|
Exact zes jaar geleden maakte ik voor het eerst kennis met het Spionnencentrum. Op vrijdag 13 december 1913 had ik een afspraak met twee afgezanten van het Centrum. Met de twee jonge rechercheurs was een vlotte babbel erg moeilijk, vanwege generatiekloof en zo. De plaats van afspraak was het intimiderende Meldpunt van Discriminatie in Hasselt op het romantische Groenplein in Hasselt. Nu is er een homohotel ingericht, maar dat zal wel niks met het CGKR te maken hebben.
De twee speurders waren erg vriendelijk en wilden met mij op de constructieve toer gaan. Maar dan moest ik wel mijn opvattingen, gedachten en gevoelens over migrantenleerlingen inleveren. Een soort zelfverloochening dus. Het was duidelijk dat de CGKR-speurneuzen geen enkele voeling hadden met het multiculturele onderwijswereldje. Wereldvreemd!
Mijn speurtocht naar de verklikkers die lafhartig mijn blogje aanklaagden bij het Centrum leidde naar de Lokale Scholenraad Midden-Limburg, een soort geheimzinnige sekte, misschien wel een infantiele jeugdbeweging, of een louche club. Mijn zoektocht liep dood op slechts drie namen: directrice An Serpent van de Turkenschool, de Turkse tolk Gülnür en psychopaat Horbert, de bendeleider.
Na mijn CGKR-avontuur kwam de heropstanding. De verborgen kracht van een inzinking! Meer dan ooit zou ik mijn belagers door het slijk halen, de linkse zeveraars.
Ondertussen was mijn blogje stuurloos geworden met al die heisa. Het dobberde op de woeste golven die mijn zieltogende blogje viseerden. Op zoek naar nieuwe vaargeulen trachtte ik er weer nieuw leven in te blazen om het in 't gareel te krijgen.
En toen ben ik naar de Blokker-winkel gestapt voor een superprecieze digitale weegschaal waarop ik voortaan al mijn woorden en gedachten kon wikken en wegen... Af en toe schuif ik nog wel eens uit, maar 'k doe mijn best...
|
