaardige problemen nog altijd tot de mogelijkheden behoren. Oh ja, vanaf februari 2011 heeft de NMBS voor ons voor een uitstap van vandaag een tariefverhoging van 74 % in petto. Dat komt door het verdwijnen van de kaart 50 %. We kunnen natuurlijk ook nog altijd een van hun alternatieven gebruiken: met de Railpass (erg vaak als alternatief voorgesteld) bedraagt de verhoging 124 %, of we kunnen onze uitstap ook nog tijdens het weekend doen en met een weekendbiljet sporen. Alleen spijtig dat er op zaterdag en zondag geen treinen stoppen in Mévergnies-Attre. Halló, NMBS!

Foto's van de tocht: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/mainvault%20-%20attre%20GR%20129/

01-10-2010 om 00:00 geschreven door overweg13