Niet zo lang geleden, 2 oktober, vierden we het feest van de Engelbewaarders. Ik heb al eens verteld dat ik er meer dan eentje heb, die altijd aan m'n mouw zitten te trekken om mij doorheen een leven vol obstakels te loodsen, langs glibberige paadjes en steile ravijnen, valkuilen en hinderlagen trotserend. Zij behoeden me voor alle onheil en kwade intenties van boosaardige mensen om me heen.

Toch heeft mijn engelbewaarder niet goed opgelet. Hij liet vreemde bacteriën toe in mijn lichaam, en nu zit ik geplaagd met een kriebelhoest, een pijnlijke keel en een enorme verkoudheid. Hatsjie, kuch kuch... Stapels zakdoekjes, flesjes neusspray en hoestsiroopjes komen eraan te pas, een halve apotheek. Niets helpt echt, zelfs mijn muze heeft haar koffers gepakt, nadat ze zei dat ik niet meer te genieten was, en dat ik alleen maar een verhouding had met mezelf, narcistisch als ik ben... Ach, ze komt wel weer terug, mijn muze.

Vanmiddag besloot ik pardoes om alle pilletjes en vitamientjes overboord te gooien, en zoals vanouds in mijn stamcafé van een biertje te gaan genieten. Doen alsof er niets aan de hand was. Ik belandde in een fase van 'ontkenning', een niemandsland tussen bewustzijn en nevelige helderheid.     

Onderweg verliep alles naar wens. Geen ambetanteriken die mijn pad kruisten. Geen gezeur met supersonische fietsers. En geen tractoren die mijn weg  versperden. Ik was veilig op weg naar 'Den Zevenden Hemel', waar alleen maar bier te koop was. Zonder engelbewaarder en zonder muze... Mijn verkoudheid begon al weg te ebben als sneeuw voor de zon!

Een goede cafébaas begrijpt zijn klanten. Hij heeft een therapeutische schuilkelder, een kelder waarin de meest verleidelijke biertjes op kamertemperatuur opgestapeld liggen, en die biertjes zijn er speciaal voor klanten in moeilijkheden, voor verstokte drinkers met een zere keel en slikproblemen, die even op adem willen komen na een fysiek trauma.

Mijn cafébaas heeft interessante opvattingen over  de menselijke fysiek en psyche, over de wisselwerking tussen die twee. Hij pleit voor de kracht van onze geest die lichamelijke kwaaltjes in toom kan houden. De fysiek beheerst door de psyche?! Ja hoor, hij beweert dat onze psyche de baas is over onze lichamelijke conditie.

Daarom maakte ik mezelf wijs dat er helemaal niets aan de hand was en dat mijn verkoudheid 'tussen mijn oren' zat. En warempel, onderweg naar huis waaiden alle ondeugden en waanideeën die tussen mijn oren zaten weg, ver weg van het moeilijk te ontginnen terrein 'tussen mijn oren'.