Ik mis mijn liederlijke uitstapjes naar de gezellige winkeltjes en cafeetjes bij onze noorderburen. Maar dan moet ik de grens oversteken en dat mag niet meer. Onze vrije samenleving is naar de vaantjes, en naar de knoppen ook nog. In een verenigd grenzeloos EU waar overal met de euro betaald wordt en alle landen EU-graaiers geld toestoppen, zijn er plotseling weer opnieuw grenzen uitgevonden die eerder niet bestonden toen vreemd gespuis alle landen doorkruiste op zoek naar welvaart en een gratis leventje dat door ons bekostigd wordt. En nu zijn de grenzen ineens niet meer van ons?

Dus geen grensovergang naar Nederland. Ik had verwacht dat vandaag enig licht zou schijnen op de 'heropening' van de grenzen na de samenkomst van de Veiligheidsraad vandaag, maar het bleef mistig. Geen antwoord. Wél kwamen we te weten wanneer we onze haren mogen kortwieken, wanneer marktkramers weer aan de slag kunnen, alsook nagelknippers en sekswerkers, voetverzorgers en foorkramers, musea en dierenverblijven... Alsof we nu echt staan te popelen om dieren in een zoo te gaan bekijken, of staren naar dode voorwerpen in een museum?... De ontsluiting van de grenzen interesseren me!

Op de openbare weg mogen we ons alleen nog maar essentieel verplaatsen - essentieel - terwijl de wegenbelasting straks duurder zal worden. Cash geld is waardeloos geworden, niemand wil mijn geldbriefjes nog aannemen, alsof ze gruwelijk besmet zijn. De banken boffen, zij beheren al ons geld, en als het heet wordt zullen onze centen wel naar het goede algemene doel verdwijnen, net zoals in 2008.

Het moet toch geweldig aanvoelen voor machtswellustelingen als de regering-Wilmès, om met mensen te kunnen doen wat ze willen. Om mensen bang te maken, hen klein te houden door een kunstmatige collectieve angst in stand te houden die van het volk willoze en volgzame wezens maakt... Ik heb de indruk dat de regering een groter probleem is dan corona zelf.