|
Een nieuwe regering is geboren na een moeizame dracht en een bevalling in spurttempo. Drie allochtonen, één transgender en een aantal onbekende nieuwelingen springen in het oog. En ook nog een gepensioneerde ex-minister die aan een comeback werkt.
Dat komt ervan als domme N-VA'ers telkens de reikende hand van Vlaams Belang afwijzen. Samen zouden ze al die kleine franssprekende partijtjes de hooimijt in kunnen jagen.
Na lange vergaderingen in 't holst van de nacht, het uur der spoken trotserend, bereikten de deelnemers eindelijk een akkoord door in sneltreinvaart naar de eindmeet te hollen. Het resultaat is navenant.
Al meer dan een jaar zijn ze aan 't stuntelen, kregen verlengingen, ploeterden verder, ruzieden verder... Zowat alle politici zijn aan de beurt geweest als informateur, preformateur, subformateur, coformateur... Sommigen boden bloemen aan de koning, maar die romantiek verdween toen er in de loop der vele maanden meerdere politici naar de koning geroepen werden. D'r was er zelfs ene bij met sloefkes aan zijn voeten, als blikvanger denk ik. We mogen blij zijn dat hij niet in korte broek verscheen... Dus geen bloemen meer voor de koning. Geen sentimenteel gerommel meer op koningsbezoek, alleen maar koele formele bezoekjes om te zeggen tegen de koning dat het niet klikt tussen Vlamingen en Walen.
Het hart van koning Filip ligt niet in Vlaanderen. Zijn hartendieven zijn Wallonië en de Walen, en alles wat Frans spreekt. Walen profiteren van de aangeboren neiging van Vlamingen om te knielen en te buigen. Neem nu Bart De Wever, de man werd op tv opgehemeld tot heel ver in de ijle lucht, dat begon al in 2011 toen VRT hem zo gulzig mogelijk in beeld bracht, maar het ontbreekt hem aan strijdvaardigheid en dapperheid. Hij schuift alles graag voor zich uit. Nu heeft hij het al over 2024... Een tactisch trucje om in beeld te blijven zonder verantwoordelijkheden op te nemen?
Bij de klinkende overwinningen van de N-VA, met De Wever op kop, in het verleden, kende ons land drie premiers, nooit De Wever zoals verwacht, maar eerst een Italiaanse homo, daarna een kale Waal, en tot gisteren het anti-Vlaamse manwijf dat gehecht was aan de eenheid van België en taalkundige en culturele diversiteit zag als een bron van rijkdom voor Belgiè... Arme Vlamingen!
|
