Trein en bus, wandelen en weer, en van die hobby's meer
08-04-2011
8 april 2011 (Libin)
We hebben
hier al vaker betoogd dat stappen met een oude wandelkaart, zeker in de
Ardennen, helemaal geen probleem hoeft te zijn. Maar vandaag worden we toch
enigszins ontgoocheld. Op kaart 4 van een mapje "Bewegwijzerde wandelingen in de Boven-Lesse" hebben we gekozen
voor L1 "Promenade du Val de Poix".
Dat van de oorspronkelijke bewegwijzering (een everzwijn) niets meer te vinden
is, is op zich geen probleem - de kaart is duidelijk - maar dat de ontwerpers
destijds kozen voor een terugkeer langs de N808 is dat wel. Nu ja, alles is
relatief: deze N808 is 4 keer zo breed als het straatje waarin wij wonen, nauwelijks
drukker, en belangrijk: je hoeft er niet telkens opzij voor passerend
weggeweld.
Zelden
hebben we een wandeling gevolgd die zo duidelijk in 2 delen uiteenvalt. In het
eerste deel volgen we de oude trambedding van het trammetje dat Poix met
Paliseul (en verder met Bouillon en Pussemange) verbond, en dat, getuige borden
onderweg, een belangrijke rol speelde in de ontwikkeling van de streek. Het is
één lange klim, uit de vallei van de Lhomme, langs wat nu een prachtige bosweg
is geworden. Het TWQ van 48 % mag volledig op naam van de oude "route" geschreven worden. Het
tweede deel is de wat inspiratieloze afdaling terug naar Poix langs de N808.
Omdat het de laatste tijd wat beter lijkt te gaan met de
vertragingen, hebben enkele creepy-crawlies in zorgvuldig gekozen Waalse
seinhuizen besloten dat het tijd is voor een spontane staking. Wie denkt dat ik
het allemaal wel wat kan relativeren, heeft het verkeerd voor. Voor dergelijke
asociale acties - de term sociale acties zou bij wet verboden moeten worden -
lijkt ontslag me verantwoord. Dat een handvol idioten de dag van tienduizenden
pendelaars en dagjesmensen kan verknoeien, lijkt me compleet buiten proportie.
Toppunt van cynisme ligt vandaag trouwens in Liège, waar men het nodig vindt
een streep door de rekening te trekken van de klanten die al in de namiddag aan
de Paasvakantie beginnen.
Op zo'n dag moet je dan ook een flinke portie geluk hebben,
om zonder al te veel problemen ter bestemming te raken. En die hebben we gehad.
We willen eigenlijk IR 3907 nemen - achteraf zal blijken dat
die afgeschaft is. Gelukkig zijn we op tijd voor P7574. Er lijkt niet eens zo
veel vertraging te zijn, en we vertrekken dan ook met maar 4 minuten. Maar vlot verloopt de reis naar Brussel-Zuid niet. In
Lot worden we opgehouden om een lang stel gemoderniseerde M5 te laten voorgaan.
Vermoedelijk is dat de 7514; waarom die zo nodig voor de 7574 moest, die ten
slotte ook nog over lijn 25 moet, is niet makkelijk te verklaren. Een en ander betekent wel dat we in
Brussel-Zuid al met 12 minuten vertraging aankomen. (En zoals je merkt tussen
haakjes: volgens het spoorboekje wordt deze 7514 de 4208, afgeschaft sinds
verleden maandag Waar de winst in de NZV zit, wie zal het zeggen, want de 7514
rijdt nog altijd door naar Brussel-Noord. En nog gekker: die 4208 rijdt nog altijd
tussen de Luchthaven en Leuven.) Enig lichtpunt tijdens de rit: plots
weerklinkt de intro van Baba O'Reilly. Dat is pas een goede beltoon: vinnig,
duidelijk, origineel Ik zou er bijna mijn Teddy Bears' Picnic voor ruilen.
Vermits nog andere amokmakers in de vroege ochtend ook nog
een deel van het station van Namur bezet hebben, is het afwachten met hoeveel
vertraging onze IC 2108 zal vertrekken. Die bestaat immers uit 5 rijtuigen van
een eerdere IC uit Luxemburg, die in Vorst met de helft ingekort wordt. Hij
wordt aangekondigd met een vertraging van 5 à 10 minuten, wat dus, alles bij
elkaar, nog meevalt. Beter alleszins, dan het lot dat de IR 3907 en de CR 6558
te beurt valt: die worden botweg afgeschaft, wegens een sociale actie (!) van
een deel van het personeel (0.1%?). We vertrekken met 9 minuten vertraging, en
als de vertraging in Brussel-Noord nog altijd niet meer dan 11 minuten
bedraagt, lijkt alles wel snor te zitten voor onze aansluiting in Jemelle. In
Brussel-Luxemburg is er zelfs al opnieuw een minuutje vertraging weggevlakt.
Maar dan weerklinkt de onheilspellende boodschap dat de trein tot Ottignies
alle tussenliggende stations zal bedienen. Dat moet verkeerd aflopen! In
Ottignies zal onze vertraging opgelopen zijn tot 26 minuten, en dat gooit plots
wel een schaduw over onze aansluiting. Met nog wat werven onderweg (Chastre,
tussen Haversin en Aye) mag het dan ook een wonder heten dat de vertraging toch
nog slinkt tot 20 minuten in Marloie. (In Ciney staat een stel M6 uitgeweken -
ongetwijfeld een gesneuvelde P-trein. Ik vraag me af hoeveel masochisten tussen
Namur en Brussel de trein blijven nemen - meer: hun aantal neemt nog altijd
toe.) Ik informeer toch maar even bij de TBG - die van de hele weg geen enkele
controle heeft gedaan - of de aansluiting in Jemelle zal wachten. Haar antwoord
is een schoolvoorbeeld van wat in cursussen omgaan met klanten als voorbeeld
van hoe het niet moet wordt gegeven. Dát weet ze helemaal niet, maar kom, ze
neemt toch de moeite om bij een (actieve) onderstationschef te informeren, en
ze stellen me gerust. (Eigenlijk geloof ik zelf niet zo sterk in al die
cursussen, en ben ik tevreden met het resultaat: hoe onorthodox ook, ik weet
wat ik moet weten.) We vertrekken uit Marloie met dubbel geel, achter de
L-trein aan die we in Jemelle zullen moeten nemen. Vandaar 2 minuten extra
vertraging. Net voor Jemelle krijgen we nog de mededeling dat de aansluitende
L-trein op hetzelfde perron zal vertrekken. Ze is dus toch klantvriendelijker
dan je op het eerste gezicht zou denken. Merci!
Blijkbaar vindt men het daarom in Jemelle niet nodig om wat
dan ook om te roepen, maar vergissen is onmogelijk: op perron 4 staat ms 607 te
wachten om ons naar Poix-Saint-Hubert te brengen. Veel andere reizigers vallen
hier trouwens niet te bespeuren. In Grupont gaat het wegens werken nog even
over een wijkspoor. Dat dikt de vertraging nog met 1 minuutje aan, tot de ronde
10. Maar eigenlijk moeten we waarschijnlijk ook nog tevreden zijn, dat het niet
meer is dan dat
We keren al halfweg de namiddag terug, o.a. om uit de
klauwen van de beginnende vakantie-uittocht te blijven. In Poix is er tijd voor
een terrasje en enkele foto's op het perron. De treinen rijden wonderbaarlijk
stipt, behalve de onze dan, die 5 minuten vertraging heeft. (Dat terrasje
vermijdt dat we in deze zaak, waar een vrij uitgebreide eetkaart gepresenteerd
wordt, toch in de sigarettenrook moeten zitten. Bazin en klanten roken er
duchtig op los, tegen de wet in. Ik ben benieuwd hoe men dat nakende rookverbod
zal afdwingen. Mocht er een meldpunt komen, zal ik ongetwijfeld een nijvere
gebruiker ervan worden.)
De IC 2137 zal tot Brussel zo goed als stipt rijden. De TBG
doet frequent controle en kan na elke stop wel weer wat reizigers naar tweede
sturen - een dame haalt haar beminnelijkste glimlach boven, maar de donderwolk
die volgt (nee, niet van de TBG), spreekt boekdelen. Een andere heeft zelfs het
lef om te vragen of ze echt moet verhuizen.
Tussen Assesse en Courrière blaast de airco nog een typische
kadaverlucht binnen. Eerder op de week is hier een trein uit de sporen gelopen
na een onzachte aanvaring met een kudde koeien, die volop van de prille lente
aan het genieten waren. Van de onfortuinlijke viervoeters is geen spoor meer te
bekennen, en hun gezellen en gezellinnen: ze grazen voort in de aanpalende wei.
In Brussel-Noord is duidelijk dat de vervolgactie in Liège
niet zonder gevolgen is gebleven. O.m. de IC naar Oostende rijdt met meer dan
een half uur vertraging (die uit Maastricht zelfs met meer dan een uur), en
onze IR naar Binche, die nochtans vrij stipt gereden heeft tussen Ottignies en
Brussel, wordt daar de dupe van: we worden immers na de IC naar Oostende
gestuurd, en de aanvankelijke vertraging van 4 minuten in Brussel-Noord, groeit
tot 7 (Centraal) en 10 (Zuid). Ik veronderstel dat we op een dag als vandaag
blij moeten zijn dat we maar met 11 minuten vertraging in Halle aankomen.
In
Brussel-Zuid lees ik op een affiche: "When I'm traveling, I get depressed,
I'm happy when alone in a room and inventing". Een deprimerende
tekst zoals deze, zeker?
Meer foto's: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen%202/libin/
Lomprez is
een deelgemeente van Wellin, en daarmee zetten we vandaag onze eerste stappen
van 2011 in de provincie Luxemburg. In samenwerking met het NGI publiceerde het
Maison du Tourisme de la Haute-Lesse
een erg duidelijke wandelkaart "Au Pays
de Wellin". Van de Lesse merken we niet veel (tenzij van op de trein),
maar het Famennelandschap tooit zich hier vandaag op zijn mooist: het is een
heldere en toch wat heiige dag, met aangename lentetemperatuur. Dat de bomen
nog maar schuchtere pogingen ondernemen om zich in het groen te steken, mag de
pret niet bederven.
In Lomprez
zijn twee wandelingen uitgezet: 2 (Coignimont) en 3 (Blanchau). De laatste
brengt ons in de onmiddellijke buurt van Sohier, dat voorkomt op de lijst van
de mooiste Waalse dorpen. Alhoewel de betonbaronnen in deze streek duchtig het
grijze goedje hebben gestort, scoren beide wandelingen met een TWQ van 54 %
niet echt slecht. Meer, we volgen enkele heropende veldwegen die niet meer op
de recente kaart van het NGI voorkomen. Alleen jammer dat onverlaten een hekje,
dat de doorgang door een weide mogelijk maakt, uit zijn hengsels hebben gelicht.
Vandalisme, right in the middle of
nowhere. Maar dat drukt de pret niet al te erg: we stappen door een
prachtig, vaak erg open landschap, met vergezichten die elkaar in snel tempo
opvolgen.
We hadden de heenreis enigszins anders gepland. Eigenlijk
wilden we uit Brussel-Zuid de 2408 nemen, dat is de verlengde P-trein 7520. Het
lange stel M4 speelde daarbij een verlokkende rol, maar anderzijds moesten we
dan rekenen op een krappe aansluiting in Namur. Met de problemen in Etterbeek
in het achterhoofd leek dat niet meteen een erg betrouwbare optie. En omdat we
toch wat vroeger in Halle waren dan voorzien, namen we het zekere voor het
onzekere. In plaats van de CR van 7:29 konden we nog net mee met de IR van
7:19.
De break zit ook in eerste klas voor 100 % vol. Nu het
aantal eersteklasreizigers naar verluidt snel toeneemt, en de controle op het
parasitaire gedrag van reizigers die zonder verpinken met hun tweedeklasbiljet
in eerste komen zitten, uitblijft, hoeft dat ons niet te verbazen. We
vertrekken in Halle met 1 minuut vertraging, maar komen nog te vroeg in
Brussel-Zuid aan. Dat geeft ons meteen de kans om een vroegere trein naar Namur
te nemen: het is de gedegradeerde 91 naar Chur, die zonder al te veel hinder de
klippen van de NZV en Etterbeek neemt. We komen dan ook met maar 4 minuten
vertraging in Namur aan. We zitten helemaal achteraan, in een Zwitsers rijtuig,
daterend uit een tijd dat interieurs nog niet koud en kil hoefden te zijn.
(Recente broodjeszaken in Halle tonen dezelfde tendens. Mij krijgen ze met geen
stokken binnen in die kale plastic ruimten met onmogelijke stoeltjes, maar dat
kan ik tenminste nog kiezen - met treinen ligt dat moeilijker.) De rit wordt
alleen gestoord door 3 af en toe luidruchtige TBG's, correctie 2, want de dame
van het gezelschap hoor je niet. Wij zitten gelukkig aan het andere uiterste
van het rijtuig. Het is toch wel eigenaardig dat het niet tot de grijze massa
van deze heren doordringt dat reizigers meer betalen om rustig te zitten
De aansluiting in Namur wordt nu plots wel erg zeker. Wat nu
nog kan gebeuren is dat de 2508 zo lang op de 2408 wacht dat de aansluiting met
de bus in Dinant weer in het gedrang komt. Maar het ziet er in eerste instantie
goed uit: we kunnen de evolutie op de schermen volgen. Toch: geleidelijk lijkt
het mis te lopen: de aanvankelijke vertraging van 5 minuten groeit naar 6 en 9
en 10. In onze wachtende IC klinkt de mededeling dat we met 5 minuten vertraging
zullen vertrekken om de aansluiting te verzekeren. Het is een geruststellende
gedachte dat ook onze oorspronkelijke reisweg een succes geweest zou zijn, al
begint het schoentje nu natuurlijk elders te knijpen. Zal de bus in Dinant
wachten?
Uiteindelijk stappen zo veel reizigers over op de IC naar
Dinant dat wachten zeker te verantwoorden was. En we vertrekken inderdaad met 5
minuten vertraging. De ervaring heeft me al geleerd dat de dienstregeling
tussen Namur en Dinant tamelijk krap is, maar de rit verloopt vlot, en de TB
knijpt er nog 2 minuutjes af. Van de brand die gisteravond het treinverkeer op
deze lijn nog lam legde, is niets meer te merken.
In Dinant staat de bus van lijn 25 al klaar. Men was in
Dinant blijkbaar erg gerust over de aansluiting, want Aribus legt geen
wachttijd op. Ik verifieer nog even of we echt moeten overstappen in Beauraing,
want het gebeurt wel vaker dat een bus en een chauffeur achtereenvolgens een
aantal ritten over de rurale Ardense lijnen verzorgen. Dat is inderdaad het
geval, maar toch zullen we er in Beauraing even uit moeten, want de bus rijdt
een eindje leeg terug, en dan mogen reizigers niet mee. Een beetje gek, om daar
een kleine tien minuten aan een compleet comfortloze halte te staan schilderen
en dan opnieuw in te stappen in precies dezelfde bus Opvallend is het grote
aantal jongeren dat pal in de voormiddag nog naar Beauraing reist. Dat is nu
eenmaal een bekend bedevaartsoord, maar ik kan me toch niet van de indruk
ontdoen dat hier druk gespijbeld wordt.
Zowel lijn 25 als lijn 26 voert ons door prachtige
landschappen. Voor ons is het de eerste kennismaking met deze lijnen (beter
laat dan nooit) en ze hebben allebei toeristische allures. Ondanks de magere
frequentie rijden trouwens ook nog meer reizigers mee dan we gewend zijn in de
Ardennen.
De terugreis ziet er wat anders uit, want nu zullen we van
Beauraing naar Dinant sporen.
Precies op tijd komt alweer dezelfde chauffeur met dezelfde
bus ons oppikken in Lomprez. Als we in Beauraing aankomen, bruist het stadje
want de scholen lopen leeg; dat is een nieuwe ervaring, want op vakantiedagen
heerst hier vooral een doodse devotie.
Het is nu toch wel lang wachten op een zogenaamde P-trein
naar Dinant. Dat zou de 8681 moeten zijn, maar we krijgen een knip van de 8682,
en dat is de terugrit uit Dinant. Hopelijk moeten we ons nooit beroepen op de
gegevens van een geknipt biljet, want die zijn wel vaker fout. Belangrijk voor
ons is dat de trein ons tijdig in Dinant brengt. Daar staan 2 breaks te wachten
die daar met de 2515 zijn aangekomen. Alleen de eerste rijdt terug als 2538.
In Namur lopen we 5 minuten vertraging op: het is wachten op
het treindeel uit Liers. En dan kan de geleidelijke afbouw van de vertraging
beginnen: +4 in Gembloux, +3 in Ottignies en stipt in Brussel-Luxemburg en
Schuman. De TBG die al sinds Dinant mee is, is perfect tweetalig. Voor zover ik
kan oordelen, is er geen hoorbaar accent in haar Frans, maar als ze in het
Brusselse ook Nederlands begint te praten, is het duidelijk: ze is Nederlandstalige,
en doet het in beide landstalen erg goed en aangenaam.
Ook nu halen we dus de krappe aansluiting van 5 minuten: de
IR naar Quévy staat trouwens al aan het perron. Ms 570 is zwaar ontsierd door
graffiti: nu de breaks wat met rust gelaten worden, zijn het blijkbaar de Deense
neuzen die nacht na nacht de volle lading krijgen. We krijgen controle tussen
Noord en Centraal: één keer om de vijf jaar of zo gebeurt dat dus toch. Een zwarte
en een witte reiziger posteren zich na Brussel-Zuid met de gekende smoes - ze moeten maar zorgen dat er plaats is -
in eerste. Nu kan met deze trein gerust nog een voetbalploeg of vijf moeiteloos
mee; maar moeiteloos, dat lijkt net het wachtwoord te zijn van deze twee grijsrijders.
In Halle is men blijkbaar begonnen met het plaatsen van
schermen op de voetgangersbrug naar de perrons. Dat is geen overbodige luxe,
want zowat iedereen die met de auto komt, zakt langs die weg naar de perrons
af. En nu maar hopen dat geel en niet rood de hoofdkleur wordt.
Foto's van de wandeling: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/lomprez/
Tijdens onze laatste drie wandelingen zijn we in de volgende cafés de lucht gaan opsnuiven: Den Os (Nukerke), De Oude Zwaan (Belsele) en De Drie Pistolen (Diepenbeek). Geen van deze cafés was rookvrij. Ik kan je verzekeren: als we de keuze gehad hadden, dan waren we daar buiten gebleven, maar het is nu eenmaal gemakkelijker om je boterhammetjes droog en warm op te eten, en zo veel cafés blijven er nu ook weer niet over. Toen we van onze tocht in de Vlaamse Ardennen thuiskwamen hoorden we het goede nieuws meteen op de radio: vanaf 1 juli is het afgelopen met roken op café. Vreugdekreten weerklonken alom. Helemaal onbegrijpelijk is de angst van cafébazen dat hun klanten weg blijven. In de voorbije 50 jaar is het roken verboden in bioscopen, op de werkplek, in de trein. In de bus is het zelfs altijd verboden geweest. Zijn de bioscopen gestopt? Zoeken mensen een andere job omdat ze zouden kunnen roken? Is het aantal treingebruikers gedaald? Waarom zou het aantal cafébezoekers dan plots wél zo drastisch terugvallen dat zaken gesloten moeten worden? Laat de cafébazen maar wat inventief worden: er is zeker nog een markt voor cafés met propere tafels en stoelen, waar het bier in het correcte glas geschonken wordt, bij de juiste temperatuur (en dat is niet ijskoud). Voeg daar nog wat vriendelijkheid of jovialiteit aan toe, en de plaats van die ene roker aan de toog zal snel ingenomen worden door iemand die de gezelligheid van een fris ruikend café weet te appreciëren en die zich achteraf niet hoeft af te vragen hoe lang die stank nu weer in zijn kleren zal hangen.
Ik heb het
hier al vaker geopperd: korte wandelingen kunnen verrassend goed zijn, precies
omdat alle onnodige ballast in het parcours vermeden kan worden, en men zich
kan beperken tot de essentie. We hebben vandaag ervaren dat de omgekeerde
redenering ook klopt. We wilden nl. het Schoverikpad in Diepenbeek volgen, en
dat is volgens de ontwerpers 30 km lang. (Zelf kom ik aan iets minder dan 29
km, maar het blijft een respectabele afstand.) En ja hoor, hier is het aantal kilometer
over weinig interessante betonwegen en door snel groeiende wijken net te hoog
om van een aantrekkelijke wandeling te kunnen spreken. Dat de TWQ desondanks
nog 46 % bedraagt, is te danken aan de verkenningen van enkele prachtige wandelgebieden:
de Maten, het Diepenbekerbos, de Dautewijers en het reservaat De
Pomperik-Bosbeemden. Maar precies de poging om al die op zich zeer waardevolle
wandelparadijzen met elkaar te verbinden, is wat hoog gegrepen. Spijtig genoeg
komt wat uiterst mooi is, daardoor ook minder goed tot zijn recht.
Lijn 26
ligt vanochtend grondig overhoop, als gevolg van nog maar eens een
koperdiefstal. Maar gelukkig lijkt dat weinig vat te hebben op de loop van de
treinen van lijnen 94 en 96. Zelfs de IR naar Louvain-la-Neuve laat maar drie
minuten vertraging optekenen. Hij bereikt Brussel-Zuid na een vlotte rit met
nog altijd 3 minuten. Sinds de invoering van M6-rijtuigen voor deze 3906 is er
voldoende plaats in deze trein. En toch: als twee Securailagenten in het
eersteklasrijtuig verschijnen, verdwijnt een duo reizigers even snel naar het
platform. Als schuldbekentenis kan dit tellen.
Ook de rit
tussen Brussel-Zuid en Diepenbeek verloopt zonder veel geschiedenis. In
Brussel-Noord bedraagt onze vertraging 3 minuten, en voor de rest verloopt
alles zo goed als stipt.
De
terugreis kondigt zich identiek en even eenvoudig aan, maar net als ik aan het
verspringen van de seinen op tegenspoor denk dat de IC naar Knokke en
Blankenberge precies op tijd rijdt, klinkt de onheilspellende mededeling dat
door problemen bij de vorige rit de IC vandaag uitzonderlijk afgeschaft is. We
worden, samen met een vijftal andere reizigers, verwezen naar de IR naar
Antwerpen die in Hasselt op spoor 3 aansluiting zal geven voor Knokke en Blankenberge.
Spijtig genoeg vernemen we even later van een meisje dat met pak en zak klaar
staat, dat deze IR zelf negen minuten vertraging heeft. Dat klinkt even later
ook uit de luidsprekers: van de aansluiting op spoor 3 is er nu geen sprake
meer. (Oh ja, er was wel degelijk een trein op komst, toen ik het sein zag verspringen,
maar dat was een 28 met een stevige goederentrein.)
Erg druk is
het niet op de IR naar Antwerpen: uiteindelijk komen we 7 minuten later dan
voorzien aan in Hasselt, waar we te horen krijgen dat een aansluiting naar
Brussel en Gent vertrekt van spoor 1. Dat had ik zelf al uitgekiend: de IC
bestaat uit 2 breaks, die ons na een rustige en stipte rit zelfs 3 minuten te
vroeg in Brussel-Noord deponeren.
Wie denkt
dat alles hier koek en ei is, komt eens te meer bedrogen uit. Zelfs nu staan
hier nog 4 treinen aangekondigd met vertragingen in alle maten. We kunnen zelfs
de IR naar Binche nog nemen, maar we kiezen toch voor de IR naar Quévy, die op
tijd is. Verkeerd gegokt, want de IR naar Binche houdt zich aan zijn voorspelde
18 minuten - voor ons betekent het nauwelijks 3 extra minuten vertraging,
bovenop het dikke halve uur dat we opgelopen hebben door het uitvallen van de
IC.
Thuis zie
ik dat er trouwens wat eigenaardig aan de hand is met die uitgevallen IC:
volgens Railtime is die perfect op tijd in Hasselt aangekomen, en dan toch maar
afgeschaft tussen Hasselt en Tongeren. De terugrit is dan logischerwijs
afgeschaft tussen Tongeren en Hasselt, en is in Hasselt ook op tijd vertrokken.
Toen we in Diepenbeek stonden te wachten, reden twee ms 96 in volle vaart
richting Tongeren. Het is me een raadsel wat die daar deden.
Gelukkig
duwt de NMBS ons nog regelmatig met de neus op de feiten: zelfs al lijkt het af
en toe wat beter te gaan, het loopt nog altijd vaker mis dan gezond is. 's
Avonds, in De Laatste Show, die ik altijd van ver volg, volgt nog maar eens een
grapje over de NMBS. Ik blijf me er over verbazen, dat dat nog altijd wat pijn
doet
Meer foto's
op http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/diepenbeek/
15 maart 2011 (Puivelde - Sint-Niklaas GR Reynaertland)
Alles lag
al klaar voor een tocht in Lomprez (nabij Wellin), maar zoals op wel meer
plaatsen op deze wereldkloot beslisten wat elektrische vonken er anders over.
Het werd dus een deel van de GR Reynaertland. Het was alweer een hele tijd
geleden dat we het vorige schuifje beëindigden in Puivelde. Vandaag zou het een
tocht Puivelde - Sint-Niklaas worden, nog geen 11 km lang. Dat Sint-Niklaas
zich goed leent om terug te keren met het openbaar vervoer, is niet vreemd aan
die korte afstand.
Tussen
Puivelde en Belsele volgen we een van de charmantste GR-trajecten in
Vlaanderen, over een lang en schitterend snoer van voet- en veldwegen; voor en
na Belsele probeert men nog even de schijn op te houden door ons over de
vroegere bedding van lijn 56 (Sint-Niklaas - Dendermonde) te sturen: die is nu
een verharde weg geworden die vooral de appetijt van fietsers kan aanscherpen, waar
we als wandelaars toch wel enigszins de neus voor optrekken. In het laatste
deel van de wandeling loopt het pas echt fout: we lopen té lang over een
fietspad dat geprangd zit tussen een tamelijk drukke asfaltweg en de opgehoogde
lijn 59. De TWQ bedraagt 34 %, geheel op rekening te schrijven van het eerste
deel, waar de 100 % benaderd wordt. Onnodig te zeggen dat vanaf Belsele de 0 %
benaderd wordt.
Sint-Niklaas
is vanuit Halle op niet minder dan 3 manieren te bereiken, zeggen de planners:
via Gent, via Dendermonde, via Berchem-Antwerpen. De vierde (in mijn ogen, de meest
logische) ontbreekt dan nog in het plaatje: via Mechelen en lijn 54. Het komt
er dus op aan die met de meest waarschijnlijke aansluiting met de bus te
vinden. We opteren voor een verbinding via Dendermonde, met in ons achterhoofd
enkele mogelijkheden om desgevallend toch nog de voorziene bus te halen.
We hebben
al meteen geluk: eigenlijk wilden we de CR van 8:58 nemen, maar de IR van 8:46
heeft wat vertraging, en dat is meteen goed voor onze anders krappe aansluiting
in Brussel-Zuid. De 3 ms 96 vertrekken
met 4 minuten vertraging en gaan meteen op lijn 96 N. Ik heb al vaker ervaren
dat dit geen garantie is voor een vlot binnenrijden van Brussel-Zuid. Ook nu
worden we lang opgehouden, en dat brengt de stand bij aankomst op +7. Maar over
onze aansluiting naar Dendermonde hoeven we ons geen zorgen te maken. Hoewel de
IC enkele minuten te vroeg aankomt, vertrekken we toch met een minuutje
vertraging. In Dendermonde is die weggewerkt. Tot Brussel-Centraal is deze 2307
(3 breaks) een goed bezette trein, maar voorbij Brussel-Noord is de bezetting
mager.
Sinds
december rijdt deze trein niet meer door naar Sint-Niklaas. Als alles goed
loopt, is de aansluiting van 6 minuten op een soort appendix-IC ideaal, en dat
is ook vandaag zo: op spoor 1 staan 2 bordeaux stellen te wachten. En wachten,
dat doen ze, ook op de tegenligger uit Lokeren. We vertrekken uiteindelijk met
4 minuten vertraging, en tot Sint-Niklaas is het flirten met de
vijfminutengrens. Railtime noteert zelfs 6 minuten vertraging bij aankomst,
maar het zijn er echt maar vijf.
Voor de
terugreis opteren we voor een reisweg via Berchem. We hebben onderweg al een
tijdje langs lijn 59 gestapt (tussen Belsele en Sint-Niklaas) en de treinen
rijden behoorlijk. Ook IC 1814 rijdt stipt, maar toch zal hij in Berchem met 3
minuten vertraging aankomen, tegelijk met de IR die we willen nemen. Maar de aansluiting
verloopt prima, en tot Brussel zullen we de reis alleen maken, helemaal
achteraan in de staart van deze trein, die uit 3 breaks bestaat. We komen zelfs
zonder kleerscheuren door de NZV; alleen het binnenrijden van Halle verloopt
niet vlot. Je denkt dan meteen aan de CR naar Geraardsbergen, waar de IR altijd
dicht tegenaan zit, maar achteraf zal blijken dat de P8511 de boosdoener is.
Voor de 3138 resulteert dat in 2 minuten vertraging. Terwijl we het station
verlaten, zal ook de CR binnenschuiven. Benieuwd hoe het ondertussen afgelopen
is met die bus van de MIVB die in Lot meer zwarte rook produceerde dan gezond
kan zijn
We hebben
de reis Halle - Sint-Niklaas heen en terug afgelegd met 2 lijntjes op de
Railpass. We hadden evengoed niets kunnen invullen, want de TBG's waren zo goed
als onzichtbaar Eigenaardig toch: voor onze laatste drie tochten hebben we
264, 160 en 158 treinkilometer opgetekend, en toch hebben we 3 keer krek hetzelfde
betaald. Eenvoudig, dat is het wel, maar of het ook logisch is? Het gat dat
door het verdwijnen van de halveprijskaart is ontstaan, raakt maar niet
opgevuld.
Wie alle
foto's van de wandeling wil bekijken: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/puivelde%20-%20sint-niklaas%20Gr%20Reynaertland/
We vatten
vandaag nog maar eens een nieuwe GR aan: de streek-GR van de Vlaamse Ardennen
zal ons van Oudenaarde naar Kwaremont brengen. Dat is net geen 22 km ver. De
ontwerpers willen álles tonen, ook de Koppenberg en de Oude Kwaremont, die
ongetwijfeld meer tot de verbeelding van wielerliefhebbers dan tot die van
stappers spreken. Dat leidt niet alleen tot een erg grillig traject (wat op
zich geen nadeel hoeft te zijn), maar ook tot het inlassen van enkele minder
interessante stukken. De TWQ (45 %) ligt trouwens lager dan je in deze regio
zou verwachten. Toch mogen we niet te negatief zijn in onze beoordeling: als je
langs de koterijen heen kijkt, word je regelmatig getrakteerd op prachtige
vergezichten, die op deze heldere, frisse lentedag eindeloos lijken, en
Koppenbergbos en Elenebos en de vele veld- en voetwegen zorgen voor een stevige
wandeling, met flink wat hoogteverschillen.
Even in de
kantlijn: veel wandelwegen zijn deskundig afgesloten voor het motorengeweld van
quads en motocrossdinges, maar waar dat niet gebeurd is, is de schade des te
groter. Gelukkig zorgen vorst en droogte ervoor dat het pad overal goed
begaanbaar blijft.
Voor de
spoorwegarcheologen: we lopen een tijdje in de buurt van de vroegere lijn 85.
De centrale van Ruien mag dan wel een groot deel van de wandeling zichtbaar
blijven, met sneeuwwitte rookpluim, maar van de spoorlijn blijft niet zo veel
meer over: hier en daar wat rails en kilometerpalen, maar van de destijds bij
dieselliefhebbers zo gewaardeerde lijn blijft niet meer dan wat vergane glorie
over.
Hoewel IR
3908 maar met 5 minuten vertraging vertrekt, is het snel duidelijk dat we nog
heel wat vertraging zullen bijmaken voor we Brussel-Zuid bereiken. Het duurt
tot Ruisbroek voor we even wat snelheid halen (en weer valt het op hoe snel we
optrekken met deze 2 26'en en 8 M6). Schuldige is P7520, die trouwens op de
zwarte lijst van Infrabel staat/stond. Toch is afschaffen niet meteen de
oplossing: de trein heeft blijkbaar een defect gehad, én dat vermijden kan meer
soelaas brengen dan het uitdunnen van de reizigersdienst. Je zou trouwens met
evenveel recht kunnen zeggen dat ook de CR 3757 zijn steentje tot de vertraging
bijdraagt, want die is opzij gemoeten in Halle (om de 7520 door te laten), maar
heeft tussen Halle en Brussel-Zuid ook nog heel wat vertraging opgelopen (van 5
naar meer dan 10). Het illustreert perfect hoe elke uitbreiding van het GEN
voor steeds meer vertragingen zal zorgen: tussen Halle en Brussel-Zuid ligt
alle infrastructuur er al, maar het aantal CR's zou nog toenemen, en daardoor
ook de hinder die deze trage treinen veroorzaken voor de snellere. Ik geloof er
niet in, in dat hele GEN-gedoe
De rit naar
Oudenaarde verloopt dan weer vlekkeloos. Ik merk nu ook - anders dan enkele
dagen geleden - dat heel wat halten en stations tussen Denderleeuw en Zottegem
nieuwe, fris ogende, verhoogde perrons hebben gekregen. Dat mag ook wel op deze
drukke forensenlijn.
Voor de
terugreis hebben we een belbus van lijn 470 besproken voor 16:35. Dat is 5
minuten later dan wat voorzien is in de planner, maar de bus komt inderdaad zo
goed als stipt aan rijden. We zijn met 4, en onderweg wordt nog een aansluiting
gerealiseerd met belbus 490. Toch komen we ruim vroeger dan 17:00 in Ronse aan,
waar L 1868 al staat te rochelen. De bezetting van de 2 motorwagens is mager,
op de ze vakantiedag.
P8961 uit
Gent rijdt perfect op tijd binnen op spoor 3. Vermoedelijk zijn het de overstekende
reizigers (de P-trein komt binnen op spoor 3, de L-trein vertrekt van spoor 1)
die toch voor een minuutje vertraging zorgen voor onze L. Elf minuten later
staan we al in Oudenaarde, na een rustige rit door ons wandelgebied van
vandaag.
We namen IC2316
ook al enkele dagen geleden (zie verslag Dikkebus). In stel 329 ontbreekt een
lamp, of beter: ze zorgt af en toe voor flink wat lawaai, want ze ligt los in
de armatuur. Gelukkig is dat storende lawaai er alleen maar in de wissels. We
vertragen wat als we Zottegem naderen: mogelijk is de L-trein niet op tijd uit
de voeten geraakt.
En net als
op 3 maart rijdt ook de aansluitende 1589 vrijwel op tijd. Net voor het
binnenrijden in Brussel-Zuid wordt de trein nog verspoord van perron 8 naar 9. We zitten in stel 617 dat een grondige
graffitibeurt heeft gekregen. De ruiten zijn bijna volledig ondoorzichtig; in
Halle zal blijken dat het hele stel, van voor naar achter, en van onder naar
boven onder de verf zit. Wie beweert dat het beter gaat met graffiticriminaliteit
moet maar eens rondkijken: ze zijn hun schade heel vlug aan het inhalen. Ook nu
maakt de trein een minuutje vertraging, alhoewel daar geen aanwijsbare reden
voor is. Misschien is de reisweg via lijn 96N en 96 toch niet de snelste, al
wordt voor precies die route maar 9 minuten uitgetrokken. Maar kom, over een
minuutje struikelen we niet, wat wel zou kunnen over de bijzonder gevaarlijk
geplaatste fietsgoten op de trappen in Halle. Ik heb trouwens sinds de
plaatsing nog geen enkele fietser deze ondingen weten gebruiken.
Veel foto's
van de tocht vind je op http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/oudenaarde%20-%20kwaremont%20GR%20Vlaamse%20Ardennen/
In Kreo van
Vakantiegenoegens van maart 1993 vond ik de beschrijving van een wandeling in
Dikkebus, met de titel "Langs de
vijver van Dikkebus naar de Hallebast". Als je zo een wandeling zo
vele jaren na verschijning volgt, loop je wel eens het risico dat de
beschrijving nog nauwelijks bruikbaar is, maar dat is vandaag absoluut niet het
geval. Integendeel, ondertussen heeft men hier wandelnetwerken uitgetekend en
zoals we de laatste tijd wel meer ervaren hebben, heeft men ook hier oude,
verdwenen wegen een nieuwe kans gegeven. Een mens zou er zowaar optimistisch
van worden.
Maar zelfs
de "oude" wandeling haalt al een TWQ van 51 %, wat je niet meteen
verwacht in deze streek: de weg rond de vijver is natuurlijk al goed voor
anderhalve km Trage Weg, maar ook in het agrarische gebied dat grotendeels het
karakter van het tweede deel van de wandeling bepaalt, komen nog enkele
prachtige onverharde veldwegen door. Kemmelberg en Scherpeberg vormen voor de
verdere invulling van het decor, al was de lucht net iets te heiig: meer dan
verre schimmen waren ze vandaag niet.
Dikkebus -
Ieper [belbus 79] 16:05 16:20 meer dan stipt (ab4335)
Ieper -
Brussel-Zuid 2316 16:39 18:19 stipt (430)
Brussel-Zuid
- Halle 1589 18:28 18:37 +4 (657)
De
commentaar:
voor de
volledigheid: we nemen vandaag ook de bus van en naar het station van Halle,
omdat parkeren in de verre buurt ervan op dit uur van de dag nauwelijks
mogelijk is, want donderdag is ook nog eens marktdag. De halfuurdienst van lijn
155 in de voormiddag zorgt nauwelijks voor problemen, maar om een of andere
reden wordt dat net voor de avondspits plots een uurdienst, en de overstap van
3 minuten bij de terugreis (Halle 18:37/18:40) lijkt niet meteen betrouwbaar.
Maar we zullen het halen, ook al omdat de chauffeur bereid is nog even te
wachten op de aanstormende reizigers, en we waren heus niet de enige. 's Morgens
reden we mee met bus 3933 (Ukkel) die ons met 9 minuten vertraging in Halle
bracht, 's avonds was de beurt aan bus 3962 (Het Rad), die zo goed als stipt
reed.
Van Halle
naar Brussel-Zuid kunnen we nog eens een vierledig stel nemen: er moet een
groep scholieren mee en traditiegetrouw willen die allemaal door dezelfde deur.
De lichte vertraging die daardoor ontstaat is in Brussel-Zuid al weggewerkt.
Net voor Brussel krijgen we controle van een Vlaamse TBG, een zeldzaamheid op
deze verbinding - het Vlaams én de controle.
Het zal één
break zijn die ons van Brussel naar Ieper brengt, maar dat is op dit uur van de
dag voldoende, als heeft een tiental TBG's ruim één derde van de
eersteklasafdeling ingenomen. Ze houden de gesprekken rustig: het onderwerp
leent zich dan ook tot rust: zelf brood bakken. We vertrekken uit Brussel-Zuid
met 4 minuten vertraging, maar in Denderleeuw zijn dat er al 11 geworden: ik
vermoed een rit op zicht tot voorbij de brug van Pede, want we rijden stukken
trager dan de vertragingsborden wegens de immense GEN-werken daar opleggen. De
vertraging slinkt mondjesmaat: in Ieper zullen we nog altijd 6 minuten
vertraging overhouden (al beweert railtime dat het er maar 5 meer waren ). Dat
er in Kortrijk niks van de vertraging afgaat, ondanks de volle 5 minuten die we
daar hebben, omdat er niets aangekoppeld hoeft te worden, heeft te maken met de
aansluiting met de IC naar Oostende. Het is prettig om vast te stellen dat er
dus blijkbaar toch nog op vanzelfsprekende aansluitingen gewacht wordt, maar
het is - en dat is logisch - de IC naar Oostende die eerst vertrekt. Dan volgt
een typisch geval van "voorrang en
ontblokking", term die ik destijds in Halle opstak toen ik daar onder
de onderstationschefs enkele vaste vrienden mocht rekenen: wordt deze
terminologie eigenlijk nog gebruikt om een vertraging te verantwoorden?
Resultaat is dat we vertrekken met de 8 minuten vertraging die we ook bij
aankomst hadden.
De afspraak
met de belbus ligt vast op 12:30, en de aansluiting is dus geen probleem. Meer,
de belbus komt met flink wat vertraging aanrijden. Na een ommetje door het
Ieperse centrum en nog wat instappende reizigers onderweg komen we 17 minuten
later dan voorzien in Dikkebus aan. Met 12 reizigers is dit meteen ook de best
gevulde belbus sinds we die sporadisch her en der gebruiken.
Dezelfde
chauffeur verzorgt met hetzelfde busje de terugrit. Nu zijn we met vier. De bus
komt ruimschoots vroeger dan voorzien aan rijden, en eigenlijk zouden we
gemakkelijk de P-trein van 16:12 kunnen halen, maar die zou onze terugrit
alleen maar verlengen, omdat er geen goede aansluiting is in Gent. We nemen dus
maar de voorziene én rechtstreekse trein naar Brussel (en Dendermonde). Ook nu
bestaat die uit één break, maar in Kortrijk zal een stel worden aangekoppeld.
Het wordt een rustige, geschiedenisloze rit, die bovendien 4 minuten vroeger
dan voorzien in Brussel-Zuid eindigt. Wat een contrast met de voormiddag toen
het zo stroef liep tussen Denderleeuw en Brussel.
Het wordt
nu stilaan uitkijken naar de vertraging van onze laatste trein. Maar de lange
CR komt op tijd Brussel-Zuid binnen. Dat ziet er goed uit, maar meteen nadat we
ingestapt zijn volgt een mededeling dat een probleem op het instrumentenbord
van de bestuurder voor een tiental minuten vertraging zal zorgen. Dag, bus!
Maar de twee "depanneerders"
klaren de klus erg snel: we vertrekken met niet meer dan 3 minuten vertraging
via lijn 96N tot Ruisbroek. De enkele reizigers die hals over kop voor de IR
naar Geraardsbergen/Kortrijk gekozen hebben, zijn eraan voor de moeite, want
die blijft netjes achter ons. En ja, hoewel er nog een minuutje bij komt, halen
we nog net onze aansluitende bus Soms kan het mee zitten, en ik hoop dat het
geen valse schijn is als ik de indruk heb dat het sinds enkele weken spectaculair
beter gaat met onze treinen. Al lok je met zo'n zinnetje waarschijnlijk wel
tegengestelde reacties uit
Meer foto's: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/dikkebus/
Kijk, dit
is nu eens een voorbeeld van een langetermijnvisie: je bouwt een autoweg of
twee dwars door het uitgestrekte bosgebied ten ZO van Brussel, je merkt dat de
bomen ziek en dus gevaarlijk worden door de vervuilende werking van het
wegverkeer en je hakt ze om, om het tomeloze gebruik van de autowegen veilig te
stellen. Niet dat er op onze tocht vandaag niet genoeg bomen meer overblijven,
want het is een onvervalst bostraject langs GR 512 van Duisburg tot Holleken,
een gehucht van Linkebeek. We stappen bijna 18 km en de TWQ bedraagt 89 %,
enkele asfaltwegen in het bos meegerekend. Je kunt je afvragen waarom wegen
midden in het bos geasfalteerd moeten worden, je kunt je nog meer de vraag
stellen waarom de ontwerpers geen alternatieven zoeken in de uitgestrektheid
van het Zoniënwoud. Maar misschien is een stukje asfalt soms wel nodig om
andere mooie plekjes te bereiken.
We steken
ook onder lijn 161 Brussel (eigenlijk Schaarbeek) - Namur door; de werken voor
het GEN zijn hier volop bezig, maar de doortocht is gelukkig mogelijk. Ook hier
is een brede strook bomen gesneuveld.
Veel
variatie moesten we niet verwachten vandaag. Dat is dan ook het belangrijkste
euvel van onze tocht: een lange wandeling door steeds weer identieke
bosstroken, waarin de beuk nog altijd de plak zwaait, maar ook heraanplantingen
die nog niet echt de charme hebben van een eeuwenoud bos. Maar wie een boswandeling
wel ziet zitten, moet zeker eens op pad langs deze (of een andere) GR ten
zuiden van onze hoofdstad.
Het gebeurt
maar sporadisch dat we zo dicht bij huis stappen, en omdat we bij de terugkeer
"onze" buslijn kunnen gebruiken, rijden we ook ' s morgens met de bus
naar het station. Dat De Lijn in en om Brussel, en meer bepaald ook in het Pajottenland
en de Zennevallei enorme inspanningen heeft geleverd staat buiten kijf, maar de
verbinding Halle en pakweg Hoeilaart, Overijse enz. blijft een zorgenkind. Dat
komt ook tot uiting als je de planners van de NMBS, De Lijn en de TEC
raadpleegt. Probeer het maar eens: Halle Station - Duisburg watertoren, en je
krijgt een pak mogelijkheden waarvan geen enkele echt goed te noemen is. De
meest voor de hand liggende is nog die via de Luchthaven en dan bus 830, maar
ik betaal geen diabolotoeslag om van de trein op de bus over te stappen, en dus
sluit ik die zelf uit.
De snelste
komt nog van de TEC met een rit Halle - Delta, en dan via Overijse naar
Duisburg (met de bus die wij ook uit Groenendaal nemen), maar we kiezen voor
een ruimere oplossing.
De IR naar
Antwerpen rijdt stipt, en zelfs op dit uur zijn de 2 breaks nog tamelijk goed
gevuld. Meer dan een mooi voorbeeld van Vlaams - Waalse samenwerking valt er
niet te melden. Een jongeman slentert naar het achterste van de trein, laat de
deur naar het platform open, die ik dan maar sluit. Zoals verwacht komt hij
even later teruggesloft, en weer blijft de deur open. Nu weerklinkt een
krachtig: "La porte." Voorlopig besluit: Vlamingen zijn sterker in
daden, Walen met woorden. Maar de deur is wel dicht
In Brussel-Zuid
staat de CR naar Louvain-la-Neuve al aan het perron: 3 klassieke stellen, die
gezien de studentikoze volksverhuizingen van de maandagmorgen niet overbodig
zijn, tot Etterbeek dan toch Groenendaal staat er nog altijd belabberd bij -
wie een babbeltje wil slaan met Block 4 wordt naar Block 3 verwezen, en eerlijk
gezegd, ik denk niet dat elektriciteit en elektronica zich nog langer goed
zouden voelen in dit wenende gebouw dat nog vergeefse pogingen onderneemt om
een imposant verleden op te roepen.
Als overstappunt
trein - bus is het een lachertje: een kil perron (zeker op deze koude, nevelige
winterdag) en een minuscuul bushokje. Toch vertrekken hier 4 bussen per uur
(lijnen 395 en 830). Zoals wel meer staan die bussen veilig ver en warm van de
vertrekhalte opgesteld. Die van ons zal pas op het allerlaatste moment aan
komen rijden. Gelukkig is het er gezellig warm en proper, zoals alleen bussen
van (goede) pachters proper kunnen zijn. Tot Overijse lijkt de rit wat
overbodig, maar vanaf Overijse groeit het aantal reizigers gestaag.
Officieel
is de halte Hoeilaart kerk vandaag een tijdje afgeschaft, wegens het opstellen
van een kraan. Althans, dat heb ik kunnen lezen op de website van De Lijn, maar
de chauffeur bedient de halte toch - waar trouwens reizigers staan te wachten -
en van de kraan is geen spoor te bekennen. De dienstregeling voorziet hier in
een bediening binnen de minuut van 3 halten (Post, Kerk, Nero) en dat is
ondoenbaar. We rijden vanaf hier dan ook met 3 minuten vertraging, en dat zal
zo blijven, want een groot deel van de weg rijden we achter een tractor met 2
met zware balen stro beladen karren. Toch maken we geen extra vertraging: in
landelijke gebieden stemt De Lijn haar dienstregelingen dus af op de snelheid
van een tractor met 2 beladen karren.
Voor de
terugkeer stappen we in bij de halte Amnesty in Linkebeek. Ik heb de naam nooit
begrepen, maar nu blijkt dat hier midden een mini-rotonde een boom geplant is
voor Amnesty International. Aan een haltepaal staan 2 stoelen die zorgvuldig
vastgebonden zijn. Primitieve halteaccommodatie langs deze vrij recente lijn,
die een bushokje hier en een wachthuisje daar best zou kunnen gebruiken. De
scholen lopen leeg en de bussen vol en dat verklaart de vertraging van onze bus
bij aankomst. Overigens volgen de bussen hier ook nog een moeilijke omleiding,
met bussluizen en door verkeerslichten geregeld eenrichtingsverkeer door al te
smalle straten. Binnenkort zou er een einde aan deze omleiding moeten komen,
omdat de kuilen van Aquafin dan weer dicht zouden moeten zijn
Een
jongetje wil nog een Lijnkaart kopen, maar dat lukt dus niet meer. En in Dworp wil
een jongedame een biljet naar Halle. Ze legt 3.00 neer, maar de chauffeur
geeft een euro terug: langs lijn 155 (geschatte tijd 19 minuten) betaal je 2
zones, via lijn 153 (geschatte tijd 16 minuten) 3. Toen ik lang geleden voor
het eerst de bus nam was er een sectie- of kilometertarief. Het was wat
ondoorgrondelijk, dat geef ik toe, maar ik vraag me al vele jaren af of het
zonetarief dan zo veel doorgrondelijker is. Een prijs voor fair trade verdienen
ze er alleszins niet voor
Meer
foto's: http://s62.photobucket.com/albums/h98/overweg13/wandelingen/duisburg%20-%20linkebeek%20GR%20512/
De Geul (Göhl,
Gueule) is een wat vergeten bijriviertje van de Maas, dat nochtans het landschap
rond het Drielandenpunt grondig beïnvloed heeft. Wie daar mocht aan twijfelen:
hij is de aanleiding tot de bouw van de Hammerbrücke en het viaduct van
Moresnet. De Via Gulia is een initiatief van de toeristische diensten van de
Oostkantons en van het Land van Herve. Het NGI zorgde voor de wandelkaart. Het
traject volgt zowat de hele loop van het riviertje. Wij lopen vandaag van de
bron(nen) tot Kelmis, iets meer dan 11 km. We stappen afwisselend door een bos-
en weidegebied, met de Geul voortdurend in het gezichtsveld, over vaak
onverharde wegen: de TWQ bedraagt 55 %. Het is prettig stappen over vaak erg
smalle voetwegjes, die de Grote Versnelling hier op schitterende wijze
overleefd hebben.
Voor wie de voorbije dagen op een onbewoond eiland in de
Grote Oceaan geleefd zou hebben: het is vandaag precies een jaar geleden dat in
Buizingen 2 treinen tegen elkaar botsten, met alle bekende gevolgen van dien.
Wij zullen vandaag ongeveer op de minuut na langs de onheilsplek passeren. De
CR naar Braine-le-Comte rijdt net als verleden jaar op tijd, en de IC uit
Quiévrain, nu met M6, heeft net als verleden jaar opnieuw vertraging.
Wij zijn eigenlijk voor P7515 naar het station gekomen, maar
de treinen naar Brussel rijden zich hier op dit moment van de dag letterlijk
voor de voeten (8:19 - 8:23 - 8:27 - 8:30) en dus wordt het de eerste die niet
al te druk bezet is: de CR naar Dendermonde van 8:23. We vertrekken met 1
minuut vertraging - ondanks een onvoorziene stop aan wat ik destijds de halte
Brussel-Zennebrug noemde, omdat men er bijna altijd stopte alvorens
Brussel-Zuid binnen te rijden, blijft het ook bij die minuut. Het is prettig om
vast te stellen hoe de NMBS-reiziger de huidige stiptheidscijfers van de NMBS naar
zijn hand zet. "Ja, 't is Veerle hier, hé. Ik zit hier op een trein die
voortdurend stopt en zal dus wat later zijn." Voortdurend? Éen keer! Wat
later? Éen minuut? Veerle is een liegebeest
De IC naar Eupen staat nog altijd zonder vertraging
aangekondigd; het lijkt trouwens wel mee te vallen met de spits. Toch vertrekt
hij met 4 minuten. Het is dat stel met 3 eersteklasrijtuigen en die zitten tot
Brussel-Centraal goed vol. In voorlaatste positie zit zelfs nog een vierde eersteklasrijtuig,
dat ongetwijfeld gedeclasseerd is. Die zal wel die onfortuinlijke I10 vervangen
die in Pepinster uit de sporen liep en tegen een andere trein aanbotste,
gelukkig zonder al te veel menselijk leed.
Een dame onderstreept haar aanwezigheid met een knaller van
een boer. Als de TBG langskomt, begint hij in het Frans tegen haar. Nauwelijks
reactie. "Sprechen Sie Deutsch?" - Zij antwoordt:
"Roessisj" in dat karikaturale taaltje van Vlaamse acteurs die een
Slavische rol spelen. Maar ze verhuist zonder morren en met veel excuses naar
tweede. De TBG is duidelijk onder de indruk van haar verwachtingen: ik spreek 4
talen en dan vraagt ze nog of ik Russisch spreek.
Van de 7 minuten vertraging in Brussel-Noord blijft in
Liège-Guillemins bij vertrek niets meer over. En ondanks een lange
vertragingszone tussen Fraipont en Nessonvaux komen we zelfs nog 2 minuten te
vroeg aan in Verviers. Toch zullen we in Eupen 6 minuten vertraging optekenen:
vanaf Verviers-Est is er dienst op enkelspoor en het is wachten op de
tegenliggende IC. Dolhain en omgeving is nog altijd een grote werf; de
inrichting van de nieuwe halte (die ook Dolhain-Gileppe zal heten) schiet
trouwens ook goed op. Ik heb de indruk dat de nieuwe halte verder van het
centrum zal liggen dan de oude.
Om de bus van lijn 14 te nemen moeten we voor één keer niet
naar het Bushof, maar we hebben tijd en doen het dus toch. De firma Sadar heeft
voor ons een splinternieuwe Mercedes Citaro LE gereserveerd, in de rode
ASEAG-kleuren. De reis verloopt rustig, al stappen we een halte te vroeg uit. Foutje
van mij ik dacht dat de halte Grenze al aan de andere kant gelegen zou hebben
en meestal is dat tarifair ingewikkeld en duur. Niet dus! Voor ons wordt het
enkele honderden meter meer stappen.
Kelmis heeft een naar TEC-normen stevige busbediening. We
hebben onderweg al 2 goedgevulde 396'en gezien, maar die van ons heeft een
gemiddelde bezetting. Om het eenvoudig te maken heeft men de halte Eupen
Bahnhof hier Eupen Hookstraße genoemd, omdat ze net iets verder ligt. Maar de
overstap verloopt vlot, al komt de IC uit Oostende net als vanmorgen met
vertraging binnen.
De dienstregeling van deze trein vertoont een
eigenaardigheid: hij zal ook stoppen in Dolhain-Gileppe senior, en dat
verklaart waarom hij 3 minuten vroeger vertrekt dan de andere IC's naar
Oostende. In Eupen komt een vijftiger zich vlak in onze buurt nestelen. Uit een
telefoongesprek leiden we af dat er nog meer volgen, samen naar zee. In
Verviers stappen ze in, blijkt later, het heeft heel wat voeten in de aarde
voor ze elkaar vinden. Hij is er namelijk van uitgegaan dat ze achteraan ingestapt
zijn en stuurt hen naar voren, zij zijn echter vooraan ingestapt en begrijpen maar
niet dat ze steeds weer bij de locomotief terechtkomen als ze zijn richtlijnen
volgen. Ze zijn oh zo blij dat ze elkaar toch gevonden hebben voor Oostende en
er ontspint zich een tamelijk luid gesprek over het misverstand, maar geleidelijk
zakt het niveau tot een aanvaardbaar niveau. Tot ze door krijgen dat ze
dezelfde beltoon op hun gsm hebben. Eén wil een nieuwe, en overloopt het hele
scala op luid niveau: eenmaal de vijftig voorbij kun je jezelf wel volwassen
beschouwen, maar het moment van de oprukkende kindsheid ligt nooit veraf.
Ondanks 5 minuten vertraging in Liège rijden we stipt Leuven
binnen; we blijven op lijn 36N en komen zo op spoor 4 terecht in Brussel-Noord.
Tussen Leuven en Brussel zit er behoorlijk wat volk in ons rijtuig. Eigenaardig
dat niemand reageert op die beltoonsymfonie, euh -kakofonie.
Rest ons nog een ritje met de CR tot Halle: achteraan de uit
3 stellen samengestelde CR hangt een CityRailstel. We rijden zowat het hele
traject met een vertraging van 2 à 3 minuten. Ik vind het vreemd dat de vertraging
niet slinkt, gezien de brede dienstregeling. (Voorbij Halle zal ze zelfs nog
toenemen, tot 7 minuten, dixit Railtime.)
Meer foto's, o.m. van de Hammerbrücke, vind je hier:
Zoals elke
gemeente die zichzelf respecteert heeft ook Comblain-au-Pont een wandelkaart
uitgegeven, en zoals wel meer het geval is, is dit gebeurd in samenwerking met
het NGI. We volgen vandaag de wandelingen4 (Géromont) en 1 (Roches Noires). Wandeling 4 moet het hebben van
vergezichten en een prachtig stukje bos, met o.a. immense beuken, wandeling 1
legt meer de nadruk op de onmiddellijke omgeving van Comblain-au-Pont, met een
stevige klim naar de Roches Noires en een tocht langs de oever van de Ourthe,
die er bijna zomers kalm bij ligt. Tussendoor krijgen we ook nog
openluchtkunstwerken geserveerd.
Comblain-au-Pont
is een gemeente die al vroeg tot mijn verbeelding is beginnen spreken. Buurgemeente Comblain-la-Tour is
de bakermat van alle muziekfestivals in België. In de jaren 1960 werd hier een naar
de normen van die tijd groot jazzfestival georganiseerd; ik las er als
twaalfjarige voor het eerst over in het tijdschrift Robbedoes (of was het Kuifje?).
Met een TWQ
van 45 % scoren beide wandelingen lager dan je in deze streek zou verwachten,
maar de meeste landbouwwegen zijn hier verhard. Toch kan de pret niet op:
weidse weiden, vergezichten die nog verder lijken op deze eerste echt heldere
dag van het jaar en een complete rust compenseren het tekort aan onverharde
paden en wegjes ruimschoots. De beide tochten samen zijn iets meer dan 12 km lang,
met de aanloopstreken naar Rivage erbij komen we in de buurt van 15 km.
Comblain-au-Pont
mag dan ooit zowel aangesloten geweest zijn op het tramnet (met de lijn naar
Clavier) als op het spoorwegnet (met de lijn Liège - Marloie), vandaag is het
alleen nog bereikbaar met een frequent rijdende bus 377 uit Liège. Tenzij je
zoals wij voor een vluggere en veel goedkopere oplossing (nettowinst 14.00!)
kiest via Rivage. Zo komt er wel goed 2.5 km bij, maar daarvan lopen enkele
langs Ourthe en Amblève, en die kunnen er dus best nog bij.
Van de oude
tramlijn blijven nog enkele duidelijke sporen op de stafkaart over. Het stijgen
uit het dorp van Comblain-au-Pont naar de hoogten van Géromont moet een echt
huzarenstukje geweest zijn. Wie zijn tram in eerste instantie miste kon die
ongetwijfeld nog halen als die vele minuten en een bijna volledige lus later ongeveer
weer op hetzelfde punt (in afstand, niet in hoogte,) uitkwam.
We namen de
CR naar Dendermonde van 9:23. Met 3 klassieke stellen is dat een erg rustige
trein. Sinds december rijdt die vanaf Y. Ruisbroek over lijn 96N Brussel-Zuid
binnen, maar helemaal stipt loopt het niet. De trein rijdt in het zog van de IR
naar Antwerpen en heeft 3 minuten vertraging. In Brussel zijn dat er vier geworden,
maar dat is niet echt hinderlijk.
Ook de IC
naar Eupen heeft een kleine vertraging, maar zoals de traditie dat wil groeit
die wat aan in de NZV: van 4 (Zuid) naar 7 (Noord). Wie denkt dat het dan
allemaal snel in orde komt, komt bedrogen uit. In Diegem gaat het tamelijk vlot
van lijn 36 naar 36 N, maar eenmaal op die laatste worden we een tijd opgehouden
- we staan zelfs volledig stil. Ondanks de uitbreiding naar 4 sporen lijkt dit
baanvak voortdurend overbezet. Leuven bereiken we dan ook met 11 minuten
vertraging; bij vertrek zijn dat er nog 9 en veel gaat er niet meer af: +8 in
Liège-Guillemins. Extra time voor het dametje dat gehandschoend en al verwoed
een kruiswoordraadsel invult.
Gelukkig is
de aansluiting naar Luxemburg tamelijk ruim. Bovendien staat deze IR zelf met
5, later 6 minuten vertraging aangekondigd. Van de 4 rijtuigen zijn er 2 eerste
klasse. Het eerste zou gedeclasseerd moeten zijn, maar veel heb ik daar niet
van gemerkt. Achteraan hangt 11701, dat blijkbaar net een grondige poetsbeurt
(met nat, zoals dat heet) heeft gekregen. Ik heb al meteen spijt dat we niet
verder dan Rivage moeten. Tussen Esneux en Rivage zijn er werken; net voorbij
Esneux moeten we dus wachten op de doorrit van de tegenliggende IR (zelf in
vertraging). In Rivage hebben we alweer 7 minuten vertraging. Als je geen
aansluiting moet halen, is dat geen probleem.
Voor de
terugrit zullen we beroep moeten doen op een L-trein van Marloie naar Liège. Die
rijdt bijzonder stipt; er zit wat reserve in, maar de TBG wacht plichtbewust in
de tussenstations.
Rivage ziet
zijn loketten nu ook gesloten vanaf 13:00, en op zaterdag en zondag is er al
helemaal geen loket meer. En dat terwijl je personeel achter de neergelaten
gordijntjes vermoedt, nee, wel zeker hoort Gelukkig is het station open; het
is er aangenaam wachten, want buiten is het helder maar fris.
Door de erg
stipte rit van de L-trein halen we zelfs de IC naar Brussel: we zien hem
trouwens stilstaan bij de Y. Val-Benoit. Veel tijd hebben we niet over, maar
het lukt perfect. Twee dames die Engels wauwelen met een Amerikaans accent
veroveren vrij luidruchtig de wereld - gelukkig is een I11 groot genoeg om uit
te wijken; na een tijdje komt een dame die wil lezen trouwens in onze buurt
zitten, ook al op de vlucht voor de Amerikaanse expansiedrang. De rit verloopt
zonder veel geschiedenis: tussen Schaarbeek en Brussel-Noord gaat het even
traag, maar we rijden toch te vroeg, zodat we het Noordstation stipt halen.
Daar staat
de IR naar Binche met 11 minuten vertraging aangekondigd. De ervaring leert dat
je dan maar beter op de IR kunt wachten - onderweg gaat die toch voorbij de CR,
die bovendien ook nog wat extra reizigers van de IR aan boord heeft. Als het
bij die 11 minuten blijft, tenminste. Maar we vertrekken uiteindelijk met 12
minuten, het gaat naar 14 minuten en in Halle zijn het er al 16. De 26'ers
trekken nochtans aardig op, aan hen zal het niet gelegen hebben. Rijtuig 61006
is zwaar toegetakeld: buiten door graffiti , binnen door crassiti. Ik las nog
niet zo lang geleden dat het met graffiti de goede weg opging, maar ik heb
vandaag zoveel verknoeide treinen gezien, dat ik me afvraag of er geen nieuw
offensief bezig is.
Zes treinen
vandaag, waarvan er 3 in aanmerking komen voor een stiptheidsprijs, 2 met
onderscheiding. Maar dat betekent ook dat de helft van onze treinen met meer
dan 5 minuten vertraging reed. Gelukkig bestaat daar een oplossing voor: 30
P-treinen afschaffen, als ze durven.
Alleen spijtig dat de 3 vertraagde treinen buiten de NZV vertraging opliepen.
Neem nu die IR naar Binche: amper 2 minuten extra vertraging in de NZV.
Afgeschafte P-treinen, die zullen wel wat verschil maken, maar de crisis
wortelt dieper en waarschijnlijk ook elders. Overigens leek de spits vanavond
vlot te lopen - die IR was de enige op het tv-scherm met vertraging
Hacowa 102
(eigenlijk 103 want 102 was gepland voor 14 november, toen half Vlaanderen het
verkoos om zich rijkelijk te laten besproeien met het zoete hemelnat) zoekt
weer de eigen streek op. Toen we de wandeling enkele weken geleden verkenden,
ervoeren we onverwacht dat er zich op dit ogenblik een stevige kentering
voordoet: enkele tientallen jaren geleden konden we nog zwaar ontgoocheld
thuiskomen, omdat bij de verkenning gebleken was dat veel van de wegjes die
plichtbewust op de topografische kaart waren ingetekend, verdwenen en/of
onbruikbaar geworden waren. Nu zie je het omgekeerde: een flink stuk van de
wegen die we vandaag volgden, staan niet eens op de meest recente kaarten.
Gelukkig hadden we het goede idee om vooraf de kaart van het Wandelnetwerk
Pajottenland te kopen: zo ontdekten we een schat aan nieuwe, onverharde paden,
met een echt knuppelpad erbovenop. En zelfs voor de verbinding tussen Halle en
het wandelnetwerk konden we echte trage wegen volgen.
Zo tekenden
we dus een parcours uit van iets meer dan 18 km, dat eigenlijk van begin tot
einde gedomineerd werd door de talrijke beken die hier allemaal van oost naar
west lopen, weliswaar niet altijd even fanatiek, want ze mogen hier nog rustig
meanderend de Zenne opzoeken, voor die zich door de Brusselse ondergrond boort.
De TWQ lag onverhoopt hoog: 65%, en dat ondanks aanloopstroken in Halle en
Gooik. Belangrijker nog: alle onverharde wegen waren stuk voor stuk juweeltjes,
de ene al wat avontuurlijker dan de andere, maar toch perfect begaanbaar. Af en
toe open, nog niet verknoeide landschappen zorgden voor de rest.
Ik maak me
sterk dat de 28 deelnemers genoten hebben van deze tocht én van de stops in het
Dravershof in Pepingen en De Groene Poort in Gooik. Want ook dat laatste hoort
er bij...
Wandelen
door stukjes bos en door weidse, vervroren kouters, het heeft wel iets op zo'n
koude, nevelige winterdag als vandaag. Leidraad is GR 579 tussen Huldenberg en
Bossut, iets meer dan 14 km, met de nadruk op een schitterend landbouwgebied,
met holle wegen, een stuk of wat riviertjes (de Lane en de Dijle, alweer) en enkele
stukjes bos, waarvan vooral het Sint-Agatha-Rodebos demonstreert dat een bos
erg mooi kan zijn in de winter. De TWQ bedraagt 55 %, maar eigenlijk is alles
verhard, want de vorst zit diep: de meeste veldwegen die door moderne
landbouwmachines aan flarden gereden zijn, liggen er bij als natuurvriendelijk
beton. Het is alsof de bouwers van die machines, die vooral gericht zijn op een
Amerikaanse markt, de Europese boeren vooral nog snel veel geld afhandig willen
maken, voor dit deel van Europa de landbouw voorgoed opgeeft. Even klinkt nog schaalvergroting, maar zelfs onze
normale verkeerswegen zijn te smal geworden voor deze mastodonten die vaak ook
nog tegen onbehoorlijke snelheden het rijk voor zich alleen opeisen.
Eigenlijk is het onze bedoeling om de IR van 8:46 te nemen,
maar de CR van 8:30 heeft vertraging en dus wordt het een stoptreinrit tot
Brussel-Zuid. Ondanks de brede dienstregeling neemt de vertraging nog toe van
11 naar 12 minuten. De 3 klassieke stellen zitten trouwens aardig vol, ook in
eerste klasse.
Door die vertraging verkleint de kans dat we de voorziene IC
naar Liers/Dinant kunnen nemen, maar uiteindelijk heeft ook die wat vertraging.
Er is vanmorgen een serieus probleem geweest tussen Brussel-Noord en
Brussel-Schuman, wat ons even het ergste deed vrezen - maar uiteindelijk valt
het allemaal nogal mee. De metro zou trouwens ook nog voor een oplossing hebben
kunnen zorgen. Met vijf minuten vertraging bereiken we de bouwwerf die Schuman
op dit ogenblik toch wel is. We lopen eerst verloren in het station, dat ons
redelijk onbekend is, en dan buiten het station. Dat is vooral het gevolg van
de schitterende manier waarop de informatie van De Lijn hier onbestaande is.
Boven vinden we wel een haltebord met lijn 344 erop, maar het is duidelijk dat
die halte niet bediend wordt. Het Schumanplein is een echte heksenketel, met
een wel erg luie heks, die maar af en toe even onwillig in haar ketel roert.
Middenin al dat verkeer komt ook een bus van De Lijn aangesloft: een 344. Ik
loop gewoon tussen al de auto's door en kan door het raam rustig een babbeltje
slaan met de vriendelijke en behulpzame chauffeur, die me wijst in welke buurt
ergens een tijdelijke halte zou moeten liggen. Raar toch dat je hierover niks
vindt op de website van De Lijn. Ik pik mijn vrouw op en we stappen snel in de
aangeduide richting; gelukkig zijn we veel sneller dan de bus, die ons wat
later meeneemt, met niet eens zo veel vertraging. Snel begint het verkeer
trouwens vlotter te lopen. We maken alleen nog wat vertraging bij als een duo
controleurs in de bus stapt, die het tiental reizigers controleert. Alles is in
orde, en dus maakt ze maar een
opmerking over de niet-reglementaire broek van de chauffeur.
We stappen veel sneller dan voorzien, want het is koud en
onderweg is er geen kans om de innerlijke mens te versterken. We eten onze
boterhammetjes dan maar op op het perron van Pécrot, waar zitgelegenheid
onbestaande is. Raar dat mensen klagen als ze rechtstaand moeten reizen, maar
niet als ze rechtstaand op hun trein moeten wachten. De meegebrachte soep
smaakt heerlijk.
Net doordat we zo snel stappen moeten we trouwens ook een
vroegere terugreis improviseren. En net op deze eerste dag van het nieuwe
tarifaire seizoen kunnen we daar een symbolische actie van maken. Niks geen
geplande reisweg via Waver, waar we dan een standaardbiljet - eufemisme voor
volle prijs - zouden moeten kopen naar Halle, maar wel een terugreis met bussen
van de TEC (gratis, want Pic Pollution, zoals op het biljet vermeld staat), van
De Lijn (waarvoor we beiden een Omnipas hebben) en een traject Schuman - Halle
dat we nog betalen met een oude KeyCard. Zo hebben we alvast een stuk
teruggewonnen van wat we dit jaar meer aan treinreizen zullen moeten betalen
door het verdwijnen van de kaart 50 %.
We nemen de Rapidobus 6 voor een kort stukje tot het
busstation van Hamme-Mille. Het mocht gerust wat langer zijn, want het is een
heerlijke bus. In Hamme-Mille staat een bus van De Lijn, en die opent meteen
zijn deuren als hij ziet dat er overstappende reizigers zijn. Veel chauffeurs
houden de deuren angstvallig gesloten tot net voor het vertrek, maar vandaag
mogen we mee genieten van de gezellige warmte in de bus. De rit zelf verloopt
rustig, met veel reizigers die voor enkele halten meerijden. Tot onze grote
verbazing bereiken we Brussel stipt op tijd, al is de terminus buiten dienst.
Zie vanmorgen.
In Schuman zien we onze rechtstreekse IR naar Binche nog net
vertrekken, maar het alternatief is minstens zo aantrekkelijk. Loc 2350 sleept
een stel M4 binnen - de trein vertrekt uit Schaarbeek, en is nog zo goed als
leeg. Het is een van die P-treinen met alternatieve reisweg: Schaarbeek - Châtelet
via lijnen 161 en 26. Wij rijden mee tot Sint-Job, waar we dan met de L-trein
naar Geraardsbergen verder naar Halle kunnen. L3587 heeft 2 duikbrillen, en dat
is ook wel nodig. Een slechtziende, getuige zijn blindenstok, leert een vriendin
schaken: het zou best een scène kunnen zijn uit een diepgravende Vlaamse film.
Zij moet er uit in Huizingen, hij net als wij in Halle.
Er vliegt wat nattigheid, en die zal later op de avond nog voor
herrie op de wegen zorgen. Laat dit a.u.b. niet de laatste stuiptrekking van de
winter zijn