Als men in deze periode van het jaar van de beste dag van de week spreekt, moet je meestal niet te veel aarzelen; dat doen we dan ook niet. Voor de tweede keer in onze wandelcarrière stappen we een zelf opgezette tocht langs wandelknooppunten, in dit geval in het Wandelnetwerk Zuid-Dijleland. We stappen van Neerijse naar Vossem, langs de punten 209-208-207-218-205-217-204-203-23-22-202-323-402-407-408-409-415-414. Als je dat even nauwgezet doet als wij, stap je iets meer dan 16 km over een verrassend mooi en interessant wandelgebied, met weidse uitzichten, niet al te veel bebouwing – niet moeilijk als je zelf de tocht uitstippelt – en met een TWQ van 69%. Ook dat laatste is geen toeval: de makers van de kaart hebben de gelukkige inval gehad om trage, onverharde wegen anders in te kleuren, zodat je de tocht als het ware van veldweg naar voetweg kunt uitstippelen. Dat is spijtig genoeg niet voor alle netwerken het geval.

Heldere vergezichten, het was geen probleem die dag:

Meer foto’s kun je vinden op deze plek.

Een stukje tramgeschiedenis.

Vossem lag destijds langs de tramlijn Brussel – Jodoigne. Van deze lijn zijn eigenlijk nog relatief veel bekoorlijke stukken overgebleven, maar het stukje dat we vandaag bewandelden – tussen Vossem en Duisburg – is topklasse: we volgen een sierlijke S-bocht over een verhoogde berm; eigenlijk ontbraken alleen de sporen om de verbeelding helemaal op hol te laten slaan. De reizigersdienst verdween in 1957, maar zelfs op de stafkaart verwijst het synoniem Root ondubbelzinnig naar de vroegere tramroute. Root is een poging om de plaatselijke uitspraak van het Franse leenwoord weer te geven. Ter plaatse is trouwens ook nog een herdenkingsplaat aangebracht. Zo gaat dat: tegen nieuwe trams wordt massaal (?) geprotesteerd, de oude worden gekoesterd in de herinnering.

Prachtig toch, zo een oude bedding:

Hoe geraakten we er?

Sinds ook voor De Lijn de bomen niet meer tot in de hemel groeien, is de verbinding Brussel – Hamme-Mille verworden tot een voor ons onbruikbare spitsuurdienst. Neerijse ziet zich op die manier overdag niet langer verbonden met de hoofdstad. Een bruikbare optie voor ons is lijn 395 Leuven – Groenendaal, met een behoorlijke halfuurdienst. Het ommetje langs Leuven moeten we er dan maar bij nemen. We stappen uit aan de halte Steenweg naar Leefdaal. Ook voor de terugrit verkiezen we een verbinding via Leuven. Vossem Pastorieplein wordt op het moment dat we terugkeren zo goed als elk kwartier met Leuven verbonden door de Brusselse lijnen 315, 316 en ook nog eens zeer frequent door lijn 616 van Brucargo naar Leuven. Wat een luxe!

Concreet.

Halle – Brussel-Zuid                  3909     10:09 10:19      +9        815

Brussel-Zuid – Leuven               1509     10:36 11:03      +7        1894 – 61068

Leuven – Neerijse                     [395]    11:35 12:00      -1         ab3031-98

Vossem  - Leuven                     [616]    16:16    16:51    +13      ab3315-28

Leuven – Brussel-Noord             8511     17:11    17:39    +1        2118 – 53505

Brussel-Noord – Halle                8574     17:49    18:08    +1        2145 – 53502

ab3031-98: Van Hool New AG300 – Intratours

ab3315-28: MAN Lion’s City – Intratours Van Mullem

En wat beleefden we?

Zelfs een eind na de ochtendspits verloopt het treinverkeer verre van regelmatig. De treinen van lijn 96 die ons in de eerste plaats interesseren, rijden zelfs met relatief veel vertraging. En dat zie je het watervaleffect langzaam maar zeker zijn werk doen. De IR naar de Luchthaven komt aan op het ogenblik dat de L naar Leuven al binnen had moeten staan, en dat dat ook invloed zal hebben op onze IR naar Louvain-la-Neuve staat bijna buiten kijf. We vertrekken met 7 minuten vertraging, maar zelfs dan is de vraag: waar halen we de L in? Net voorbij Lot is het al zo ver: het verwachte remmanoeuvre komt er aan, maar alles bij elkaar valt het nog mee: we staan geen enkele keer volledig stil, en de vertraging groeit met amper 2 minuten aan. Overigens zitten we in stel 815: het is lang geleden dat we nog eens een proper vierledig stel gezien hebben, zonder enig spoor van graffiti.

Met drie treinen van lijn 96 na elkaar in vertraging is het niet denkbeeldig dat ook IC 1709, die ons naar Leuven zou moeten brengen, achter zit op zijn schema. Eerst wordt hij met 8 minuten vertraging aangekondigd, maar de vertraging groeit snel tot over de 10 minuten. Dieren op het spoor, zou de oorzaak zijn. Tijd voor een wijziging in de plannen, dus. De IC naar Tongeren rijdt bijna stipt Brussel-Zuid binnen en buiten, maar de doortocht van de NZV verloopt niet zonder schrammen: in het Noord noteren we 6 minuten, en even staan de beide IC’s tegelijk in het station. Als men opnieuw het scenario van een tijdje geleden volgt, zal de IC naar Liège dus toch als eerste vertrekken en hebben we deze keer verkeerd gegokt. Maar de wegen van Infrabel zijn ondoorgrondelijk, en we vertrekken eerst, rijden zonder haperen van lijn 36 naar lijn 36N over de vertakking Diegem, maar verliezen toch nog een minuut extra. Veel maakt het ons allemaal niet meer uit: de aansluiting met de bus van 11:05 hebben we al een tijdje uit onze planning geschrapt.

Wachten in het Leuvense busstation is een ervaring die we liefst niet te lang laten duren: het is er altijd druk en onoverzichtelijk, en dat voortdurend af en aan rijden van bussen, is wat van het goede te veel. Brasserie de la Gare, vanwaar je trouwens een prima zicht hebt op de aankomsttijden van de bussen, brengt soelaas. Het doet me wat denken aan vele, vele jaren geleden, toen de tram van Leerbeek naar Halle nog reed. We woonden helemaal aan het andere eind van het dorp, en reden dus met onze fiets naar de tramhalte, waar we in een herberg onze rijwielen – zoals die toen officieel nog heetten - konden stallen. Kostprijs: een consumptie per deelnemer. In het café kon je dan strategisch gaan zitten, zodat je aan het verspringen van het sein precies op het geschikte manier recht kon staan. Ik denk niet dat we ooit langer dan 1 minuut op het perronnetje gewacht hebben.

Het is een gelede bus die ons naar Neerijse zal brengen. Blijkbaar wordt ook lijn 395 dezer dagen getroffen door een lange omlegging. De Lijn heeft zelfs de doortocht van Leuven via de ring omzeild om de gevolgen hiervan te beperken. Of dat meteen de ideale oplossing is, durf ik betwijfelen. De gevolgen van één omlegging verzachten door nog een wijziging in de reisweg: erg elegant is het niet. De bus rijdt daardoor trouwens ook te vroeg vanaf de Tervuursepoort. Opvallend: de vervroeging wordt op de rest van ons traject zo goed als volledig weggewerkt. Eén minuut te vroeg komen we bij de halte Neerijse Steenweg naar Leefdaal, niet meteen hét voorbeeld van een goed uitgeruste halte: we komen terecht op een veel te smalle grasstrook langs de weg. Je kunt hier maar beter wachten tot de bus weer vertrekt voor je zelf in beweging komt.

In Vossem kun je zelfs aan het Pastorieplein gewoon wachten op de eerste bus die komt, en in ons geval is dat de 616, die ook in deze schoolvakantie met meer dan 10 minuten vertraging rijdt. Erg druk kun je de bus anders niet noemen. Hij zal ons wel voldoende vroeg in Leuven brengen voor een onuitgegeven verbinding.

Op spoor 1 staat immers een P-trein te wachten: P8514 naar Moeskroen. Het is wat sneu dat deze trein niet stopt in Halle, maar op dit moment van de dag is het een rustige trein tussen Leuven en Brussel, al zijn er behoorlijk wat instappers in Zaventem en Schaarbeek, en vooral Diegem. Nog niet zo lang geleden zouden we een rit in M5-rijtuigen vermeden hebben, maar sinds de modernisering heb je niet langer de indruk dat je net een vervallen woning gekraakt hebt. En als de bezetting laag is, kun je bovendien nog zitplaatsen kiezen zonder al te veel hinder van de raamstijlen.

De trein blijft mooi op tijd, en dat geeft uitzicht op een tweede trein met M5-materieel: de P8574, een IR uit Antwerpen-Centraal die vanaf Brussel doorrijdt als P-trein naar Geraardsbergen. Ook deze trein rijdt bijna op tijd: zo net na 18:00 amper 1 minuut vertraging optekenen bij aankomst in Halle is zonder meer een succes.

Vanmorgen las ik op railtime voor het eerst het woord wielslip. Den Dikke kent het woord nog niet, maar het is een woord dat voldoende tot de verbeelding spreekt, alleszins meer dan problemen met adhesie. Van mij mag het woord geselecteerd worden als woord van het jaar, al hoop ik natuurlijk stiekem dat het ooit wel eens compleet in onbruik zou kunnen raken, als de spoorwegmaatschappijen eindelijk een efficiënt antwoord gevonden hebben op het herfstoffensief. Herfst die zich vandaag trouwens de hele dag van zijn vriendelijkste kant getoond heeft.

30-10-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

De TBW (Tour du Brabant wallon) verdient ongetwijfeld de prijs voor meest onderschatte langeafstandswandelpad van het land. Toegegeven, de bewegwijzering bevindt zich hier en daar in bedenkelijke toestand en de controlepunten waar je als stapper je getuigschrift kon laten afstempelen, zijn vaak verdwenen, maar de topogids is nog te koop en met wat extra voorbereiding is het pad nog perfect te volgen. Dat we dat ook vandaag willen doen, heeft natuurlijk ook te maken met de kwaliteit van eerder gestapte trajecten, door een wandelprovincie bij uitstek: Waals-Brabant. We stappen van Nivelles tot Baisy-Thy: dat is 18 km stappen door weidse kouters, waar de boerenbedrijvigheid in deze herfstweken hoge toppen scheert. Een erg landelijke tocht wordt het dus, met de nadruk op landbouw, op het eerste deel na, als het pad ons verbazend snel door het Parc de la Dodaine uit het stadje Nivelles voert. Toch ligt de TWQ niet hoger dan 36 %, omdat zeker in de eerste helft van de tocht alle wegen verhard zijn: boeren willen nu eenmaal ook wat.

Meer dan 20 foto's van deze wandeling vind je hier.

Hier alvast een breinbrekertje, voor een of ander examen landbouwkunde: bereken aan de hand van de gegevens op de foto  de maximale afstand tussen de hoeven van de voorpoten van de grootste koe en haar bovenste rij tanden.

In de buurt van Houtain-le-Val stapten we vaak over mooie onverharde veldwegen; de herfstkleuren krijgen stilaan de overhand.

Bereikbaar?

Net nadat de NMBS om nog altijd onbegrijpelijke redenen de halveprijskaart had afgeschaft, was het heerlijk om als wraakoefening van Halle naar Nivelles te reizen met de bussen van de TEC. Ook vandaag nog inspireert de halsstarrige houding van de marketingspecialisten van de NMBS tot een treinloze reis: de bussen doen er niet eens langer over, maar anders dan de NMBS geeft de TEC je met zijn meerrittenkaarten het gevoel dat je als niet-dagelijkse maar toch erg regelmatige reiziger meer te betekenen hebt dan de louter toevallige klant, die terecht de volle prijs aangerekend wordt.

Wat historie.

Lijn 365a mag terecht als éminence grise beschouwd worden onder de buslijnen. Ze verscheen halfweg de jaren dertig in het spoorboekje, als nummer 124a, wat onmiskenbaar aangeeft dat ze als een alternatief voor gemeenten als Genappe en Gosselies beschouwd werd voor de weldra geëlektrificeerde spoorlijn 124. Toch waren de biljetten van de NMBS niet geldig op deze lijn. Na WO II werd ze vernummerd tot 202, en nog later tot 365. De toegevoegde letters a en b zijn deels bewaard, al is de 365b enkele jaren geleden 366 geworden. Een van de belangrijkste aanpassingen aan de lijn gebeurde eerder dit jaar: door de uitbreiding van het metronet in Charleroi verloor de lijn haar bediening met Charleroi-Sud. Lijn 365a zou voortaan beperkt worden tot Jumet Madeleine, waar een overstap op de metro mogelijk is. Eerder al was het snelbuskarakter van de lijn gesneuveld tijdens achtereenvolgende besparingsrondes: meer en meer functioneerde de lijn tussen Braine-l'Alleud en Brussel als alternatief voor lijn W, zodat beide lijnen samen - met een op elkaar afgestemde dienstregeling - van een aantrekkelijke frequentie konden genieten. Vandaag is de situatie tussen Rode (Middenhut) en Brussel wel bijzonder complex: De Lijn, de TEC-Brabant Wallon en de TEC-Charleroi staan hier in voor het busvervoer. Naar het schijnt wil de bevolking dergelijke complexe toestanden, die garant staan voor een perfecte dienstverlening. Arm België.

Ander interessant punt onderweg: we komen langs het punt waar lijn 131 Baulers - Fleurus - Châtelineau-Châtelet destijds aftakte van lijn 124, ter hoogte van Bois-de-Nivelles. Dat is nog duidelijker merkbaar op de stafkaart, nochtans een recent exemplaar, dan ter plekke

De verbinding.

Halle - Braine-l'Alleud                [114]    08:19 08:53      stipt      ab9641-49

Braine-l'Alleud - Nivelles                        [66]      09:01 09:24      +4        ab6302

Baisy-Thy - Sint-Genesius-Rode [365a]  14:19 14:56      +3        ab9642-57

Sint-Genesius-Rode - Halle         [155]    15:36 16:20      -11       ab3954

ab9641-69        Mercedes Citaro II - Picavet & Cie

ab6302             Irisbus Arway - Baulers

ab9642-57        Mercedes Integro II - Picavet & Cie

ab3954             Jonckheere Transit 2000 - Het Rad

De belevenissen.

De prodata van deze Picavetbus heeft duidelijk luimen: pas na een zestal pogingen (drie van mij, en drie van de chauffeur) wordt mijn Multiflex aanvaard. Er gaat twee keer € 2.20 van het kaartje, en dat is goed voor de 28 km die Halle van Nivelles scheiden. Het is even bang afwachten of we wel op tijd in Braine-l'Alleud aankomen, waar ons een overstap van 8 minuten wacht (hopelijk!), maar de chauffeur kent Halle: twee minuten vroeger dan voorzien verlaten we het busstation, een halte verder rijden we al met 3 minuten vertraging. Gelukkig zal met de hulp van enkele grote banken het aantal auto's op onze wegen drastisch kunnen dalen.

Of nee: we zullen het nooit leren. Zelfs de (koortsachtige?) zoektocht naar alternatieve energiebronnen illustreert dat. Ongetwijfeld is de auto ook een ecologisch probleem, maar wat men nu met elektrische wagens probeert te bereiken, is niet een reductie van het aantal auto's, maar een garantie dat we over enkele decennia nog altijd geconfronteerd zullen worden met een angstwekkend hoog aantal auto's per (lege) kop - van de bevolking. Gemakshalve wordt voorbijgegaan aan het feit dat we nooit straffeloos een veel te groot deel van onze ruimte aan de auto opofferen, dat die eindeloze stroom van auto's zich vast zal blijven rijden, ook al zal de locale vervuiling vele keren lager liggen dan nu het geval is. Het lijkt er echt op dat de mens nooit uit zijn fouten leert…

Gelukkig voor ons verloopt de rit voor de rest vrij vlot. We pikken onderweg nog wat scholieren op, die hun week ongetwijfeld inzetten met een brosuurtje. Opvallend trouwens hoe je vaak ook al halfweg de namiddag in al die Waalse steden scholieren van allerlei slag kunt zien kuieren. Ik begrijp niets van die Waalse schooluren.

In Braine-l'Alleud is er een afstaphalte tegenover het station voor alle buslijnen. Dat resulteert in een haltebord met enorm veel lijnnummers, maar helemaal ondubbelzinnig is de toestand niet: nergens vind je ook maar een aanwijzing dat het hier om een afstaphalte gaat. Gelukkig weten we dat de vertrekhalten aan de overkant liggen. Daar zien we voor de rapidobussen elektronische infoschermen waarop de te verwachten wachttijd tot de volgende rit wordt aangegeven. Het is er op dit ogenblik voor Waalse normen nog vrij druk, en onze bus laat enkele minuten op zich wachten. Dat wordt ruimschoots gecompenseerd door het comfort in deze Irisbus. Alleen spijtig dat ook hier onderdelen na een tijdje los komen te zitten, en die zorgen op de minder goede wegen voor te veel en te vermijden lawaai. We stappen uit aan de halte Grand-Place: met de trein komen zou een wat overbodige kilometer van station tot markt noodzakelijk hebben gemaakt.

Ook voor de terugrit kunnen we genieten van een lijnbus met extra comfort. De TBW kruist het traject van lijn 365a ter hoogte van de halte Chemin du Pontail. De Mercedes Integro lijdt onder hetzelfde euvel als de Irisbus: ook in deze bus wordt de luxe wat getemperd door loszittende en dus rammelende onderdelen. Ter hoogte van de halte Staca volgt er een chauffeurswissel. Zo iets leidt altijd weer tot wat vertraging. Maar dat kan ons eigenlijk weinig schelen. Onderweg zien we nog een perfecte look-alike van (It is I) Leclercq instappen. En uiteraard verwijst de Leeuw naar een oorlog die nog meer dan een eeuw vroeger is uitgevochten dan die van Leclercq. Moedige klimmers profiteren van het late herfstzonnetje.

Aan de halte Grote Hut kunnen we overstappen op onze buslijn 155.Dat betekent op dit moment wel een half uur wachten. Zowat de hele dag rijdt De Lijn hier een halfuurdienst, maar van zodra de avondspits begint krijgen we maar een bus per uur meer. De chauffeur die aan komt rijden kennen we als een heerschap dat vaak veel te snel durft rijden. Hij rijdt dan ook al vier minuten voor op zijn schema, en we zullen het station van Halle 11 minuten vroeger dan voorzien bereiken! Dit is een gedeelde verantwoordelijkheid. Enerzijds is er De Lijn Vlaams-Brabant. Ze slagen er maar niet in om hun dienstregelingen min of meer af te stemmen op het inderdaad vaak overdrukke wegverkeer. Ik heb er hen al verscheidene keren op gewezen dat hun dienstregelingen veel te ruim zijn. Je krijgt altijd weer hetzelfde stereotiepe antwoord: chauffeurs moeten onderweg indien nodig wachten aan een halte waar dat veilig kan. Vaak gebeurt dat ook, maar enkele chauffeurs blijven koppig rijden alsof dienstregelingen niet aan hen besteed zijn. Mocht dat nu betekenen dat bussen de hele dag tamelijk stipt rijden, dan zou je de voordelen van zo een gerekte dienstregeling nog kunnen appreciëren, maar dat is nu net niet het geval: van enkele ritten weet je zo dat je rekening moet houden met mogelijke vertragingen van 10 tot 15 minuten. Dat is trouwens de reden waarom we ons vanmorgen niet gewaagd hebben aan een aansluiting in Essenbeek van lijn 155 naar lijn 114.

Anderzijds is er natuurlijk ook de verpletterende verantwoordelijkheid van de chauffeur. Blijkbaar dringt het bij sommige mannen en vrouwen niet door dat te vroeg rijden veel erger is dan te laat rijden. Het is onbegrijpelijk dat de chauffeur de hele weg rijdt alsof de voorsprong niet stelselmatig groeit. Voor alle duidelijkheid: deze keer heeft hij niet eens zo snel gereden. Wat ik al helemaal niet begrijp is dat de chauffeurs met dit gedrag ook altijd lijken weg te komen. Mogelijk leidt de gebrekkige kennis van de dienstregeling bij het gros van de klanten ertoe dat ze het missen van een bus aan zichzelf toeschrijven, maar er moeten toch klachten doorsijpelen tot in Leuven. Je krijgt dan trouwens altijd weer antwoord dat ze dankzij je gegevens de chauffeur kunnen identificeren, en dat ze niet zullen nalaten hem op zijn plichten te wijzen. Waarom kan dit dan door blijven gaan? Mij is het er trouwens niet om te doen een bepaalde chauffeur te treffen, wel dat men bij De Lijn eindelijk wakker schiet en die plaag van het te vroeg rijden uitroeit. Overigens, de bus mag dan wel aan de stelplaats Het Rad toegewezen zijn, de chauffeur is er wel degelijk een van Ukkel. Men is blijkbaar volop bezig met het inbouwen van Retibo, en waarschijnlijk zijn er wel meer bussen van Ukkel die daardoor even buiten strijd zijn…

Dankzij de site zone01 weten we dat deze bus zonder nummer eigenlijk de 9052-49 van F. Cardona & Deltenre is. Het is een Fast Syter, die naar TEC geplogenheden tamelijk smoezelig is. We vonden hem langs het Parc de la Dodaine, waar leraars L.O. verwoede pogingen ondernamen om hun leerlinge het weekend te doen vergeten. Schooldienst?

21-10-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

Hoe het mogelijk is dat je uit een kleine 8000 wandelbeschrijvingen drie jaar na elkaar met de functie Aselect in Excel een wandeling in Kuurne selecteert, is me een raadsel, maar ook dit jaar staat er een op het programma. Een beetje tegen beter weten in stappen we opnieuw in Kuurne (Sint-Pieters), en wel de Beaiaardwandeling uit de Wandelgids Kuurne, in de jaren negentig samengesteld en gepubliceerd door de plaatselijke afdeling van Vakantiegenoegens. En echt: het is ook deze keer danig tegengevallen, met een blijkbaar onvermijdelijke tocht door een industriezone (we waren al een kwart van de wandeling ver voor we die achter de rug hadden) en voor de rest een asfaltwandeling door een niet zo interessant agrarisch gebied. De foto's die ik nam, spreken voor zichzelf: wat is overgebleven van de oude hoevetjes, spreekt nog enigszins tot de verbeelding, maar voor de rest volgden we wegen die zich eigenlijk niet tot wandelen lenen. De TWQ bedraagt amper 7 %, en dan moet je nog weten dat we het grootste deel van die trage wegen twee keer volgden.

Alle foto's vind je hier, maar dit zijn alvast de mooiste:

De bereikbaarheid.

Kuurne Sint-Pieters wordt vlot bediend door de Kortrijkse stadslijn 51 die hier haar eindpunt heeft. Streeklijn 52 Kortrijk - Tielt biedt een tweede mogelijkheid, maar wij concentreerden ons op lijn 51.

Historisch gesproken lag dit deel van Kuurne altijd wat verweesd tussen de tramlijn Kortrijk - Wielsbeke - Aarsele ten oosten, en spoorlijn 66 Kortrijk - Brugge ten westen. We kruisten die laatste ter hoogte van de vroegere halte Sint-Katharina; daar ligt trouwens nog altijd een wissel en er staat ook nog een seinhuisachtig gebouwtje van de NMBS - euh, Infrabel, dat waarschijnlijk alleen maar in specifieke gevallen in gebruik is: Block 2.10.

De verbinding.

Kortrijk - Kuurne           [51]      12:35 12:58      +2        ab5142

Kuurne - Kortrijk           [51]      15:32 15:57      +2        ab4972

Kortrijk - Halle              3116     16:53 18:17      +1        305

ab5142 = Jonckheere Transit 2000, stelplaats Kortrijk

ab4972 = Van Hool New A309, stelplaats Kortrijk

De commentaar.

Zo tegen elven aan zou je verwachten dat de gevolgen van de ochtendspits stilaan weggevlakt zijn, maar dat is andermaal niet het geval. De IR naar Kortrijk vertrekt in Halle met 7 minuten vertraging. Opvallend: ondanks de ruime dienstregeling gaat er echt niet zo heel veel af. In Ath wordt het deel naar Geraardsbergen losgekoppeld; ondanks de 7 minuten stilstand vermindert de vertraging nauwelijks: van 5 naar 4 minuten en die vertraging zullen we meeslepen tot Kortrijk. Veel valt er niet te beleven. In Froyennes is een onverlaat op de tippen van zijn tenen bezig met nog wat tekst toe te voegen op het nu al compleet vervuilde wachthuisje op het andere spoor - zo maar, onder het oog van iedereen. Froyennes moet trouwens een van de meest versierde halten van het hele NMBS-net zijn. In Herseaux is de snelheidsbeperking tot 60 km/u nu van tijdelijk naar vast gepromoveerd. Voor de treinen die in dit gat stoppen, is dat geen echt probleem.

Dat lijn 51 eigenlijk een stadslijn is, wordt snel duidelijk. Ik zou met de beste wil van de wereld de reisweg achteraf niet kunnen reconstrueren. We zitten in een standaardbus die nauwelijks past in de wirwar van straatjes die we volgen. 

Voor de terugrit zitten we wel in een stadsbus. Valiezen en kinderwagens lijken altijd maar breder te worden - waar is de tijd van onze buggy, die opgevouwen nauwelijks meer was dan een paraplu. Kinderen konden in het verleden trouwens ook veel sneller zelf lopen, maar dat terzijde. Opvallend ook hoe de reisweg van deze bus in het centrum van Kortrijk afwijkt van die van de heenrit. Echt in het voordeel van de busgebruiker is dit niet.

We zijn een half uur vroeger dan voorzien naar Kortrijk teruggekeerd, en zouden uiteraard ook via Brussel kunnen reizen, om dan in volle spitsuur terecht te komen. Dan is de rechtstreekse, rustige IR via Tournai toch wel een aantrekkelijk alternatief. We zullen de reis in een gemoderniseerde break moeten maken. Het duurt even voor we na het draaien van de avg vertrekken: 4 reizigers voor Herseaux zouden nog graag mee willen, maar de tbg is onverbiddelijk: hij heeft het vertreksein al gegeven, en instappen is dan verboden. In Moeskroen toont hij zich even resoluut tegen een klant zonder biljet, die zich bij hem heeft aangemeld. Die moet het maakloon betalen; de tbg somt nog even volledigheidshalve alle mogelijkheden op om toch vooraf een biljet te kopen. De lijst wordt stilaan inderdaad indrukwekkend. En de tbg controleert ook nog. Terloops: in Aalbeke is een overweg gestoord. Railtime lijkt daar geen weet van te hebben. Onze vertraging blijft beperkt: 5 minuten (toch alweer!) extra bovenop de minuut die we hadden bij vertrek in Kortrijk. We zitten in een gemoderniseerde break en dus wordt er automatisch omgeroepen. Herseaux lijkt met een s uitgesproken te worden, ik had er durven om wedden dat het een z moest zijn. Misschien laat ik me misleiden door de Nederlandse benaming (Herzeeuw) die voor een keer, anders dan Opzullik, Papegem en omgekeerd Gammerages, niet gebruikt wordt. In Froyennes lijkt er wat aan de hand: 2 politiewagens springen meteen in het oog, maar blijkbaar is het de dagelijkse gang van zaken. Het perron richting Lille/Kortrijk staat vol jongeren van de naburige school Saint-Luc, en blijkbaar is wat politiebewaking geen overtollige luxe. Nu ja, als dat kan voor voetbal- en andere sportwedstrijden, waarom dan niet voor de dagelijkse uittocht van Franse scholieren die zelfs aan het zo verguisde Waalse onderwijs de voorkeur geven boven het eigen Franse onderwijs?

In Tournai wordt de tbg afgelost: de niet zo nieuwe tbg zal zich tot Ath beperken tot een verblijf in eerste klasse, waar sinds Kortrijk ook al een werkloze tbg zit. Zelfs dan kunnen 2 jongeren zich van Tournai tot Ath in eerste klasse ophouden, zonder dat hen een strobreed in de weg gelegd wordt. Het verschil met de eerste treinchef kan nauwelijks groter. In Ath krijgen we trouwens opnieuw een aflos. Erg gunstig om het overzicht over de trein te bewaren zijn die voortdurende wissels toch niet echt.

Anders dan vanmorgen krimpt de vertraging nu wel als sneeuw voor de nochtans schaars geworden zon: in Ath gaan er meteen 3 minuten af, in Halle blijft nog één minuutje over, maar de trein zal er op tijd kunnen vertrekken. We hebben genoten van wat wel eens de laatste nazomerdag geweest zou kunnen zijn. De wandeling was dan misschien niet veel zaaks, de treinreizen zorgden af en toe voor wat irritatie, maar de busreizen verliepen vlot. We hebben vandaag onze Kuurne - Brussel - Kuurne afgewerkt, op onze manier. Al is dat eerder iets voor de lente dan voor de herfst, als ik me niet vergis.

08-10-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

We stappen vandaag langs GR5 (Vlaams deel) van Zelem tot Viversel. Dat is 15 km GR en een aanlooproute van bijna 700 meter, en het moet gezegd: de Vlaamse GR's van vandaag en van verleden week verwennen hun stappers met aangename paadjes door bos en akkers. En zeggen dat GR 5 haar carrière begon als fietsroute, in het verlengde van de Waalse GR5, omdat men vond dat Vlaanderen zich niet leende tot langeafstandswandelpaden. We fietsten ooit zelfs nog een deel van Essen naar Lier, toen de NMBS nog fietsen verhuurde die je in een willekeurig station mocht inleveren. Hoogtepunten van vandaag zijn de Duizendjarige Eik, die terecht een speciale vermelding krijgt op de topografische kaart, en wat verder de Willekesberg, die ons na een lange afdaling in het centrum van Lummen brengt. Daarna verwatert de kwaliteit enigszins, met als triest diepteput de laatste kilometers die ons door een gebied voeren dat niet geschikt is als wandelgebied, met veel bebouwing, veel verkeer en industrie langs een drukke weg. Het moet overigens gezegd dat twee autowegen (we stappen in de buurt van het klaverblad van Lummen) en het circuit van Zolder voor veel kabaal zorgen, en dat over langere afstand. De TWQ bedraagt 52 %, en al bij al kijken we toch terug op een aangename tocht door een gebied waar de natuur nog niet al zijn rechten heeft ingeleverd.

De Duizendjarige Eik van Lummen

Terugkijken op Lummen

Bereikbaar?

Je moet tegenwoordig al goed zoeken om in Vlaanderen nog een regio te vinden die niet min of meer vlot bereikbaar is met het openbaar vervoer. Onze eindhalte van de heenweg (Zelem Station) verraadt dat de bus hier ooit is ingelegd als vervangingsdienst voor het bij wijze van proef schrappen van veel tussenhalten op interprovinciale lijnen, zoals lijn 35 er terecht een mag genoemd worden. Lijn 92 is dan ook grotendeels een relict van de vroegere vervangingslijn 35c. Er is nog wel een lijn 35c overgebleven, maar dat is niet meer dan een allegaartje aan schooldiensten, en De Lijn-Limburg slaagt er maar niet in om een coherente nummering in te voeren voor al haar lijnen.

De terugrit ligt op lijn 23, een nummer dat de buslijn bij haar ontstaan halfweg de jaren 1950 kreeg. Vandaag genieten we van een vrij strikte uurdienst, wat voor ons type reizigers volstaat.

De verplaatsing.

Halle - Brussel-Zuid                   3908     09:09 09:19      stipt      830

Brussel-Zuid - Diest                   1508     09:36 10:37      +32      1873 - 61033

Diest - Zelem                            [92]      12:00 12:10      +2        ab4423-26

Viversel - Hasselt                      [23]      16:41 17:06      -5         ab5251

Hasselt - Brussel-Noord             1539     17:09 18:15      +2        1834 - 61036

Brussel-Noord - Halle                 3140     18:20 18:41      +6        330

ab4423-26, Jonckheere Transit 2000, Reizen De Valk

ab5251, Van Hool New AG300, stelplaats Hasselt

De belevenissen.

IR3908 is een trein die al enkele jaren om versterking smeekt, maar men houdt het nog altijd bij een vierledig stel. Nu de hogeschoolstudenten opnieuw van de partij zijn, is dat ruim onvoldoende. (In de zomerperiode ligt het zwaartepunt dan weer tussen Brussel en Ottignies, met dank aan de vele Walibi-fanaten.) En dan laat het aantal senioren dat van deze eerste trein na 9:00 nog beperkt te zijn. Maar de rit verloopt volgens het boekje.In Brussel-Zuid zien we loc 2003 met de IC uit Luxemburg aankomen. Opvallend: een 77 zal de hele trein, loc en rijtuigen, richting Vorst slepen. Zo amechtig kunnen deze prachtige en krachtige locs toch ook niet geworden zijn, dat ze dit laatste klusje niet zelf zouden kunnen klaren?

Hoewel de meeste vertragingen in de nasleep van de ochtendspits stilaan weggewerkt zijn, rijdt de IC naar Tongeren toch nog met 8 minuten - volgens de elektronische info. In werkelijkheid zullen we 11 minuten vertraging optekenen bij vertrek in Brussel-Zuid. In Leuven zijn dat er al 12, maar we kijken nog altijd uit naar een ruime aansluiting trein/bus die nog altijd niet in het gedrang komt. Edoch, in Rotselaar heeft het noodlot andermaal toegeslagen: gestoorde overwegen. Het wordt snel duidelijk dat we net als de laatste keer - maar toen droegen we zelf schuld - een uur later dan voorzien aan onze tocht zullen beginnen. in Aarschot komen we aan met 27 minuten, als we opnieuw aanzetten is het half uur vol gemaakt - rare beeldspraak, ik weet het. Als we dan ook nog op tegenspoor gaan tot Testelt, kunnen we zeker zijn: dat wordt koffie in Diest, dat we met 32 minuten vertraging bereiken. Voor deze stationsetablissementen is de twijfelachtige stiptheid van de NMBS een onuitputtelijke bron van inkomsten.

Onderweg horen we een gesprek tussen drie tb's. Het gaat o.a. over dat sp.a-voorstel om fietsen voortaan gratis op de trein te laten. Ze verwoorden perfect mijn eigen standpunt: fietsen horen niet op de trein; de huidige prijs beperkt hun aantal nog, behalve onbegrijpelijker wijze voor de nieuwe kwaal van de plooifietsen, maar als fietsen ooit gratis mee kunnen, rijden er nog minder treinen stipt dan nu al het geval is. Ik zie zelf veel meer heil in een stevig uitgewerkt net van huurfietsen aan alle stations. Maar de sp.a wil duidelijk nog even scoren, 2014 komt akelig dicht bij.

De bus van lijn 92 zet ons met 2 minuten vertraging af bij de halte Zelem Station. Meteen kunnen we ons een idee vormen van de vroegere stationsomgeving. Het is een kort ritje zonder geschiedenis en met een tiental reizigers.

Stevig doorstappen en ingekorte oponthouden maken dat we toch met de voorziene bus terugkunnen. Dat we in de laatste kilometer 4 taveernes e.d. passeren die allemaal dicht blijken te zijn helpt onze zaak. Een gelede bus met enkele minuten vertraging zal ons naar Hasselt brengen. De chauffeur houdt er de vaart in, en met een gelede bus is dat nog minder prettig dan met een standaardbus. Uiteindelijk komen we 5 minuten vroeger dan voorzien bij het station aan, al moet gezegd dat vooral de buitensporige reserve in de dienstregeling tussen de voorvoorlaatste en het station aan de basis ligt van die ruime voorsprong.

Die is alleszins meegnomen: de IC naar Knokke/Blankenberge staat nog binnen ons bereik; ik kan zelfs nog even naar de staart van de trein om het locnummer te noteren. Volgt een rit die een hel is voor deze blogschrijver: er gebeurt niets. We vertrekken zelfs op tijd in Leuven. Toch het vermelden waard: sinds vanmorgen hebben we 163 km treinkilometer afgelegd zonder enige controle. De tbg beperkt zich tot het omroepen van voor ons overbodige info, telkens geïntroduceerd door een op een gsm lijkend afwijkend muziekje. Of wordt dat nu standaard in M6-rijtuigen?

In Brussel-Noord staan nog altijd veel treinen in het rood. Maar onze IR naar Kortrijk/Geraardsbergen rijdt vrij stipt door de NZV, zij het met 2 breaks i.p.v. 3. Dat zie je aan de wanhopige blikken van reizigers die anders in het laatste stel instappen, en nu de hele trein aan hun ogen voorbij zien glijden. En voor de rest, wat dacht je? We volgen de gewone planning: bijna stilstaan in Vorst, en wachten tot de L naar Geraardsbergen uit de voeten is, en idem dito bij het binnenrijden van Halle. Eindresultaat: zes minuten vertraging. (En op het ogenblik dat we trappen opklimmen, rijdt de IR naar Quévy binnen, met een half uur vertraging. We mogen dus niet klagen….) Er is duidelijk iets structureels fout met deze beide treinen naar Geraardsbergen. Ik vraag me af of ze niet gewoon beter hun volgorde kunnen omkeren? De IR is vaak de stiptste van beide, en misschien is het zelfs een kans om de reizigers tussen Brussel en Edingen wat evenwichtiger te verdelen. Al kan ik me voorstellen dat men liever de totaal nieuwe treindienst voor 2015 afwacht. Hopelijk gaan dergelijke draken van dienstregelingen er dan uit, al vermoed ik dat er dan wel andere in de plaats komen…

ab4423-26 staat ruim op tijd klaar voor het station van Diest

ab3664: De Lijn probeert extra inkomsten uit reclame te halen - omdat het aantal ramen beperkt is, experimenteert men nu met publiciteit op het dak van de bussen

ab4420-31, in Viversel op lijn 34 - de lijnfilm is toch wel iets te discreet, maar hij laat zich gelukkig wel goed fotograferen

30-09-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

Het zou me niet verbazen mocht het aantal believers in weerspreuken dezer dagen met enkele honderdtallen zijn aangegroeid. Want zeg nu zelf, beter op tijd dan het Sint-Michielszomertje van dit jaar kun je nauwelijks zijn, zelfs niet bij de NMBS, De Lijn of de TEC. Sint-Michiel was zelfs enkele dagen te vroeg, wat laat vermoeden dat hij ook banden heeft met De Lijn. Eigenlijk vieren we hem namelijk op 29 september en we genieten nu toch al enkele dagen van bijzonder aangenaam nazomerweer, ideaal wandelweer, met behoorlijk wat zon en zeer aangename temperaturen. We laten er dus geen gras over groeien, en trekken snel na de vorige wandeling opnieuw de wandelschoenen aan, voor een 17 km lange tocht langs de Streek-GR Hageland. We stappen van Sint-Pieters-Rode, waar we eerder in het jaar aankwamen, naar Aarschot. De TWQ bedraagt 74 %, en jongens (en meisjes), wat ligt er tussen Leuven en Aarschot nog een aangenaam wandelgebied! In feite stappen we zowat van natuurgebied naar natuurgebied, en dat meestal langs voet- en veldwegen, nu eens met de nadruk op bos, dan weer op fruitplantages, waar de activiteit in deze tijd van het jaar een plotse piek bereikt. Absoluut aan te raden, voor wie een tocht niet te veraf wil maken en voor wie er zeker van is dat hij voldoende discipline heeft om onderweg geen appelen, peren of druiven te plukken.

Alle foto's.

De Wijngaardberg, gewoon wat het is: een berg(je) vol wijngaarden tegen de zuiderflank

De Moedermeule, molen annex restaurant, al zie je dat laatste hier niet zo

Bereikbaar?

Sint-Pieters-Rode is voor ons het makkelijkst te bereiken met lijn 310 Leuven - Aarschot, die met een uurdienst rijdt. De terugkeermogelijkheden uit Aarschot (we verlaten de GR op een tiental minuten van het station) zijn talrijk.

De verplaatsing.

Halle - Brussel-Zuid                   3909     10:09 10:19      stipt      840

Brussel-Zuid - Leuven                1709     10:31 10:57      +4        2712 - 51045

Leuven - Sint-Pieters-Rode         [310]    11:42 12:08      stipt      ab4526

Aarschot - Leuven                     2487     17:14 17:26      stipt      778

Leuven - Brussel-Noord             0539     17:37 17:54      +5        1865 - 11816

Brussel-Noord - Halle                 3739     17:53 18:14      +17      553

ab4526, Jonckheere Transit 2000, stelplaats Tielt, dat laatste met het nodige voorbehoud

De belevenissen.

Wie de bovenstaande verbinding grondig bestudeert, zal wel besluiten dat we ooit al beter geïnspireerd waren, vooral als je weet dat we bij een uurdienst zelden reserve inbouwen. Hier hangt dan ook een verhaaltje aan vast. Het schaamrood stijgt me naar de wangen als ik moet toegeven dat we de verplaatsing van thuis naar Halle Station vaak met de auto doen. Daar is een goede reden voor: De Lijn gunt ons zowat de hele dag een halfuurverbinding, en wie daar niet mee kan leven, moet leren fietsen, maar iets voor 17:00 hebben we plots alleen nog recht op een uurdienst. Wie de aansluitingen trein/bus in Halle kent, weet dat zo een uurdienst weinig aantrekkelijk is. 's Morgens zouden we dus perfect met de bus naar Halle kunnen rijden, maar 's avonds zouden we al te vaak enkele kwartieren van onze kostbare tijd moeten offeren op het altaar van de eigenaardigheden van het openbaar vervoer bij ons en in de ruime omtrek. En dus…

Maar donderdag is marktdag in Halle. En alles wordt stilaan klaargezet voor de bouw van het zwembad en andere dingen, zoals een nieuw wooncomplex in het Nederhem, die maken dat Halle op zwart zaad zit en met rasse schreden meedingt naar een ereplaats op het schavot van vuilste, slechtst onderhouden, groen- en bloemloze stad, waar je bovendien sinds kort voor alles en nog wat moet betalen. Het aantal parkeerplaatsen in de buurt van het station is sowieso al nipt berekend (wat wij niet doen, want we calculeren een vol kwartier in van parkeerplaats tot perron), maar vandaag is het zover: voor het eerst vinden we geen plaatsje en we moeten met lede ogen vaststellen dat we de IR van 9:45 niet kunnen halen - tenzij we fout parkeren, anders wel een sport waar Halle wél hoog in scoort - en vandaar dat we met een geïmproviseerde verbinding naar Sint-Pieters-Rode sporen en bussen.

De IR naar LLN rijdt stipt, en met het verdwijnen van de laatste klassieke stellen is een ritje in eerste klasse van de vierledige stellen voorlopig een mooi alternatief, zo lang het nog duurt. (Tiens, wat zou de invloed zijn van het invoeren van de Desiro's op het aantal reizigers dat nog voor eerste klasse kiest? Want ik kan me toch wel voorstellen dat de NMBS nu een bepaalde grens overschreden heeft, die onvermijdelijk in een verkleining van het aandeel eersteklasreizigers zal resulteren. Misschien een vraagje voor de Commissie Verkeer?)

In Brussel-Zuid lijkt er lang geen vuiltje aan de lucht, maar van het ene moment op het andere noteert IC1709 8 minuten vertraging. Dat wordt afwegen of de IC naar Tongeren geen betere optie is; we stappen zelfs naar het desbetreffende perron, maar horen dan de IC naar Liège aankondigen, met de positie van de eersteklasrijtuigen, in het midden en achteraan. Dat zal achteraf vooraan en in het midden blijken te zijn, foutieve informatie die wel vaker voorkomt, maar de keuze voor de 1709 is de juiste: we vertrekken dan wel met 7 minuten vertraging, maar we zullen de hele weg voor de andere IC blijven, en zelfs met maar 4 minuten vertraging in Leuven aankomen.

Rechtover het station ligt nog altijd een café dat ronduit afficheert dat rokers er toegelaten zijn. Asbakken voltooien de prent, of nee, dat doet het selecte publiek van marginalen dat zich hier ook voor een koopjesprijs kan komen bezatten. Gelukkig kunnen we onze koffie elders drinken; we zouden er trouwens niet aan denken om een voet in dat hellehol te zetten.

De bus van lijn 310 vertrekt aan het station. Bussen verdwijnen hier sneller van de schermen dan ze komen aan rijden, maar met onze bus zit het snor. We stappen uit bij de halte Horst.

Eigenlijk zitten we dus een vol uur achter op onze planning, maar uiteindelijk zullen we Aarschot toch op het voorziene uur bereiken, ondanks een tussenstop in de Moedermeule van Gelrode. De L-trein naar Leuven rijdt met 2 gemoderniseerde stellen - de kans dat je nog een bordeaux stel vindt, is klein geworden. In onze buurt zit een jongedame met bagage. Je verwacht niet meteen controle op het korte stukje tot Leuven, maar de tbg doet zijn werk. En hoe! "Je zit in eerste klasse, juffrouw, met een tweedeklasbiljet. Ik zal je een klasverhoging aanrekenen." Wat hij ook prompt doet. Het meisje betaalt braaf. Spijtig genoeg zie je dit zelden bij de echte profiteurs; die worden meestal alleen maar weggestuurd, vaak nadat ze het grootste deel van de reis in eerste klas gezeten hebben. Ik vrees dat dit niet de trend wordt, en dat de NMBS zichzelf verder belachelijk zal laten maken bij gebrek aan durf en doorzettingsvermogen, niet in de eerste plaats van de tbg's maar van de NMBS zelf.

De trein naar Oostende bevat een overtallig eersteklasrijtuig, wat het aantal op 3 brengt. Mogelijk was het gedeclasseerd, ik heb het niet geverifieerd. We zien hoe een achttal instapt dat duidelijk voor ambiance wil zorgen. Dat heb je soms met reizigers die gratis reizen, en die al te vaak niet beseffen dat andere reizigers die 54 % extra betalen om rustig te zitten. Maar zoals wel vaker, zakt het geluidsniveau vrij snel. Vijf studenten - duidelijk groentjes - staan opeengepakt op het platform. Wie zal hen ooit eens diets maken dat achteraan in de trein zo een 400 lege zitplaatsen op hen wachten?

Ondertussen is in Brussel-Centraal een trein vertrokken zonder tbg en met open deuren, en is er een seinstoring op de lijn naar de kust. De infoschermen krijgen er een flinke blos van, maar op die manier halen we een onmogelijke aansluiting met de IR naar Quévy. Veertien minuten vertraging worden ons deel bij aankomst in Halle, en dat is niet eens zo veel meer dan de 11 waarmee we in Brussel-Noord vertrokken. Meer: we zijn vroeger terug dan voorzien, zeker nu ook de L-trein nog wat vertraging laat optekenen.

Op naar de auto; we zijn al bijna halfweg naar huis, maar hij staat er nog. Op donderdag nemen we voortaan de bus, dat staat vast. En voor de stad Halle en Infrabel wacht een immense opdracht: hoe bouw je een zwembad zonder dat je autorijdende treinreizigers helemaal de al overbezette autoweg op jaagt? Ik heb zo wel een idee: laat de NMBS de stopplaatsen tussen Halle en Edingen heropenen, neem ze op in het GEN, en je hebt meteen enkele honderden parkeerplaatsen in Halle minder nodig. De reacties van de plaatselijke politici (Halle, Pepingen) op mijn suggesties in die zin zijn op zijn minst lauw te noemen…  

26-09-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

We hebben nog één wandeling ten zuiden van Samber en Maas op het programma staan en dan geven we dit mooie stuk vaderland opnieuw in de wrede klauwen van Vlaamse en 'Ollandse jagers. We combineren drie wandelingen uit de wandelkaart Barvaux-Bomal-Durbuy-Grandhan-Wéris (NGI in samenwerking met Maison du Tourisme "Pays d'Ourthe et Aisne") tot een lusje van 9 km. Vertrekpunt is Fronville, dat nog net bereikbaar is met de TEC, de wandelingen zijn de nummers 26 - 27 - 28, resp. La Passerelle, Rahet en Monteuville. De hoofdrol wordt gespeeld door de Ourthe, die we tot twee maal toe oversteken langs voetbrugjes, en dat alles in een prachtig kader met uitgebreide vergezichten in een erg aantrekkelijk deel van de Famenne, en met 2 bijzonder rustige dorpen (Fronville en Deulin) in een bescheiden bijrol. De TWQ bedraagt 70 %, en we genieten van een van die legendarische nazomerdagen, met veel zon en erg aangename temperaturen. Onnodig te zeggen dat dit een eerste herfstige voltreffer is geworden.

Foto's vind je hier.

Hoe moeten we er geraken?

Eigenlijk dachten we oorspronkelijk uit Melreux-Hotton te voet naar Fronville te stappen, meer dan 2 km langs een onaangename hoofdweg, en dat vooral omdat de 3 lijnen die Fronville bedienen (11/5, 12/1 en 162a/3) weinig bruikbaar zouden kunnen zijn: dergelijke lange, ingewikkelde lijnnummers wijzen immers vaak op school- of marktdiensten. Maar bij nadere beschouwing leek het toch mogelijk om met deze lijnen Fronville Église te bereiken. Niet dat de dienstregelingen veel soeps zijn. Ik vraag me zelfs af of de gebruikte lijnen niet de kroon spannen als het gaat om totaal onzinnige en onbruikbare openbare busverbindingen, waar de TEC-NL een patent lijkt op te hebben. Lijn 162a/3 is een variant de vervangingslijn 162a, die hier een wat onwaarschijnlijke kronkelverbinding tussen Marloie en Melreux uitmaakt. Er rijdt welgeteld 1 bus per dag, en op woensdag niet eens in beide richtingen. Lijn 11/5 rijdt alleen op schooldagen, maar dan kun je je weer de vraag stellen wat de rol is van een rit halfweg de namiddag, op een ogenblik dat de scholiertjes en hun meesters nog volop aan het zwoegen zijn. Wat illustreren deze beide dienstregelingen mooi de angst van de TEC om al te veel aanpassingen aan hun diensten aan te brengen: bang als ze zijn dat een systeem dat absoluut niet functioneert, vervangen moet worden door een systeem dat evenmin werkt, en dat dus gedoemd is om te verdwijnen. Een complete tabula rasa lijkt de enige oplossing te zijn, liefst met wat (veel) extra centjes, maar voorlopig blijft de opgeruimde tafel vaak leeg achter…

Hoe geraakten we er?

Halle - Brussel-Zuid                   3706     07:45 07:55      stipt      1850 - 61049

Brussel-Zuid - Marloie                2108     08:33 10:16      stipt      1360 - 61011

Marloie - Fronville                      [162a/3]11:00 11:27     +4        ab4562

Fronville - Melreux                     [11/5]   14:26 14:30      -3         ab4564

Mlreux-Hotton - Liège-G.                        5585     14:41 15:38      +6        628

Liège-Guillemins - Brussel-Noord            0538     16:00 16:54      +2        1924 - 11816

Brussel-Noord - Halle                 3687     17:03 17:30      +5        08045

ab4562 en ab4564, allebei Jonckheere Transit 2000, vermoedelijk van stelplaats Manhay, omdat doorgereden wordt op lijn11 naar Manhay - maar zeker ben ik absoluut niet…

En wat beleefden we?

Vandaag is er een kabeldiefstal geweest tussen Roux en Marchienne-au-Pont (het hoeven niet altijd boze rangeerders uit de buurt te zijn die de boel platleggen), maar wij rijden naar Brussel-Zuid alsof het spitsuur afgeschaft is. We komen dan ook stipt aan in Brussel-Zuid, waar de vele rode meldingen op de infoschermen ons meteen weer bij de realiteit brengen.

Toch lijkt het lot ons vandaag gunstig gezind te zijn: de 2108 komt amper 3 minuten te vroeg aan het perron, en toch vertrekken we maar met 1 minuut vertraging. Het gaat zelfs bijzonder vlot door de NZV, maar net buiten Brussel-Noord loopt het fout: in Brussel-Schuman klokken we af op +7. Maar het kan nog erger: in Brussel-Luxemburg staan we naast de 3907, die ons deze keer onderweg niet zal ophouden: we gaan hem voorbij en komen ei zo na stipt in Ottignies aan. Wel sneu voor al die reizigers tussen Etterbeek en Ottignies die in dat laatste station op een vlotte overstap op de IC gerekend hadden. Zelf zitten we voor één keer boven in de dubbeldekker: we zien nog net hoe een viertal Chinezen (of Japanners) met veel koffers voor het benedendek kiezen, en de rust is ook iets waard. De rest van de rit verloopt als een fluitje van een cent. Het enkelsporige vak tussen Namur en Ciney is nu opgeschoven voorbij Naninne, en dat maakt dat we Ciney binnenrijden over een van die schotse en scheve wissels in een bocht tegen de toegelaten snelheid van 20 km/u. Zelfs dat veroorzaakt geen vertraging. We hebben voor een keer een ruime overstap in Marloie, en net dan rijdt de trein prachtig op tijd.

Het stationsbuffet van Marloie is een doorgedreven sixties- of seventiesoefening in groen en oranje. Niet meteen mijn ding, maar de ijle atmosfeer wordt hier wat opgeleukt door de nog aanwezige ramen van nog een vroeger tijdperk. En de koffie smaakt lekker.

Tussen Marloie en Marche heeft de bus van lijn 162a/3 nog wat reizigers mee. Het allegaartje van buslijnen tussen het overstapstation en Marche-en-Famenne maakt dat klanten hier een best bruikbare busverbinding aangeboden krijgen. Maar voorbij Marche is het rijk voor ons alleen.

Voor de terugrit gebruiken we dus een bus van 11/5, die hier op dat moment een heen-en-weertje maakt tussen Melreux en Noiseux. Dergelijke rit is in mijn ogen al even zinloos als die van de voormiddag, maar wij kunnen er toch maar mooi mee naar Melreux. Onderweg zal blijken dat het alternatief met de benenwagen (cliché, ik weet het) inderdaad weinig interessant zou geweest zijn.

L5585 bestaat uit 2 klassieke stellen; dat is duidelijk berekend op de terugrit uit Liège-Guillemins, tijdens de spits. Van stel 628 is de hele wand tussen bagageruimte en platform eerste klasse volgekliederd met onleesbare hiërogliefen. Sorry, geen hiërogliefen, want die droegen tenminste nog een boodschap. Deze met een vette, brede viltstift aangebrachte tekens hebben maar een doel: tonen hoezeer de auteur wel het schijt heeft aan de hele (spoorweg)maatschappij. En zeggen dat de wc vlak bij ligt. Het wordt één van die ritten zonder tbg; soms komt van heel ver het schrille geluid van zijn fluitje aangewaaid, maar met meneer of mevrouw zelf zullen we geen kennis kunnen maken. Bijna een uur in een stoptrein met instappende reizigers zonder controle. Geen controle, geen toepassing van de reglementering van het maakloon en meer van die dingen: de tbg's boren hun eigen werkgever elke dag een klein fortuin door de neus. Helemaal vooraan in deze trein blijft het erg rustig. In Méry krijgen we het gezelschap van een zwaar verkouden wandelaar. En wij maar denken dat wandelen gezond is. En nog dit: onderweg vallen ons gele mistbakens op. Ik weet niet waarom sommige mistbakens geel zouden zijn, maar ik waag een gokje: na Godinne is het duidelijk dat aankondigingsseinen anders aangekondigd moeten worden dan hoofdseinen, en dat geel valt wonderwel samen met het geel van de ronde bordjes die het aankondigingssein identificeren. Heb ik het juist, specialisten en professionals?

De trein rijdt de hele weg met om en bij de 6 minuten vertraging. Hopen op een snelle overstap op een van onze voorkeurstreinen (de echte direct Liège - Brussel van 16:41) is een ijdele activiteit, die we al snel opgeven. Het wordt dus nog maar eens de IC naar Oostende. We kiezen voor het eerste eersteklasrijtuig, want in het tweede zullen zo meteen opnieuw Oost-Aziaten opduiken - neen, niet die van vanmorgen - maar op het platform is het onaangenaam warm en in de reizigersruimte blijkt de airco het begeven te hebben. We zullen de reis dus toch maar in het gezelschap van de Chinezen maken, en achteraf bekeken valt het nog best mee.

Deze tbg controleert wel. Van de jongeman rechts van ons krijgt hij een warrig verhaal, over een nog niet ingevulde kaart en een aan de andere tbg gevraagde klasverhoging. De tbg zal er zijn collega over aanspreken, en maakt tussendoor nog een biljet voor de reiziger uit Méry, wat dus eigenlijk al in de stoptrein had moeten gebeuren. Even later komt een Duitstalige tbg zich bij de jongeman nestelen. Kijk, ik kan best begrijpen dat je een kennis of maat een reisje in eerste klasse gunt, maar als je bovendien ook nog toelaat dat hij zijn lijntje op de campuskaart blanco laat, dan vind ik het toch allemaal een brug te ver.

We komen 7 minuten te vroeg aan in Leuven - is de tb een roker? De tbg's alleszins. Het hele gedrag rond roken is in de voorbije decennia grondig gewijzigd, soms zelfs op een wat absurde manier. In de jaren 1950 en 1960 (en misschien zelfs later) werden chef-gardes beboet als ze op het perron in uniform rookten, vandaag staan ze rustig keuvelend op het perron, en als een of andere reiziger dan toch om wat extra zekerheid vraagt, krijgt die prompt de dampen van 2 rokers in de neusgaten geblazen.

De IR naar Quévy heeft vertraging, maar we besparen ons de perronswissel en opteren voor de L-trein naar Braine-le-Comte. Ontsnappen aan desiro's is er niet meer bij. In Brussel-Centraal stapt een clochardachtig type in, die naar Brussel-Zuid moet. Gelukkig duurt dat ritje niet lang, want hij verspreidt een niet zo frisse odeur. In Lot worden we ingehaald door de 3738 naar Quévy in vertraging. Zelf doet ons treinpersoneel gewaardeerde pogingen om de zes minuten vertraging waarmee we in Brussel-Noord vertrokken te doen krimpen, maar de kans is nu wel erg groot dat we achter de IR Halle zullen binnenrijden. Maar de schade blijft beperkt: 5 minuten vertraging worden ons deel, maar al bij al is onze dag schitterend verlopen.

24-09-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

Ik ben een Pajottenlanderkensman
En ik zing zo veel ik kan

Over mijn heimatje

Met schoonheid overladen… 

Ik heb het hier al eerder geschreven, ik ben het niet helemaal eens met Urbanus. Bepaalde delen van het Pajottenland zijn gewoon kapotgebouwd, koterijen zijn hier geen ijdel begrip, en bovendien heeft een ruilverkaveling oude stijl in de jaren 1970 voor veel onheil gezorgd, wat o.m. neerkwam op het verharden van zowat alle veldwegen, het verdwijnen van het gros van de voetwegen en een grondige verschraling van het landschap. Vooral Bellingen en Beert lijden onder deze euvels, Bogaarden doet het nog net iets beter. Resultaat is een TWQ van 8 % voor deze wandeling die verscheen als wandelfiche in Kreo van het toenmalige Vakantiegenoegens van 2001 onder de titel Pajottenland aan de taalgrens. Geef toe: een dergelijke score is een schande voor een streek die zichzelf ook graag als wandelgebied verkoopt.

Het toch wel mooie kerkje van Beert, waar ik mijn eerste en mijn plechtige communie deed en waar ikmeer dan 20 jaar lector was, toen er nog pastoors waren in het Pajottenland.

Wat een typisch beeld zou moeten zijn in een wandelgebied die naam waardig…

Meer foto's vind je hier.

Hoe geraakten we er?

Bogaarden wordt op zondag om de twee uur bediend door de belbus 732 Pajottenland. Op zondag bedienen alle ritten ook Halle Station, wat onbegrijpelijk genoeg niet het geval is tijdens de week. Nu, onbegrijpelijk: door het schrappen van de ritten overdag op de lijnen 160 en 164 en met de noodzakelijke (?) besparingen in het achterhoofd, werden 2 bestaande belbusgebieden samengesmolten, wat tot een belbusgebied zou geleid hebben dat onmogelijk met 1 belbus bediend zou kunnen worden, tenzij men er de bediening van Halle afknipte. En dat heeft men dus ook gedaan. Met het gevolg dat niemand van Beert of Bellingen het in zijn hoofd haalt om eerst even naar Pepingen of zelfs Leerbeek te rijden om daar over te stappen op lijn 153. Zo kan men binnenkort het belbusgebied nog verder inkrimpen, mocht dat noodzakelijk (??) blijken. Maar voor ons is er dus geen probleem, want we willen van een gunstig weerintermezzo, ook al is het zondag, profiteren.

De verplaatsing:

Buizingen - Halle                       [155] 12:57 13:14         stipt      ab3176

Halle - Bogaarden                     [732] 13:33                              ab2033-12

Bogaarden - Halle                     [732] 17:19                              ab2033-12

Halle - Dworp                            [153] 17:26 17:40         stipt      ab3942

Dworp - Buizingen                     [155] 17:53 17:57         +1        ab3932

ab3176 Van Hool A600, stelplaats Leerbeek

ab2033-12 Mercedes Sprinter, Flanders Bus

ab3942 en ab3932 Van Hool Transit 2000, stelplaats Ukkel

En een kort commentaar.          

De ritten met lijn 155 zijn routine voor ons, want dat is onze buslijn. Voor de belbus komt ab2033-12 aan rijden, die getuige het nummer eerder op het Oost-Vlaamse net thuishoort. We worden in een kraaknet busje naar Bogaarden gebracht, en even aarzelt de chauffeur of we toch niet aan de halte Plutsingen uit moeten stappen. De man heeft een bijzonder goed geheugen, want het is al een tijdje geleden dat we dit inderdaad deden. Maar deze keer rijden we tot de halte Bogaarden Dorp Kerk.

De belbus voor de terugrit is er al, ruim voor het afgesproken uur. Maar wij genieten nog van de honderden oude radio's, tv's, bandopnemers en meer van die leuke dingen in het bijzaaltje van café Ter Kammen.  Opnieuw verbaast de chauffeur ons met zijn goede geheugen: hij weet dat we in Halle willen overstappen op lijn 155. Maar dat doen we dus lekker niet: we komen vroeg genoeg in Halle aan om daar de 153 naar Dworp te nemen, waar we overstappen op de 155. Tijdwinst, ondanks de overstap: 9 minuten.

En zo eindigt dit voor een keer kort verslagje, van een wandeling die gelukkig niet over de hele lijn tegenviel, en van ritjes in 4 bussen zonder al te veel sensationeels. Een aardig tussendoortje, kom.

15-09-2013 om 00:00 geschreven door overweg13  

Bijlagen:
Excelversie gemeenterepertorium 2013.xls (429.5 KB)   

De topogids van de Via Mosana beschrijft een Compostelaroute van Aachen tot Namur, met een zijtak van Maastricht tot Jupille. Het is die zijtak die we vandaag beëindigen: we bereiken immers de Place Havart in Jupille-sur-Meuse, waar we enkele jaren geleden ook aankwamen na enkele opeenvolgende tochten uit Aachen. Vanaf hier loopt de route in de topogids zonder zijtakken, uitwassen of afsplitsingen tot Namur. Onze tocht van vandaag begint bij het station van Visé en is een 14-tal km lang. Het duurt meer dan een kilometer voor we de stad Visé echt achter ons laten, maar dan begint een opmerkelijke tocht langs bos-, park- en voetwegen. Wie zou kunnen vermoeden dat tussen Liège en Visé meer ligt dan de Maas, een autoweg en een internationale spoorlijn? Wel, wij vonden het hier, op de hoogten en in het Domaine de la Julienne, tijdens een bijzonder aangename en interessante tocht, met een TWQ van 56 %. Je hebt trouwens de indruk dat het meer is. Geleidelijk ontplooit zich een landschap waarin terrils steeds prominenter aanwezig zijn en tegen het einde aan krijg je een prachtig panorama van de Vurige Stede te zien, met Maas en Albertkanaal en de resten van een ooit bloeiende industrie.

Bekijk alle foto's van de wandeling hier.

En dit is de speciaalste:

Hoe bereikten we onze bestemming?

Nu de verlofperiode achter de rug is, rijden de IC's van Brussel naar Visé weer elk uur, en de keuze is dus snel gemaakt: het is een schitterende, snelle verbinding!

We stappen tot Jupille-sur-Meuse en aan de halte Place Havart passeren bussen van de lijnen 67 Liège - Visé en 69 Liège - Soumagne - Verviers. Zo bij het begin van de avondspits is het aanbod al behoorlijk hoog. Het enige nadeel aan deze buslijnen is dat ze je naar het echte hart van Liège brengen, en dat je dan je aansluitende trein in Liège-Palais moet nemen. Maar het station van Bressoux ligt op een vijftal minuutjes van de bushalte Bressoux Grotte, en dat is een aantrekkelijk alternatief. Overigens zouden we ook naar de halte Interbrew kunnen stappen en daar een bus nemen van lijn 140, die wel naar de Guillemins rijdt.

De verbinding.

Halle - Brussel-Zuid                   3709     10:45 10:55      +7        1905 - 61059

Brussel-Zuid - Visé                    0461     11:24 12:43      +3        1820 - 11809

Jupille - Bressoux                      [69]      16:15 16:22      stipt      ab5153

Bressoux - Brussel-Noord           0487     16:32 17:27      +1        1823 - 11802

Brussel-Noord - Halle                 3938     17:32 17:51      stipt      1801 - 61006

ab5153 = Van Hool A330, Robermont

En wat beleefden we?

De L-trein naar Leuven van 10:29 rijdt met een kleine tien minuten vertraging, en dan moet het al erg meevallen als de IR naar de Luchthaven niet zijn deel van die vertraging krijgt. We vertrekken stipt in Halle, rijden over lijn 96 N tot Ruisbroek, en lopen daar (en bij het binnenrijden van Brussel-Zuid) in totaal 7 minuten vertraging op. Je creëert ook een rare situatie als je probeert om de L-trein over lijn 96N in te halen, want bij de Y. Ruisbroek moet je er dan weer af, meer, daar kruist de IC uit Moeskroen je, want die moet van de 96 naar de 96N, de omgekeerde beweging, met alle gevolgen van dien. Van het rijtuig waarin we zitten zijn de helft van de ramen dichtgekliederd: dan heb je eens materieel waarin de zetelopstelling afgestemd is op de ramen, dan zie je er nog niks door.

De reis naar Visé verloopt wel tamelijk vlot én rustig: we lopen 3 minuten vertraging op (in Leuven, met een vertragingszone tot 60 km/u en in de spanningssluis 3kV/25kV), en dat zal ook de vertraging zijn bij aankomst in Visé.

Voor de terugreis hebben we dus keuze zat, en vermits er geen terras of wat dan ook te bespeuren valt in Jupille, nemen we de eerste bus die aankomt, drie minuten nadat we zelf geland zijn. Dat is er een van lijn 69, lichtjes te vroeg, maar dat maakt de overstap in Bressoux des te veiliger.

De omgeving van Bressoux is niet meteen fris, en het station heeft zich op wonderbaarlijke wijze aan die goorheid aangepast. Het ligt er verlaten en vuil bij, je moet zelfs op zoek naar de ingang, en in alle hoeken en kanten hebben wildplassers hun merktekens achtergelaten. Niet meteen een station waar je in de duisternis de trein wil nemen. Zeggen dat dit ooit een van de terminals was van de prestigieuze en sterk gewaardeerde auto-slaaptreinen. En toch, de recent vernieuwde perrons liggen er behoorlijk netjes bij.

Ook deze rit verloopt erg vlot: deze trein is wat korter dan die van de voormiddag, en op dit moment is er duidelijk meer publiek voor. We rijden opnieuw vlot en de vertraging bij aankomst in Brussel-Noord is te verwaarlozen.

Dat geeft ons uitzicht op een vlotte overstap op hetzelfde perron op de IR naar Binche, die ons al even vlot en stipt naar de thuisbasis zal brengen. Het blijft altijd een dubbeltje op zijn kant bij de NMBS van de jaren 2010, maar deze keer mogen we echt niet klagen.

En ja, thuis zit de houtduif nog altijd te broeden, maar de nieuwe CEO is er al. Het is nu wachten op het eerste ei van Van Massenhove…

De 1823 zal ons naar Brussel slepen. Aan de hand van de perrons zou je niet zeggen dat het stationsgebouw waarschijnlijk het goorste van heel België is.

02-09-2013 om 00:00 geschreven door overweg13