In april 2026 krijgt Melissa Depraetere bezoek van de ooievaar.

Melissa gaat vanaf nu in vervroegd zwangerschapsverlof, op advies van de dokter: “Door de grote werkdruk van het ministerschap, is het risico op vroeggeboorte te groot”. De 'nageboorte' is een andere zaak, die komt vanzelf na de bevalling. Daarna is er het moederschapsverlof en met een beetje geluk zien we Melissa in het najaar weer terug aan het werk, zonder postnatale depressies.

Mijn collegaatjes van vroeger legden het helemaal anders aan boord. Alvorens zich te laten bevruchten tijdens het liefdesspel, bereidden ze zich voor op een zo lang mogelijke zwangerschapsvakantie. Daarvoor knutselden ze aan een ingenieus systeem dat heel wat reken- en denkwerk vergde, want de wettelijke verlofdagen moesten als puzzelstukjes passen in een heel schooljaar.

Het begon al bij het vrijen, het moment dat ze hun partner bij zich in bed sleurden en kreunden en krijsten: "Déze eisprong moet ik hebben!"... Huwelijksreis en wittebroodsweken waren allang gepasseerd toen de wonderbaarlijke eisprong er eindelijk was. Daarna kwam het ontnuchterende bevallingsverlof, borstverlof, tepelverlof, kweekverlof, melkverlof, vaginaverlof, zoogverlof... Vaak een heel schooljaar lang, om dan slechtgemutst weer aan het werk te gaan... Maar eerst de baby elke ochtend dumpen in een crèche of bij een duistere onthaalmoeder.