Terwijl het apenpokkenvirus vrij spel krijgt in de homogemeenschap en het nieuwe fenomeen 'needle spiking' een opmars kent bij jongeren die hun drank- en drugsgebruik willen camoufleren, wordt onze aandacht afgeleid van de massa Oekraïense kinderen die onze Vlaamse schoolbanken bestormen.    

Onderwijsminister Weyts sprak eerder dit jaar over 'containerklassen' voor Oekraïense kinderen, maar hij vergaloppeerde zich want nu zijn er al bijna 5.000 Oekrainertjes ingeschreven in het Nederlandstalig onderwijs. En het ziet er niet naar uit dat ze gauw zullen vertrekken. Ze leren al Nederlands en hebben recht op kinderbijslag (dit nieuws was er in het Russisch en het Oekraïens), en misschien ook nog andere sociale faciliteiten en privileges.

Het Vlaamse onderwijs heeft al alle mogelijke stormen doorstaan. Gehavend en gedeukt en geblutst is het telkens overeind gekropen, bereid om alle vreemd volk van de hele wereld te herbergen in onze Vlaamse klaslokaaltjes. Het begon lang geleden met de kinderen van gastarbeiders, daarna volgden de kinderen van migrantenprofiteurs, kinderen van Syriëstrijders, van vluchtelingen, fysiek- en mentaalminderwaardigen... Het hele zootje wordt welkom geheten. Vlaamse gastvrijheid kent geen grenzen en is wereldwijd beroemd. Omdat we zo flexibel zijn en de halve wereld wurmen in veel te kleine schoolbankjes in veel te weing schooltjes.

Leerachterstanden kunnen nooit meer weggewerkt worden, eindtermen zullen nooit meer gehaald worden, anderstaligen zullen nooit de Nederlandse taal leren... De hele leerstof en alle lessenroosters zullen herzien moeten worden, met aangepaste examenvagen en milde beoordelingen. Alles moet veel gemakkelijker met een lat die op een recordlaagte hangt te bengelen, opdat alle kinderen van alle landen zich wel bevinden op onze Vlaamse schoolbanken. Ze mogen absoluut geen faalgevoeltrauma oplopen... En zo is het onderwijs een nieuwe generatie van watjes, mietjes en mossels aan het kweken.

Oekrainertjes in containertjes... De containerklassen die minister Weyts aanvankelijk opperde om Oekraïense kinderen op te vangen zijn stilzwijgend de mist ingegaan, geen sprake meer van. Nochtans zou dat de ideale oplossing geweest zijn om hun psychisch evenwicht weer te hervinden, onder begeleiding van 'Vlaamse' Oekrainers die hier al langer wonen en kunnen communiceren in de moedertaal van de Oekrainertjes. Nu stromen ze geruisloos het reguliere onderwijs binnen waar ze verloren zullen lopen en in de war raken, gedesoriënteerd waren ze al.