Vervolg Eddy VAN HOOF, een wielertalent uit Leest.
1978
Eddy had een afspraak met Pol Claeys in Zedelgem ivm een contractverlenging bij Flandria en niet veel later dezelfde dag in De Pinte met Albert “Berten” De Kimpe de General Manager van Avia – Groene Leeuw.
Claeys kwam maar niet opdagen en Eddy is dan maar doorgereden naar De Pinte. Daar werd hij ingepakt door de allercharmante en vaderlijke Berten De Kimpe die hem een contract liet ondertekenen voor een jaar bij Avia – Groene Leeuw.
Die ploeg bestond in 1978 uit sportbestuurder en General Manager Albert De Kimpe, diens assistent Jozef “Jef” Braeckevelt en de renners Per Bausager (Denemarken), Antoine Bauwens, Joseph Borguet, Rafael Constant, Luc De Keyser, Eddy Furnière, Rudi Hesters, Lieven Malfait, Jorgen Marcussen (Denemarken), Walter Naegels, Jan Poelmans, Eddy Van Hoof, Eddy Van Puyenbroeck en Ronny Vanmarcke.
Avia behaalde dat jaar drie overwinningen : Walter Naegels won in Meulebeke en Lieven Malfait in Zevekote en Zwevezele.
In de achttiende editie van de Brabantse Pijl, verreden op 2 april 1978 en gewonnen door Marcel Laurens, kwam Eddy zwaar ten val. De valpartij gebeurde na een veertigtal kilometer achteraan in het peloton en er waren een twaalftal renners bij betrokken. Hennie Kuiper reed Eddy langs achter aan waarop deze laatste een indrukwekkende duikeling maakte. Samen met Ward Janssens werd hij tot opgave gedwongen.
Ereplaatsen van Eddy :
-4 juni 1978 Betekom : 8ste.
-18 juni 1978 Lede : 5de.
-18 juli 1978 Mechelen : 10de.
Vervolgt.
Foto’s : -Sportgroep Avia -Eddy in de trui van Avia -Berten De Kimpe, een allercharmante sportbestuurder. -Lieven Malfait won dat jaar twee koersen voor Avia. -De Brabantse Pijl van 1978 : Eddy met rugnummer 170 werd aangereden door Hennie Kuiper en kwam zwaar ten val.
Vervolg Eddy VAN HOOF, een wielertalent uit Leest.
1977
Dat jaar tekende Eddy bij Flandria-Velda-Latina. Flandria was in de jaren 60 en 70 een legendarische wielerploeg die gesponsord werd door het gelijknamig Belgisch (brom)fietsenmerk. De wielerploeg werd in 1959 opgericht door Flandria-directeur Pol Claeys en zou twintig jaar actief blijven. In die periode zouden 429 profrenners bij de ploeg passeren waaronder vele groten zoals Briek Schotte, Marcel Janssens, Jef Planckaert, Rik Van Looy, de broers De Vlaeminck, Walter Godefroot, Joop Zoetemelk, Jean-Pierre Monseré en in het jaar 1977 Freddy Maertens en Michel Pollentier. Toen het bedrijf Flandria failliet ging in 1979 verdween ook de wielerploeg.
In 1977 waren volgende renners aangesloten : Herman Beyssens, René Bittinger, Joseph Borguet, Rafael Constant, Noel Converset, Carlos Cuyle, Alain De Carvalho, Marc Demeyer, Eric Desruelle, Nino Giustizia, Willy Govaerts, Rudy Hendrickx, Rudi Hesters, Sean Kelly, Erich Loder, Freddy Maertens, Lieven Malfait, Mario Mariotti, Mariano Martinez, Christian Muselet, Wim Myngheer, Walter Naegels, Michel Pollentier, Dominique Sanders, Willem “Wim” Schroyens, Marcel Tinazzi, Jos Van de Poel, Arthur Van de Vijver, Marcel Van Der Slagmolen, Eddy Van Hoof, Albert Van Vlierberghe, Frans Van Vlierberghe, Daniel Verplancke, Roger Verschaeve en Pol Verschuere. Ploegleider was de flamboyante Guillaume “Lomme” Driessens die werd geassisteerd door Briek Schotte. Freddy Maertens was kopman en Marc Demeyer en Michel Pollentier waren dat jaar zijn luitenants en meesterknechten. Maertens was ontzettend snel en het treintje dat meestal door die twee werd opgezet in de voorbereiding van een spurt leverde hem in 1977 53 overwinningen op. Deze drie waren ook de propagandisten van de “twaalf” in het peloton en het duurde niet lang of vele renners reden met een 52x12 verzet (“Freddy Maertens, niet van horen zeggen”, blz. 118).
Het kampioenschap van België voor beroepsrenners werd in 1977 georganiseerd in het Waalse Yvoir op een zware omloop met lastige hellingen. Op één van die hellingen werd Eddy plots en totaal onverwacht achteruit gesleurd. Geschrokken keek hij op en hij herkende zijn kopman die zich had opgetrokken aan zijn trui. Even later deed Marc Demeyer hetzelfde. Eddy had zich nog maar nauwelijks herpakt of daar was Michel Pollentier ook al… Dat hoorde toen tot de geplogenheden van het peloton. Een kwalijke gewoonte van die tijd waar elke ploeg zich aan bezondigde. Michel Pollentier werd Kampioen van België in Yvoir, tot ergernis van grote baas Pol Claeys die liever Freddy Maertens had zien winnen. Na de koers volgde er een evaluatievergadering in aanwezigheid van Claeys, Lomme Driessens en Briek Schotte. De knechten werden elk zwaar aangepakt en toen het de beurt aan Eddy was stond Freddy Maertens op en verdedigde de Leestenaar met de woorden : “Eddy heeft wel goed gewerkt !” waarop alle kritiek aan zijn adres verstomde en Eddy uiteindelijk de premie voor het behalen van de kampioenstitel uitbetaald kreeg. Daar is hij Freddy Maertens nog altijd dankbaar voor.
Uitslagen :
-10/5/1977 Lutlommel : 9de.
-21/5/1977 Brussel-Bever : 15de.
-12/6/1977 Halle : 8ste.
-20/6/1977 Ottignies : 5de.
-28/6/1977 Nieuwpoort : 10de.
-3/7/1977 Lede : 7de.
-19/7/1977 Mechelen : 1ste.
-1/8/1977 Lommel : 9de.
-4/8/1977 Deerlijk : 8ste.
-14/8/1977 Heindonk : 5de.
-23/8/1977 Dr. Tistaertprijs Zottegem : 18de.
-25/8/1977 Lommel : 5de.
-10/9/1977 Mons-Hyon : 21ste.
-17/9/1977 Maldegem : 6de.
-24/9/1977 Mortsel : 4de.
Uitschieter en hoogtepunt dat jaar was zijn overwinning in de Grote Prijs van Mechelen op 19 juli. Een overwinning die kon tellen. Achttien jaar geleden had een andere Mechelaar, Louis Van Huyck, hem dat voorgedaan.
De kranten :
Leestenaar Eddy VAN HOOF won 32ste prijs van de stad Mechelen
De 32ste prijs van de stad Mechelen voor beroepsrenners werd een spectaculaire wedstrijd met een recondaantal van 110 deelnemers. Het grote deelnemersaantal zorgde voor enkele ongelukkige valpartijen waarvan o.a. Walter Godefroot, Jean-Luc Vandenbroucke en Ferdi Van den Haute de bekendste slachtoffers waren. Zij verlieten de wedstrijd. Na enkele verijdelde vluchten viel de beslissende ontsnapping na 130 kilometer koers. Zij omvatte elf man met vier renners van de sterke ploeg “IJsboerke” van Frans Verbeeck : Willem Peeters, Guido Van Sweevelt, Jos Jacobs en André Delcroix. Tot tweemaal toe poogde deze laatste alleen weg te komen maar in de laatste kilometer werd hij door zijn eigen ploegmaat Jacobs opnieuw bijgehaald. In de eindspurt was Eddy Van Hoof te sterk voor Eddy Vanhaerens, Etienne Vanderhelst en Guido Van Sweevelt. Na een onderbreking van 18 jaar (toen Lode Van Huyck won) bleven de bloemen weer te Mechelen. Voor Eddy betekende dit zijn eerste overwinning bij de profs.
Van Hoof 18 jaar na Van Huyck
“Mechelen, dinsdag. – “Kam je haren en veeg dat zweet van je gezicht”, Eddy Van Hoof, winnaar van de Grote Prijs van Mechelen, kreeg van een trouwe, vrouwelijke supporter klinkende zoenen en daarna die goede raad. “De burgemeester gaat je de bloemen geven”. En Eddy wou absoluut netjes voor zijn burgervader verschijnen, zeker omdat het de eerste maal was dat hij als prof de bloemen kreeg. 18 jaar na Louis Van Huyck schrijft hiermee opnieuw een Mechelaar zijn naam op het palmares van deze Mechelse profwedstrijd. Sindsdien bleef het op Mechels vlak erg stil. Tot Eddy Van Hoof die eer geniet. Gelukkige dag voor deze prof die twee seizoenen geleden bij Eddy Merckx uitkwam, dan een jaar in de anonimiteit verdween maar door hard werken en trainen bij Freddy Maertens een plaatsje vond. De manier waarop hij deze spurt won, spurt die toch geknipt was voor de IJsboerkes, doet het beste verhopen voor de toekomst. Al kennen de tegenstrevers nu wel de spurterskwaliteiten van Van Hoof.” (Frans Teughels- GvM)
Nieuwe Mechelaar Eddy Van Hoof spurt snelst voor bloemen in eigen stad
“Wat was het handvol Leestse supporters van Eddy Van Hoof blij toen hun Eddy zijn wieltje als eerste over de meet wipte inde 32ste Grote Prijs van Mechelen. Dolle vreugde ook bij de lang opgeschoten Leestse atleet die per 1 januari bij Mechelen werd gevoegd en derhalve een volwaardig Mechelaar is.
Van Hoof behaalde zijn eerste palm uit zijn loopbaan en dat gebeurde na een pijlsnelle wedstrijd waarin het moeilijk was een ontsnappingspoging tot stand te brengen, maar waarbij er steeds renners gevonden werden om de handschoen op te nemen. Op een moment dat het overgrote deel van de toeschouwers in de koffiehuizen van het Mechels centrum op zoek ging naar de TV-uitzending van de Tour en het drama Van Impe en daarbij helemaal geen oog meer had voor het koersgebeuren in eigen stad dwongen Jos Jacobs en Ludo Van der Linden de beslissing af nadat het terrein was voorbereid door André Delcroix. In de 13de ronde trokken zij er op uit, kregen vrij vlug Van Haerens, Naegels en Van Sweevelt mee terwijl nog later ook nog Mark Dierckx en André Delcroix, die mee afwerkte wat hij had opgebouwd, mee aansloten. Op dat moment dus nog geen sprake van toekomstig winnaar Van Hoof. Die pikte, samen met Willem Peeters, Tienne Van der Helst en Aling mee aan, dat was in de 14de ronde, en toen ging de deur dicht. Het peloton, in meerdere stukken, reageerde nog wel in de laatste ronde toen het vooraan even stilviel maar uiteindelijk konden de 11 ongestoord hun eindspurt voorbereiden. André Delcroix piloteerde ploegmaat Jos Jacobs in gunstige stelling maar een klaarkijkende Van Hoof kwam op het gepaste moment uit dat wiel om aan de leiding te komen en de blijven, ook al kwamen Eddy Van Haerens en Tienne Van der Helst nog fel opzetten.” (Frans Teughels)
De uitslag : 1. Eddy Van Hoof (Leest) 150 km 3 u20. 2.Eddy Van Haerens, 3.Etienne Vanderhelst, 4.Guido Van Sweevelt, 5.Jozef Jacobs, 6.Willem Peeters, 7.Jan Aling (Nl), 8.Marc Dierckx, 9. Ludo Vanderlinden, 10.André Delcroix, 11.Walter Naegels, 12.Jan Krekels (Nl), 13.Richard Buckaki, 14. Eric Leman, 15.Alfons De Bal. Als bekende namen vonden we nog Staf Van Roosbroeck als 18de, Vic Van Schil 20ste, Ludo Peeters 25ste, en Frans Verbeeck als 30ste.
Vervolgt.
Foto’s : -Eddy in de trui van Flandria-Velda-Latina. -Het ijzersterke triumviraat Maertens-Pollentier-Demeyer. -De Grote Prijs van Mechelen : Eddy Van Hoof snelste van 110 vertrekkers. -Felicitaties van de burgemeester van Mechelen Jos Vanroy. -Nogmaals met de Mechelse burgemeester en de schepen van sport Jean Van der Sande.
Vervolg Eddy VAN HOOF, een wielertalent uit Leest.
Op 15 november 1975 huwde Eddy -hij was 23- te Leest met zijn 20-jarige dorpsgenote Erna Robberechts (°Mechelen, 1/8/1955), dochter van de landbouwer-melkhandelaar Alfons “Fokke” Jan Robberechts en van Louisa Verbruggen uit de Juniorslaan te Leest.
Eddy en Erna waren toen reeds vijf jaar samen. Op hun bruiloftsfeest waren, buiten Staf Van Cauter, geen renners aanwezig. Wel tegenwoordig waren de bestuursleden van de Jetse Sportvrienden en het Vliegend Wiel.
De eerste vier jaar van hun huwelijk woonden Eddy en Erna in bij haar ouders. Ze betrokken er de eerste verdieping. Toen ze in de Vinkstraat een perceel bouwgrond hadden aangekocht heeft vader Fokke daar met hun hulp een knusse en comfortabele woning opgetrokken.
1976
In 1976 kwam hij uit voor Zoppas-Splendor-Sinalco, met als kopman Eric Leman. Althans dat was de bedoeling. Ploegleider was Ton Vissers en adjunct-ploegleider was Robert Lauwers.
Op de ploegvoorstelling werden volgende renners naar voor geschoven : Paul Aerts, Georges Barras, Raphaël Constant, Ronny De Bisschop, Dieudonné Depireux, Christian Dubois, Gerard Harings, Eric Leman, Freddy Libouton, Jacques Martin, Francis Moreels, Willy Scheers, Norbert Seeuws, Eddy Van Hoof en Ronny Vanmarcke.
Niet lang nadien werd de ploeg echter opgedoekt. Geen faillissement zoals bij M.I.C. maar onoverkomelijke problemen bij de ploegleiding en Eddy zat het hele jaar zonder werkgever. Gelukkig kon hij terugvallen op zijn oude jeugdploeg de Jetse Sportvrienden die hem bleef doorbetalen.
Eddy koerste heel dat seizoen verder als individueel in een trui van de club uit Jette. Hij moest dus alleen opboksen tegen tientallen grote en goed georganiseerde wielerploegen. Vanuit dit perspectief heeft hij met onderstaande ereplaatsen nog een prachtig parcours afgelegd :
-20/3/1976 Harelbeke-Poperinge-Harelbeke : 14de.
-11/5/1976 Lutlommel : 8ste.
-6/6/1976 Ganshoren : 5de.
-8/6/1976 Ninove : 9de.
-16/6/1976 Zwijndrecht : 8ste.
-1/8/1976 Lede : 10de.
-13/8/1976 Oud-Turnhout : 6de.
-15/8/1976 De Pinte : 4de.
-19/8/1976 Heindonk : 4de.
-23/8/1976 Geetbets : 7de.
-25/8/1976 Druivenkoers Overijse : 11de.
-20/9/1976 Ekeren : 2de.
In de wielerstatistieken staan deze resultaten vermeld bij Zoppas–Splendor-Sinalco evenals de overwinningen van Eric Leman (Roeselare, Deinze en Ruiselede) en Willy Scheers ( Ninove, Mortsel en Tienen).
Vervolgt.
Foto’s : -Huwelijksfoto van het jonge paar. -Hun bruiloftsmenu. -Twee maal Staf Van Cauter. Samen met Louis Verreydt, Gustaaf Hermans en Ludo Van der Linden werd hij in 1971 in Mendrisio wereldkampioen in de 100 km ploegentijdrit.
Vervolg Eddy VAN HOOF, een wielertalent uit Leest.
In de wielersportjournalistiek staat Merckx met 525 gewonnen wedstrijden als de beste wielrenner aller tijden te boek. Het Franse tijdschrift Vélo betitelde hem in het jaar 2000 als “de grootste ooit in het wielrennen”. In 1975, op 30-jarige leeftijd, was hij volgens sommigen wat over zijn hoogtepunt heen, maar hij schreef toch de klassiekers Luik-Bastenaken-Luik, de Ronde Van Vlaanderen, de Amstel Gold Race en Milaan-Sanremo op zijn erelijst. Bovendien won hij dat jaar ook de Pernod Super Prestige en o.a. twee ritten in de Ronde van Frankrijk. Daar kunnen de renners van tegenwoordig maar van dromen.
Op training trakteerde hij vaak op koffiekoeken vertelde mijn neef en soms liet hij zijn ploeg halt houden bij een café waar hij iedereen vergastte op één of meer donkere trappisten… “De Panny zou dat glas vroeger uit mijn handen geslagen hebben,” grinnikte Eddy. Maar verder waren die trainingen keihard en de onervaren Eddy wou niet onderdoen voor Merckx en zijn superknechten en in die periode heeft hij zich vaak geforceerd en overbelast.
Overigens was zijn seizoen bij Molteni slecht gestart. In één van zijn eerste wedstrijden, de Omloop van het Volk, betwist op 1 maart 1975, kwam hij zwaar ten val en liep een hersenschudding op. Het was een magere troost dat zijn ploegmaat Bruyère de koers won.
In de blog “Le Cyclisme Belge” vonden we van Eddy volgende uitslagen terug : -24/4/1975 Brussel-Bever : 12de. -7/6/1975 Omloop Schelde-Durme-Hamme : 3de. -18/6/1975 : Rebecq-Rognon : 10de. -22/6/1975 Nationaal Kampioenschap Mettet : 33ste. -24/6/1975 Zomergem : 8ste. -3/7/1975 Heusden-Zolder : 8ste. -15/7/1975 Vilvoorde-Houtem : 6de. -19/7/1975 Omloop van het Zuidwesten (Hulste-Ingelmunster) : 3de. -24/7/1975 Mechelen : 6de. -29/7/1975 Scheldeprijs Schoten : 31ste. -5/8/1975 Willebroek : 4de. -15/8/1975 Omloop van de Zennevallei Dworp : 20ste.
Zeker niet slecht voor iemand die volledig ten dienste stond van de kopmannen van de toenmalige beste ploeg van de wereld.
Molteni haalde dat jaar de Wereldbeker voor ploegen binnen. Voor Eddy betekende dit de tweede “plak” na zijn medaille van het jaar voordien.
Vervolgt.
Foto’s : -De ploeg die de Wereldbeker won en de medaille die elke renner van het team behaalde. -Links Eddy Van Hoof in het spoor van zijn kopman in de ploegentijdrit van de Ronde van de Middellandse Zee. -Klein Brabant-Vaartland van 1 augustus 1975 : Beroepsrenners te Tisselt. Eddy Van Hoof (rechts) wordt in de millimeterspurt net verslagen door K. Loysch. Uiterst links Sint-Amandsenaar Francois Kerremans, midden spurt streekrenner Arthur Van de Vijver. Volgens “Cycling Archives” werd de wedstrijd gewonnen door André Delcroix.
