Gisteren maakte 'De Afspraak' een islamvriendelijke beurt. O jee... Panellid Chaïmae Bentouhami (foto) mocht komen klagen over witte scholen die haar de toegang weigerden tot een stage voor leerkracht-student. Zij is studente aan de Odisee-hogeschool in Brussel waarvan de directeur uit de hoge hemel kwam vallen om berbaasd op te merken dat moslima's moeilijk aan een stageplek geraken. Is een hoofddoek voor de klas dan normaal?
Daar zat ze dan, pontificaal en ongelooflijk zelfverzekerd, provocerend en in een slachtofferrol, niet beseffend dat er vroeger hele bergen geld vrijgemaakt werden om moslims te helpen integreren in onze westerse samenleving, om hen op gelijke westerse golflengte met ons te laten samenleven. Parels voor de zwijnen!
Chaïma vindt een hoofddoekenverbod "absoluut absurd". En dan geeft ze hooghartig minister Weyts ook nog een veeg uit de pan na zijn opmerking over moslima's die blijkbaar een hogere roeping hebben dan lesgeven. Doink!... "De minister floept er maar iets uit", zei ze met haar dikke snoet naar de lucht geheven.
Vroeger heb ik gehoofddoekte moslimmeisjes op school gezien, ze waren in de minderheid. En daarom was iedereen op school ervan overtuigd dat die enkele afwijkende gevallen zich wel zouden aanpassen, ze hadden alleen maar wat tijd nodig. Ja, zo ging dat vroeger, verdraagzaam, geduldig en afwachtend gunden we migranten alle tijd om zich aan te passen. Het was de tijd van eindeloze naastenliefde, begrip, geduld, tolerantie, empathie... met volle teugen, en waarvoor hebben deze deugden allemaal gediend? Om onze eigen ondergang te bewerkstelligen, om onszelf op de laatste rij te zetten en in tweedehandse loge. Dát hebben we bereikt met onze verdraagzaamheid!
Iedereen in school dacht dus aan een voorbijgaande rage toen een beperkt aantal moslimmeisjes met een doekje op hun koppeke naar school kwamen. We hoopten dat alles weer in de oude plooi zou vallen. Dat was toch de bedoeling van de peperdure integratieprojecten? Maar de jaren gleden voorbij en er kwamen steeds meer moslimmeisjes met een kopvodje naar school. En de enige taal die ze spraken was Turks of Marokkaans. Kwebbel, kwebbel... Onverstaanbaar gebral en getater.
Mijn mening over een hoofddoek. Een hoofddoek is een symbool van arrogantie, van asociaal en respectloos vertoon tegenover leerkrachten en medeleerlingen.
Een hoofddoek straalt onwaardigheid uit, het is een ordinaire vermomming en het bewijst de onwil bij moslima's om zich aan te passen aan een omgeving waarin een hoofddoek ongebruikelijk is.
Een moslima met een hoofddoek maakt duidelijk dat ze niets met haar omgeving te maken wil hebben, dat ze geen deel wil uitmaken van onze samenleving, van onze cultuur, tradities en waarden... De hoofddoek als symbool van onwil om te integreren, van eigengereidheid, een teken van verhevenheid boven niet-moslims, om het moslimgevoel te versterken, om de moslimgemeenschap te ondersteunen.
Wat zijn wij waard als volk als wij ons door islamaanhangers de les laten lezen? Als wij ons laten platwalsen door vreemde entiteiten? Waar is ons zelfrespect gebleven?!
