Ik heb nog veel eitjes te schillen en appeltjes te pellen met mijn linkse lulcollega's van vroeger. Ik ben ze echt niet vergeten hoor. Sidderend en bevend wachten ze in het voorgeborchte van m'n blog. Maar eerst wil ik iets kwijt over de constructie van de nieuwe Vlaamse regering.

Ik heb het nieuws over de regeringsonderhandelingen niet echt gevolgd, maar sinds 9 juni viel het me telkens op dat altijd dezelfde drie partijen aan zet waren: N-VA, CD&V en Vooruit, partijen die op 9 juni slechter scoorden dan het Vlaams Belang. Raar. En de koppen van ongeschoren Sammy en zatte Conner met de zattemansklap waren niet weg te slaan van het tv-scherm.

Er is een gefeminiseerde regering met 6 vrouwen en 3 mannen ontstaan na veel egotrippend gepalaver ergens in Brussel. Vlaamse feministen juichen de vervrouwelijking van de regering toe. Zij willen het liefst alle vrouwen op een troon met een kroon. Vrouwen aan de macht, en zo van die feministenzwans. De vrouwelijke ministers hebben thuis de afwas laten staan en de strijkplank op zolder gezet, samen met stofzuigers en stofdoeken. Potten en pannen liggen in de kelder waar muisjes de etensresten komen aflikken. En hun kindjes hebben ze gedumpt in een of ander weeshuis.

De bijna 1 miljoen kiezers van het Vlaams Belang zijn na 9 juni aan de kant gezet door Bart De Wever, de man met een eigendunk die op springen staat. En het Vlaams Belang vind ik veel te braaf.