Rode lopers worden overal uitgerold om sukkelaars uit Oekraïne te verwelkomen. Radeloze oorlogsvluchtelingen, meestal vrouwen, kinderen en ouderen, die op zoek zijn naar een veilige haven, krijgen een speciale asielstatus en allerlei faciliteiten zoals gratis openbaar vervoer.       

En de vluchtelingenstroom zal nog aanzwellen. De komende weken zullen miljoenen Oekraïners naar het westen vluchten. Waar moeten die allemaal naartoe? In Vlaanderen wordt het opvangprobleem aangepakt door Sammy Mahdi die de campagne #PlekVrij lanceerde. Hij doet een beroep op burgers om vluchtelingen in huis te nemen. Zijn oproep heeft het hart van velen vermurwd. Ook smartlapperige tv-beelden werken in op het gemoed van mensen die zich dan spontaan geroepen voelen om wildvreemde Oekraïners in huis te nemen.

Plotselinge opflakkeringen van buitengewone menslievendheid laaien op. Meer dan ooit zetten mensen hun gouden hart wagenwijd open voor nieuwe vluchtelingen, pinken een traan weg en ontfermen zich over het lot van sukkelaars die van zo ver gekomen zijn om hier een veilig onderkomen te vinden.

Als particuliere opvang maar geen rage gaat worden en privéwoningen niet gaan ontaarden in een chaos van bewoners. Als vreemde exemplaren onze huizen gaan bevolken, zullen we moeten leren leven met nieuwe huisgenoten, ons leven delen met wildvreemden. Zie je ons allemaal 's ochtends al in de rij staan om in de badkamer te geraken? En 's avonds gezellig samen tv-kijken? En als plichtsbewuste burgers gaan wij misschien ook nog werken om te voorzien in het onderhoud van onze nieuwe huisgenoten?

Hopelijk vergalopperen de gastgezinnen zich niet in hun altruïstische initiatieven. Het is de bedoeling dat de vluchteling snel op zoek gaat naar een eigen huis of appartement, maar als ze het naar hun zin hebben in hun gasthuis zullen ze niet zo gauw vertrekken. En wat dan?...