Een bizar verhaal gelezen over een gescheiden vader die voor zijn dochter een IQ-test eiste omdat het kind wisselend presteerde op school en omdat hij het niet eens was met het schooladvies. 

Om te beginnen, een IQ-test kan niet 'geëist' worden, tenzij er voor betaald wordt bij een zelfstandige psycholoog. En verder geeft een IQ-test geen aanwijzingen voor een studiekeuze als er bij de leerling geen motivatie is. Als een genie niet wil leren en niets wil bereiken, helpt zijn hoge IQ hem geen stap verder.

Gelukkig koos de rechter de kant van de moeder en besloot dat er geen IQ-test hoefde afgenomen te worden. Dit is niet belachelijk, dit is niet triest, dit is zeker niét zorgwekkend, het is zelfs in het belang van het kind! ("Dit is bijzonder zorgwekkend").

Vader moet eerst in eigen boezem kijken. Hij is gescheiden en moest eens weten hoeveel kinderen van gescheiden ouders kampen met leer- en gedragsproblemen op school. Vaak kinderen met hoge IQ's!

In het geval van de gescheiden vader is intelligentieonderzoek een lapmiddel waar niemand iets aan heeft en dient om zich achter te verschuilen om eigen tekortkomingen te verdoezelen. Gescheiden ouders zouden moeten terugplooien op zichzelf en op hun kind alvorens derden lastig te vallen met hun eigen problemen!