Basisschool Tuinwijk, 1993. De kerstvakantie naderde. Een tijd van vrede. Maar niet voor directeur Griezelmans die in de ban raakte van zeven Turkse nieuwkomertjes, pas ingeschreven en met de nodige heisa verwelkomd in hun nieuwe school. Een primeur voor Vlaamse scholiertjes die nog nooit een Turk van dichtbij gezien hadden. Griezelmans sprong een gat in de lucht en tuimelde haast van z'n stoel toen hij hoorde over de zeven nieuwe inschrijvingen. Zeven tegelijk en nog wel van zo wijd. Door het dolle heen liet hij alles uit zijn handen vallen en repte zich naar de verse Turkse huishoudens om nader kennis te maken. Toen hij vertrok had hij iets kruiperigs over zich op zijn weg naar de Turkse gezinnen. Misschien gaat ie nog knielen en buigen... om daarna uit te glijden.

In het eerste klasje zaten ze samen, de zeven Turkjes, allemaal tussen 8 en 10 jaar. Omdat ze geen Nederlands spraken, moesten ze allen in het eerste leerjaar starten. Zij waren de onderlaag van het hele klasje en scoorden slecht over de hele lijn. Griezelmans kon niet naast de cijfers kijken, het was onverteerbaar voor hem. Alsof hij mirakels verwachtte.

Voor de juf van de eerste klas en de blanke kindjes was het een onwennige stuatie. Niets meer was nog hetzelfde, de aanwezigheid van het koffiekleurige groepje vergde heel wat aanpassing van juf en kindjes. Griezelmans vond deze rare gang van zaken gewoon en verwachtte van de Turkjes zelf niet de minste inspanning. Het was de taak van de schóól om hen iets aan te leren, zei hij.

Toen kwam, als een geschenk uit de hemel, de beslissing van onderwijsminister Vandenbossche om 9 uren extra toe te kennen aan het onderwijs: 'De Negen Uren van Vandenbossche'! Griezelmans glunderde. Extra uren, dus ook extra leerkrachten. Maar de onverwachte rijkdom gebruikte hij integraal om de zeven Turkjes te verwennen, om hen in de schijnwerpers te zetten, om hen vooruit te trekken. En de Vlaminkjes? Géén extra uren, géén extra leerkrachten! Corrupte Griezelmans gaf absolute voorrang aan de zeven allochtoontjes!

Hij zocht ook contact met migrantenwerksters, met inspecties en hulpverleners, iedereen viel hij lastig met zijn 7-Turkjessyndroom. Iedereen die hem kon helpen met zijn obsessie, gebruikte hij. Jaren later, het kon niet uitblijven, zag Griezelmans zijn elitaire school stilaan verloederen, het onderwijsniveau kelderde toen er nog meer migrantjes zich kwamen aanmelden. O decadentie!