|
Ik heb weer eens nonsens gelezen: "Europa tikt België op de vingers: ons land moet de kloof dichten tussen autochtonen en kinderen met een migratieachtergrond. Er moet een extra inspanning geleverd worden om gelijke kansen in het onderwijs te waarborgen. Kinderen met een migratieachtergrond verlaten sneller de middelbare school zonder diploma en slagen minder vaak in het hoger of universitair onderwijs"... Blabla... steeds hetzelfde refreintje, jaar na jaar.
Het woord 'allochtoon' werd angstvallig vermeden. Linkse schrijvelaars vinden 'kinderen met een migratieachtergrond' beter klinken. Alsof ze de etnische afkomst van achterblijvers en mislukkelingen willen ontkennen. En dan gebeuren er rare dingen. Met een geforceerd taalgebruik waarbij je tong kronkelt en dubbel slaat en in een laatste stuiptrekking verschijnt er dan een poltiek correct woord, ver gezocht en onhandelbaar, maar het is er, en de 'allochtoon' is gered, heeft z'n gezicht niet verloren. Hoera.
Terug naar de kloof tussen autochtoon en allochtoon. Kloven zijn er niet voorniets. Die moeten er zijn om onderscheid duidelijk te maken. Om ongelijkheid en verscheidenheid tot hun recht te laten komen. Om de brug tussen twee uiteenlopende partijen onoverbrugbaar te maken. Geaardheden en eigenheden van autochtonen en allochtonen zijn te verschillend. De allochtoon heeft zich onder ons gemengd, is tussen ons komen wonen met heel andere levensstijlen en opvattingen waarin de traditionele autochtoon niet past.
Vermeende discriminatie is er omdat allochtonen zichzelf discrimineren en zichzelf kansarm houden. Ze zijn medeschuldig aan een enorm gapend gat tussen hen en de originelen waarmee ze niet kunnen samenleven omdat ze koppig eigen taal en cultuur blijven vasthouden. Omdat ze niet zomaar hun gedachtegoed, verlangens en wensen van zich kunnen afschudden. Die hele cultuurbagage die ze van zo wijd met zich meegebracht hebben, daar valt niet aan te prutsen, die kan niet zomaar aan de kant geschoven worden, en dus valt integreren moeilijk, zoniet onmogelijk. Jammer voor de bijgelovigen die nog altijd rekenen op de goedwillige integratiebereidheid van onze vreemde medemensen.
Concreet. Kleine Turkjes in een concentratieschool horen alleen maar de Turkse taal om zich heen, op de speelplaats, in de gangen, op straat... en vooral thuis waar de thuistaal heilig is. De peperdure Nederlandse bijlessen zijn vruchteloos, de nieuwe Nederlandse woordjes blijven slechts enkele dagen hangen, om voorgoed te verdwijnen uit het geheugen als de Turkjes lange vakanties in Turkije doorbrengen. De verknochtheid aan thuistaal en thuisland maakt integratie totaal onmogelijk... Komt daarbij een zwakke studieattitude, gekenmerkt door een gebrek aan prestatiegerichtheid, aan werklust, aan motivatie... Typisch voor de meeste allochtoontjes die ook nog eens weinig respect voor gezag en vooschriften tonen.
|
