|
Ik heb ze op tv zien worstelen om een verklaring te vinden voor de tragische dood van een 12-jarig meisje dat geveld werd door het coronavirus. Naarstig werd gezocht naar mogelijke oorzaken en verklaringen, maar het enige besluit was dat het om een uitzonderlijke dood ging, dus geen regel voor kinderen of jonge mensen. Artsen en virologen reageerden aangeslagen. Ook burgemeester Matthias Declercq, die nu de noodoproep gaat laten onderzoeken door Comité P. Een emotionele beslissing, geen rationele.
Toen het meisje nog leefde en hevige koorts maakte, zocht de familie pas na drie dagen hulp bij de noodcentrale. De oproep was voor de hulpverleners onverstaanbaar, en de media toverden de oproep om in een 'verwarde oproep'. Voilà, daar hangt nu een mensenleven van af, van de beheersing van de taal van het land waarin je leeft, hoe belangrijk het is de taal te spreken van het land waarin je leeft!
Met moeite kwamen we te weten dat het meisje les volgde aan de freinetschool De Harp in Gent (foto) en het duurde nog langer om haar Ghanese roots te kennen. Daarom mochten we op tv geen foto's van het meisje zien. Het hele gebeuren werd voorgesteld als 'een meisje van bij ons'. Toch kan een Ghanees meisje anders reageren op covid-19 dan onze eigen kinderen. Ander immuunsysteem? Gerelateerd aan het Afrikaanse ras? Minder antistoffen aangemaakt? Of foute genen?... Een onderzoek naar het verband tussen de Ghanese afkomst en het coronavirus lijkt me belangrijker dan een onderzoek naar de noodoproep door Comite P.
Een andere zwakke schakel is de freinetschool die het meisje bezocht, een vorm is van bijzonder onderwijs waarbij leerlingen zelf mogen aangeven welke onderwerpen aan bod komen in de klas. En ze mogen zich ontwikkelen in hun eigen tempo. Erg kindvriendelijk, maar is het wel bevorderlijk voor het mentale weerstandsvermogen?
|
