Ik begin te huiveren van televisie. Van Vlaamse zenders, die met met elkaar concurreren om ter felst platvloers, lacherig , onbeschaafd en ongegeneerd misvormde en suggestief-subjectieve informatie tot bij de kijkers brengen.

Panelleden, kandidaten die zich graag in hun eigen gehandicapte pracht en praal belachelijk tentoonstellen voor alle kijkers, hetzij met hun kwallerige uitspraken, hetzij met hun mankementige fysiek... Daar zitten we echt niet op te wachten, en die gebreken hoeven we zeker niet te accepteren als wij in pyjama ontspannen zitten te wachten tot het zandmannetje aan onze mouw komt trekken om een dromeloze nacht in te gaan.

Kijkers als normale wezens die een rustige nacht afwachten, lusten geen gebreken of onvolkomenheden van onze medemensen. Zeker niet op een avondlijk uur dat ons naar rust en evenwicht doet snakken, na een lange dag van tegenvallers,na een lange dag  van ontmoetingen met ongewenste medemensen en van gespeelde tolerantie tegenover anderen die niet op hun thuisplekje konden blijven, ergens ver weg van hier, zo ongeveer op de evenaar of in het wilde woud of zo. Nee, ik lust die mensen niet als ik slaperig in mijn bedje stap en wil dromen van een vrolijke volgende dag.

Een gezonde kijker wil geen pijnlijke uitschuivers van het normale menselijke functioneren zien, zo vlak voor het slapengaan. Op dit nachtelijke uur hoeven we zeker geen mededogen hebben met fysieke noch mentale onvolwaardigheden van onze 'medemensen'.