|
Assita Kanko (foto) is een zwart negerinnetje, geboren en getogen in Burkino Faso waar ze tot haar twintigste in de bomen is blijven hangen. In ons land raakte ze door de cultuurschok eerst wat van streek, maar herstelde vlug en vond de weg naar MR, om daarna via duistere wegen in N-VA-kringen verzeild te geraken. Even later verhuisde ze naar het Europees Parlement waar ze door haar veeleisend en intimiderend gedrag een angstcultuur creëerde bij haar personeel. Haar apenmanieren had ze dan toch nog niet verloren. Klachten van medewerkers werden helaas geseponeerd, terwijl Assita alleen maar het advies kreeg om een cursus management en organisatie te volgen. Een kaakslag voor de moegetergde medewerkers.
Vijf jaar geleden kwam Assita op voor N-VA voor de verkiezingen. Een negerinnetje in een Vlaamse partij? Daar moeten vodden van komen. Ze begon al met feministenzwans, zoals vrouwenrechten waarvoor ze zich zou gaan inzetten. Ik kan me moeilijk voorstellen dat Vlamingen enige affiniteit voelen met een zwart exemplaar in een blanke partij. Zij werd een 'nieuwe Vlaming' genoemd. Maar dan wel eentje van het negroïde type. Nieuwe Vlamingen bestaan niet. Als Vlaming word je geboren! Assita, de gekleurde nieuwe Vlaming, noemde zichzelf een 'Vlaams-nationalist'. Maar echte Vlamingen worden geboren op Vlaamse gronden, onder eeuwenoude kerktorens, langs wiegende Vlaamse korenvelden, met Vlaamse voorouders en met Vlaams bloed dat door hun aderen stroomt... En hierin kan er eentje van Burkino Faso geen verandering brengen.
Echte Vlamingen geven hun onvervalst Vlaming-gevoel niet zomaar prijs, dat eisen ze op voor zichzelf, als bescherming van hun identiteit en om hun Vlaamse wezen niet te verloochenen. Ons Vlaming-gevoel willen we niet delen met vreemdelingen, met nieuwelingen die omgedoopt worden tot Vlamingen, die als indringers in Vlaanderen hun plekje veroverd hebben.
|
