1994 – 30 april, 1 mei : Voetbedevaart Scherpenheuvel 5de voetbedevaart van de hernieuwde editie. Vertrek zaterdag om 04.00 uur, aankomst zondag rond 17 uur, waarna korte bezinning in de parochiekerk. (PB, 13/4)
1994 – mei : Johan De Win werd dirigent van de K.F. St.-Cecilia(Foto onderaan) In mei dat jaar nam Johan De Win de plaats in van Frans Violet als dirigent van de K.F. St.-Cecilia Leest. Johan De Win, een product van de Leestse fanfare, was ondertussen beroepsmusicus geworden en al een tijdlang hulpdirigent geweest. (meer details over de vervanging in deze Kronieken : 4 juli 1993 ‘Wereldmuziekconcours Kerkrade’.)
Johan De Win Johan De Win (°3 augustus 1968) kreeg zijn eerste muzieklessen van zijn grootvader Hendrik De Bruyn. Ook André Van Driessche hield zich bezig met zijn opleiding. Zijn eerste muzikale stappen zette hij op trompet. In 1986 werd hij laureaat van Pro Civitate. Johan was gebeten door muziek en ging dan ook na zijn middelbare studies naar het Koninklijk Conservatorium te Brussel en naar het Koninklijk Vlaams Conservatorium te Antwerpen, waar hij onder meer les kreeg van Manu Mellaerts en Francois Violet. Hij behaalde een eerste prijs notenleer, een eerste prijs althoorn en een eerste prijs muziekgeschiedenis, telkens met pedagogisch getuigschrift. Later kwam daar ook nog het diploma van Meester in de Muziektheorie, optie directie, bij. Als althoornist was Johan eerst verbonden aan Brass Band Midden-Brabant, waarna hij solohoorn werd van Brassband Willebroek. Later werd hij solohoorn van Festival Brassband vzw Itegem.
In 1994 werd Johan dirigent van de Koninklijke Harmonie Rupelzonen Boom. Hij loodste dit korps op 8 jaar tijd van eerste afdeling naar ere–afdeling. Van zijn moederfanfare St.-Cecilia Leest zou hij van 1994 de dirigeerstok hanteren tot 2009. Met dit korps zou hij meerdere prijzen behalen. Samen met het jeugdorkest van deze fanfare haalde Johan een eerste prijs summa cum laude op het Europees Muziekfestival voor de Jeugd in Neerpelt in 2009. In 2010 werd hij dirigent van de Koninklijke Harmonie Sint Jozef Tielt-Winge.
Momenteel is Johan als leraar verbonden aan het Muziekconservatorium van Mechelen, de Muziekakademie van Willebroek en het Onze-Lieve-Vrouw Instituut in Boom, waar hij notenleer, koper, muziekgeschiedenis en algemene muzikale vorming geeft. Hij is ook actief binnen de Belgische Kamerfilharmonie. (Wikipedia)
1994 – 1 mei : Davidsfonds Leest : namiddaguitstap Lier Literaire wandeling te Lier vanaf 14.30 uur. (PB, 27/4)
1994 – 1 mei : Gezinsbedevaart naar O.L.Vr.Kalfort van LG en KVLV Misviering en gebedstocht. (PB, 27/4)
1994 – 2 mei – Gazet van Mechelen : Boksen met Willeke Alberti en Gunther Neefs (Foto onderaan) “In Leest stelde Gust Emmeregs zopas het programma voor van de 24ste Leestse Volksfeesten. Eerst gaf hij een overzicht van de globaliteit en daarna vroeg hij speciale aandacht voor de boksmeeting van 13 mei. Die dag boksen titelhouder Hassan Mokthar en uitdager Bruno Wuestenberghs in het kader van de Belgische en Benelux-titel bij de middengewichten. Het is de derde keer dat Emmeregs boksen naar Leest haalt. Twee weken na het Eurovisiesongfestival is Emmeregs er in geslaagd de Nederlandse vertegenwoordigster, Willeke Alberti, te strikken. Naast Gunther Neefs, Mieke, Jo Vally en Leopold 3.
Gust onderstreept nog dat de Volksfeesten worden georganiseerd zonder winstbejag, louter met de bedoeling dat de kosten kunnen gedelgd worden en dat de baten zullen bijdragen tot essentiële waarden als sport, jeugd, groep, ontspanning en gastvrijheid. Basisprincipes waaraan hij zich al 24 jaar houdt. Tijdens de persconferentie was Gust Emmeregs niet weinig fier de geboorte van een nieuwe Mechelse boskclub te kunnen aankondigen. Een opzet waarop hij zelf steeds aangedrongen had omdat dat op termijn de enige manier is om een vervolg te breien aan het boksrijke verleden van de stad. In ’89 verdween met BC Muizen de laatste stedelijke boksclub. In het bestuur van BC Leest vinden we trouwens een aantal van die enthousiastelingen terug : secretaris Etienne Brusselmans en schatbewaarder Willy De Groof. Voorzitter Stanley Clough, materiaalmeester Willy Van der Veken en trainer Paul D’Hondt maken het bestuur rond. In september wil BC Leest in de Omnihal van start gaan.” (Samenvatting)
Foto’s : -Johan De Win. (Foto : familie Lauwens-Piessens) -Bruno Wuestenberghs, Gust Emmeregs en Hassan Mokthar.
1994 – 22 april – G.v.M. : Jan Van den Heuvel blijft bij SKR Leest(Foto onderaan)
Clubbestuur apprecieert werk
Met een vrij beperkte spelerskern draait SK Rapid Leest in eerste provinciale als middenmotor dit seizoen vrij soepel mee. Bij de start van de competitie werd links en rechts de vrees geopperd dat ditmaal de behoudskansen miniem waren. Trainer Jan Van den Heuvel heeft de voorgevoelens van de pessimisten met positieve resultaten volledig de kop ingedrukt. Zijn tactisch doorzicht koppelt Van den Heuvel aan de juiste psychologische aanpak van de spelersgroep. Het clubbestuur apprecieert het werk van de oefenmeester. Voor volgend seizoen werd de overeenkomst tussen beiden al hernieuwd.
“Mijn aansluitingskaart ondertekende ik als knaap bij KV Mechelen. Bij geelrood doorliep ik alle jeugdreeksen. Aan de periode bij de Uefa’s bewaar ik wel de mooiste herinneringen”, vertelt Jan. ”Het was onder het beleid van trainer Piet Teughels dat we toen de wedstrijden mochten betwisten op het hoofdterrein van alle eersteklassers. Van hem heb ik heel wat voetbalwijsheid opgestoken. Ik vond het dan ook bijzonder jammer dat hij achter de kazerne niet langer actief bleef. De trainingen als kadet en scholier stonden wel op een laag pitje. Er werd bijvoorbeeld nooit getraind op tweevoetigheid. Nochtans een basisprincipe dat door elke trainer aan de jonge voetballertjes zou moeten opgelegd worden. Na een aantal wedstrijden bij de invallers van KV Mechelen hield ik het voor bekeken en sloeg mijn tenten op bij provinciale clubs. Eerst als spelend lid van VK Weerde, waarmee ik onmiddellijk naar tweede provinciale promoveerde. Een seizoen later was ik actief bij FC Peutie, waar ik twee jaar verbleef. Geplaagd door kwetsuren moest ik op 28-jarige leeftijd afhaken. Gedurende een vijftal jaren heb ik dan het voetbal de rug toegekeerd. Ik gooide het over een andere boeg en ging volleybal spelen. Ondertussen stichtte ik ook zaalvoetbalclub Leest. Maar de voetbalmicrobe leefde nog in mij en toen mijn zoontje Bert bij VV Leest aansloot en ik door secretaris Willy Slachmuylders gepolst werd om de taak van jeugdtrainer op mij te nemen, hapte ik toe. Ik beleefde zeven prachtige jaren als jeugdtrainer en jeugdcoördinator bij blauwgeel. Bij de jonge spelertjes legde ik vooral de nadruk op het aanleren van voetballen met beide voeten. Spelers met talent liet ik op een plaats spelen tegen hun voet. Het resultaat viel later dan ook zeer positief uit.
Hoofdtrainer Mijn debuut als hoofdtrainer maakte ik ook bij VV Leest. Toen Julien Van den Broeck het als trainer rond nieuwjaar van het seizoen 1991-92 voor bekeken hield, nam ik zijn taak over. Met succes trouwens, want we speelden de eindronde voor promotie naar vierde klasse tegen SV Willebroek. Een wedstrijd die een beetje een wrang gevoel nalaat. Stel je voor dat we met nog een kwartier te spelen met 2-0 aan de leiding stonden. Er kwamen toch nog verlengingen aan te pas en we gingen nog de boot in. Bij mijn huidige club SK Rapid Leest vond ik een toffe groep spelers met een zeer sterke morele weerbaarheid. Ik mag gerust zeggen dat elke speler bereid is om er het hoofd voor te leggen om de zege te behalen. Over de inzet, lef en kameraadschap van de groep heb ik hoegenaamd niet te klagen. Ook het bestuur verdient alle lof. Men wil ook volgend seizoen een rol spelen in eerste provinciale. We hebben reeds gepraat over contractverlenging en hadden het ook over de sportieve middelen waarover ik wil blijven beschikken. Ik weet dat het bestuur alles zal doen om mij in de beste voorwaarden aan volgend seizoen te laten beginnen”, besluit Jan Van den Heuvel, die het diploma van adjunct-trainer behaalde. (W.V.D.)”
1994- Zaterdag 23 april : Omnihal Leest – Lenteconcert Seen on the Screen Met de “Sint Martinus Concertband” uit Hombeek olv Guido De Ranter, in concert met V.T.M. soundmix finalisten : Dave als Neil Diamond, Dave (jr) & Steve als The Walker Brothers, Jef Van Der Seypen gastsolist. Presentatie : Yves Pauwels. Kaarten in voorverkoop : 150 fr, aan de kassa 200 fr. (Folder)
Noot : Dave was de populaire Willebroekenaar Dave Goossens. Dave en Steve waren zijn tweelingzonen.
1994 – 23 april : Gouden huwelijk Lodewijk Van Roey-Maria De Greeff Lodewijk “Louis” (foto onderaan) werd te Leest geboren op 9 mei 1910, Maria zag het levenslicht te Perk op 7 juli 1913. Op 18 april 1944 traden ze te Mechelen in het huwelijk.
Op 15-jarige leeftijd begon Louis te werken op de boerderij van zijn vader. (Tiendeschuurstraat 13) Hij bleef steeds als landbouwer aan de slag en was ook ere-bestuurslid van de melkerij van Blaasveld. In november 1989 ontving Louis in het Mechelse stadhuis het bijzonder Landbouwereteken tweede klas. Ook Maria werkte op de boerderij bij haar moeder, haar vader was toen al overleden. Louis werkt nog altijd in de moestuin en houdt zich bezig met het keuren van rundvee, verder leest hij alle dagen de krant en is supporter van VV Leest. Maria neemt de bloementuin voor haar rekening en leest graag. Beiden zijn lid van de KBG en houden van televisie kijken en van de jaarlijkse familiebijeenkomsten. (Samengevat uit GvM van 23/4)
Louis overleed in het A.Z. Sint-Jozef te Mechelen op 2 januari 1996, zijn echtgenote overleed in het St.-Elisabethziekenhuis te Mechelen op 5 april 1998.
1994 – 9 en 10 april : Rust Roest bracht ‘Poetsoek of de verstoorde concentratie”. (Foto onderaan) Van Vaclav Havel in de ‘Parochiezaal’ Kouter Leest om 20 uur.
Personages
Prof. Dr. Eduard Humi, socioloog Marcel Verwerft Viasta Humlova, zijn vrouw Renild Polfliet Renata, zijn maîtresse Martine Degraeve Bianka, zijn secretaresse Christel Vinck Dr. Jitka Balcarkova, geleerde Ria Verschooten Karel Kriebl, mecanicien Christof Mahieu Cenek Machulka, opmeter Marc Windelen Beck, directeur van de research Paul Peeters Stem Poetsoek Frauke Vandenwyngaert Auteur Guido Hellemans
Achter de schermen
Receptie Palmire, Francoise, Marleen, Julia, Germaine, Staf, Jan en Raf Teksthulp Frauke Vandenwyngaert en Nadia Lahor Grime en kapsels Nancy en Tanja Vluymans Kostuums Werkgroep Geluidsband Benny Van Humbeeck en Johan De Laet Constructie Poetsoek Eric Vandenwyngaert Decorbouw Dominiek, Christof, Kurt, Jo, David, Frauke, Raf, Geert, Marc, Guido o.l.v. Fik Diddens Belichting/techniek Fik Diddens Algemene leiding Guido Hellemans (‘Rust Roest Onrmaskerd’, G. Hellemans)
1994 – Zondag 10 april :Naar het Pajottenland met “De Bond”.
Om 13u15 vertrek te Leest-dorp. Om 14 uur bezoek aan het trammuseum van Schepdaal o.l.v. een gids. Rond 15u15 bezoek aan de kerk van Strijtem alwaar de pastoor op een eenvoudige en amusante wijze de geboden liet uitbeelden in muurtekeningen en kleurrijk brandglas. Rond 16 uur begeleide rondrit in de streek van Urbanus (Gaasbeek, Lennik..). Om 17 uur gezellig samenzijn met broodmaaltijd aan het kasteel van Gaasbeek. Terugkomst Leest : rond 19 uur. Prijs : 320 frank (inbegrepen autocar, gids, bezoeken en broodmaaltijd). Gezinsprijs 1.000 frank (niet-leden 1500 fr.)
Inschrijven kon bij de families : -Dons-Verschueren Dorpstr.17. -Dierckx-Claes Tiendeschuurstr. 18. -Duran-Roelens Juniorslaan 29. -Jespers-Candries Vinkstraat 46 en -Mollemans-Van Rompaey Vinkstraat 66. (Folder)
1994 – 11, 12 en 13 april : Kennismaken met volleybal bij De Lemmekes In de Leestse sporthal organiseerde de volleybalclub De Lemmekes een volleybal-instuif. Onder leiding van trainers met een Bloso diploma kon de jeugd oefenen van 10 tot 12 uur. De toegang was gratis. (Folder)
1994 – Zaterdag 16 april : Opening nieuwe zaak : Taverne “Het Brughuis”. “Het Brughuis – Anno 1783. Virginia en René hebben het genoegen u uit te nodigen bij de opening van hun nieuwe zaak TAVERNE “HET BRUGHUIS”. Mogen wij u op de receptie verwachten zaterdag 16 april vanaf 10.00 uur. Het adres : “Het Brughuis” Pastoor De Heuckstraat 13 2811 Leest (Mechelen) Tel. (015) 21 16 99. Van Ingelgem-Poppe.”
Bijgevoegd : -Boven : Paul Peeters, Christel Vinck, Marcel Verwerft, Martine Degraeve, Renild Polfliet, Christof Mahieu, Ria Verschooten, Marc Windelen, Guido Hellemans. Onder : Raf Scheers, Fik Diddens, Johan De Laet, Nadia Lahor, Tanja Vluymans, Frauke Vandenwyngaert. -Het voorblad van de programmabrochure van ‘Poetsoek’ van Vaclav Havel. -De uitnodiging voor de receptie bij de heropening van ‘Het Brughuis’.
1994 – 1 april – G.v.M. : Yvan Emmerechts, trainer bij V.V. Leest(Foto onderaan)
Oefenmeester met vier promoties
“Yvan Emmerechts heeft er al 19 seizoenen opzitten als trainer.Hij maakte schitterende tijden mee maar bevestigt ook dat in een korte tijdspanne de hemel soms in een hel kan veranderen. ‘Wij kunnen niet ontkennen dat de taak van trainer er momenteel niet gemakkelijker op geworden is’, aldus de Mechelaar die in april 1945 het eerste levenslicht zag. ‘Vroeger kwamen de spelers uit puur plezier naar de oefenstonden. Nu komen ze omdat ze zich verplicht voelen, beducht omdat de clubleiding maatregelen op financieel vlak kan treffen bij ongewettigde afwezigheid’. Yvan Emmerechts begon als spler bij SC Mechelen. ‘Fysiek en snelheid waren toen mijn sterkste wapens’, begint hij ons gesprek. ‘Aan de technische opleiding werd in die tijd niet veel aandacht geschonken. Gelukkig is daar inmiddels veel aan veranderd. Stel je voor dat ik pas tijdens mijn opleiding aan de Heizelschool leerde op welke manier men een bal oordeelkundig met de borst kan opvangen. De jeugd kan nu veel leren van gediplomeerde trainers die hun vak onder de knie hebben. Ik bleef speler bij Sporting tot op mijn 28ste’. ‘Het was op aanraden van Staf Van Camp dat ik de Heizelschool ging volgen. Na het behalen van mijn diploma werd ik in 1976 trainer van de provinciale kadetten van Racing Mechelen. Een seizoen later kreeg ik het beleid over de provinciale scholieren van K.V. Mechelen’.
‘In 1978 zette ik de stap als trainer van een eerste elftal. Het werd Muizen, waar ik gedurende vijf seizoenen mijn tenten opsloeg en met geelgroen tweemaal op rij de promotie van vierde naar tweede provinciale lukte. Dan kwam VV Leest een eerste maal aan de deur kloppen. Vier seizoenen liep het lekker bij blauwgeel. We promoveerden na afloop van het eerste seizoen 1984/85 van tweede provinciale naar eerste en een seizoen later van eerste provinciale naar vierde nationale’. ‘Ik bleef echter niet bij VV Leest en kwam met FC Duffel tot een akkoord bij de start van het seizoen 1987/88. In januari 1990 nam ik daar ontslag en kon ik bij SK Leest het seizoen verder afwerken met als resultaat een plaats in de eindronde. Ook een seizoen later hetzelfde scenario bij oranjeblauw met deelname aan de eindronde. In januari 1992 stapte ik dan over naar FC Putte om te trachten daar het behoud te verzekeren. We slaagden in ons opzet na een schi!tterende vijf op zes tegen de drie titelkandidaten Hamme, Bornem en Hekelgem’.
‘Tijdens het seizoen 1992/93 bleef ik nog bij FC Putte om daarna in te gaan op een voorstel van het bestuur van VV Leest om de taak van trainer van bij de start van het seizoen 1993/94 op mij te nemen. Een aangenaam weerzien na tien seizoenen afwezigheid. De voorbereidingsperiode verliep vlot met enkele knappe resultaten in de beker van België. Maar bij de aanvang van de competitie liep het fout toen een paar basisspelers ernstige kwetsuren opliepen en voor geruime tijd onbeschikbaar bleven. De veer bleek wat gebroken, de opgebouwde automatismen gingen gedeeltelijk verloren en de resultaten bleven dan ook totaal onder de gestelde objectieven’, aldus Yvan die met de jaren als trainer een pak ondervinding opdeed. (W.V.D.)”
1994 – Zondag 3 en maandag 4 april : Posse Leest(Foto’s onderaan)
Programma :
Zondag : -Kermis -Aan de kiosk voor de kerk : 14 uur : optreden K.F.St.-Cecilia Leest en officiële opening. De kaartliefhebbers konden terecht in de Chiro-jongenslokalen. Alle deelnemers kregen van de Paashaas een ei, en de tafelwinnaar kreeg een kip. 14u30 : Start stratenloop georganiseerd door Vevoc. (met een 150-tal deelnemers) 16 uur : Optreden Volksdansgroep Korneel en Vendeliers. 16u30 : Poppenkast en klokkenwerpen. 17 uur : Hondenshow onder het motto : “Ieder hondje doet zijn ererondje.” -Chiro : 14 uur : kaartnamiddag en om 20 uur filmvoorstelling : “Sneakers”. -Tentoonstelling : in ons Parochiehuis ingericht door Davidsfonds. Met Frans Croes (schilderijen) en Mieke Selleslagh (keramiek).
Maandag : -In de kerk : missen om 8-9-10 en 11 uur en begankenis H. Cornelius. -Dorpsplein en omliggende straten : Kermis en Jaarmarkt. Ambachtenmarkt en Veetentoonstelling (schapen,paarden,runderen). -Aanwezig op de jaarmarkt : Wijngilde Balsemien met proefstand van zelfgemaakte wijnen. Vrije Basisschool met snoepstand ’t Karamelleke. Rode Kruis Mechelen met infostand. Bedevaart Comité Scherpenheuvel. -Ons Parochiehuis : Chiro : bar “In ’t zesde gebod”, uitstuif vanaf 20 uur. Gepensioneerden : (KBG) pannekoekenbak. -Stedelijke Basisschool : Vrienden van SBS : drankgelegenheid, rommelmarkt voor en door kinderen. Het Rijke Nest : kleinveetentoonstelling. -Zaal Sint Cecilia : Boerenkermis met balletjes met krieken, pensen en groot Decap-orgel.
De pers over Posse Leest 1994 :
Koude en natte Posse Leest toch een succes “Van oudsher is Posse Leest een ommegang in de gemeente waarbij men op Paasmaandag de H. Cornelius aanroept tegen stuipen en andere kinderziekten. Gisterenvoormiddag was dat niet anders. Tevens waren er zowel zondag als gisteren een massa activiteiten die tot ver buiten Leest gehoor kenden. Ondanks deze koudere en nattere versie van Posse Leest mochten de organisatoren niet klagen wat de opkomst betreft. Zondag was het onder een zonnetje van ‘ik wil wel maar het gaat niet’ de Koninklijke fanfare Sint-Cecilia uit Leest die deze Posse-Leest-uitgave mocht openspelen in de schaduw van de kerktoren. Voorzitter van het vernieuwde Posse-comité Willy De Nies verwoordde de grieven, verzuchtingen en toekomstperspectieven voor dit Posse Leest-gebeuren. Terwijl een deel van het centrum deel uitmaakte van de loopwedstrijden van Vevoc –waaraan een 150-tal lopers in verschillende categorieën deelnamen- was de volksdansgroep Korneel en Vendeliers de blikvanger. De gordijntjes van de poppenkast waren amper dicht toen een aanvang werd genomen met het traditionele klokkenwerpen. Voor alle graaiende handen, klein en groot, viel er wel wat te rapen. Op dit initiatief komt nog steeds geen slijtage…of wat had je gedacht. Dat nog weinig honden een honds bestaan kennen, werd duidelijk tijdens de hondenshow, die onder het motto ‘ieder hondje doet zijn ererondje’ werd gehouden. De tentoongestelde viervoeters lieten zich, de een al beter dan de andere, deze hondse gebeurtenissen welgevallen. Traditiegetrouw had het Davidsfonds weer wat moois te bieden in Ons Parochiehuis. Frans Croes exposeerde er zijn schilderijen. Mieke Selleslagh (Heindonk) stelde er haar keramiek tentoon. Beide kunstvormen, de kleurrijke schilderijen van Croes en de volgens de Japanse ‘Raku’-methode gebakken potten van Selleslagh, zetten elkaar in het zonnetje. De kleurencombinatie was schitterend.
Weer-brokken Het koude en natte weer zorgde voor een Posse Leest-start in mineur op maandag. Heel wat marktkramers en personen die de ambachtenmarkt moesten bevolken, stuurden omwille van het weer hun kat. Dat kon niet beletten dat rond 11 uur, toen de wind het van de regen haalde, er zeker een duizendtal kijklustigen doorheen de verschillende centrumstraten kuierden. De warme wijn van de wijngilde Balsemien deed voor koude ingewanden wonderen. Diverse andere Leestse verenigingen, het Rode Kruis, het bedevaart-comité Scherpenheuvel en ’t Karamelleke van de vrije basisschool, kenden eveneens de nodige bijval. Uiteraard kon niemand eraan ontsnappen : het weer zorgde op alle fronten voor minder respons. Ook de Leestse chiro deelde in de weer-brokken. De tent voor de TD verloor het van de wind. Gust Emmeregs werd bereid gevonden om de omnihal-infrastructuur voor de jeugdigen open te stellen, zodat het feestje (letterlijk) zondagavond toch nog plaatsvond. Bovendien kon het parkeerterrein voor ruim 100 wagens, waarvan het parkeergeld in de bivakkas terechtkomt, niet worden opengesteld. De weide was door het weer tot een slijkboel herleid. Niet enkel negatief nieuws echter voor de chiro, want de chiro-bar ’het zesde gebod’ deed dan weer gouden zaken, terwijl de belangstelling voor film en kaarten eveneens goed was.”
En ook de stratenloop van Vevoc kreeg een verslag (GvM, 6/4) : “Ruim 150 personen schreven zich in om in de drie reeksen van 1, 7 en 10 kilometer hun sportiefste beentje voor te zetten. Voor de 1 km voor -14-jarigen schreven zich 7 meisjes en 16 jongens in. Bij de meisjes won Sofie Lambaerts (13 jaar) en bij de jongens was de eindmeet voor Gert De Rooster (9 jaar). De tweede wedstrijd was 7 km en de +14-jarigen en veteranen mochten hiervoor inschrijven. In de categorie senioren heren schreven zich 12 deelnemers in. Respectievelijk wonnen Filip Goovaerts (Boortmeerbeek) en Rita Van Steenwinkel (Eppegem). Bij de veteranen heren (9 deelnemers) en de veteranen dames (2 deelnemers) wonnen respectievelijk Freddy Walschaers (Leest) en Rachel Tubex (Noorderwijk). De derde en laatste wedstrijd was eveneens een gemengde stratenloop, maar dan over 10 km. Bij de veteranen heren waren er 42 deelnemers, terwijl voor de dames ook hier maar één persoon zich inschreef. Respectievelijk werd de 10 km gewonnen door Roland Gallee (Brasschaat) en Bernadette Van Horenbeeck uit Leest. Bij de senioren dames (8) won An De Greef uit Puurs en bij de senioren heren noteerden we Alain De Boeck (Grimbergen) als eerste van de 63 ingeschreven stratenlopers.” (G.v.A., 5april)
Foto’s : -Yvan Emmerechts. (Foto : bc in GvM) -Op zondag was er een waterachtig zonnetje en ’s maandags was het koud en nat maar uiteindelijk haalde de wind het van de regen en werd Posse Leest toch nog een succes. -Het concert van St.-Cecilia o.l.v. Frans Violet in de kiosk voor de kerk. (Foto : familie Lauwens-Piessens)
1994 – Zondag 20 maart : Natuurwandeling Blaasveld Broek Met SP-Afdeling Leest onder leiding van Jef Vloeberghen. Vertrek te 14.00 uur Leest-Dorp met wagen naar Blaasveld – parking Hazewinkel. Voetgangers konden mee met de wagen van bestuursleden en in de brasserie ’t Fonteintje boden de SP-kandidaten een drankje aan. Na de wandeling kregen alle wandelaars gratis belegde broodjes in het Supporterslokaal van SK Leest. De SP-kandidaten voor de gemeenteraadsverkiezingen ’94 waren Ivan De Borger, Romy Roelants, Malvina Verschaeren en Mariette De Bont. (Folder SP–afdeling Leest)
1994 – Zondag 20 maart : Algemene Vergadering KVLV Om 14.30 uur in ‘Ons Parochiehuis’. Thema : ‘Een dorp, ons dorp’. (PB, 16/3)
1994 – Zondag 20 maart : Verbondelijke bezinningsdag Ziekenzorg In de stedelijke feestzaal ‘De Mol’ te Lier. Vertrek Leest Dorp : 13 uur. Thema : ‘Kiezen voor nabijheid’. (PB, 16/3)
1994 – 26 maart : Jenny Capiau won KWB-kaarttornooi(Foto onderaan) De 12-delige kaartwedstrijd van KWB-Leest in “Ons Parochiehuis” werd gewonnen door Jenny Capiau. Deze vrouwelijke kaartster zette zich met haar 8 beste resultaten van de 12 aan de kop. Na een gezamenlijk etentje werd nog eens om 40 beurten gekaart. De super-kaartwedstrijd –de eerste vier van het eindklassement namen het tegen elkaar op- werd ook hier gewonnen door Jenny Capiau, ze werd meteen gekroond tot super-kaartster.
Uitslag : 1. J. Capiau 1.179 slagen, 2. Jozef Vloeberghen 1.160, 3. Theofiel De Prins 1.158, 4. Tony Dons 1.149. In het totaal namen 86 verschillende kaarters deel aan één of meerdere avonden.
1994 – 27 maart : 49ste Palmzondagconcert van Sint-Cecilia Geen vol Sint-Ceciliahuis maar toch ruime belangstelling voor deze klassieker op de kalender van de Leestse fanfare. Het concert werd uitgevoerd onder leiding van huisdirigent Frans Violet. In het eerste deel was er een solo op cornet van Edmond Muyldermans met werk van Philip Sparke en in het tweede deel stond onderdirigent Johan De Win op alt-hoorn in de schijnwerpers. Hij bracht een stuk van Geoff Richards. De toegangsprijs tot het Palmzondagconcert bedroeg 100 frank. (Folder en GvM van 25/3).
1994 – 28 maart : Overlijden van Elvire Claes.(Foto onderaan) Vier dagen nadat ze 52 werd overleed Elvire Claes. Samen met Gust Emmeregs, Jos Meel en Leonie Windelen stond zij in 1980 aan de wieg van Volksdansgroep Korneel alwaar zij van bij de start dansleidster werd. In 1985 ontving ze uit handen van VVKB-voorzitter Mon De Clopper een gouden erepenning.
Elvire was op 24 maart 1942 geboren te Deurne (Brabant) als derde van zes kinderen. Als dochter van hoofdonderwijzer Maurice Claes mocht ze studeren voor onderwijzeres in Wijnegem. In 1963 begon ze haar loopbaan in Zichem. Bij haar huwelijk met Karel Soors, eveneens onderwijzer, kreeg ze een plaats in Hombeek. Het echtpaar kreeg samen vier kinderen : Bart, Veerle, Griet en Jan. Ondertussen zijn er (2014) 9 kleinkinderen : Tim, Katoo, Samber, Wout, Hannelotte, Landt, Lien, Nele en Silke. Elvire heeft zich heel erg ingezet voor haar onderwijs, de voorbereidingen van de Plechtige communie, de misvieringen en de volksdansgroep als dansleidster. In Leest deed ze vanaf de jaren ’80 sporadisch interims in de Vrije Basisschool tot de laatste maand van haar leven. Een vaste benoeming aldaar zat er niet in omwille van een veto van het Mechels schoolcomité. Elvire Claes was een bekwame onderwijzeres met een groot hart en een sociaal zeer bewogen mens.
“Ons huis in de Cecilialaan heeft niet enkel een bewoner verloren maar veel meer, zijn ziel en geest.
Een lieve vrouw en moeder met het hart op de tong en de eerlijke overtuiging.- een leven lang compromisloos beleden.- is dichtbij haar verjaardag van ons weggegaan.
Deze bezige, eerlijke vrouw en moeder, die duidelijke stellingen innam, die ze zonder vaar of vrees tegen om het even wie verdedigde, was de laatste weken erg verzwakt, maar haar alerte bezorgdheid om allen en alles, flakkerde nog vaak op.
De idealen die haar dierbaar waren, heeft ze onverminderd en onverminkt tot op haar laatste dag gehandhaafd : “Ik zorg altijd voor jullie.” Veel van wat ze droomde, is vandaag nog een droom gebleven en veel van wat ze voltooid had willen zien, staat nog in de steigers, maar haar geloof, het hemelse en het aardse, gaf haar kracht tot verdubbelde trouw.
Elvire laat een schitterende herinnering na. Maar veel verdriet.
Tot ziens Elvire, mijn goede en lieve vrouw. Tot ziens mama, onze goede en lieve moeder.” (Beklijvende woorden uit haar gedachtenisprentje)
Foto’s : -Het ereschavotje van het KWB-Kaarttornooi editie ’93-’94 met van links naar rechts : Tony Dons, Jenny Capiau, Jozef Vloeberghen, Leo Van Laenen en Theofiel De Prins. -Elvire Claes.
1994 – Zaterdag 5 februari : Schoolbal Vrije Basisschool
In ‘Ons Parochiehuis’. (PB, 26/1)
1994 – 11 februari : Bestolen “In de kleedkamer van het Sint-Romboutscollege werd Tom Van den Eede uit Leest door een onbekende van zijn geld bestolen.” (GvM)
1994 – 12 februari : Ledenfeest “Jubileumviering 75-jarig bestaan” Landelijke Gilde. Met feestmaal in “Ons Parochiehuis”.
Programma : -17.45 uur : receptie en huldiging verdienstelijke leden. -18.30 uur : aan tafel met feestmenu. Op zondag 6 februari was om 10 uur een eucharistieviering-dankmis gehouden. (PB, 2/2 en 9/2)
1994 – Zaterdag 19 februari : Dodelijk ongeval met landbouwtractor(Foto onderaan) In de Leestse Winkelstraat kwam zaterdag 19 februari rond 16u30 de zevenjarige Cindy Genijn uit de Kouter 91 Leest, met haar fietsje onder het wiel van een landbouwtractor terecht. Het meisje fietste daar in het gezelschap van haar vader. Cindy overleed ter plaatse. Zij werd te Mechelen geboren op 30 mei 1987 als dochter van Robert Genijn en Tinneke Vloeberghen. Ze was een kleindochtertje van SP-gemeenteraadslid Jozef “Jef” Vloeberghen uit de Scheerstraat (Ten Moortele). (GvA,21/2)
De afscheidsplechtigheid had plaats in de Sint-Niklaaskerk te Leest op donderdag 24 februari 1994 om 10 uur. Daarna volgde de crematie in familiekring.
Uit haar doodsprentje :
“Liefste schatje, Wat hebben we lang op jou moeten wachten. Toen je er eindelijk was, kon ons geluk niet op. Vooral voor je zus Wendy was je het kostbaarste geschenk dat ze ooit had kunnen wensen, want we hadden het samen zo mooi gepland. Bijna zeven jaar lang was je een zonnetje in ons leven : zo levenslustig, opgewekt en blij. Daarvoor blijven we jou eeuwig dankbaar, lief zoeteke. Nu is ze plots zo wreed uit ons leven gerukt. Woorden schieten ons tekort. Wie ooit haar levenslustig snoetje zag, begrijpt ons verlies, maar kent ook onze schat aan herinneringen.”
1994 – 19 en 20 februari : Restaurantdagen K.F. St.-Cecilia Leest (“T&T”, december ’93)
1994 – Vrijdag 25 februari : Ledenvergadering Landelijke Gilde Om 20 uur in de ‘Kleine zaal’ van ‘Ons Parochiehuis’. Met gastspreker Jaak Van Outryve over ‘Landbouw na de Europese eenmaking”. (PB,16/2)
1994 – Woensdag 2 maart : Bedevaart naar St.-Jozef Leuven en het graf van Pater Damiaan Vertrek in Leest om 08.50 uur. Terug in de vooravond. Inschrijving in de pastorie. De reiskost bedroeg 260 frank voor volwassenen, 130 frank voor kinderen. “In dit jaar van de zaligverklaring van Pater Damiaan een welgekomen gelegenheid om niet te laten voorbijgaan.” (PB, 16/2)
1994 – 7 maart – Gazet van Mechelen :
CDV de partij van de verzoening “Leest.- De CDV is en blijft de partij van de verzoening. Dat beklemtoonden zowel fractieleider Herbert Crol als burgemeester Jos Vanroy, vrijdag op de info-avond van de CDV in een bomvolle parochiezaal in Leest. Als de ultieme verzoeningspoging met de CVP echter niet lukt, gaat de CDV resoluut naar de gemeenteraadsverkiezingen “met de macht van onze overtuiging”, zoals Vanroy dat uitdrukte. Dat de CDV bij wijze van spreken zijn burgemeester heeft aangeboden als zoenoffer, is volgens Crol het beste bewijs dat de partij echt wel bereid is om opnieuw de rangen te sluiten. Ook Vanroy beklemtoonde met veel energie in zijn stem dat hij voor de grote verzoening is en bereid om samen met Fons Vanstappen en anderen van het toneel te verdwijnen. “Maar dan moet men ons wel ernstig nemen”, aldus Vanroy. “Als dat niet kan, gaat de CDV op 9 oktober naar de verkiezingen en dan sta ik hier binnen enkele maanden opnieuw om u te vragen voor ons te stemmen.”
De voorwaarden die de CDV stelt, zijn inmiddels bekend. Op de reeds goedgekeurde ontwerplijst van de CVP moeten verkiesbare plaatsen vrijgemaakt worden voor CDV-ers, zodat ze uitzicht hebben op een ambt als schepen of mandaten in het OCMW en de Mechelse Goedkope Woning. In het voorstel dat de CDV vorige week dinsdag aan de CVP heeft overgemaakt, stond concreet de eis dat de tweede, vierde en zesde plaats op de CVP-lijst voor een CDV-er moest zijn. Daarop deed de CVP een tegenvoorstel, waarover zaterdag of zondag nog moest onderhandeld worden. De inhoud van dat tegenvoorstel werd vrijdagavond nog stil gehouden, teneinde de besprekingen niet te bemoeilijken. Maandag zal in elk geval moeten blijken of er een verzoening dan wel een definitieve breuk uit de bus komt. Het partijbestuur van de CVP komt immers maandagavond voor de tweede keer in één week tijd bijeen om de knoop met de CDV door te hakken. Waarnemers meenden vrijdagavond dat de CDV in elke geval handig gemaneuvreerd heeft door de bal in het kamp te leggen van de CVP, waar de eensgezindheid rond heel de situatie de voorbije dagen ver zoek was.
Primeur Gust Emmeregs, afgevaardigd bestuurder van de Mechelse Goedkope Woning, kwam vrijdag in zijn uiteenzetting nog met een primeur voor de dag. De geplande verkaveling in Leest, voor een sociale woonwijk van meer dan 90 woningen, werd niet goedgekeurd door het huisvestingsfonds Domus Flandria. De MGW heeft de grond dan ook niet langer nodig en gaat in op de vraag van een bouwfirma om heel het perceel te verkopen. Volgens Emmeregs komt er mogelijk nog dit jaar een particuliere verkaveling van sociale woningen.”
1994 – Zaterdag 12 maart : Actiedag voor India door Korneel Volksdansgroep Korneel zette de schouders onder een actiedag ten voordele van India. Twee jongeren van Korneel trokken in het verleden reeds twee maal richting India, om er gedurende enkele maanden als vrijwilliger te gaan werken. De opbrengsten van de actiedag gingen integraal naar het ziekenhuis in Palayamcottai, waar zuster Bruyndonx reeds 43 jaar werkzaam was. Van 14u30 tot 16u30 traden de Korneeltjes op in de parochiezaal. Jong Korneel organiseerde om 18 uur een aangepaste jeugdviering in de parochiekerk en vanaf 19 uur kon men een sobere maaltijd van gebakken rijst met groenten komen nuttigen, eveneens in de parochiezaal alwaar na 20 uur een informatieve diareportage werd gegeven. (PB, 2/3 en GvM van 10/3)
1994 – Zaterdag 12 maart : Oudijzerslag “Vanaf 9 uur gaan een aantal vrijwilligers bij u langskomen om u te verlossen van uw oudijzer en andere metalen. Heeft u iets mee te geven dat te groot of te zwaar is gelieve dit dan kenbaar te maken door iets aan de straat te zetten of “Ons Parochiehuis” te verwittigen (015/21.65.76) tussen 9 en 12 uur. Helpende handen zijn welkom vanaf 9 uur aan “Ons Parochiehuis”. “ (Folder) Deze ‘oudijzerslag’ was ten voordele van de verbouwingskosten van ‘Ons Parochiehuis’. (PB, 9/3)
1994 – 12 maart – Gazet van Mechelen :
Leestenaar Emmeregs weerlegt de roddels
“DE GUST IN SLECHTE PAPIEREN ? ZE WETEN NIET WAT ZE ZEGGEN !”
Het verhaal doet in het Mechelse de ronde dat “de Gust in slechte papieren zit”. Daarmee wordt bedoeld dat Gust Emmeregs, aan de wieg van, vergroeid en verbonden met de sporthallen in Leest, aan het einde van zijn financieel latijn zou zijn. Men roddelt daarenboven ook nog dat Gust door zijn werkgever, Eternit in Kapelle-op-den-Bos, aan de deur zou zijn gezet. Dat heeft te maken met het feit dat Gust Emmeregs sedert enkele maanden het etiket “zakenman” op zichzelf heeft gekleefd. Nu we in de volle voorbereidingsfase van de gemeenteraadsverkiezingen zitten, waar ook Gust Emmeregs een voorname rol hoopt in te spelen, vinden al die sterke verhalen een vruchtbare voedingsbodem. Om te weten wat daar allemaal van aan is, waar zou zijn en gefantaseerd wordt, vroegen we aan “de Gust” persoonlijk om een en ander te verduidelijken. We moesten niet eens lang aandringen om “zijn verhaal” uit eigen mond te horen.
“Is het waar dat ze dat allemaal van mij vertellen ? Nu goed, laat ze maar kletsen. Als maar duidelijk is dat ik me beter dan ooit gelukkig voel met de dingen die ik doe en waarmee ik me verbonden voel. Financiële problemen rond VV Leest, het Sportcentrum en de NV Omni zijn er niet. Zorgen ? Ja, die wel. En het zal nog wel een zevental jaartjes aanslepen vooraleer ook die van de baan zijn”, zegt een zelfverzekerde Gust Emmeregs, zaakvoerder van zowel de NV Sportcentrum Leest en de NV Omni, voorzitter van VV Leest, zaakvoerder van de sociale bouwmaatschappij Mechelse Goedkope Woning, CVP-gemeenteraadslid in Mechelen en momenteel “moeilijk liggend” in de verzoeningspoging tussen CVP en de afgescheurde CDV. Emmeregs verheelt immers niet dat hij politiek nog lang niet uitgeblust is zoals sommige andere CDV-ers die het hoofd laten hangen. Om die reden ook dat hij voor zichzelf en voor de anderen de lat hoog legt.
Absolute voorrang In september van vorig jaar hakte Gust Emmeregs de knoop door. Hij besloot absolute voorrang te geven aan de activiteiten waarmee hij persoonlijk verbonden is en waarin hij ruime verantwoodelijkheid heeft opgenomen. Dat zijn de NV Sportcentrum Leest en de NV Omni waarvan hij net als van de vzw VV Leest afgevaardigd-bestuurder is. Die drie organisaties zijn nauw met elkaar verweven en vinden bij mekaar hun bestaansrecht. Gust richtte in ’74 mee VV Leest op. Hij bouwde voor voetballend Leest de accommodatie op, als het ware met eigen handen. De Leestse Volksfeesten die jaarlijks werden ingericht, moesten voor de nodige financiële ondersteuning zorgen. Het ging allemaal goed tot in 1983. Op Hemelvaartdag 13 mei van dat jaar stortte de feesttent in. De schadeclaims beliepen 20 miljoen. “Heel die ramp is op mij persoonlijk terechtgekomen. Gelukkig hadden we een verzekering burgerlijke aansprakelijkheid afgesloten. We richtten beniefietmanifestaties in. Dank zij heel wat creativiteit slaagde ik er in om al wie schade leed, te vergoeden”.
Sporthal Onder persoonlijke impuls van Gust Emmeregs werden op 9 maart 1984 de werken aangevat van de bouw van de sporthal in Leest. Van het maatschappelijk kapitaal van 6 miljoen, bracht Gust 75 procent uit eigen vermogen bij. De oprichtingskosten van de sporthal beliepen 20 miljoen. Daarvoor werd bij de NMKN 11 miljoen geleend. De overige miljoenen mochten aan de constructeurs worden betaald naargelang de exploitatieinkomsten dat mogelijk maakten. Gust Emmeregs : “Ik ga vandaag niet wegsteken dat ik het dikwijls moeilijk heb gehad. Dank zij een ganse reeks nevenactiviteiten konden we echter het hoofd boven water houden”.
Bevordering In 1987 promoveerde VV Leest naar bevordering. Sponsor Pauwels kwam in die tijd op de proppen. Op de terreinen van VV Leest verrees een tribune met 450 zitplaatsen, sanitair, receptiezaal e.a. Daartoe diende voor 1,5 miljoen grond te worden aangekocht. Pauwels stelde renteloos 4 miljoen ter beschikking. Op het ogenblik dat de grondaankoop bij de notaris diende beschreven te worden, ontdekte men in Leest dat Pauwels eigenaar van de gronden zou worden. Gust Emmeregs ging resoluut in het verzet. Het bestuur van VV Leest was bang om het financiële engagement aan te gaan. Emmeregs toverde de succesformule tevoorschijn. Hij kon de NV Sportcentrum er toe bewegen de grond aan te kopen en daartoe een financiering aan te gaan. Op die manier werd het Sportcentrum eigenaar van de terreinen. De Pauwelslening van 4 miljoen is inmiddels terugbetaald.
Omni Op 4 januari 1991 werd de NV Omni opgericht. Het initiatief daartoe kwam van de NV Sportcentrum Leest omdat de combinatie sporten en nevenactiviteiten nadelig op de sporthal inwerkten. In de NV Omni nam de NV Sportcentrum een meerderheidsparticipatie. In het sportcentrum kwam er een nieuwe sportvloer (1,5 miljoen) en de recreatiesporten konden terecht in de omni-sporthal. Met deze derde uitbreiding werd een stevige basis gelegd opdat de drie initiatieven leefbaar zouden blijven. Aan de omnihal in Leest hangt een prijskaartje van 21,6 miljoen. De financiering werd mogelijk dank zij een lening van 11 miljoen en een afbetalingskrediet dat Gust Emmeregs vanwege Eternit, die het complex optrok, kreeg.
Weg bij Eternit Van bij de start vermeldden de statuten van de NV Omni ook dat de maatschappij zich zou bezighouden met de verkoop, verwerken, bewerken en behandelen van bouwmaterialen. Gust Emmeregs : “Ik had toen reeds de bedoeling om me voltijds met de NV Omni te gaan bezighouden. Bij velen kwam het nochtans als een donderslag bij heldere hemel aan toen ik in september 1993, na 33 jaar dienst, bij Eternit ben weggegaan. Ik zag mij daartoe verplicht. Maar Gust is niet buitengekegeld bij Eternit. Als secretaris van de ondernemingsraad zou dat overigens zo goed als onmogelijk zijn geweest”. (Noot : dit werd weerlegd door Eternit-directiesecretaresse mevrouw G. Volgens haar werd Gust Emmeregs verplicht om ontslag te nemen) Emmeregs staat er op te vermelden dat de verstandhouding met zijn vroegere werkgever nog steeds optimaal is. Overigens is er een sterke commerciële relatie Eternit-Omni.
Geen geld verdienen Het is Gust Emmeregs de voorbije jaren via het voetbal, de sporthal en de omnihal in Leest, nooit te doen geweest om persoonlijk geld te verdienen. Vanzelfsprekend dat heel wat commerciële initiatieven werden genomen om de aangegane verbintenissen te kunnen nakomen. “Het gebeurt wel eens dat we enkele weken achterop geraken met enkele honderdduizenden te betalen. Steevast krijg ik dan de deurwaarder aan de deur. Bij die gebeurtenissen steken de gebruikelijke roddels de kop weer eens op”.
57 miljoen Voor wie het allemaal nog eens netjes op een rijtje wil, cijfert Gust Emmeregs uit dat de vzw VV Leest, de NV Sportcentrum en de NV Omni, samen 57 miljoen schuld hebben gemaakt. Vandaag is de schuld voor de vzw tot 0 herleid. De NV Sportcentrum dient de eerstvolgende 3 jaar nog 4 miljoen terug te betalen aan de NMKN ; de NV Omni heeft bij BACOB nog 7 miljoen openstaan en bij Eternit nog 3 miljoen. Diverse leveranciers hebben samen nog circa 3 miljoen te goed. Dat maakt een subtotaal van 17 miljoen.
Persoonlijk garant “Ik stel er me persoonlijk voor garant dat deze schuld binnen de gestelde termijn zal afgekort worden. Over 7 jaar, als alles betaald is, neem ik me voor het geheel van de sportinfrastructuur die met VV Leest vergroeid is, aan de Leestse gemeenschap over te dragen. De sportieve toekomst van Leest staat er daarmee heel wat beter voor dat in de rest van Mechelen het geval is. De Gust in slechte papieren ! Ze weten niet wat ze zeggen !”
Foto’s : -Cindy Genijn, slachtoffertje van een dodelijk ongeval. -Gust Emmeregs bezorgde Leest een prachtige voetbalcaccommodatie. De tribune kan aan 450 toeschouwers een comfortabel zitje bieden. (Foto's : GvM)
Hilde Silverans interviewde Mark De Bie in het ‘Praatcafé’ voor het Davidsfonds.
Mark De Bie gewoon blij dat hij mag schrijven.
“Mark De Bie, vijfenvijftig, behoort nog tot de gezegende na-oorlogse generatie die opgroeide op het platteland en blij was met een vel onbeschreven papier en een stomp potlood. Dat stak hij niet onder stoelen of banken, toen hij vrijdagavond bij Davidsfonds in het praatcafé te gast was.
Ondertussen beschikt hij toch over een tekstverwerker, zoals het een bekend en gewaardeerd schrijver past. Bijna stond hier ‘gevierd’ schrijver maar daarvoor is Mark De Bie te bescheiden. Hij is fier dat hij mag schrijven over het gewone Vlaamse volk, zoals in ‘De dag toen het kampioenschap van België verreden werd’. Hij is blij dat hij zijn nostalgie van zich kan afschrijven, zoals in ‘Negentienhonderdzesenvijftig’, dat hem de Paul De Montprijs van de provincie Oost-Vlaanderen opleverde en dat een tijdje geleden bij ‘Rust Roest’ een beklijvende uitvoering kreeg. Hij is dankbaar dat hij een stuk onverwerkt verleden, met name de koningskwestie, kwijt kon in zijn roman ‘Het Koningsjaar’.
Mark De Bie en toneel, het stond in de sterren voorgeprogrammeerd. Het hele gezin speelde toneel, zijn schoolopstelletjes mochten er wezen , toneel was een feest voor hem, vooral omdat hij het allereerste toneelstuk dat hij zag, in 1946, associëert met het stuk chocola dat hij toen kreeg; hijzelf werd lid van de toneelkring ‘Hoop in de Toekomst’. Het geluk moest hem slechts een klein handje toesteken. Dat gebeurde toen de cursiefjes die hij inzond naar Piet Thijs voor ‘Sportmagazine’ waard bevonden werden om voorgelezen te worden. Mark Stassijns roemde de spitse dialogen en moedigde hem aan zijn kans te wagen bij het toneel.
Mark schreef een stuk voor de wedstrijd van Noordstar Boerhave Gent. Het werd niet bekroond, maar trok de aandacht van jurylid Dré Poppe en werd geselecteerd voor een TV-spel. Het enthousiasme van Dré Poppe voor de ‘nieuwe Gaston Martens’ bracht ‘De Paradijsvogels’ aan het vliegen. Ze vlogen 38 afleveringen lang en de kijkcijfers liepen ver in de miljoenen.
Doch de gouden jaren van het Vlaamse feuilleton vlogen voorbij. Mark had een aardige stielkennis opgedaan en verliet het uitputtende TV-werk om zich toe te leggen op een rustiger manier van werken, toneelschrijven. Hij liet zich inspireren door het succes van ‘koningsfeuilletons’ bij de BBC, verzamelde een uitgebreid dossier over Leopold I en schreef een monoloog, het goedkoopst om realiseren. Hij zond ‘de Coburger’ naar Jo De Meyere, die hij via via kende en die er positief op reageerde. Eens in het professionele circuit binnen, liep alles op rolletjes. Antigone (‘Honden in het zegekoor’), het MMT (‘Te voet naar Scherpenheuvel’ en ‘Huis te koop’) volgden snel. De opdrachten ook.
Collega’s Dat, en nog veel meer werd hem ontfutseld door Hilde SILVERANS, die net als hij in het bankwezen zit, zij het voor een andere instelling. Een gezamelijke interbanken literaire wedstrijd bracht hen met mekaar in contact. Hilde Silverans, die ook muzikaal begeleider is van de Leestse dansgroep Korneel, vond nog nipt de tijd om enkele representatieve passages uit het werk van Mark De Bie voor te lezen.”
Hilde Siverans
Hilde Silverans bevestigde dit interview met de auteur dat plaatsvond te Mechelen tijdens een ‘Praatcafé’ georganiseerd door het Davidsfonds. Hilde werd te Hombeek geboren op 21 oktober 1939 en huwde op 5 mei 1962 met Louis Vloebergh. Hun huwelijk werd een item in deze Kronieken : “Een society huwelijk in het dorp”. Louis was toen chiro-leider, Hilde was leidster bij de Landelijke Jeugd, de voorloper van de chiro. Pas na hun huwelijk mocht de Landelijke Jeugd ook chiro heten van pastoor Coosemans.
Hilde schonk Louis twee kinderen : Erwin (°4/11/1963) en Kathleen (°5/12/1969). Hilde’s grootvader, Alfons Vanderhaegen, was ‘muziekmeester’ en dirigeerde verschillende fanfares. Muziek zat in haar genen. In de lagere school van Hombeek (Hilde was van ’t Heike) kon je pianoles volgen bij zuster Melanie en al op heel jonge leeftijd behoorde Hilde tot haar leerlingen. Tegen dat ze haar plechtige communie deed kreeg ze een piano cadeau van haar grootvader en peter en later tijdens haar humaniorajaren op het internaat van de Ursulinen Londerzeel gingen de pianolessen verder en bracht ze de speeltijden meestal door in een ‘pianokot’ om de klassiekers onder de knie te krijgen.
Bescheiden als ze is wil ze zichzelf geen pianiste noemen maar ze is altijd wel op één of andere manier actief met zang- en dansbegeleiding (mandoline, mini-trekzak, klein orgel, accordeon, altsax) bezig gebleven. Ze is ook geen onverdienstelijke dichteres. In deze Kronieken kan je een gedicht van haar (Ildebergh) terugvinden, geschreven n.a.v. het eeuwfeest van moeder Selleslagh (20/8/1994). In de kerk kan je haar soms aan het werk zien als er geen organist beschikbaar is. Op de samenkomsten van de KVLV begeleidt ze de zangstonden en bij BEEB (het Leestse groepje waar haar zoon Erwin leadzanger is) doet ze wel eens een gastoptreden van enkele nummertjes op accordeon.
Haar echtgenoot, Louis Vloebergh, was een figuur in het Leestse verenigingsleven. Bestuurslid of lid van heel wat verenigingen. Stichter en jarenlang voorzitter van Vevoc en de massajeugdcross. Afgevaardigde in sport- en feestcomité Mechelen. Raadslid van het O.C.M.W., gemeenteraadslid…
Foto’s : -Hilde Silverans als jonge muzikante. -Hier als muzikaal begeleidster van de Leestse volksdansgroep Korneel. -In 2012 met “Beeb”. -Met echtgenoot Louis Vloebergh.
1994 – Maandag 17 januari : Vertrek naar Zaïre van Pater René De Laet. De pater drukte zijn dank uit in het Parochieblad van 26/1 voor de parochiale omhaling in de kerk die 24.000 fr opleverde.
1994 – 17 januari – Gazet van Antwerpen : Alarm verraadt inbreker “De voorzitter van SK Leest werd gewekt door het stil alarm in het lokaal van zijn vereniging. Hij ging ter plaatse en trof er een auto van het merk Opel aan. De voorzitter noteerde de nummerplaat. Dank zij die gegevens kon de politie de indringer identificeren. Het betreft Frank V. uit Mechelen die bekende in de lokalen van SK Leest te zijn binnengedrongen en er o.a. een brandblusser te hebben leeggespoten.”
1994 – 19 januari – Parochieblad : Kinderoppasdienst Bond Grote en Jonge Gezinnen Plaatselijke verantwoordelijke : Luce Candries, Vinkstraat 46 Leest.
1994 – 19 januari – Gazet van Mechelen :
Kato is de Samson van Hombeek(Foto onderaan)
“Hombeek heeft er een nieuwe televisiester bij. Kato heet zij en ze maakte vorige zaterdag haar debuut op het kleine scherm. Kato is nog maar vier jaar maar niettemin leverde ze in de aflevering van ‘RIP’ vorige zaterdag een prachtprestatie. Minutenlang trok ze een zware melkkar door de nauwe straten van Geraardsbergen. De opdracht zit er voor Kato nog niet op. Volgende zaterdag en ook de zaterdag daarna is ze er weer bij. Tot grote vreugde van baasjes Cois en Maria die haar, bij wijze van felicitaties, een extra kluif toegooiden. Kato behoort imers tot het hondenras. Overigens niet van het alledaagse soort : Kato is een heuse Berner Sennenhond. En van nu af aan de Samson van Hombeek. Cois en Maria Kerremans-Geerts zijn niet weinig trots op hun viervoetige huisgenoot. (…) De filmmakers die de komische RIP-reeks inblikten, waren maar wat blij toen ze, via-via, op de Hombekerkouter 120 in Hombeek terechtkwamen. (…) Het moet zijn dat de Mechelse deelgemeenten niet helemaal onbekend zijn bij de televisiemakers. Hoe anders te verklaren dat vorige maandag een hele voormiddag een VTM-filmploeg in De Rozelaer op het Dorpsplein in Leest draaide in het kader van fragmenten voor het succesfeuilleton Familie. Samen met een heleboel andere plaatselijke figuranten, liet ook Maria Geerts zich niet pramen. Op 5 maart krijgt men de kans om het resultaat van die opnames te bekijken.” (Fons Jacobs)
1994 – Donderdag 27 januari : BGJG in samenwerking met Davidsfonds Leest Om 20 uur in “Ons Parochiehuis” sfeervolle reportage over “Mexico” door antropoloog Lieven Sioen. De plaatselijke verantwoordelijke van de Bond voor grote en jonge gezinnen was Luce Candries, Vinkstraat 46 Leest. (PB, 19/1)
1994 – Zaterdag 27 januari : Diamanten huwelijk voor Robert Huysmans- Julia Goossens (Foto onderaan) Omdat schepen Lea Clarijs in extremis verontschuldigd was kreeg het echtpaar Robert Huysmans – Julia Goossens uit handen van collega-schepen Leo Stevens de medaille van koning en koningin overhandigd. Robert, een geboren en getogen Leestenaar, zag er het levenslicht op 31 augustus 1905. Hij was de oudste van drie. Hij huwde op 27 januari 1934 te Heffen met de van daar afkomstige Julia Goossens (°26/9/1911) maar het echtpaar vestigde zich onmiddellijk te Leest op de Kapellebaan 38. Robert heeft steeds op de boerderij gewerkt. Eerst nog met zijn ouders, later nam hij het bedrijf over. In 1970 ging hij met pensioen dat hij opvulde met televisie kijken, de krant doornemen en deelnemen aan de activiteiten van de gepensioneerdenbond van Kapelle-op-den-Bos.
Zijn echtgenote was voor haar huwelijk werkzaam als dienstmeid. Naast haar dagtaak, het huishouden en opvoeding van hun twee kinderen, heeft ze steeds een handje toegestoken op de boerderij. Julia was afkomstig uit een gezin van vijf kinderen. (GvM, 31/1/94)
Foto’s : -Maria Geerts met Kato, de trots van de familie. (Foto: GvM) -Robert Huysmans en Julia Goossens vierden hun 60-ste huwelijksverjaardag.
1994 – Vanaf 1 januari : Ontruiming van graven Berichtgeving van de stad Mechelen. Ontruiming van de graven : Jan De Hertogh, Joannes De Schoenmaeker, R. Kerremans, L. Lambrecht, E. Schoovaerts, J.B. Simons, J. Storms, Ch. Vanhoyweghen en Cyriel Vleminckx. Nadere inlichtingen konden bekomen worden op de dienst ”Begraafplaatsen” Ziekenbeemdenstraat, Mechelen. (Kerk en Leven 20/10/93)
- De hernieuwing van een abonnement op het Parochieblad kostte voor het jaar 1994 500 frank.
1994 – 9 januari : Aperitiefconcert Vond plaats vanaf 11 uur in “Ons Parochiehuis” ; Voor de 12de maal ging dit door in samenwerking met de Raad van bestuur van ‘’Ons Parochiehuis’ en de K.F. St.-Cecilia Leest. (“T&T”, december ’93)
1994 – 16 januari : Derby SK Rapid Leest- VV Leest : 0-0.
De oefenmeesters aan het woord voor de derby :
Yvan Emmerechts van VV : “In de heenronde toonde Rapid Leest zich de betere ploeg. Vooral op het middenveld haalden zij hun slag thuis. Ik meen dat we met de terugkeer van Bert Wets op die veldstrook nu beter uit de verf komen. Een derby is nutuurlijk altijd iets speciaals. De vorm van de dag van de spelers zal bepalend zijn voor het resultaat. We houden ons aan het normaal spelpatroon en onze verdedigers zullen in zone voor de bewaking zorgen. Ik meen echt dat we aan de Grote Bleukens het verlies uit de heenronde kunnen rechtzetten.”
Jan Van Den Heuvel van SK Rapid, een rasechte Leestenaar, was er zich van bewust dat er heel wat polemieken gevoerd werden tussen de aanhangers wanneer een derby geprogrammeerd staat : “Daar doe ik echter niet aan mee, voor mij telt het sportieve, de rest is randgebeuren. De spelers in beide kampen voelen de wedstrijd helemaal anders aan dan de supporters. Tenslotte zijn er welgeteld slechts een drietal echte Leestenaars tussen de acteurs.” (GvM, 15/1)
Het wedstrijdverslag : “Ondanks het feit dat in de derby geen van beide ploegen tot scoren kwam, konden de talrijke aanhangers in de twee kampen van een aangename wedstrijd genieten. Naargelang de partij vorderde werd het meer en meer duidelijk dat niet verliezen de belangrijkste opdracht was die de respectievelijke oefenmeesters Jan Van den Heuvel en Yvan Emmerechts aan hun spelers hadden meegegeven.
SK Rapid startte met Ralf De Smedt als libero. Chris Goossens speelde waakhond op Paul Lopoke en Pedro Landerloo kwam opnieuw tussen het ijzerwerk. Bij de gasten begonnen Paul Huys en Marc Van Oppem op de bank. Gerre Dijkstra bezette de laatste plaats en Hans Simons klampte zich als een kwal aan het lichaam van Jean Lumuanganu.
Johan De Vos stak het vuur aan de lont na vijf minuten. Uit een geharrewar stak hij de bal voorbij Geert Claes maar Bert Wets kon net voor de doellijn ontzetten. Reactie van de bezoekers langs Danny Claes en Koen Baudet. Over en naast. Dan zien we een vrijschop van Geert Haentjes nipt over de lat zoeven en vijf minuten later rukt zelfde speler zich de haren uit het hoofd wanneer hij zijn 30-meter knal op de dwarsligger ziet uiteenspatten.
Na de koffie vervangt Paul Huys zijn broer Werner. Sinisa Askraba wordt voorstopper. Hans Simons schuift naar het middenveld. Paul begint er goed aan met een banaanschot dat tien centimeters over doel belandt. Een goedleidende scheidsrechter zorgt er voor dat de derby sportief blijft verlopen. Slechts na 65 minuten spel geeft hij geel aan Chris Goossens na fout op Paul Lopoke. Marc Van Oppem wordt na een goed kwartier ingehaald voor Bert Wets die last ondervindt van een schouderletsel. Samenspel tussen Geert Haentjes en Johan De Vos leidt tot een unieke scoringskans voor Jean Lumuanganu. De spits mikt verkeerd. Tweede maal geel uit het zakje van de ref voor Dany Claes voor fout op Peter Engelen. Beide verdedigingen blijven bijzonder waakzaam. Geert Claes krijgt nog het meeste werk maar de brilscore blijft op het bord.” (GvA, 17/1/94)
Foto’s : -Bert Wets van VV Leest kwam terug na een voetbreuk. -De spits van SK Rapid Leest : Jean Lumuanganu.
Vervolg Secretarissen van de Kon. Fanfare St.-Cecilia
-Stan Gobien, secretaris van 1968 tot 1984 en van 1994 tot 1997. Zie bovenaan.
-Johan Vandeputte (°Mechelen 30/7/1948, +Duffel 11/3/2001), administratief secretaris van 1982 tot 1993 en algemeen secretaris van 1984 tot 1993. Hij kwam in 1978 in Leest wonen en werd het jaar daarop lid van de fanfare. In de eerste twee jaar van zijn secretariaatswerk bestond zijn taak uit het bijhouden van de ledenadministratie. Vanaf 1984 werd hij algemeen secretaris en hij bleef dat tot in 1993. Op de Ceciliafeesten deed hij de permanentiedienst op het secretariaat. Tijdens zijn ambtsperiode als secretaris veranderde de vereniging tweemaal van lokaal en werd de fanfare een ‘vereniging zonder winstoogmerk’. Johan zorgde ervoor dat de administratie netjes werd bijgehouden en dat de besluiten van de beheerraad werden uitgevoerd. Johan Vandeputte was ook een tijdlang nationaal voorzitter van de KVG-jongeren en voorzitter van de KVG – Zennevallei. Hij was gehuwd met Lieve Van obberghen.
-Diane Lammens, secretaris Ceciliafeesten van 1984 tot 1993. Diane Lammens, echtgenote van dokter Julien Van Medegael, was lid van de fanfare geworden in 1977 en volgde Stan Gobien op als secretaris van de Ceciliafeesten vanaf eind 1984. Zij zorgde ervoor dat de communicatie tussen de deelnemers aan het concours en het fanfarebestuur vlot verliep. Vooral zorgde zij ervoor dat de muzikanten uit de Oostbloklanden konden geherbergd worden bij gastgezinnen en met deze beslommering had ze meer dan haar handen vol. Al haar kinderen kregen de kans muziek te leren bij de fanfare. Eén van haar zoons, Tim Van Medegael, bracht het tot beroepsmuzikant. Tim speelt trombone. Nadat het bestuur besliste geen internationale muziekwedstrijden meer te organiseren oordeelde Diane dat haar taak ook niet meer diende ingevuld te worden en nam ze ontslag als bestuurslid.
-Maggy De Borger (°Mechelen 1967), secretaris van 1993 tot 1994. Zij was ook penningmeester van 1994 tot 1996. Maggy is de dochter van bestuurslid-muzikant Hubert De Borger en van Nicole Huysmans. In 1975 werd ze lid van het trommelkorps, later van de drumband en nog later van de fanfare waar ze cornet speelde. In 1993 volgde ze Johan Vandeputte op als secretaris en een jaar later volgde ze Yves De Wit op als penningmeester. Zij werd hiermee de eerste vrouwelijke penningmeester. Op 30 september 1996 zette ze een voorlopig punt achter haar loopbaan als bestuurslid van St.-Cecilia Leest.
-Stan Gobien, tweede termijn als secretaris van 1994 tot 1997. Zie bovenaan.
-Erwin Van Nobelen (°1957), secretaris van 1997 tot 1999. Hij volgde Stan Gobien op als secretaris in september 1997. Deze secretaris zorgde ervoor dat het ledenbestand nog meer dan voorheen wordt bijgehouden met moderne informatie-technologische middelen. Mede onder zijn impuls werd vanaf 1997 van start gegaan met het jaarlijks muziekkamp voor de aspirant-muzikanten en de jonge muzikanten. Een even succesrijk initiatief was de werving van sponsors naar aanleiding van het honderdjarig bestaan van de fanfare. Hij deed dit voorstel in 1998 samen met bestuurslid Johan Hendrickx. Hij was ook verantwoordelijk voor het drukwerk. In de loop van 1999 werd hij opgevolgd door Gunter Peeters, maar hij bleef nog wel lid van het bestuur en ontfermde zich vooral over de organisatie van het muziekkamp voor de jeugd. Erwin Van Nobelen was een tijdlang voorzitter van Vevoc en mede-oprichter van de Leestse band ‘Hoera’, dit samen met de neven Bart en Hugo Lauwens. Bij een wedersamenstelling van dit groepje tijdens een benefietconcert eind 2004 en met de versterking van zanger-gitarist Erwin Vloebergh kregen enkele leden opnieuw de smaak te pakken en Bart Lauwens, Erwin Van Nobelen, Erwin Vloebergh en Bart Verlinden stichtten in 2005 “BEEB”, een groepsnaam gecreëerd uit de initialen van hun voornamen.
-Gunter Peeters (°Mechelen 24/11/1974), secretaris van 1999 tot 2002. Gehuwd op 20 december 2008 met Tineke De Decker (°Duffel 7/11/1982). Hij werd leerling-muzikant op 1/9/1982 en volwaardig muzikant vanaf 1986. Op 20 oktober 2002 werd hij verslaggever en op 3 april 2006 voorzitter van de Feitelijke Vereniging van de fanfare. Een tijdlang was hij ook voorzitter van de VZW tot hij in die functie werd opgevolgd door Kamiel Verschueren.
-Ingrid Van Laer (°23/1/1950), secretaris van 2003 tot op heden. Zij is gehuwd met Dominique Van Houcke en muzikante bij de Leestse fanfaren sinds 11 december 1998. Ingrid speelde eerst cornet, nadien bariton.
(Bronnen : “Leest in Feest”, “T&T” en Antoon Lauwens)
Foto’s : ("Leest in Feest" en Familie Lauwens-Piessens) -Johan Vandeputte. -Diane Lammens. -Maggy De Borger. -Erwin Van Nobelen.
1994 – Stan Gobien werd secretaris van de K.Fanfare ‘St.-Cecilia’ Leest Dat jaar volgde Stan Gobien Johan Vandeputte op als secretaris van de Leestse fanfare. Hij had deze functie al waargenomen van 1968 tot 1984. Stan Gobien werd geboren in 1946. Veeleer tegen wil en dank werd hij leerling-muzikant in 1959, eerst bij Rik De Bruyn, later bij Edward De Maeyer en toen hij al in de fanfare speelde nog bij Theo Fierens. Het was vooral zijn grootvader Victor Robijns en zijn moeder Clementine Robijns die aandrongen om toch maar fanfaremuziek te maken omdat zijn jongere broer Vic dat ook deed. Vanaf 1961 speelde hij bugel en hield dat vol tot in 1985. In 1967 werd hij verslaggever in opvolging van Bert Robijns, die daar zelf op aangedrongen had. Het was een slimme zet om hem in het bestuur te krijgen, want in 1968 werd Bert Robijns terug verslaggever en datzelfde jaar werd Stan Gobien fanfaresecretaris. In de jaren zeventig gaf hij samen met vooral Pol Piessens en August Lauwers de muziekwedstrijden en de latere Ceciliafeesten handen en voeten. Aan het eerste Europees kampioenschap voor brassbands en aan de internationalisering van deconcertwedstrijden besteedde hij erg veel tijd en zorg. Veel tijd en moeite gingen naar het verkrijgen van subsidies voor deze organisaties. In 1978 startte hij met het fanfaretijdschrift ‘Toeters en Trompetten’. Vanaf 1982 kreeg hij de hulp van Johan Vandeputte voor onder andere de ledenadministratie.
In de periode dat hij als onderwijzer en later als schoolhoofd met lesopdracht verbonden was aan de Leestse gemeenteschool gaf hij muziekles met zijn bugel of liet hij klassieke, beschrijvende muziek beluisteren als ‘1812’ . Daarbij werd geschiedkundige uitleg gegeven. Een van de muzikanten die toen in de klas kwam vertellen over vroegere tijden was Eugeen Vloeberghen en tijdens muzieklessen speelde die tuba. Ooit had hij met leerling-muzikanten van de fanfare een orkest dat de conferenties muzikaal inleidde. Na zijn onderwijzersloopbaan te Leest werd hij inspecteur basisonderwijs. In die hoedanigheid gaf hij voor het Muziekverbond van België uiteenzettingen over de wijze waarop amateurmuziekverenigingen en basisscholen kunnen samenwerken.
Na een onderbreking van ongeveer tien jaar werd hij terug fanfaresecretaris in 1994 op aandringen van een aantal van zijn oud-leerlingen. Vanaf 1997 nam hij terug zijn eerste bestuursfunctie van verslaggever waar en ging hij zich bezighouden met het opnieuw organiseren van de internationale concertwedstrijden. In 1998 zn 1999 werkte hij aan het prachtige ‘Leest in Feest’, een geweldig boek over de geschiedenis van de fanfare ‘St.-Cecilia’, waaruit in deze Kronieken rijkelijk geput is.
De secretarissen van de Kon. Fanfare St.-Cecilia
Van de twee eerste secretarissen van St.-Cecilia is bijzonder weinig bekend. Ze waren wel allebei herbergiers. Geen toeval waarschijnlijk, rond de eeuwwisseling toen Sint-Cecilia gesticht werd, telde Leest 52 herbergen…
-Johannes Van Crombruggen (°Londerzeel 27/4/1859, +Leest 2/11/1918) was de eerste fanfaresecretaris. Hij vervulde deze functie van 1899 tot… Hij huwde in 1885 te Leest met Ludovica(“Louisa”) Van den Bergh (°Mechelen 21/12/1864, +Leest 31/10/1927). Deze secretaris was bakker, herbergier en winkelier en had zijn woning in het “Keizershof”, Dorp 44 te Leest.
-Pieter Van den Eede (°Kapelle-op-den-Bos 1878, +Leest 1960), secretaris van…tot 1924. Hij huwde te Leest met Anna Somers in 1908. Pieter Van den Eede was herbergier en hovenier.
-Floriaan Meyers (°Kortenaken 16/11/1902, +Mechelen 7/9/1981) secretaris van 1924 tot 1949. Hij werd onderwijzer te Leest in 1923 en aangesteld door een gemeenteraad waarin St.-Cecilia sedert 1921 de meerderheid had. Het jaar nadien werd hij fanfaresecretaris. Meester Meyers huwde in 1926 met Joanna Wilms (°Mechelen 28/9/1900, +Sint-Katelijne-Waver 11/6/1990). Eén van de eerste en voornaamste taken van Floriaan Meyers was het schrijven van een fanfarereglement. In 1964 ging hij als schoolhoofd met pensioen.
“Hij bracht zijn jeugd door te Orsmaal-Gussenhoven. Na de normaalschool te Tienen kwam hij in 1923 als onderwijzer naar Leest. Gedurende 41 jaren hielp hij de Leestse kinderen de weg te vinden naar de grote-mensenwereld. Ongeveer 600 jongens zijn aan hem voorbijgegaan. Ook na de uren hielp hij hen, zodat niemand ooit van bij hem wegging, zonder te kunnen lezen. De school was zijn leven, want hij hield van de jeugd. Dat zag men ook aan de vele kinderkoppen die hij schilderde in zijn vrije uren. Want Flor Meyers was ook kunstenaar en zondagschilder. Hij stond tussen de mensen. Dat maakte hem vele vrienden. Ze waardeerden vooral in hem zijn bescheidenheid, want ook dat was een karaktertrek van hem. Meester Meyers vond zijn vreugde vooral in zijn gezin. Hij was een trouwe en attentievolle echtgenoot voor Jeanne, een echte vader voor zijn kinderen Godelieve en Edgard, een goeie grootvader voor zijn drie kleinkinderen Johan, Peter en Patricia. Tamelijk snel is hij van ons heengegaan, bij het morgengrauwen van 7 september 1981 in het Sint-Jozefziekenhuis te Mechelen, waar hij de avond voordien was heengebracht. Bij het leed dat we voelen om de lege plaats in ons midden beseffen wij meer dan ooit met dankbaarheid welk goed mens hij was. Zijn oprecht geloof en zijn manier van leven blijve ons een licht op onze levensweg.” (Uit zijn gedachtenisprentje)
-Theofiel Dens (°Blaasveld 1921, +1968), secretaris van 1949 tot 1952. Hij kwam met de fanfare in aanraking door zijn huwelijk met Mathilde Piessens (°Leest 6/10/1924, +Schaffen 18/9/2008), de dochter van ondervoorzitter Frans Piessens sr. Hij zag als eerste secretaris in dat de fanfareleden door toespraken konden beïnvloed worden. Dit werd door sommige en vooral oudere fanfareleden geïnterpreteerd als overdreven bemoeizucht. Nochtans hebben zijn toespraken veel bijgedragen tot het succes van de fanfare in de jaren vijftig. Hij hield zijn laatste fanfaretoespraak ter gelegenheid van de festiviteiten van 15 juni 1952 naar aanleiding van de erkenning als “koninklijke fanfare”. Zijn opvolger August Lauwers nam de gewoonte over om de fanfareleden in dezelfde stijl toe te spreken.
-Frans August Lauwers (Leest 3/4/1921, +Duffel 2/8/1990), secretaris van 1952 tot 1965. Hij werd lid van de fanfare in 1946 en vanaf 1950 bestuurslid tot aan zijn overlijden. Van 1972 tot 1980 was hij feestbestuurder en ondervoorzitter van 1971 tot 1990. Gust Lauwers was de laatste burgemeester van het autonome Leest. Hij vervulde deze functie van 1965 tot en met 31 december 1976, de dag waarop Leest werd gefusioneerd met Mechelen. Daarna zegde hij de politiek vaarwel en hield zich vanaf dan uitsluitend bezig met het muzikaal beleid van de fanfare. Hij hield ervan muziekwedstrijden te organiseren. Daarnaast ijverde hij ervoor dat de fanfare per jaar zelf ook ten minste aan één muziekwedstrijd deelnam.
-Antoon Lauwens (°Leest 2/8/1936), secretaris van 1965 tot 1968. Hij werd leerling-muzikant in 1950 en muzikant in 1951. In 1959, op vrij jonge leeftijd was hij lid van het feestcomité naar aanleiding van de tweede muziekwedstrijd die St.-Cecelia Leest organiseerde. Het jaar daarop, in 1960, was hij bestuurslid en huwde hij met Agnes Piessens (°14/3/1939), de jongste dochter van ondervoorzitter Frans Piessens sr. Door zijn afkomst en door zijn huwelijk is hij altijd erg verbonden geweest met St.-Cecilia Leest.
Hij speelt nog altijd bij de fanfare en zal volgend jaar (2015) zijn 65-ste jaar ingaan als muzikant, impressionant ! Vroeger speelde hij cornet, later tuba (eupfonium na omvorming van fanfare naar Brassband St.-Cecilia Leest). In het bestuur heeft hij allerlei taken uitgevoerd, soms meer dan één tegelijkertijd. Secretaris van 1965 tot 1968 en op andere momenten was hij wijkverantwoordelijke en hield hij de bibliotheek met de muziekpartituren in orde. Hij hield ook de inventaris bij van de muziekinstrumenten, van het fanfaremateriaal en van de uniformen. Dikwijls was hij ook secretaris van de jury op de internationale concertwedstrijden. De meeste verdienste haalde hij door zijn nauwgezetheid bij het bewaren van archiefstukken van de fanfare. Op een overzichtigelijke wijze wist hij foto’s, belangrijke brieven, fanfaretijdschriften, leden- en muzikantenlijsten te ordenen en te bewaren, ook wanneer hij geen bestuurslid meer was. Zonder zijn archiefwerk zouden “Leest in Feest”, “Leest Geweest” en deze blog moeilijk tot stand zijn gekomen en zeker niet zo’n schat aan gegevens hebben bevat. Ik zal Antoon steeds dankbaar blijven voor zijn bereidwilligheid om dit archief te delen en zijn onbetaalbare hulp bij andere domeinen dan de fanfare.
Francis Van Heck volgde Gustaaf Hendrickx op als voorzitter van SK Rapid Leest.
1994
1994 – Januari : Voorzitterswissel bij SK Rapid Leest en nieuwe fusiegesprekken In januari 1994 had er een voorzitterswissel plaats bij SKR Leest. Voorzitter Gustaaf Hendrickx bood, om beroepsredenen, zijn ontslag aan en werd opgevolgd door Francis Van Heck. Hendrickx bleef wel nauw betrokken aan de club als raadgever en sponsor.
In het Cenrumblad van 19 januari verklaarde de nieuwe voorzitter dat er opnieuw zou onderhandeld worden over een fusie : “Leest is te klein voor twee voetbalclubs. Nu krijgt elke ploeg een honderdvijftig betalende toeschouwers over de vloer, waardoor de financiële middelen beperkt blijven. Voor een derby geraken we aan bijna vijfhonderd betalenden, wat veel leefbaarder is. Fusioneren zou het voortbestaan van beide clubs garanderen en zou Leest rustig aan de kop van het klassement brengen.”
Ondanks deze voor de hand liggende argumenten liepen de gesprekken het jaar voordien met een sisser af. Francis Van Heck : “Ten eerste waren we te laat begonnen met de onderhandelingen. Rond Pasen zijn de meeste contracten al getekend, of zijn de besprekingen te ver gevorderd om nog voorstellen te doen. Ik zal dan ook niet lang meer wachten om met concrete plannen naar VV te gaan. Het is de bedoeling om zo snel mogelijk tot een overeenkomst te komen, zodat er liefst volgend seizoen of ten laatste binnen twee seizoenen één Leestse ploeg ontstaat. Elke club zal zijn VZW-statuut behouden en samen een nieuwe VZW oprichten, voor het sportief management. Dit houdt in dat alle modaliteiten met uitzondering van de accomodaties, worden overgeheveld naar de nieuwe VZW. Zo kunnen we komen tot een volledig jeugd- en oefencentrum met acht velden op de terreinen van SK. Het veld van VV Leest is dan weer beter geschikt voor competitie, o.m. door de tribune. Zowel SK als VV behouden op die manier hun eigenheid, maar werken samen aan goed georganiseerd Leests voetbal.”
De reden waarom er tussen beide ploegen de laatste maanden betrekkelijk weinig communicatie was, werd volgens Van Heck veroorzaakt door mentaliteitsverschillen en het incidentje met een vermeend overlijdensbericht. “Die doodsbrief is een uit de hand gelopen grap van supporters van Hamme, waarvoor SK Leest met de vinger werd gewezen,” vergoeilijkte de nieuwe voorzitter. “In een café hadden die supporters een overlijdensbericht van VV-voorzitter Emmerechts uitgehangen, om iemand uit hun vriendenkring een peer te stoven. Het bericht werd gekopieerd en verspreid, wat uiteraard in het verkeerde keelgat schoot bij VV Leest. Met de afgesprongen fusie in het achterhoofd, was de link snel gelegd..." Sommige betrokkenen zouden ook hun eigen belangen te hardnekkig blijven verdedigen. "En er is geen sprake van vetes, maar enkele getrouwen proberen een zware dorpspolitiek te voeren, die de eenheid niet echt bevordert. Als we tot de nodige gemeenschappelijke overtuigingen komen, kan een samenwerking niet veraf zijn.”
In 1995 bood de voorzitter het bestuur zijn, overigens nooit aanvaard, ontslag aan. Enkele van de redenen omschreef hij als volgt : -na jaren ijveren teneinde uniformiteit en controle te krijgen tussen bestuur, beheerraad en beheer kantine is dit nog steeds niet gelukt. -de kantine is verlieslatend omdat er méér verstookt en verlicht wordt dan nodig en gratis drank wordt uitgedeeld, meer dan er in de kassa komt. -dat de rijkelijk betaalde spelers liever ergens anders gaan drinken dan in het eigen lokaal. -de contracten van de spelers liggen te hoog en er moet een systeem gevonden worden om meer prestatiegericht te spelen waaronder bv. enkel de spelers te betalen welke zijn geselecteerd. De anderen krijgen enkel hun echte kosten zoals km-vergoeding, een vergoeding voor schoeisel en wassen kledij. Dit ook in functie van de aanwezigheden op training. -dat vele mensen in Leest mij nog steeds niet vergeven dat er geen fusie gekomen is, of zal komen met V.V. Leest. -...
(Noot : de ontslagbrief is integraal te lezen in deze Kronieken : begin 1995)
Alle plooien werden gladgestreken en de nieuwe voorzitter zou zijn functie behouden tot Ludo Verschuren hem zou opvolgen in het seizoen 2005-2006.
1993 – Einde jaar : Heraangepast bestuur Rust Roest Hilde De Kock nam ontslag in de bestuursploeg van de toneelvereniging Rust Roest en het bestuur zag er dan als volgt uit : Ere-voorzitter : Jaak Publie Voorzitter-secretaris : Guido Hellemans Ondervoorzitter : Fik Diddens Verslaggeefster : Renild Polfiet Kassier : Marcel Verwerft. (‘Rust Roest Ontmaskerd’ van G. Hellemans)
1993 – Jaaroverzicht “Kerk en Leven”(22/12/93) Te Leest werden 8 kerkelijke huwelijken ingezegend en er werden vier gouden huwelijksjubileums gevierd. 28 kinderen werden gevormd en in de parochie vonden 21 begrafenissen plaats waarbij 18 parochianen te betreuren waren. 18 kinderen werden gedoopt (waarvan 2 van buiten de parochie en 7 die geboortig waren in het jaar 1992).
1993 – Decembernummer “T&T” : Terugblik van de Voorzitter
Beste vrienden van St. Cecilia
“Weerom glijdt een jaar naar zijn einde toe. En of we nu droevig zijn omdat een fijn jaar voorbij is, of gelukkig omdat een moeilijk jaar achter de rug is, 1993 heeft zijn tijd gehad.
Voor onze fanfare was het een jaar van zoeken en luisteren, van vernieuwen en aanpassen, van vragen en oplossingen vinden. Er was het zoeken naar een nieuwe aanpak, naar een manier om te motiveren, zoeken naar een hedendaagse stijl. Er was ook het luisteren naar diegenen die anders niet wilden, konden of durfden uitkomen voor hun gedachten. Vernieuwen om met onze tijd mee te gaan of uit noodzaak omdat de oude formules voorbij gestreefd waren, en de aanpassing aan deze vernieuwingen voor ieder van ons. Ook blijven er nog de vele vragen die wij ons stellen en waarvoor we nog oplossingen moeten vinden.
Wat is er dan allemaal gebeurd zullen sommigen zich afvragen. Wel, er waren gelukkig hoogtepunten maar ook dieptepunten. Zo hadden we een prachtig Nieuwjaarsconcert en goede eetdagen, maar ook een bedroevend lage aanwezigheid op de repetities tijdens de eerste maanden. Maar niet alleen de muzikanten, ook de leden waren in grote getale afwezig op onze inrichtingen. Ik wil hier vooral het carnavalbal aanhalen omdat we dachten hiermee onze leden uit hun winterslaap te halen.
Na een toch nog behoorlijk Palmzondagconcert zijn we dan voor een eerste maal met het bestuur en muzikanten en dirigenten rond de tafel gaan zitten om naar oplossingen te zoeken voor de heersende malaise. En we mogen stellen dat deze vergadering toch wel de nodige vruchten heeft afgeworpen, omdat iedereen de kans had om zijn gedachten en zijn visie naar voor te brengen en ook omdat we tot een aantal wijzigingen en oplossingen zijn gekomen. Dus zeker een initiatief om over te doen.
Op de repetities en concerten die volgden in mei en juni was inderdaad het positieve van de vergadering te merken. Denken we maar even terug aan ons concert in Zandvliet en de voorbereidingen voor het W.M.C. te Kerkrade. Het waren momenten die deugd deden. Ik wil hier iedereen die meewerkte aan deze voorbereiding van harte danken en nogmaals proficiat wensen voor de inzet en het prachtige resultaat. Het daarop volgend verlof was welkom en zeker verdiend. Opnieuw starten na enkele weken rust is ook niet altijd gemakkelijk. Gelukkig konden we vanaf september rekenen op de eerste lichting jonge muzikanten uit onze eigen muziekschool. Niet minder dan negen meisjes en jongens kwamen onze rangen vervoegen. Wij heten hen hartelijk welkom en hopen dat ze zich snel thuis voelen in onze vereniging.
Ook een nieuwe recrutering voor onze muziekschool stond op het programma, waar we dankzij de inzet van enkele bestuursleden en muzikanten konden starten met een nieuwe klas van achttien leerlingen. Enkel op deze manier kunnen we onze toekomst veilig stellen. We herinneren nog even aan onze Ceciliafeesten, ons zondagvoormiddagconcert, de teerfeesten en het kinderfeest om 1993 af te sluiten en ons hoopvol te richten naar 1994, een nieuw jaar, het jaar van onze 95ste verjaardag.
Ik zou graag dit nieuw jaar willen inzetten met enkele wensen en ook beloften, opdat 1994 hoopvol mag beginnen. Vooreerst wens ik U allen in naam van het ganse bestuur en ook in mijn persoonlijke naam het allerbeste voor het nieuwe jaar. Een stralende gezondheid, bergen geluk en al wat je graag voor jezelf had gewenst.
Beloften doen is altijd wat moeilijker, vooral als je ze wil verwezenlijken. Toch wil ik U beloven om samen met gans het bestuur ons uiterste best te doen om van onze fanfare een vereniging te maken waar goede en toffe muziek wordt gemaakt, waar iedereen welkom is en waar we ons allen thuis voelen. Met uw steun en medewerking en vooral uw aanwezigheid kunnen we er samen iets heel mooi van maken. Een uitdaging die wij graag aangaan en hopen van U hetzelfde. Dan wil ik nog graag alle mensen danken die nooit in de bloemetjes gezet of vernoemd worden voor al wat zij in stilte presteren om alles vlot te laten verlopen, week in week uit, een gans jaar lang. Heel erg bedankt en blijf volhouden. We kunnen niemand missen. Laten we dan samen toosten op het nieuwe jaar zodat ook onze wensen mogen uitkomen en dat de naam van onze fanfare op ieders lippen ligt in de goede zin. Dan kunnen we hoopvol en met open vizier de toekomst tegemoet gaan en met zijn allen werken naar 100 jaar St. Cecilia Leest.
Graag wil ik U allen nog prettige feestdagen toewensen en durf U te vragen, blijf uw vereniging trouw voor nog vele jaren. Hartelijk dank en nog vele muzikale groeten vanwege uw voorzitter Kamiel Verschueren.”
Kamiel Verschueren is een achterkleinzoon van de stichter-voorzitter van de K. Fanfare Sint-Cecilia Theofiel Verschueren (°Leest 1853, +1942) en zoon van de vorige voorzitter Vic die hij in 1992 had opgevolgd. Hij werd op 10 maart 1956 te Willebroek geboren en is muzikant sinds 1966.
Foto’s : -Kamiel Verschueren met en zonder instrument.
