Waarom? Omdat ze hun seksuele afwijking willen normaliseren, uit frustratie. En bloedgeven is één van de vele middelen.

Om te beginnen geef ik mijn gedacht over anale seks bij homo's. Deze mannen zijn blijven plakken aan de anale fase van hun leven toen ze als peuter de sluitspier van hun anus ontdekten. Als 2- of 3-jarige ondervonden ze een zekere 'stoelgangslust' bij het zindelijk worden, toen de infantiele libido als basis gelegd werd voor het latere seksleven. Die basis is niet tot volle ontplooing kunnen komen en daarom slagen ze er niet in om een normale relatie op te bouwen waarin mannelijke kracht en vrouwelijke overgave domineren.      

Meer en meer lees ik over versoepelingen in het toestaan van bloeddonatie door homo's. In eigen land, in buurlanden, en recent in Canada mogen homomannen bloed geven met kortere wachttijd, mits ze een monogame relatie hebben zonder anale seks. Dan mogen ze hun besmette bloed doorgeven aan nietsvermoedende patiënten die ondertussen zelf aids krijgen.

Zo is men stilaan bezig met het loskoppelen van de seksuele geaardheid van het bloeddoneren. Om homo's en hetero's evenwaardig te maken. Dat homo's verspreiders zijn van het hiv-virus doet er dan niet toe.

Holebi-vereniging Çavaria helpt mee met de virusverspreiding door homoseks te pushen bij bloedgeven, omdat meerdere homo's zich uitgesloten voelen van donatie. 'k Zou zeggen dat ze dan zoals iedereen normaal de liefde bedrijven met een partner van het andere geslacht. Dan hoeven ze zich niet op te werpen als gediscrimineerde bij het bloedgeven.

Er zijn dus voorwaarden aan verbonden voor homo's die bloed willen geven: geen anale seks, een monogame relatie... Maar hoe wordt er gecontroleerd op de integriteit van de aanmelder die zijn bloed, inclusief hiv-virussen, wil afstaan aan onbekenden? Er zal niemand binnendringen in de intimiteit van gore slaapkamers om tussen beddelakens te speuren naar bedgeheimen of om andere delicatessen te onthullen...