|
Begin dit jaar was het coronavirus nog niet helemaal tot volle bloei gekomen. Hoogstens hoorden we iets over een virus dat circuleerde onder de Chinezen en dat 12 Belgen gerepatrieerd werden vanuit China naar Melsbroek met een evacuatievlucht en toen hier in quarantaine moesten. Toen had België het coronavirus naar hier geïmporteerd.
Belgen houden van geÏmporteerde rommel, zoals enge ziektes en schraal intellect.
De zalige tijd vóór corona werden gezonde mensen niet van hun vrijheid beroofd en iedereen kon zonder coronakapsones gaan en staan waar ie wilde, zonder mondkapjesgezever, zonder gels en andere corona-attributen, zonder idiote regeltjes en vermanende vingertjes.
In die zalige tijd was het over koppen lopen in winkelstraten, wriemelen in winkeltjes en cafeetjes, rondstruinen en snuffelen in piepkleine boetiekjes, flierefluiten en grenzeloze bewegingsvrijheid, volop kussen en knuffelen, zonder besef van eventuele risico's. De 1,5 meter moest nog uitgevonden worden.
Nu pas beseffen we in welk aards paradijs we al die tijd geleefd hebben, eerst de gloriejaren na de oorlog, even later de flowerpower met love en peace en toen kwam daarna een verwende nieuwe generatie digitale snotneuzen, om te eindigen in een kunstmatige samenleving die niet meer van ons is en overgenomen werd door allerlei rassen die hier de baas over ons willen komen spelen. Het is een rommeltje geworden. Met onszelf in de minderheid.
In die tijd toen mensen nog niet opgesloten zaten in hun huizen met tralies voor de vensters en met schildwachten voor de deur, maakten ze plannen voor de toekomst, redeneerden ze alsof er nooit een lockdown zou komen, een lockdown die mensen van hun vrijheden berooft, van hun inspiratie en hun zin om initiatieven te nemen. Alle creativiteitszin verdwijnt bij vrijheidsberoving.
In die zorgeloze tijd, begin februari ergens, lanceerde minister Weyts een plan om de overgang naar het hoger onderwijs vlotter te laten verlopen: een toelatingsproef voor iedereen die hoger onderwijs wil volgen... Van die toelatingsproef horen we nu helemaal niets meer, en zeker niets meer over de tanende onderwijskwaliteit. De lat ligt nu lager dan ooit. Prestatieniveaus van leerlingen krimpen en kwijnen weg, ze nemen een duik naar heel laag en van daaruit doen kinderen nog alsof ze bij de les zijn. Ze worden immers allen de hemel in geprezen.
Zomerscholen, om leerachterstanden weg te werken, worden georganiseerd op vrijwillige basis... Ach, het onderwijs is toch al verknoeid voor de komende jaren.
Afstandsonderwijs, het hele online-gedoe, zonder sociale en verbale interacties in de klas, laat sporen na. Hele flarden van de leerstof zijn niet echt doorgedrongen bij de leerlingen. En nu zal een instroom van coronastudenten die in hun 6de jaar ASO 'op afstand' gestudeerd hebben zich aanmelden bij universiteiten en hogescholen. Met twijfelachtige vooruitzichten op studiesucces. Zij werden immers allen 'mild geëvalueerd', wat betekent dat vele leerlingen hun diploma zomaar kregen...
|
