|
We zijn nauwelijks bekomen van het spoordrama in Frankfurt of we vernemen dat er alweer een verse lading vluchtelingen in aantocht is, inclusief jihadisten, zwarte ramptoeristen en ander smerig volk. Afrika lijkt wel een bodemloos vat vol Afrikanen die allemaal hun heil zoeken in het bedevaartsoord Europa, een continent dat een trekpleister geworden is voor de hele wereld en waar het elke dag open-deur-dag is.
En zo knabbelen asielzoekende vluchtelingen aan onze welvaart tot er niets meer van overblijft. OCMW's schreeuwen het uit dat ze aan 't versmachten zijn. Ondertussen blijven Afrikanen hun toekomst zoeken in Europa, het walhalla. D'r komt geen eind aan. Bootjes blijven varen op de deinende golven van de Middellandse Zee, en zo nu en dan verliest er ene zijn evenwicht en tuimelt overboord. Op de zeebodem liggen ze dan, maar niet voor lang want er is een vluchtelingenhemel uitgevonden voor al die sukkelaars.
Onheilspellende berichten over nakende nieuwe migrantengolven die Europa komen overspoelen, bereiken ons al jaren in crescendo. De apotheose zal er komen wanneer Europa ineenstort en bezwijkt onder islamitische heerschappij. Ondertussen leven we hier met de hete adem van de vluchteling in onze nek. We zijn met veel teveel. Het is niet gezond dat we ons leven moeten delen met zoveel anderen. Verdraagzaamheid kent grenzen.
Massa-immigratie waarbij originele bewoners vervangen worden door uitheemse volkeren, m.a.w. de omvolking, is een misdaad jegens de mensheid én een wapen tegen de Europese cultuur.
Het geteisterde Europa zal nooit meer zichzelf kunnen zijn. Het Europese ego is gekwetst door de bestorming van gedesoriënteerde vluchtelingen die zich in zwermen over alle Europese landen verspreiden. Telkens er een nieuw bootje aanmeert brokkelt er een stukje Europa af. Ons continent stevent af op brousseachtige toestanden met onderontwikkelde bewoners en onontgonnen braakliggende vlakten, we evolueren naar één groot conflictgebied met armoede en instabiliteit.
|
