|
Genoeg over schoolperikelen, corona en migratie, ze kunnen den boom in. Vandaag gaat het uitsluitend over mezelf.
Iemand vroeg me waarom ik zoveel te schrijven heb, waarop ik antwoordde: "Ik heb er geen controle over, ik lijd aan een tomeloze schrijfdrift. En vraag me niet naar mijn andere driften".
Nog iemand anders vroeg me of het niet wat vlugger kon. Mijn antwoord: "Ik kán alles veel vlugger, maar dan duurt het langer".
En weer iemand anders vroeg me waarom ik zo dikwijls hetzelfde vertel. Mijn antwoord: "Ach, persevereren, in herhaling vallen, is een psychische aandoening waarvan ikzelf geen last heb. Laat de anderen er zich maar aan ergeren".
Iemand wou weten hoe ik het liefst de laatste dag van mijn leven wou doorbrengen. Mijn antwoord: "Ik wil met Richard Gere de liefde bedrijven onder een grote lindeboom. En daarna naakt gaan zwemmen in het beekje van De Witte van Zichem. Champagne en aardbeien geven ons zin om opnieuw te minnekozen. Eerst wat speelse aanrakingen, en dan... een dodelijke extase!".
Mijn huisarts vroeg bezorgd of ik wel genoeg vriendinnen had. Mijn antwoord: "Eva was mijn beste vriendin en Adam was mijn minnaar". Waarom wilt niemand mij toch nooit geloven?
"Lieve, ge zijt een zaag", zei iemand toen hij mijn blog las. Mijn reactie: "Daarvoor dient een blog".
|
