|
Morgen is het precies 25 jaar geleden dat het Vlaams Belang doorbrak in Vlaanderen, het eerste grote succes van de partij. Maar die 24 november 1991 was een een zwarte zondag voor concentratiescholen en voor iedereen die zijn tijd verprutste met allochtonen. Zwarter kon die zondag voor hen niet zijn. Zwarter dan zwart.
Schooldirecties maakten zich zorgen over de toekomst van hun scholen en hun migrantenleerlingen. De angst voor het Vlaams Blok zat er goed in. Ik genóót van die nerveuze onrust. De hele onderwijswereld stond in rep en roer. Prachtig!
De maandagochtend na de 'zwarte zondag', kwam Horbert, de PMS-psychopaat, met een onheilspellend-dwaze blik naar me toe en verkondigde plechtig: "Omdat het Vlaams Blok nu zo'n succes heeft, moeten migranten extra voorzieningen krijgen, er moeten meer financiële middelen vrijkomen voor het migrantenonderwijs." Even zat ik sprakeloos na te denken. Complete onzin is niet te weerleggen, het maakt je machteloos. Het leek ook of hij wist dat ik voor het Vlaams Blok gestemd had, want er zat iets verwijtends in zijn blik. Ja, het was de tijd dat niemand mocht weten dat je een Vlaams-Blokker was. Nu schreeuw ik het van de daken: "Ik sympathiseer met het Vlaams Belang!"
Slinkse Horbert had 's ochtends al contacten gelegd met Brussel, met migrantendiensten, met andere directeurs, kortom met iedereen die bereid was om te sjoemelen en te foefelen, om het migrantenonderwijs te ondersteunen. De linkse corruptie op z'n mooist.
Met een oneindige vindingrijkheid scharrelden de scholen haastig allerlei projectvoorstellen bijeen, waarbij gewezen werd op de noodzaak van een speciale aanpak van migranten in school. De argumenten die gebruikt werden om de projectvoorstellen kracht bij te zetten grensden aan het absurde. Toch hapte het migrantenbeleid en opende wagenwijd de geldkraan. Er kwamen meer middelen, meer leerkrachten, meer en beter materiaal... Het kon allemaal niet duur genoeg zijn.
De 'Parels voor de Zwijnen' als geldverslindende projecten, zijn toen pas goed op gang gekomen, na de Zwarte Zondag. Voorheen liepen er al kleinere projecten, maar nu werden er hele goudmijnen tegenaan gegooid. Kijk, dat was het gevolg van het succes van het Vlaams Blok.
En even later verscheen er een officieel bericht van de minister dat uitpuilde van leugens en verdraaiingen, om ons in slaap te wiegen. In het brochuurtje werden migranten regelrecht de hemel in geprezen, en WIJ moesten onze meningen over migranten herzien. De zuiverste 'weg-met-ons'-mentaliteit!
Nog jaren later blééf het geld binnenstromen in de scholen met migrantenleerlingen. Overal besparingen in het land, maar niêt voor het migrantenonderwijs!
En dan was er de bandiet Jos Geysels, partijsecretaris van Agalev, die besloot om het Vlaams Blok op te sluiten in een cordon sanitaire. Moet deze akelige man niet vervolgd worden voor grenzeloze onverdraagzaamheid en uitsluiten van een democratische partij? Ik begrijp niet dat die Geysels nog altijd vrij rondloopt.
|
