De Noordzee bruist een lied dat brandt De zeewind draagt het mede Het zingt van vrijheid over 't land Van vreugd' in dorp en stede De zonne vuurt de blijheid aan Langs velden, weiden, stromen Waar steden met hun torens staan Waar woud en heide dromen Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart O schone steden, trots en vroom Vol heilige feestvisioenen O stille dorpkens langs de stroom Waar veld en weide groenen Ik min U, stad vol klokgetril En dorp ik min U beide En 't is er, als ik dromen wil Zo vreedzaam in de heide Daar is 't waar ik geboren werd Waar moeder mij eens wiegde Mijn land is Vlaand'ren, U mijn liefde, U mijn hart
Willem Gijssels (1875 - 1945)
SCHOOLPERIKELEN (Vroeger)
Avonturen met schooldirecties, leerkrachten, ouders, leerlingen, clb'ers. Vertellingen over vroeger en nu. En ook nog een beetje actualiteit met een korreltje zout.
23-12-2024
Hoe Vlaamse Televisie afglijdt naar Decadentie en Verdorvenheid
Op een mooie ochtend afgelopen week zat ik versteld te kijken naar VTM Kids, een tv-zender voor kinderen. Niet te geloven! Het ging over twee mannen die elkaar gevonden hadden en wilden trouwen. Lorenzo en Sil.
Alsof de indoctrinatie nog niet genoeg was, kwam hetzelfde mannelijke koppel 's avonds weer eens aan de beurt in 'Blind getrouwd', gepresenteerd door Ingeborg, even dubieus als de sujetten die willen trouwen met iemand van hun eigen geslacht.
Blind getrouwd. Spotten met het huwelijk.
We zagen twee mannen elkaar ontmoeten in de trouwzaal van Deerlijk. Al gauw begonnen ze aan elkaar te friemelen en te sabberen, om enkele minuten later meteen al eeuwige trouw te zweren. Alles gebeurde in een flitstempo. Lorenzo en Sil, tot aan de dood aan elkaar vastgeketend... Als ze daar maar geen spijt van krijgen.
In de kerk werd hun huwelijk ingezegend. Iedereen, familie, vrienden, buren, allerlei fans, ze waren allen dolenthousiast, d'r was geen ene bij die niet gelukkig lachte. Iedereen vertederd door zo'n prille verse liefde, iedereen euforisch gelukkig, en vooral de twee samenzweerders. Lorenzo: "Ik had hem vast. Hij had mij vast. En het leek even alsof alles wegviel. Dat klinkt als een sprookje..." Wat een smartlap!
Het spektakel in de kerk werd gevolgd door een groot feest waar alle aanwezigen alweer buiten hun zinnen en wildenthousiast hun goedkeuring lieten blijken van een homohuwelijk. Televisiebeelden deden er alles aan om het homohuwelijk te doen schitteren. Ook de aanwezige kinderen juichten en waren niet onder de indruk van dit onnatuurlijke gebeuren, een huwelijk tussen twee mannen... en dát is echt verontrustend.
En na de huwelijksreis gaan Lorenzo en Sil 4 weken samenwonen om daarna te kijken of ze wel geschikt zijn om zich levenslang aan elkaar te wagen, om getrouwd te blijven... Dus toch niet tot de dood hen scheidt?