|
Onderwijsminister Weyts maakte cijfers bekend waaruit bleek dat 14% jonge leerkrachten het onderwijs verlaat binnen 5 jaar.
Waarom zoveel jonge leerkrachten hun job vaarwel zeggen? Minister Weyts somt drie oorzaken op en draait daarbij flink wat rond de pot. Eerst haalt hij de jobonzekerheid aan, vervolgens de hoge werkdruk, en tenslotte het onder de knie krijgen van het beroep in combinatie met het managen van een klas.
De allerbelangrijkste oorzaak 'vergeet' de minister evenwel te vermelden: de aanwezigheid van allochtone leerlingen in de klas! Hierover zweeg Weyts, waarschijnlijk uit politiek correcte overwegingen om niet 'bepaalde bevolkingsgroepen' te stigmatiseren.
We moeten toegeven, en het luidop durven zeggen en schrijven: de diversiteit in de klas is een belasting voor elke leerkracht! Een extra belasting die zwaar drukt op de schouders van àlle leerkrachten. Denk maar aan de gespecialiseerde aanpak van migrantenleerlingen - zoals het NT2-project dat leraren Nederlands op één nacht grijze haren bezorgde - en dan is er ook hun ongestructureerde aanwezigheid in de klas en slechte leerattitude (Populair: "Wie wil er nu nog lesgeven aan dat tuig?").
Het schrikt jonge leerkrachten af. Als kind of puber droomden ze van een carrièrre in het onderwijs. En dan komt de grote ontgoocheling als ze in een kleurrijke klas binnenwandelen, waar een mengelmoes van allochtonen, ongeletterden, moslims, imbecielen, andersgekleurden... als een rommelig zootje bij elkaar zit. Vele leerkrachten onderdrukken hun teleurstelling, moffelen de ware reden van hun ontslag weg en zoeken een andere job. Ze geven weinig ruchtbaarheid aan de werkelijke reden van hun vertrek uit angst voor het verdomde woord 'racisme'.
Er rust nog altijd een taboe op het aanhalen van een multiculturele klas als oorzaak van het onbehagen bij leerkrachten. Over de oorzaken van hun vroegtijdige afhaken duiken regelmatig berichten op die allemaal met een wijde boog omheen de harde kern van het probleem draaien: de diversiteit!
|