De wachtlijsten van psychologen barsten uit hun voegen. Er is een toevloed van radelozen die ten einde raad hun gemoedsbezwaarde hart willen uitstorten bij een luisterend oor. Hun coronamiserie kunnen ze zelf niet meer aan. Uiteindelijk verliezen ze hun trots en geven ze zich over aan zweverige gesprekjes met een wildvreemde die ze blindelings vertrouwen om over hun flets, zoutloos en uitzichtloos bestaan te  jammeren. 

Door de massale vlucht naar psychologische hulp worden psychologen overstelpt met eindeloze aanmeldingen. Wachtlijsten moeten  afgesloten worden. Patiënten moeten geweigerd worden.

Dankzij corona zijn mentale problemen sociaal acceptabel geworden. Eerder durfden mensen met mentale chaos niet naar buiten treden, uit schaamte of drempelvrees, maar in deze coronatijden zijn psychische problemen de hype geworden.

Onder de radar verscholen psychische problemen komen nu boven drijven bij mensen die eerder al wat slapjes in het leven stonden, stressonbestendig en met lamlendige weerbaarheid en nog zo van die labiele eigenaardigheden. Die mensen hebben altijd bestaan, maar nu mogen ze dankzij corona uit de kast komen.

Coronamaatregelen zijn de druppel die hen doet 'wegzinken in inzinkingen', wegglijden in angsten en depressies, om zich daar in te blijven wentelen in angstige afwachting van het einde van Het Virus dat nooit een einde zal kennen. En ondertussen blijven de beangstigende coronamaatregelen bestaan: mondkapjes voor altijd, 1,5 meter voor altijd, avondklok voor altijd, quarantaines en lockdowns die zich in versneld tempo steeds zullen opvolgen, alsook samenscholingen die voor altijd verboden zullen blijven.