Recreatiedomein de Blaarmeersen is een versterkte burcht geworden. Hekken rondom de strandzone, camera's, security, politie, poortjes... poortjes om te bestormen en illegaal toegang krijgen tot het domein om daar te gaan relschoppen en de rust te verstoren. Strandterrorisme... een nieuw fenomeen?

Ja, en het zal nog erger worden. Meer en meer jonge allochtonen slaan het pad des verderfs in. Zij bezitten de bijzondere gave om zich te organiseren en door groepsvorming een ijzersterk samenhorigheidsgevoel te ontwikkelen dat hun gevoel van straffeloosheid versterkt. Velen zijn gekend bij politie en justitie met een waslijst aan strafbare feiten, toch mogen ze vrij rondlopen. 

Een Afrikaanse jeugdbende zette een paar jaar geleden het strand van Blankenberge in rep en roer, zoals wilde apen dat doen als ze net ontsnapt zijn uit de zoo. Het Afrikaanse uitschot kreeg een opvallend milde straf.

Het Brusselse wanbeleid is de oorzaak van incidenten zoals onlangs op de Blaarmeersen waar Brusselse jeugdbendes en andere bruine amokmakers het strand onveilig maakten, waar ze hun dierlijke instincten de vrije loop lieten gaan, zoals ze dat ook in de brousse doen.

In Brussel zelf krijgen bendejongeren vrij spel. De 'jongeren', zoals media en politiek hen halsstarrig noemen, zijn Brusselse allochtonen, Brussels ongedierte, gespuis, geïmporteerd geboefte, crapuul.

Het is al jaren aan de gang dat Brusselse jongeren relschoppen, eigenlijk al in 1990 toen jeugdbendes het Brusselse stadscentrum tot hun misdadig actieterrein maakten. Toen was er zelfs een politiecommissaris die ten stelligste beweerde jongerenbendes en jeugdterreur onder controle te hebben.