Mannen die leven op een fout toerental na een kortsluiting in hun hersenen, zijn geneigd om met hun hele gevoels- en seksleven te vallen op andere mannen. Gelijkgeslachtigden zeg maar. De verliefden willen hals-over-kop trouwen en zoeken een priester die hun onnatuurlijke huwelijk wil inzegenen.
Na enige tijd ontdekken ze dat de vurige vlammen van weleer geblust zijn. Toch blijft hun kinderwens nog altijd sluimeren. En dan ontdekken ze dat ze de nodige instrumenten niet in huis hebben om een baby te maken. Ze willen papa worden maar er is geen materiaal. Geen baarmoeder, geen vagina, geen borsten om te voeden, geen eicellen, niks. Misschien een beetje mannelijk zaad dat doelloos ergens zit rond te zwemmen, meer hebben ze niet. Homo's willen alles, trouwen, erkenning, gelijke rechten... zelfs kinderen.
Genoeg satire.
Het Kinderwens ExpertiseNetwerk (KEN) organiseert ontmoetingsdagen voor 'Regenboogkinderwensouders', om zo het taboe te doorbreken rond de onvervulde kinderwens van twee getrouwde mannens. Tijdens een reeks activiteiten kunnen LGBT-kinderwensouders hun angsten, twijfels en verdriet bespreekbaar maken.
'Regenboogkinderwensouders' is een term voor holebi's en transgenders met een kinderwens. Zij zijn vragende partij voor een wettelijke regeling voor draagmoederschap. Het draagmoederschap schrikt af omdat niets wettelijk geregeld is. Het is echter niet evident om een kinderwens te vervullen voor holebikoppels, ondanks hun sterke verlangen naar een kind. Voor binnenlandse adopties zijn er jarenlange wachttijden, en buitenlandse adoptieorganisaties weigeren vaak adoptie door LGBT'ers... Blijven wachten en hunkeren.
