Het jongetje op de foto is Laurent Simons, negen jaar, en haalt binnenkort zijn bachelor-diploma Electrical Engineering aan de Technische Universiteit Eindhoven. Met een ongelooflijke snelheid vloog hij afgelopen jaren doorheen zijn studies. 

Zes jaar was hij toen hij naar de middelbare school ging, en op acht jaar was hij al klaar voor de universiteit. Tussendoor volgde hij zomercursussen voor hoogbegaafde kinderen aan gerenommeerde instituten als Stanford en Fairfield University in de VS.

Hij boft met een mentor als Peter Baltus, een gerenommeerd hoogleraar aan de Technische Universiteit Eindhoven: "Laurent bereikt een niveau van oplossingen bedenken die veel volwassen studenten nooit bereiken. Die kwaliteit wordt in deze fase van zijn studie steeds essentiëler... Hij is een jongen met een ongelooflijk brein die aan een waanzinnige snelheid kennis verwerft... Dat bewijst dat er veel meer aan de hand is dan bv een fotografisch geheugen..."

Laurent wil hartchirurg worden. Het liefst van al wil hij het eeuwige leven uitvinden: "Mijn doel als wetenschapper is levensverlenging. Mijn opa en oma zijn hartpatiënten en ik wil hen helpen."

Deze 9-jarige jongen kreeg alle kansen om uit te blinken, om met kop en schouders boven medeleerlingen uit te steken, hij mocht wedijveren, triomferen en zegevieren. Genieën en hoogbegaafden krijgen doorgaans niet deze buitenkansen die Laurent kreeg. Hoogbegaafde kinderen worden zelden tijdig herkend door leerkrachten.

Laurent heeft een IQ van minstens 145... Er zijn nadelen verbonden aan een hoog IQ. Wonderkinderen gaan niet noodzakelijk een grootse toekomst tegemoet. Er komt meer bij kijken dan een stel snelwerkende en goedgeoliede hersenen. Een 9-jarig jongetje aan de universiteit... Over enkele jaren moet hij zijn puberteitsjaren doorworstelen en hoe zal hij zijn toekomst dán zien?... En kan dit jongetje nog wel spelen en ravotten samen met zijn leeftijdgenootjes? Of op kamp gaan met de scouts? Of kwajongensstreken uithalen?... Kan hij op sociaal en emotioneel vlak wel aan zijn trekken komen?... Intelligente mensen hebben doorgaans een ontevreden kijk op het leven, op de wereld, op eigen leven en op relaties met anderen. Ze piekeren over de onvolmaaktheid van de wereld, over negatieve ervaringen, kampen met kopzorgen en angstgevoelens (eenzame piekeraars). Eigen gebreken worden onderschat en het nemen van wijze beslissingen valt hen moeilijk omdat ze blindelings vertrouwen op hun eigen visie. Het welzijn van hoogbegaafden hangt veelal af van de mate waarin ze inzicht hebben in de grenzen van hun eigen kennis: zelfkennis.