Nicole de Moor van Asiel en Migratie (CD&V) zit met de handen in het haar, beleeft slapeloze nachten en trekt aan alle alarmbellen tegelijk. Zij komt opvangplekken tekort voor vreemdelingen die hier in de hemel op aarde willen wonen. Ze denkt er niet aan om hen een halt toe te roepen. "Kom maar binnen", roept ze schel over alle grenzen heen.

Haar migratiestrategie zal niet slagen als er geen ontradingscampagnes gevoerd worden. Ze begint stilaan te beseffen dat er te weinig plaatsen zijn voor teveel asielzoekers, maar wil toch graag iedereen een plekje geven. Zalig de barmhartigen van geest want ze weten niet waarmee ze bezig zijn.

"21 alleenstaande kinderen hebben geen opvang gekregen en slapen deze nacht op straat"... een mooi brokje sentimentele literatuur om gevoelige snaren te betokkelen en om ons te vermurwen en aanzetten tot het zoeken van noodopvang: het Koninlijk Paleis, het Vlaams Parlement...toch groot genoeg voor slechts 21 kinderen?

De Dienst Vreemdelingenzaken wordt dagelijks overstelpt door honderden nieuwe vluchtelingen, er is een gelijkenis met de asielcrisis van 2015. Parasieten, lintwormen en andere mee-eters zakken allen af naar het Beloofde Continent Europa.