|
Het begon met mijn brievenbus. Eerst een paar laurierbladeren wegknippen, anders kon ik niet bij het piepende deurtje van de brievenbus. Dat deed ik met een handige tang gekocht in de Gamma. En wat zag ik? Mijn oproepingbrief om te gaan stemmen, doorboord door twee slakken die koppig bleven kleven aan de brief. Datum en uur van oproep waren onzichtbaar, opgevreten door de hongerige slakjes. En aan de randen hadden ze ook nog hun honger gestild.
De slakjes heb ik een nieuw leven gegeven in het groene gras en ben naar het gemeentehuis gereden met mijn gehavende stembiljet. Een half uurtje wachten in een bedompte ruimte en toen kreeg ik eindelijk een keurige kopie van mijn oproepingsbrief.
Even later stak er achter mijn ruitenwisser een verdacht papiertje dat niets anders kon zijn dan een parkeerboete. Parkeerwachters zouden in het stemhokje meer danéén flauwte moeten krijgen.
Het ergste moet nog komen. De show. Volgende zondag 9 juni zijn we allemaal verplicht om voor iets te kiezen, voor een partij, voor mensen, het doet er niet toe want weeral zullen onverkozen losers in de volgende regering zitten. Misschien wel weer een verzameling Vivaldianen. En dan zitten daar een voorzitter en bijzitters gewichtig te doen alsof hun leven d'r van afhangt.
Ik kijk al uit naar het moment dat ik het stembureau mag verlaten... na eerst voor het Vlaams Belang gekozen te hebben!
|
