Het is goed om zo nu en dan eens een dagje over te slaan met bloggen. Anders vergroeien m'n vingers met de toetsen van m'n pc, en maken mijn gedachten rondjes in m'n hoofd waar ze dwalen en malen zonder verwoord te kunnen worden.

De paus-soap op tv is voorbij. Oef. In diagonale vogelvlucht heb ik de komedie een beetje gevolgd  -  je kon er niet naast kijken  -   en maar één ding is me bijgebleven. En dat is dat de paus halsstarrig priesterpedofielen 'zieke mensen' blijft noemen. "Kindermisbruikers zijn Zieke Mensen". Heeft ie in 't verleden ook al gezegd.

De paus riep bisschoppen op om kindermisbruik niet toe te dekken, en dat wij moeten bidden voor de zieke geestelijken die zich aan kinderen vergrijpen.

Op mij kwam het over alsof de paus zijn geestelijke onderdanen wilde verontschuldigen voor hun misdrijven waarop ze zelf geen greep hebben, daden ingegeven door ziekelijke neigingen waardoor ze ontoerekeningsvatbaar zijn en kinderen misbruiken door onbedwingbare drijfveren. De drang waaraan ze niet kunnen weerstaan maakt dat ze niet als criminelen kunnen behandeld worden, maar als 'patiënten' die geholpen moeten worden en daarom vroeg de paus om voor hen te bidden. Bidden voor criminelen?!

Slachtoffers van kindermisbruik door geestelijken die tevreden, of zelfs enthousiast, reageerden op hun gesprek met de paus begrijp ik niet. Zijn ze echt zo naïef? Zij hadden moeten steigeren van woede! Zieke pedofiele priesters bestaan niet!!! Ze zijn verzonnen als excuus om hun wandaden te milderen en toe te schrijven aan externe factoren waarover ze geen controle hebben.