In het blanke schooltje van directeur Appelboom werd er op hoog niveau lesgegeven. Er heerste tucht en discipline. Appelboom wilde dat zo houden. Daarom keek hij nauwlettend toe op alle nieuwe inschrijvingen en de meeste allochtonen werden wandelen gestuurd. Een kleine bruine minderheid is eerder geneigd om zich aan te passen, zo redeneerde Appelboom.

Hij vergeleek zijn school met het Aards Paradijs dat uitsluitend voorbehouden was voor Adam en Eva en hun nakomelingen. En natuurlijk ook voor de Slang, de bewaker van het Aards Paradijs. Aan de grote toegangspoort hield hij alle indringers tegen die gratis wilden meesnoepen van de sappige appels. Wanneer de Slang een vrije dag had werd hij vervangen door een adder. Het Paradijs mocht nooit onbewaakt blijven. En dan sloop de Slang naar Adam en Eva om hun vleselijke lusten op te wekken, hij lokte hen naar de verleidelijke appelboom, de Boom der Lusten. Onder die boom bezweken Adam en Eva, maar ze leefden nog lang en gelukkig.

Op zekere dag hoorde Appelboom slecht nieuws vanuit Brussel. Hij was verplicht om een kleuterjuf van Turkse origine aan te nemen! Hola!... Met cliche-nonsens kondigden de heren in Brussel de Turkse juf aan: "In België geboren, volkomen geïntegreerd, spreekt vlot Nederlands, kent de gebruiken van de autochtoon, draagt geen hoofddoek"... Allemaal leugens. Appelboom liet zich niet in doeken doen en werkte meteen aan een plannetje om zijn elitaire school te behoeden voor ondergang. Hij trommelde enkele bevriende onderwijzers bijeen, en maakte zijn plannetje aan hen bekend. Alles verliep gesmeerd. Binnen de kortste tijd hadden Appelboom en zijn vertrouwelingen al een hele rij van nalatigheden en tekortkomingen kunnen verzamelen. Op haar eerste werkdag was ze al een kwartier te laat. Genoteerd. Na een week profiteerde ze al van ziektedagen en belastte ze haar collega's met de opvang van haar kleutertjes. Genoteerd. Met een bandopnemertje legden de onderwijzers het brabbeltaaltje vast waarmee de Turkse juf tegen haar kindjes praatte. Genoteerd. Haar gebrekkige kennis van de Nederlandse taal was het meest overtuigende argument om haar te ontslaan.

Directeur Appelboom: "Stiptheid, plichtsbesef, verantwoordelijkheidsgevoel... deze geroemde eigenschappen zijn onvoldoende aanwezig bij allochtone werknemers. Zal wel met hun cultuur of hun aard te maken hebben? Laat die Turkse juf maar gaan werken in een bedrijf dat graag failliet gaat"...