De Wereldgezondheidsorganisatie voorspelt dat de coronapandemie in Europa binnenkort zal eindigen dankzij de milde aard van de omikronvariant. De covid-19 wordt dan een beter beheersbare endemische ziekte, zoals een seizoensgriep.

Ik kan me voorstellen dat volgzame schapen met kuddegedrag nu al sidderen en beven bij het vooruitzicht van een leven dat weer normaal wordt, alsof er nooit een virus rondwaarde. Het angstzweet breekt hen uit bij de gedachte aan een leven zonder mondmasker, zonder coronapasje, zonder sociale afstanden, en liefst met heel veel lockdowns.

Ze zullen helaas hun veilige cocoon moeten verlaten, hun veilige plek van waaruit ze de gevaarlijke wereld trotseerden. In een leven dat weer gewoon geworden is, zullen ze opnieuw dicht bij hun medemensen moeten leven, handen schudden, kussen en knuffelen, hun QR-code bij het gevaarlijk afval zetten en uit hun bubbel treden. Sommigen zullen er niet in slagen om zich flexibel aan te passen en blijven sukkelen in een lockdown, hun mondmasker koesteren en een verzameling zelftests aanleggen. Met heimwee in het hart en een pathologische gehechtheid aan de strenge vrijheidsbeperkende maatregelen die hun leventje uitstippelden, zullen ze verknocht blijven hangen in het coronatijdperk.

De 'terugkeerangst' van deze normopaten doet hen verlangen naar permanente coronamaatregelen, naar nieuwe varianten en nieuwe besmettingsgolven. Het liefst willen ze veilig blijven leven in hun bubbel, als een foetus in de baarmoeder, een oord van opperste gelukzaligheid en geborgenheid waar ze niet meer uit willen en waar ze met andere angsthazen een willoos leventje leiden dat gedicteerd wordt door onze politici, virologen en andere profiteurs van de pandemie.