|
Illustrator Astrid Verplancke uit Sint-Eloois-Vijve werd bekroond voor haar werk in Relaas van de schipbreuk, een boek van auteur Marijn Brouckaert. Ze wint de Nami Concours, een tweejaarlijkse internationale illustratiewedstrijd in Zuid-Korea. Aan de prijs is een geldbedrag van 8500 euro verbonden.
Het verhaal is een postkoloniaal schipbreukverhaal, verteld vanuit het perspectief van een mossel. De jury prijst vooral de dynamiek en de sterke visuele taal van de illustraties, die volgens haar geworteld zijn in een traditie van Vlaamse expressie. Met deze internationale erkenning treedt Astrid Verplancke verder in de voetsporen van haar oom, illustrator Klaas Verplancke (1964), een van de bekendste Vlaamse illustratoren die eerder al meerdere belangrijke internationale prijzen in de wacht sleepte.

Astrid Verplancke werkt als illustrator, grafisch ontwerper en schilder. “Ik werk met veel verf, ruwe penseelstreken en ongeslepen potloden op afbeeldingen die een grote emotionele lading hebben. Mijn illustraties stralen een aardse sfeer uit. Het zijn figuren, hoofden, lichamen, handen en houdingen die als leidraad dienen in mijn werk. Ik houd van krassen en deuken, pure, afwijkende schoonheid in vormen. Ik zet mijn poëtische verbeelding om in expressieve illustraties”.
Toen Astrid Verplancke (1992) in 2014 haar masterproef Illustratie deed aan het KASK in Gent, maakte ze een triptiek waarin ze de grenzen tussen illustratie en autonoom werk aftastte. Ze vulde de triptiek met expressief en pasteus geschilderde panelen van bonkige koppen, heldere abstracties en botanische elementen. Sindsdien vormen deze motieven drie belangrijke pijlers in haar werk. In de publicatie ‘God’s Lam’ die ze in 2016 samen met auteur Ella Vandenbussche uitgaf, figureren ze opnieuw: Permeke-achtige types als rechtvaardige rechters; landschappen die opgetrokken zijn uit kleurrijk gebladerte en grillige rotspartijen; geometrische figuren die als mysterieuze elementen in het landschap zijn gepoot. Astrid zet haar poëtische verbeelding om in expressieve, pasteuze schilderingen die ze opzet met veel verf, ruwe penseelstreken en ongeslepen potloden.
Haar ‘creatief geweld’ mocht ze ook inzetten voor twee prentenboeken: ‘Waar zijn alle stemmen’ (De Eenhoorn, 2018) met tekst van Emi Catteeuw en ‘Vissenkind’ (De Eenhoorn, 2019) met tekst van Tim Gladdines. De illustraties die ze voor deze boeken maakte, ademen minder het bonkige, aardse karakter van de eerdere schilderingen, maar komen voort uit een meer experimentele en poëtische benadering in haar tekenstijl.
In 2024 behaalde ze eervolle vermelding op Picturale Ronse, waar ze in 2019 de Push prijs werd toegekend. In 2020 kreeg ze een nominatie voor de Boekenpauw voor haar illustraties in ‘Vissenkind’. Daar spatte de liefde van de koningen voor hun Vissenkind van het papier. “Eenvoudige lijntekeningen wisselen af met harde, bijna uitgeknipte Matisseaanse silhouetten en zwierige acrylvlakken. Een overdosis aan virtuositeit in krachtige silhouetten. Toch wordt het nooit een kakofonie, de sfeer is even boeiend als consistent. Schijnbaar moeiteloos creeërt ze met een paar potloodlijnen en vlakken een kus of omhelzing, mooier dan een filmscène.”
“In ‘onderweg’ (2024) is het werk van Verplancke expressief, prachtig van kleur en origineel. Ze brengt beweging en sfeer in haar werk door haar composities, stilering en het spelen met proporties en perspectief. Verplanckes werk past goed bij de sfeer van het verhaal en de illustraties zijn wat mij betreft stuk voor stuk beeldschone kunstwerken”.

Het is nog heel even wachten op het boek, dat niet toevallig uitkomt in februari 2026: het is een klein, maar erg waarderend saluut aan Black History Month. -> uitgegeven bij De Eenhoorn. Tijdens het creatieproces belichtten een handvol mededenkers, zelf auteurs en illustratoren, het manuscript vanuit hun expertise over (de)kolonisatie en slavernij. Op basis van die gesprekken werd het relaas verder gekneed. Zij kregen een plek in het boek op de rijk versierde wapenschildenpagina. Die dialoog gaat ook verder na de verschijningsdatum: we vroegen spoken word kunstenaars uit verschillende collectieven te reageren met eigen tekst om het gezichtspunt open te breken en het verhaal te bevragen.
https://www.astridverplancke.be/
|