Woensdag 16 juli…We lieten de cultuurstad Salamanca voor de terugreis en reden door een enigszins veranderd landschap richting Portugal. Meer en meer bomen reden we voorbij –olijfbomen en parasoldennen en nog enkele andere voor ons ongekende boomsoorten. Hier en daar lag het kaalgeplunderd en verroeste overschot van wat eens een auto geweest was van een onfortuinlijk chauffeur. De weg was niet fameus: smal en slecht geasfalteerd. Gelukkig was het niet druk, slechts nu en dan een ‘routier’ met aanhangwagen. Al vlug reden we Ciudad Rodrigo binnen. De verkenning viel mee. Een stemmige Plaza Mayor met een toren met ooievaars die hun jongen op het nest aan het voeden waren. Een oude middeleeuwse vesting, zinderend in de zon, overzwermd van tsjilpende gierzwaluwen. Later werd dit stadje ‘à la Vauban’ aangepast en moest het mee Spanje beschermen tegen de stoute Portugezen. Spijtig dat ons de tijd ontbrak voor nadere kennismaking. Maar Portugal wenkt…de grenscontrole duurde lang…het was bovendien weer snikheet en de middag voorbij. Onze magen smeekten om vulsel…Eindelijk reden we Portugal binnen en we werden nogmaals geconfronteerd met een totaal ander landschap. De Spaanse vlakte was veranderd in rotsig woestijnachtig berglandschap. Als in een western…een hallucinant schouwspel dat een foto waard was…maar het was onmogelijk om te stoppen: nergens een parking of pechstrook! Na de rotsen kwam er dan toch een vlakte met de eerste afspanning, waar we konden stoppen voor onze lunch. Dit eerste contact met Portugal viel niet meteen mee. De hitte, de armoedige bedoening, de magere (zieke ?) honden, de vliegen en het kale landschap hadden iets terneerdrukkend…. Gelukkig waren de mensen erg vriendelijk en gedienstig, maar niet gewoon om 40 hongerige Belgen over de vloer te krijgen! Veel tijd hadden we weer niet. Weer de bus in. De weg over de kale vlakte mondde uit boven een brede, vruchtbare en prachtige vallei, de vallei van de Mondego. Hier en daar langs de weg stonden oude vrouwen in het zwart met druiventrossen in de hand. Telkens onze bus hen naderde staken ze die trossen te koop omhoog. Schilderachtig, maar triestig als je zo je kost moet verdienen, want de weg was alles behalve veilig om halt te houden : geen parking ! En je riskeerde er een ferme verkeersopstopping voor een druiventros! Nog vele kilometers reden we door een prachtig landschap. Het bleef bergachtig maar het werd minder en minder kaal. We zagen de eerste kurkbomen, de eucalyptussen en hele bossen pijnbomen. Na vele haarspeldbochten (gedurende 46 km !) bereikten we ’s avonds Coïmbra en vonden er een bescheiden maar net pension. Het was goed gelegen, in de bovenstad, dicht bij de universiteit (foto)...Het avondeten werd in open lucht gebruikt in de tuin van een nabijgelegen restaurant. Allen aan een lange tafel. ’t Leek wel een feestmaal…’t was een feestmaal…ter kennismaking met de Portugese keuken werden we vergast op de beroemde ‘caldo verdo’ –groene koolsoep- ‘risotto do país do Mondego’ en ‘fruitsla’. Nadien hebben we gedanst en verbroederd met de andere gasten in dat hofje, dat het clublokaal was van de universitaire voetbalploeg. Menige ‘vinho verde’ en ‘aqua ardente’ werden gekraakt. Het werd stilaan fris en donderdag…als we onze kamers opzochten."
“Woensdag 16 juli zijn we in Coïmbra toegekomen. Dat wisten onze lezers al uit vorige ‘Band’. Vermelden we nog even ons zijsprongetje op de weg naar Coïmbra dat ons in een typisch landbouwstadje bracht: Seia. Onze bus stond er nog niet stil of de stad stond overhoop. Twee concurrerende cafébazen wilden ieder, met veel gebaren en onverstaanbare kreten, er onze chauffeur een niet mis te verstane boodschap overbrengen. ‘Parkeer toch langs hier! Hier is een schoon plaats, hier aan mijn zaak! Maar allé toch!’ Onze chauffeur liet zich niet verleiden en parkeerde waar hij zijn bus veilig kwijt kon. Een derde ‘zaak’ probeerde met het been nog weg te lopen: onmiddellijk bij ons uitstappen werden we ‘aangepakt’ door een zielige oude vrouw met lange rok en krukken, blijkbaar met één been, het andere was er niet meer of hadden de kwatongen gelijk die beweerden ze nadien met twee benen te hebben gezien? ’t Geeft niet, wie gelijk had, triestig beeld was het wel. We zijn bij ons zo’n arme schooiers niet meer gewoon. ’t Was er warm, heel warm ! Je op een plastieken terraszetel neervlijen voor een koele dronk is verleidelijk…maar het kost je verbrande billen als die stoel een tijdje door ‘Laura’ gekoesterd werd en je een kort broekje draagt. Als een duivel uit een doosje opveren beperkt natuurlijk de schade bij de ongelukkige en verhoogt het jolijt bij de anderen. Een deugddoende koelte vonden we in het stemmige kerkje. Even ingetogen tot rust komen was er niet bij, want we werden direct aangeklampt door de ‘koster’ die ons meetroonde naar de doopkapel, waar hij ons in rad Portugees en veel gebaren ons ’t een en ’t ander diets trachtte te maken. Met de hulp van een woordenboek raakten we vlug op de hoogte…De doopkapel was gans betegeld met ‘azulejos’, het blauwe aardewerk van Portugal, dat eens de grondslag was van het ‘Delfts blauw’. Het was prachtig. En daar, boven die doopvont, werd vier jaar terug, de leider van de Portugese Communistische partij gedoopt, die uit dankbaarheid de drie altaren van de kerk liet restaureren, waar hij door het aanwenden van veel bladgoud, rijkelijk in gelukt is…De hele geschiedenis kwam wel Don Camillo-achtig over…maar het was de zuivere waarheid! Terug nu naar Coïmbra waar we donderdag 17 juli…’s morgens om achten onze twee broodjes met confituur en koffie verkeerd verwerkten om de nieuwe dag aan te kunnen. ’s Voormiddags trokken we even verder naar de faculteit ‘Engineering and Technology’. Op de binnenkoer deden we er onze dansoefening. Met gemengde gevoelens werden we er door de studenten bekeken. Het zou hen wel meer geïnteresseerd hebben waren er niet juist die zware toelatingsexamens die bezig waren. Een blik in hun cursus kon ons er al snel van overtuigen dat het niveau niet lager is dan bij ons. Ze hadden een serieuze brok ‘statistiek’ te blokken. Amaai... en dat in zo’n warmte. Deze ‘Academie’ viel ons enorm tegen. Alles was er vuil, onbeschilderd; ruiten waren stuk of minstens een jaar niet meer gekuist. Wat studeren wij in paleizen hiermee vergeleken ! Hun uitleg in perfect Engels : ‘People don’t care…and Portugal has not the money for the required maintenance.’ Snel was het middag, een paar sandwiches in het hofje van gisteravond en weg waren we naar ons einddoel: Figueira da Foz. Een te smalle spoorwegtunnel bij het verlaten van Coïmbra dwong ons tot een kilometerlange omweg, maar liet ons toe een paar streekeigene tafereeltjes gade slaan. Regelmatig zagen we een ploeg mannen en vrouwen bezig met een ‘puttenkrabber’ de weg onderhouden. Ze hakten de braamstruiken en ander onkruid weg dat de wegrand begon te overwoekeren. Grote pakken varens en bladeren werden op het hoofd vanuit het bos aangedragen en op wagens gestapeld om thuis onder de koemest gemengd te worden (vervangt ons stro). En heel typisch zagen we ‘Meneer’ (de baas) met een staf in de hand, flink vooropstappend, met daarachter, ‘mevrouw’ (de slavin), leunend op een kruk (’t mens was echt kreupel) met een volle mand wasgoed op haar kop en een kom groenten onder een arm, heldhaftige pogingen doen om de ‘big boss’ te volgen…
Na een halte aan een spoorwegoverweg –stationnetje met de idyllische naam Mallorca- om een gezellig ouderwets dieseltreintje (foto) door te laten puffen, bereikten we Figueira da Foz (vijgenboom aan de stroommonding). Het is een kuststad aan de Atlantische Oceaan met ca. 68.000 inwoners. De kilometerlange, zandige kuststrook, waarlangs Figueira zich uitstrekt, heet de Praia de Prata, het Zilverstrand. De Mondego, de enige stroom die op Portugees grondgebied ontspringt, mondt er in de oceaan. Figueira ligt halverwege Lissabon en Porto, op 40 km van de oude universiteitsstad Coïmbra en op zowat 80 km van het bedevaartsoord Fátima, van het vissers- en badstadje Nazaré, van de historische steden Batalha en Alcobaca.
Foto’s : -In Coïmbra, dicht bij de universiteit, werd logies gevonden. -Het gezellige ouderwets dieseltreintje.
1986 – Van 13 tot 26 juli: Voorbereiding Portugalreis van Korneel
“Reeds maanden wordt in Leest gewerkt aan de rondreis van volksdansgroep Korneel naar Portugal. Als ambassadeurs van de Mechelse regio zullen zij samen met de groep uit Antwerpen en Pulle, Vlaanderen vertegenwoordigen tijdens de XXIIIste Europeade voor Volkscultuur in Figueira da Foz in Portugal.
De reis begint op zondag 13 juli en gaat over Frankrijk en Spanje waar wordt kennis gemaakt met de eigen plaatselijke culturen en gebruiken en de historische kunststeden worden bezocht.
Tijdens de Europeade van 17 tot 20 juli in Figueira da Foz worden op donderdag 17 juli volksspelen uit de verschillende landen georganiseerd en een typisch Portugees avondfeest besluit de eerste dag.
Op vrijdag en zaterdag zijn verschillende optredens voorzien in en rond Figueira.
Op vrijdagavond heeft een koortreffen plaats in het Coliseum.
Zaterdagvoormiddag wordt een afvaardiging van de groep verwacht voor de officiële ontvangst door de burgemeester van Figueira en de voorzitter van het Internationale Europeade-comité. In de namiddag is een grootse internationale folklorestoet voorzien en ’s avonds een Europeadebal op het stadhuisplein.
Zondagvoormiddag wordt een katholieke en protestantse eredienst gecelebreerd en zondagnamiddag zal dan de 23ste internationale Europeade voor volkskunst plaatsvinden in het Estadio Municipal Jose Bento Pessoa waar door de Vlaamse groepen de ‘Rozenwals’ wordt voorgesteld.
Na vier dagen inspanning gaat iedereen genieten van het kilometerlange fijne zandstrand aan de Oceaan, worden uitstappen georganiseerd in de prachtige natuur en naar de historische bezienswaardigheden en er zal zeker tijd te kort zijn om al het mooie dat dit land ons te bieden heeft te kunnen bewonderen.
De groep wordt opnieuw in Leest verwacht op zondag 27 juli met een vracht aan herinneringen en internationale vriendschappen.” (GvM, 28/6/86)
1986 – Zondag 13 juli: Korneel op rondreis in Portugal
Op 13 juli begon de rondreis van volkskunstgroep Korneel naar Portugal. Als ambassadeurs van de Mechelse regio vertegenwoordigden zij samen met groepen uit Antwerpen en Pulle Vlaanderen tijdens de 23ste Europeade voor Volkscultuur in Figueira da Foz in Portugal.
Het weergaloze verslag van Robert Verbruggen verscheen in verschillende nummers van het Leestse heimatblad "De Band" (van september ‘86 tot januari ’87). Die reis gaf hemzelf en zijn familie een extra positieve dimensie. Nadien is hij samen met zijn echtgenote, Bertha Smulders, Portugees gaan studeren en zijn ze beiden nog vaak naar dat land gereisd waar ze vrienden voor het leven hebben gemaakt.
Ik was zo onder de indruk van dit reisverslag dat ik het integraal weergeef, gespekt met foto’s die me bereidwillig door Robert en Bertha ter beschikking zijn gesteld.
“Zwaar bewolkt, lichte motregen, zondag 13 juli…Leest sliep nog als de Toptoursbus met zijn 39 passagiers in Battel de autosnelweg opreed. Via Brussel, Mons, waren we snel in Péronnes, in Frankrijk, voor een eerste korte halte. Langzaam kwam de zon erdoor…Tegen elf uur waren we in Parijs dat we zonder problemen doorgeraakten. Even voor Orléans begonnen we op een parking en onder een stralende zon aan onze picknick. Verder ging het dan via Tours, waar we de Loire overstaken, Poitiers voorbij, door het land van de zonnebloemen (die nog allemaal in knop stonden) naar Angoulème aan de Charente. Na een lange rit waren we blij als we eindelijk ons onderkomen voor de nacht konden verkennen. Het was een jeugdherberg gelegen op een eilandje in de Charente, met een koel zwembad ernaast, de jaarlijkse 14 julikermis op de oever aan de overkant , goed zomerweer…wat wil je nog meer ? Na een plons in het water en het lekkere avondeten (meloen – paté gras – gebraad met spaghetti) brachten we een bezoekje aan de kermis en deden een korte wandeling door de benedenstad, vooraleer ons bed op te zoeken…de meest sportievenSonder ons hadden het sportveld ontdekt en hadden daar, vooraleer te gaan slapen de stramheid van een lange dag buszitten van zich afgeschud.
Maandag 14 juli …Na het klassieke Frans brood, café au lait en confituur reden we via de bovenstad van Angoulème naar Bordeaux. Door een zonnig golvend land van cognacdruiven en zonnebloemen reden we de Dordogne en Garonne over. We lieten Bordeaux achter ons en reden de eindeloze pijnbomenstreek ‘Landes de Gascogne’ binnen. Even voor Biarritz, in Lolenze, verorberden we met smaak het uitgebreide lunchpakket (zie foto’s onderaan). De hoogstammige pijnbomen zorgden gelukkig voor wat schaduw, want de zuiderse zon was nog altijd van de partij. Sommige van de meisjes konden niet wachten tot ze de zee en het strand zagen en ze begonnen hier, op het asfalt te zonnebaden!...of was het kwestie van : "de zon schijnt en daar moeten we van profiteren" ! Na een serieuze passencontrole reden we in Irun de Spaanse grens over en plots veranderde het landschap. De mooie groene bergen van Baskenland deden ons meer aan Zwitserland dan aan Spanje denken. Al vlug kwamen we toe in de mooie stad Donastia, bij ons beter gekend met zijn Spaanse naam San Sebastian. Deze ‘parel van Cantabria’ gelegen aan een mooie schelpvormige baai wordt bovendien nog prachtig afgebakend met twee bergtoppen : de Monte Igueldo en de Monte Urgulu. Hier werden de busreizigers opgesplitst: de ene helft trok naar de top van de Monte Ugueldo, de andere verkoos de strandgenoegens beneden in de baai. Boven op de berg was een pretpark. Men had er een enig uitzicht op de stad beneden en op de steile terugweg naar beneden hadden we een wisselend uitzicht op de stad en op de golf van Biskaje: zó aantrekkelijk dat regelmatig de fotoapparaten klikten. De groep van het strand had zich ook niet verveeld, maar hun commentaar ’het was nogal frisjes’ klonk niet zo opgewekt, want de zon had ons laffelijk in de steek gelaten. Toch tevreden trokken ze mee de bus in op weg naar ons eindpunt voor die dag: Bilbao. Deze stad ligt op 11 km van de zee aan de Nervion-stroom. Het is een haven- en industriestad zoals Antwerpen, maar helemaal niet zo mooi. We overnachten er op de campus van de universiteit, beheerd door de paters Jezuïeten. We vonden er nette studentenkamers en een goede keuken. Het was er prima, maar het was wel een bedevaart om er te geraken. De campus hing als een zwaluwnest tegen een steile rotswand geplakt, en de enige straat ernaartoe liep onder een spoorwegbrug die te smal en te laag was om onze bus door te laten…dus…iedereen neemt het nodige mee voor één overnachting…met als gevolg dat al die valiezen daar in het midden van de straat opengingen… best mogelijk dat de Basken dachten dat we daar in de gauwte nog een avondmarkt wilden organiseren. De bus mochten we achterlaten op de parking van de universiteit (met politiebewaking).
Dinsdag 15 juli…Na een stevig ontbijt vertrokken we naar Burgos. Al klimmend door de groene Baskische bergen kwamen we via mooie bergpassen op de oneindige Spaanse hoogvlakte ‘meseta’ terecht (foto). Het zicht wordt er door niets gehinderd en door het golvend terrein kan men langs alle kanten enorm ver zien. Geen wolkje aan de hemel en mateloos warm. Gelukkig hadden we airconditioning in de bus en was de lucht zeer droog, zodat de warmte draaglijk was. In Burgos bezochten we de prachtige gotische kathedraal waarvan de altaren zo rijkelijk met goud en zilver getooid zijn, dat het lijkt alsof in de jaren van opbouw van de kathedraal dit edele metaal aan de bomen groeide. Ook het aan de kathedraal grenzende klooster werd bezocht en hier vonden we het praalgraf van ‘El Cid’ en een ganse kapel vol herinneringen aan deze beroemde inwoner van Burgos. Daarna gingen we als echte Spanjaarden ‘tapas’ eten in een ‘cerveja’ –rechtstaande aan de toog- helemaal niet duur- voor een goede 50 BF had iedereen zijn gading. Weer de bus (foto) in en eens de industriestad Valladolid voorbij, hielden we een korte halte in Simancas. Het kleine stadje lag te slapen in de verzengende zon. We zochten even lafenis in een klein café. De deur was vervangen door een doek uit jute. Binnen vonden we een druk gezelschap –allemaal mannen die aan het kaarten waren. Bij ons binnenkomen werd het plots muisstil. Begrijpelijk, in dit ‘etablissement’ komen niet alle dagen vrouwen binnen; als die vrouwen bovendien jong, blond en uitheems zijn kijkt men wel even op –hebben ze op de koop toe weinig textiel op het vege lijf (kort shortje) – dan verslikt men zich ! Spijtig (of gelukkig?) verstonden we daarna hun Spaanse commentaar niet. We voelden ons als indringers, dronken de koele KAS-limonade op en verdwenen via het jute gordijn in de verblindende Spaanse zon naar de autobus. Verder ging het over de schrale zonovergoten velden tot in Salamanca. Hier vonden we recht over de arena ons hotel : een meisjesinternaat van een nonnenklooster…klasse! Ons slaapmutsje namen we in een kroeg achter de arena en eens terug in het klooster duurde het wel even vooraleer ieder tot de kloosterstilte bijdroeg.
Foto’s : -Even voor Biarritz, in Lolenze, werd het lunchpakket verorberd. -De pijnbomen zorgden gelukkig voor wat schaduw. -Geen wolkje aan de hemel en mateloos warm op de oneindige Spaanse hoogvlakte ‘meseta’. -De bus die de Korneeltjes naar Portugal bracht.
1986 – Zaterdag 5 juli : Portugese Avond van “Korneel”
“Voor al de vermoeide studenten-blokkers, voor al diegenen die het welslagen in de examens willen vieren, voor al diegenen met herexamens om nieuwe moed te scheppen, voor wie na maanden de bloemetjes wil buitenzetten, voor wie droomt van zonnige vakantielanden, voor dezen en anderen organiseert ‘Korneel’ op zaterdag 5 juli te 20 u. in de parochiezaal te Leest een Portugese avond met, uiteraard, veel vakantiesfeer.” (GvM, 28/6/86)
Deze avond had plaats in de parochiezaal en stond in functie van de rondreis naar Portugal van 13 juli.
1986 – 7 juli : Reis K.V.L.V. (‘DB’, juli ’86)
1986 – 10 juli : Overlijden V.V. Leest doelman.
“Onze jonge doelman JAMES VAN PRAET, geboren te Mechelen 5 augustus 1971 is godsvruchtig overleden na een smartelijk ongeval te AARSCHOT op 10 juli 1986.
James, die plannen had een der beste doelmannen te worden, werd bij V.V. Leest aangesloten op 17 april 1984. Hij begon onmiddellijk de trainingen bij de kadetten.
Zijn trainers bermerkten ogenblikkelijk dat hij geboren doelwachterstalent in zich had, hetgeen hij zeker en vast bewees in het voetbalseizoen 1985-86. Met eigen ideeën verdedigde hij zijn doel en wist met zijn gehele voetbalteam, op deze manier, resultaten te behalen.
Iedereen geloofde in zijn kunnen en wist dat wij aan James een goede doelman voor onze scholieren gevonden hadden, maar een smartelijk ongeval zette een stop aan een zeer bloeiende voetbalcarrière. Wij allen, zowel het bestuur van V.V. Leest, het jeugdcomité en als zijn ploegkameraden zijn zeer teneergeslagen met het heengaan van James.
Wij kunnen zoiets nog niet geloven, zelfs niet aanvaarden, maar toch, wij geloven dat sommigen aan James een voorbeeld kunnen nemen. (Dany Meeuws)” (‘In Memoriam’ uit ‘De Sportieve Leestenaar’ van september 1986)
1986 – Zaterdag 12 juli : Jaarlijkse dagtrip van het Davidsfonds
“Van de Sure tot de Moezel”, uitstap door het Groothertogdom Luxemburg naar Trier. Vertrek te Leest om 06u45, terug rond 23u15. Prijs : 450 fr per persoon.
Info en inschrijvingen bij volgende bestuursleden : Jeroom Verbruggen Kouter 8, Aloïs Hendrickx Kouter 3, Maria Lamberts Kouter 63, Martin Mollemans Vinkstraat 66, Marleen Verschueren Ten Moortele 17, Mia De Wit Schouwbroekstraat 13 Mechelen en Rudi Goyvaerts Dorp 5. (Folder)
1986 – Zaterdag 12 en zondag 13 juli : Tweedaags Kaarttornooi
Leest Heide Kermis in Lokaal Supportersclub SK-Leest, Juniorslaan 74 Leest. Dagklassement : 2 kippen per tafel.Eindklassement : 10.000 fr prijzen waaronder een biggetje en andere waardevolle prijzen. Inleg : 80 frank per dag. (Folder)
Feestelijk afscheid van juffrouw Paula in de Vrije Basisschool
Directrice gaat op rust.
“Mevrouw Verbruggen-Bradt, directrice van de vrije parochiale basisschool van Leest, gaat op het einde van dit schooljaar op rust. Zij wordt in haar functie van schoolhoofd opgevolgd door de h. Aloïs Hendrickx.
Mevrouw Verbruggen startte zowat 31 jaar geleden haar loopbaan als onderwijzeres.
In 1955 behaalde ze haar diploma en toog onmiddellijk aan het werk in Kapelle-op-den-
Bos. Daar bleef ze 2,5 jaar om van dan af haar diensten aan te bieden in de Vrije Parochiale Basisschool te Leest. Sinds 7 jaar neemt ze de taak van directrice ter harte. Nu zaterdag 28 juni viert ze haar afscheid in familiekring met vrienden en kennissen. Maandag 30 juni zullen de kinderen en de leerkrachten van de school haar een onvergetelijke dag bezorgen met een gepaste viering.” (GvM, 25/6/1986)
“Op maandag 30 juni nam de Vrije Basisschool afscheid van Jw. Paula.
Om 10 u. vertrok, begeleid door de politie, een prachtige stoet gevormd door alle kinderen van de school die voor de gelegenheid hun fiets, go-cart, driewieler, kinderwagen of buggy mooi versierd hadden. Dit kleurrijke gezelschap werd voorafgegaan door een koets met pony, waarin de feestelinge had plaatsgenomen.
De tocht ging langsheen de Dorpstraat, Vinkstraat, Ten Moortele over het Dorpsplein naar de Kouter en de wijk om zo weer in de school aan te komen. Ouders en sympathisanten stonden langsheen de weg om dit unieke gebeuren niet te missen.
Terug in de school werden de kinderen getrakteerd op een frisdrank, die bij zo’n hitte natuurlijk goed van pas kwam.
In de namiddag werden de feestelijkheden in de school voortgezet. De leerlingen van het 5e en 6de leerjaar brachten een erg gewaardeerde play-backshow, waarvoor ze dagenlang stiekem hadden gerepeteerd. Het 3de en 4de leerjaar nodigde Jw. Paula uit tot een les in aerobic. Zij bracht het er betrekkelijk goed af. Het 2de leerjaar bracht een heuse brief op rijm. Het 1ste leerjaar had versjes ingeoefend en declameerde met zwier.
Ook de kleuters droegen hun steentje bij en nadat de 3de kleuterklas braaf gevolksdanst had, kropen de ondeugende kleuters van de 2de kleuterklas op de tafels en dansten er geruggesteund door Micha Marah. Maar de kleinste kleuters bewezen dat het Eurovisiesongfestival niet ongemerkt aan hen voorbijging. Zij toonden dat ze van het leven hielden : ‘J’aime la vie’.
Vervolgens werd Jw. Paula overstelpt met geschenken. Van leerkrachten en leerlingen ontving ze een prachtige fiets waarmee ze onder luid applaus een ere-ronde reed. Maar er was meer. Er kwam nog een sierlijke flamingo, een mooi door de leerlingen van het 6de leerjaar geborduurd tafelkleedje, glazen en vele, vele bloemen.
Nadat de kinderen nog een ijsje gesnoept hadden, was het stilaan tijd om afscheid te nemen van Jw. Paula, van de andere leerkrachten en van elkaar. Zichtbaar tevreden trok iedereen huiswaarts de vakantie tegemoet.” (‘DB’,juli ’86)
“Is dat hier een mooie wieg ? Ja dat is… Is die wieg van Paula lief ? Ja die is… Hier is dan ons Paula Bradt. Is dat dan geen lieve schat ? En is ze hier communiecant ? Gaat ze met haar hoed door ’t ganse land. Is dat hier een pensionaat ? En had ze ’t hier wel naar haar maat ? Is dat hier een dikke non ? Die keek of ze haar lessen kon. Als versgebakken nieuwe juf, reed ze naar Kapellen vlug. En kwam ze toen voorgoed naar Leest ? En is ze hier steeds juf geweest. Ze liep den Tomme tegen ’t lijf. Ze blijft nog steeds zijn beste w… Ze kreeg vier knappe kinderen. Die zullen haar nooit hinderen. Machteld, Veerle, Koen en Frank. Die zitten nog steeds op de bank. En gaat ze nu al met pensioen ? Wat gaat ze met den Tomme doen ? Dit is het einde van het lied. Maar vergeten doen we haar niet.”
“Beste Paula,
Dat ik hier een woordje moet zeggen deze avond, komt enkel omdat ik afgevaardigd ben door de oudervereniging van onze basisschool en waarschijnlijk ook omdat ik het meest aantal jaren dienst heb in dat comité.
Paula wij nemen zelfs samen afscheid van de school. U als directrice, ik als ouder van 2 leerlingen uit het zesde leerjaar die de school verlaten.
De mensen van de oudervereniging weten beste dat uw taak als leerkracht niet altijd even gemakkelijk was. We waren dan ook bijzonder blij dat na wat aandringen U de moeilijke taak van schoolhoofd op U nam toen zuster Godelieve de school verliet.
De ouders waren blij dat de zorg over hun kinderen werd toevertrouwd aan iemand die ze al jaren en jaren kenden…en die zorg Paula hebt U gedragen, dat hebben we ondervonden. De problemen met de kinderen mochten gerust met U besproken worden, het was nooit te veel.
Daarom mag ik in naam van onze ouders U dank zeggen voor al de moeite die U zich getroost hebt. Wij weten dat de goede samenwerking verzekerd is met uw opvolger meester Aloïs.
Wij houden er dan ook aan om U als oudercomité een geschenk aan te bieden dat naar wij hopen nog zeer dikwijls mag gebruikt worden door U bij vele feestelijke gelegenheden.
Als einde Paula nog dit, ik vond het fijn om met u samen te werken.
Maria Plasqui namens de oudervereniging.”
Foto’s : (Jeroom Verbruggen)
-Paula vooraan als tweede van links. -Als prille onderwijzeres. -Juffrouw Bradt tijdens een schoolfeest. -Juffrouw Bradt tussen haar pupillen. -Met haar leerkrachten, als tweede van rechts haar opvolger Aloïs Hendrickx.
1986 – Zaterdag 28 en zondag 29 juni : Schoolfeest Stedelijke Basisschool
‘Nota Bene’ van 26 juni 1986 :
“De Vriendenkring van de Stedelijke Basisschool organiseert, in samenwerking met de leerlingen en de leerkrachten haar jaarlijkse schoolfeest. Dit schoolfeest is meteen het einde van dit schooljaar dat voor de S.B.S. Leest ten zeerste als geslaagd mag beschouwd worden.
Op zaterdag wordt er om 13 u. van start gegaan met een GYMKANA voor de leerlingen. De speelplaats wordt omgetoverd tot een verkeerspark en de leerlingen kunnen al fietsend bewijzen dat ze de verkeersregels kunnen toepassen en hun voertuig handig kunnen besturen. Deze gymkana wordt ingericht met medewerking van de politie van de Verkeerstuin van het Vrijbroekpark te Mechelen. Alle kinderen van 6 tot 12 jaar kunnen aan deze gymkana meedoen. Zij dienen wel hun fiets mee te brengen.
Vanaf 13 u 40 spelen de leerlingen van de 4de tot en met de 6de klas een mini-voetbaltornooi op de speelplaats. Drie ploegen spelen een eindtornooi om het kampioenschap 1986.
Om 14 u 40 is het de beurt aan de gelegenheidsploegen om de eindronde te spelen in het mini-voetbalkampioenschap 1986. Bij de heren treden aan : de ploegen van KWB Leest, de Wijkduivels en de Toeterboys. Bij de dames zijn dat de teams van S.K. Leest, V.V. Leest en de Wijkladies.
De gymzaal van de school wordt omgetoverd tot een theater. Om 15 u. spelen de leerlingen van de 5de en de 6de klas er poppenkast. Zij brengen ‘Het lammetje van de koningin’.
Om 16 u 40 treden de kleuters op. Daarna is er hun prijsuitdeling. Deze wordt gevolgd door een toneelopvoering door de leerlingen. Zij brengen ‘Peter en zijn droomreis naar de sterren’.
Het is een toneelstuk met dans, zang en muziek. De decors en de kledij werden door de leerlingen zelf vervaardigd.
Om 19 u. is er dan de jaarlijkse playbackshow met de leerlingen als Will Tura, Urbanus, Madonna…Tijdens deze playbackshow wordt de beker aan de winnende damesploeg mini-voetbal overhandigd.
Om 19 u 45 zijn de activiteiten afgelopen zodat de voetballiefhebbers de kans krijgen om de kleine finale om de wereldbeker voetbal te kunnen volgen. Dit kan ook in de eetzaal waar een t.v.-toestel wordt geplaatst.
Op zondag 29 juni beginnen de activiteiten reeds tijdens de voormiddag. Vanaf 9 u. wordt op de speelplaats het eerste volleybaltornooi gespeeld met gemengde ploegen. Naast twee ploegen van de K.W.B. Leest en de Heffense ploeg, de Lemmekens, treedt voor ’t eerst ook de nieuwe Leestse gelegenheidsploeg, V.K. De Kletsers, aan.
Tijdens de namiddag vanaf 13 u 30 is het mini-voetbaltornooi voor de leerlingen van het 1ste tot en met de 3de klas.
Vanaf 14 u 30 wordt er vervolgd met het tornooi voor gelegenheidsploegen. Deze dag treden de herenploegen van de Alarmstraat, de V.K. Wijk, de familie Selleslagh, D.H.’82, de F.C. Heide, V.V. Leest Veteranen en de Supportersclub van S.K.Leest aan. Dit voetbaltornooi eindigt om 19 u. en de winnende ploeg ontvangt daarna de beker in de gymzaal.
In de gymzaal zijn er nog andere activiteiten. De leerlingen van de 5de en de 6de klas brengen er om 17 u. de originele toneeluitvoering van ‘Julius Caesar en de Oude Belgen’, het ware verhaal van de veldslag bij de Selle zo’n tweeduizend jaar geleden. De leerlingen treden op in een originele kledij en ook deze decors werden door hen geschilderd. Ook hierin komen dans, muziek en zang aan bod, samen met de nodige gevechtsscènes.
Om 19 u. is er dan het tweede deel van de playbackshow met de optredens van o.m. de Strangers, Jimmy Frey…
Ter gelegenheid van dit schoolfeest wordt er ook een gelegenheidscafé ingericht. Er kunnen ook koude schotels, pannenkoeken, ijsjes, pensen en hot-dogs bekomen worden. Voor de kinderen is er een eendjeskraam.
De opbrengst van dit schoolfeest wordt gebruikt voor de schoolreizen van de leerlingen en voor de aankoop van extra didactisch materieel.
Voor al deze activiteiten wordt geen inkomgeld gevraagd.”
J.T. van Gazet van Mechelen noteerde zijn ervaringen in de krant van 1 juli :
Zonnig, succesvol schoolfeest in stedelijke basisschool.
“Dat het weer dikwijls zijn stempel drukt op het al of niet welslagen van een feestelijjk gebeuren kan niemand ontkennen. Enige weken terug zag menige school haar jaarlijks feest verdrinken in de neergutsende regen. Op het einde van het schooljaar zijn er nog instellingen die het afsluiten combineren met een schoolfeest. En zij hebben zeker meer succes gehad.
De Stedelijke Basisschool uit Leest had een gans programma in elkaar gestoken. Ondanks de hittegolf kon alles, spijts wat meer zweet, toch stipt worden afgewerkt.
Zaterdagmiddag startte men met de Gymkana, een behendigheidsproef met de fiets. Bedoeling hiervan is om de jonge scholieren goed met de fiets te leren rijden : op bruggetjes, tussen twee latten in, rond paaltjes enz.
De kinderen van de hogere klassen dienden daarbij ook nog rekening te houden met de opgestelde verkeerstekens. Kathleen Van Laenen en Evy Van Praet waren foutloos de besten in de lage en de hoge categorie.
Mini-voetbal voor de kinderen met gefantaseerde topclubnamen en één damesvoetbalwedstrijd speelden in op het recente Mundial-gebeuren. De knappe wijklady’s zetten hun beste beentje voor en versloegen SK- en VV-Leest. Tijd voor poppenkast. Zelf verzonnen, zelf geschreven, zelf geregisseerd en uitgevoerd door kinderen van de hoogste klassen. Uiteraard een bomvolle zaal en groot succes. Schepen Van Esbroeck beloonde de kabouterkindertjes met de traditionele eindejaarsprijzen.
‘Peter en zijn droomreis naar de sterren’, een toneelstuk speciaal geschreven voor de meisjes ging onder luid applaus de playback show vooraf.
De voetballiefhebbers schoven stilletjes naar de refter, waar de wedstrijd Frankrijk-België toch nog heel wat kijkers lokte.
’s Zondags volgde het tweede feestluik. Veel sport en spel in de voormiddag, afgewisseld met toneelvoorstellingen en playback in de namiddag maakten dat dit schoolfeest en tevens dit schooljaar op een toffe wijze werden afgesloten.”
1986 – Zondag 29 juni : Met de KVG naar Lier – Fietstocht.
“Op de plaats waar de drie Nethen hun loop tot een zilveren strik tezamen binden, waar het overvloedige Brabant en het magere Kempenland mekaar omhelzen, waar ‘Pallieter’ als een lofzang op het leven werd geboren uit de pen van Felix Timmermans, daar, midden op de Grote Markt te Lier, voor het restaurant ‘Palermo’ met meer sterren op de spijskaart dan er in heel Hollywood te vinden zijn, daar gooien we onze fietsen met hun snuit van glimmend aluminium tegen de balustrade van het terras en koelen we onze kelen met gulzige teugen donker abdijbier.
Al klinkt het Italiaans, het menu zal er een zijn van Zuiver Vlaamse afkomst met steak, sla en frietten en dan, vooraleer met onze stramme benen opnieuw in het zadel te klimmen, genieten we nog even van de stemmige straatjes en de intiem-vrome hoekjes van het begijnhof, het notarisdeftige stadhuis met zijn arrogant gotisch torentje en de decoratieve oude gildehuizen die de marktplaats versieren. Terugkomen doen we wel, maar wanneer ?” (Uit de folder van KVG)
Het vertrek was gepland om 9 u 15 aan Leest dorp en om 9 u 30 te Heffen voor de fietsers.
Er was ook autovervoer geregeld. Om 12 u. was er samenkomst aan restaurant Palermo en voor het menu diende men 250 fr. te betalen.
1986 – Zondag 29 juni : Optreden van de K.F.St.-Cecilia op de Boerenkermis van Hofstade.
Tijdens de laatste zondag van juni organiseerde de harmonie ‘De Ware Vrienden’ uit Hofstade een Boerenkermis waarop de fanfare uit Leest was uitgenodigd. Die ging door op de hoeve van Rik Van Roost, Hoftrachtlaan 22 te Hofstade (Ambroos). (Folder)
‘Het lichte programma vrolijkte gans ‘den Ambroos’ op en de vele meegekomen leden hadden achteraf nog veel plezier’. (‘Toeters en Trompetten’)
1986 – Zaterdag 21 juni : Optreden K.F.St.-Cecilia op het Feest van de Muziek.
Naar aanleiding van het Europees Jaar van de Muziek nodigde de Stuurgroep van de Vlaamse Gemeenschap de Leestse Koninklijke Fanfare uit op een muziekconcert op het Muntplein te Brussel. De fanfare uit Leest mocht alzo de provincie Antwerpen vertegenwoordigen.
“Deze manifestatie geschiedde in open lucht onder het magnifieke decor van de Muntschouwburg. De vele voorbijgangers bleven, aangenaam verrast door de mooie kopermuziek, luisteren naar ons optreden. Zoals vele andere korpsen en groeperingen kregen we een verdiend applaus en toejuichingen. Een stimulans voor de toekomst !”
(‘Toeters en Trompetten’, jaargang 6, nr.2)
1986 – 26 juni : Startdag KWB In het Volksbelang te Mechelen.
Agenda :
-19u30 : Welkom – bezinning.
-19u45 : Activiteiten i.v.m. sociale zekerheid. -uitgangsprincipes S.Z. -besparingsmaatregelen van de regering. -standpunten en actie K.W.B.
-20u45 : Een pintje bij het vertrek naar de standen jaarprogramma en verbondelijke werking.
-21u45 : Slotwoord door de verbondsvoorzitter. (Informatieblad KWB Leest van juni ’86)
1986 – 28 juni – Gazet van Mechelen : ’t Pleintje van...Leest
“CVP-gemeenteraadslid Gust Emmeregs ziet helemaal niets in de plannen van het college het dorpsplein te Leest heraan te leggen. Het schepencollege omschrijft dat dorpsplein als een “troosteloze asfaltvlakte” en om het een meer gesloten karakter te geven wordt de inplanting van een aantal hoogstammige bomen vooropgesteld. Men heeft daarvoor zelfs 1,2 miljoen over en de subsidiëring werd aangevraagd. Gust-van-Leest stak verontwaardigd de handen in de lucht : “leven we niet in de verkeerde wereld ! Dingen die dringend zijn laat men in Mechelen gewoon naast zich liggen en wat goed is wil men persé gaan veranderen...” Tegen zoveel onbegrip ging het gemeenteraadslid hevig te keer. Het dorpsplein van Leest is volgens hem nog een écht typisch Vlaams dorpspleintje waarop vele gemeenten jaloers zijn. Hoorde Gust voor kort overigens niet vreemde bezoekers zich vol lof over dat Leestse pleintje uitlaten ? En uitgerekend dàt pleintje wil men nu aanpakken. Voor gemeenteraadslid Emmeregs, die ervan overtuigd is de mening van vele dorpsgenoten te vertolken, hoeft het allemaal niet. Laat het pleintje zoals het is, plant er hooguit enkele bomen en dan is het voor hem in orde. Het raadslid stelde voor dit punt te verdagen zodat men de kans krijgt goed overleg te plegen. Bovendien vindt hij het veel dringender dat de putten aan de Tisseltbaan worden gevuld, maar daarvoor is er duidelijk geen geld ! Voorzitter Joris kon niet nalaten op te merken dat hij raadslid Emmeregs niet had opgemerkt tijdens de hoorzitting in Leest waarbij de aanpak van het plein aan de orde stond. Het was daar in Leest –herinnert schepen Joris zich nog- een der beste hoorzittingen die ooit in Mechelen werden belegd. Veel volk, een geanimeeerde discussie en ten slotte een algemeen akkoord rond de vernieuwingsplannen. Wat wil je nog meer ?”
1986 – 28 juni – Gazet van Mechelen :Transfers
V.V. Leest
VV Leest de nieuwe nationaler rekent op versterking via Rudi Van Hoof, definitief van Racing Mechelen, Theo Van den Berg van Willebroek en Franky Heremans beiden definitief. Voor een seizoen komen : Rudi Geens en William Janssens van KV, Dirk De Prins van Racing, Jan Allaerts van Diest, Werner Nees van Weerde en Erwin De Decker van Tisselt. Verlaten de geelblauwen : Yves Van Bever naar Borgt en Adriaan Janssens naar Katelijne, ook voor het komende seizoen.
S.K. Leest
SK Leest rekent in derde provinciale op speler-trainer Hubert Foqué, definitief van Weerde.
Nieuwe gezichten zijn : Patrick Druez en Henry Delhaye van VV Duffel, Dirk Van Roy van Hofstade, Paul Piscador en Luc Verschueren van VV Leest, Manfred Meul van Walem, Luc Verschueren en Sven Selman van Willebroek. Willy Stroobants van Jimboys en Jozef Van Praet van Liezele. Ronny De Smedt en Guy Boonen werden definitief aangeworven terwijl Harry Verschueren, Guy Piessens en Luc Lettannie hun verblijf te Leest met een seizoen verlengen.
