1962 – 10 en 11 juni : Dansavond St.-Cecilia Ter gelegenheid van Sinksenkermis werd er in de zaal Sint Cecilia bij de weduwe Huybrechts een dansavond gegeven met het orkest Vic. Bisschops.
1962 – 14 juni : Verlof 1962 – Modaliteiten Christelijke Mutualiteiten In tal van lokaliteiten gingen vergaderingen door voor ouders van jongens en meisjes die opteerden voor een tiendaagse verlof georganiseerd door de Christelijke Mutualiteit in de Ardennen of in Zwitserland. Het doel van deze bijeenkomsten was de ouders enkele zaken op het hart te drukken die voor een goede afloop van het verlof voor de jeugdige deelnemers van groot belang zijn. Zo werd er op gewezen dat de vakantiegangertjes geen persoonlijk zakgeld nodig hebben, alles is immers voorzien door de inrichting. Tevens werd er ook gewaarschuwd voor overmatig gebruik van snoep en voor het meenemen van te lichte en te fijne kleding. De ouders kregen ook de verzekering dat wat tucht en volgzaamheid betrof, de leiding erop stond dat alle deelnemers stipt de onderrichtingen en verbodsbepalingen dienden na te leven. In geval van onwil zou de leiding niet nalaten de overtreders naar huis te sturen.
Verlofperiode Ardennen. -De 13-jarige jongens, BOUILLON van 11 tot 21 juli voor deelnemers van Berlaar, Kessel, Hombeek en Leest. Voor de andere gemeenten werden andere data voorzien. -De 13-jarige meisjes, NEUFCHATEAU van 3 tot 13 augustus voor deelnemers van Kessel, Nijlen, Bonheiden, Heffen, Leest, Muizen, O.L. Vr. Waver, Hombeek en Rijmenam, ook hier werden andere data voorzien voor de andere gemeenten. -Verlofperiode Zwitserland. MELCHTAL : De 14-jarige jongens van 20 tot 28 augustus. De 14-jarige meisjes van 27 juli tot 4 augustus. -MALOJA : De 18-jarige jongens van 17 tot 26 juli. -LEYSIN : De 18-jarige meisjes van 23 juni tot 4 juli (voorseizoen) en van 16 tot 25 augustus of van 3 tot 14 september in het naseizoen.
Gezinsverlof. Dit jaar werd het gezinsverlof ingericht op gekende plaatsen in Zwitserland, enerzijds het reeds overbekende St.-Moritz en anderzijds het eveneens gunstig bekende Engelberg.
Jonggehuwden en alleenstaanden. In 1962 werd voor de eerste maal een verlofperiode ingericht voor de alleenstaande juffrouwen die minimum 25 jaar zijn. Dit ging door te Leysin van 23 augustus tot 1 september. Ook de jonggehuwden kregen dit jaar reeds een kans om aan zeer voordelige voorwaarden een verlof door te brengen in Zwitserland, nl. in Engelberg. Dit ging door van 31 mei tot 8 juni.
1962 – 14 juni : Overlijden van Emiel MEULEMANS Emiel Meulemans was te Leest geboren op 21 januari 1883 en hij overleed te Mechelen op 14 juni. Hij was rustend kassier van de Nationale Bank van België en gehuwd met Rosalie De Keyser. De plechtige lijkdienst, gevolgd van de begrafenis in de familiekelder op het gemeentekerkhof te Hombeek, had plaats op maandag 18 juni te 11 uur in de Dekenale kerk van O.L. Vrouw-over-de-Dijle. Vereniging aan het sterfhuis : Vaartdijk 24 Mechelen. (G.v.M., 16 juni)
1962 – 28 juni – G.v.M. : Leestenaar won koningschieting te Hombeek “Op de liggende wip “Zennebrug” bij dhr Van den Voorde, Mechelsesteenweg 52 te Hombeek, schoot de jonge schutter Armand De Bleser, wonende Dorp 70 te Leest, zich tot koning. Op de foto hierna de flinke schutter omringd door zijn clubleden.”
Armand De Bleser is te Leest geboren op 27 november 1940 als zoon van Frans en van Leonie Marievoet. In 1960 had Armand het als wees –zijn beide ouders waren overleden- financieel niet zo breed en om die reden besloot hij bij de para’s te tekenen, toen de meest lucratieve eenheid bij het Belgische leger. Vooral ook voor hen die naar Kamina in Congo gestuurd werden. Daar fungeerde hij als radio-operator en chauffeur van de hoogste militair in rang aldaar : luitenant Kesteloot. Die gedroeg zich als een tweede vader voor hem en Armand werd al snel zijn vertrouwensman. Als TS gingen alle berichten door zijn handen. Maar die periode uit zijn leven heeft hem zeer aangegrepen en van zijn ervaringen met de perikelen aldaar wou hij niets kwijt, zelfs tegen zijn echtgenote heeft hij daarover nooit verteld. Al wat hij naar zijn familie stuurde vanuit Afrika is nooit ter plaatse geraakt. Waarschijnlijk onderschept door de veiligheidsdiensten. De enige souvenirs zijn de foto’s die hij in zijn bagage kon stoppen. De censuur van het leger liet ook maar drie brieven passeren naar het Leestse heimatblad De Band. Na zijn term tekende hij nog bij maar omdat de periode in Congo afgesloten werd en hij dienst moest doen in Corsica werd hij terug burger. Niet veel later leerde hij Mariette De Bont kennen, de twee jonge mensen werden verliefd en wilden trouwen maar dat viel niet in goede aarde bij haar familie en toen een in Engeland woonachtige tante van Mariette voorstelde om in Schotland te gaan huwen omdat daar geen toestemming van de ouders vereist was, gingen Armand en Mariette daar gretig op in. Ze huwden uiteindelijk niet in Gretna Green maar in Edinburgh, de hoofdstad van Schotland. Armand was 22, Mariette 18. Vereiste was wel dat het koppel minstens twee maand in het Verenigd Koninkrijk verbleef voor hun trouw. Armand en Mariette bleven die hele periode bij een tante in Edinburgh. Terug in Leest kregen ze een tweede trouwboekje, hun trouw was immers aangekondigd en ‘uitgehangen’. Een tijdlang baatten ze café Telstar in de Dorpsstraat uit tot ze die bloeiende zaak overlieten aan hun vriend Jean Van Dam. Het was deze laatste die, samen met bakker Fons Hellemans, FC Telstar –het latere SK Rapid Leest- zou stichten, maar de basis ervan was reeds gelegd door Armand en Mariette.
Foto’s : -Herinnering aan Melchtal van Freddy Lauwers (tweede van rechts, tweede rij bovenaan). Freddy was te Mechelen geboren op 10/12/1953 en hij overleed te Blaasveld op 8/10/2012. De foto dateert van 1965, Freddy was toen 12. -Armand De Bleser als winnaar van de koningsschieting, liggende wip, in Hombeek. -Als para in zijn Kamina-periode. -Armand en Mariette tijdens hun huwelijk in Schotland.
Vervolg - Gouden Bruiloft van het echtpaar De Laet-Meuldermans
Moeder De Laet was naast huismoeder ook een prima boterfabrikant. Met de hand kneedde ze de klompen boter om het overtollige water eruit te halen. Te voet bracht ze de koopwaar naar winkels in Willebroek en in de Bruul in Mechelen. Wekelijks deed ze voor haar groot gezin ook inkopen in de stad. In haar jonge jaren ging ze bijna altijd te voet want fietsen had ze nooit geleerd. Met de trein reizen kon ook als het nodig was en vanaf 1925 reed er een autobus door Leest. In 1940 brak de oorlog uit en de constante zorg voor voldoende voedsel voor mens en dier. Zo werden er eens aardappelen verborgen in de schouw. Na een tijd zag men al van ver in de straat de uitlopers naar de hemel reiken. De Duitsers palmden een tijd het bureel van Victor in en maakten er een slagerij van. In die tijd heerste er veel angst en onzekerheid, vooral tijdens de krijgsgevangenschap van zoon Georges en in de periode dat Frans door de bezetter is weggevoerd naar het herhaaldelijk gebombardeerde Bremen. Het ergste gebeurde echter in 1945. Dochter Jeanne werd plots ziek en overleed aan de kroep. Ze werd net geen negentien jaar. Ook José werd daarna besmet, maar gelukkig kon professor Bruynooghe uit Leuven aan penicilline van het Amerikaanse leger geraken. Hij kwam ermee naar Leest, met de trein tot op het Heike in Hombeek, en de ziekte werd overwonnen. Op 8 april 1950 werd zoon René door Monseigneur Martin tot priester gewijd in de kapel van de Witte Paters te Heverlee. Korte tijd later vertrok pater René naar zijn missiepost in Congo en de familie zou hem pas negen jaar later weerzien. Op 17 januari 1970 overleed Victor De Laet onverwachts. Hij was dan bijna 83. Enkele dagen voordien was hij nog met fiets, bus en trein naar een vergadering in Leuven gereisd. Op haar 96ste overleed Julie rustig op 6 augustus 1984. In de uitvaartplechtigheid stonden liefst tien priesters rond het altaar van wie acht confraters van pater René, die nog in Congo missiewerk deed. (Uit : “De Laet van Kontich tot Leest” van Lieve Huysmans waar nog veel meer details te lezen zijn over Victor en Julie.)
Gazet van Mechelen van 25 juni : Gouden Huwelijksjubilelum. “Te Leest vierden de echtelingen De Laet-Muyldermans de vijftigste verjaardag van hun echtverbintenis. Vanzelfsprekend was het bij deze gelegenheid feest in de Tiendeschuurstraat nr. 12 waar benevens de familieleden ook de kinderen en kleinkinderen rond de feesttafel zaten. Dat er heel wat volk was moge alleszins blijken uit het feit dat uit het huwelijk 11 kinderen sproten, waarvan er nog 10 in leven zijn. Een van hen is trouwens missionaris in de Republiek Kongo. Benevens de kinderen echter waren ook de kleinkinderen, liefst 28 in aantal, aanwezig. Dat dit jubileum te Leest niet onopgemerkt voorbij ging is alleszins begrijpelijk, wanneer men weet dat dhr. De Laet gedurende 13 jaar burgemeester te Leest is geweest. Melden we ten slotte dat dhr. De Laet na de plechtige dankmis in de parochiekerk door Z.E.H. Van de Sande namens het Aartsbisdom werd vereremerkt met de versierselen van het St.-Rumolduskruis. Aan beide krasse jubilarissen wensen we ten slotte nog vele jaren.”
Victor overleed te Leest op 17 januari 1970. Juli zou hem nog 14 jaar overleven. Zij overleed op 6 augustus 1984 : “Haar eenvoud, haar zachte goedheid, haar bekommernis om anderen verwierf haar veel vrienden. Hoe dikwijls zei ze niet dat we goed moesten zijn voor elkander. Zij was sterk in de beproeving en stelde steeds haar vertrouwen op God, geen dag ging voorbij zonder gebed en laten wij God danken voor het lange en schone leven van moeder die voor ons steeds een voorbeeld was.” (Warme woorden uit haar gedachtenisprentje)
Foto’s : -Julie met een partij verse boter. (Foto : Lieve Huysmans) -In 1945 werd dochter Jeanne plots ziek en overleed aan de kroep. Ze was amper negentien. -Victor en Julie vierden hun gouden bruiloft. De proost van de Boerenbond arrondissement Mechelen Van den Sande speldt hier het zilveren St.-Rumolduskruis op de borst van de ex-burgemeester voor zijn vele verdiensten. (Foto : GvM, 26/6) -Julie met haar kleindochter Gerda De Laet en een achterkleindochtertje.
