Antwerpse scholen hebben problemen om voldoende bussen te vinden voor schooluitstappen. Er zijn te weinig bussen om leerlingen te vervoeren naar allerlei leuke bestemmingen buiten de schoolmuren, behalve naar de saaie klas waar vervlogen leerstof, voorgoed weggewaaide leerstof, verloren in de wind, nooit zal weerkeren.

Vele scholen willen uitstappen organiseren nu het weer mag van corona. Busmaatschappijen kunnen de aanvragen van de scholen niet meer bijbenen. Sterker nog: scholen willen alle gemiste corona-uitstappen inhalen. 

Scholieren gaan daarom heerlijke tijden beleven in het derde trimester, van de ene bus naar de andere, van het ene pretpark naar het andere. Goed voor hun mentale welzijn dat in postcorona belangrijker lijkt dan schools presteren.

Niemand hoor je nog klagen over leerachterstanden of over krakende onderwijskwaliteit. De lat zakt steeds lager, maar niemand maalt erom. Eindtermen en examens? Geen probleem, er zal mild beoordeeld worden. Geen wispelturige scholensluitingen meer, geen wazige online-leerstof, gewoon lesgeven alsof er nooit corona geweest is. Als we maar schooluitstapjes kunnen maken.

De strijd tegen leerachterstanden is verloren. En wat is er gebeurd met de 10 miljoen euro die de Vlaamse regering vrijmaakte om leerachterstanden weg te werken? Het was de tijd dat leerachterstanden wegwerken nog een prioriteit was. Nu staat het welbevinden van de scholier voorop. Plezier en vertier, lachen en amuseren, vrolijke schooluitstapjes en snoepreisjes, flierefluiten en pret beleven, veel jolijt met de uitbundigheid van wilde verjaardagfeestjes, om de geestelijke gezondheid van scholieren wat op te krikken... Hoezo leerachterstand?