|
Atheneum van directeur Blauwbaard, begin jaren 90. Een ouderwets verhaaltje over vroeger.
De school werd geterroriseerd door een bende Turken en Marokkanen die via de normale route, via de baarmoeder of zo, hier beland zijn, een generatie die zonder bootjes op woeste zeeën toch het paradijs bereikt hebben. Wiebelende dobberbootjes moesten nog uitgevonden worden.
Wat ik nu ga vertellen is het verhaal over een extreemlinks broederschap, met in de hoofdrollen verpleegster L.D., het gif- en galspuwende laster- en roddelwijf, en Turkse tolk G.Ö., het omhooggevallen Turks tolkske dat zich geroepen voelde om de migrantenproblemen in een wip op te lossen, bijgestaan door een koppel geitenwollensokkenmigrantenwerksters. Schitterende bijrollen werden vertolkt door psychopaat Horbert en SS'er An Serpent. Ook nog speelde de oversekste Blauwbaard mee die geen raad wist met zijn overrijpe libido en als cowboy en vrouwenversierder kampte met serieuze imagoproblemen. Een figurantenrolletje was weggelegd voor leerlingbegeleider Robert, leraar godsdienst die plotsklaps niet wist hoe hij moslimleerlingen moest aanpakken. Hij dacht dat de islam ook een soort godsdienst was...
Het linkse broederschap kende vertakkingen tot in Hasselt waar migrantenscenario's op de voet gevolgd werden door E.S., het hippe en sluwe secretareske van Horbert, dat iedereen slinks om haar vingers wist te winden, in 't bijzonder Horbert. Zij prees de Turkse tolk tot ver achter de hemelpoorten de hemel in en promoveerde haar tot een voorbeeld voor ons allen, hoe we verdraagzaam en kniebuigerig ons nederig moeten opstellen jegens de allochtone schoolbevolking.
Het draaiboek voor de migrantenopvang werd bedisseld en bekokstoofd in gore achterkamertjes ergens achteraan in schemerige achtertuinen van de school. D'r was plaats genoeg om te leuteren en te zeuren over de aanpak van allochtone spijbelaars, allochtone klungelaars en allochtoon gepeupel, om hen zo omzichtig mogelijk te benaderen, om hen vooral niet te kwetsen of fout te benaderen. "Laat ons hen begrijpen, laat ons met hen praten, met hen overleggen, blabla"... Zo in die stijl ging het er aan toe. Met een onbegrijpelijk naïef geduld en rotsvast geloof in de goedheid van de allochtoon. Het kwam geen seconde in hen op om eens te zwaaien met flinke straffen of ontmoedigende sancties.
Het containergebouwtje in de donkere achtertuin van de school schreef geschiedenis. Er huisde een stelletje zwetsmadammen, kletskousen en koffieleuten. Bendeleidster L.D. en haar volgelingen, de migrantenwerksters Katleen, Natasja en Gülnür, zij negeerden compleet hun opdracht om allochtone ouders te betrekken bij het schoolgebeuren. Integendeel, zij puzzelden en sleutelden alleen maar aan de eigen taal en cultuur van allochtonen, om hun eigenheden in stand te houden. Integratiebevorderende activiteiten, hun opdracht, legden ze gewoon naast zich neer en moedigden allochtonen aan om zichzelf te zijn en zichzelf te blijven.
En met dat soort links volk in de scholen is het niet zo moeilijk om hele generaties allochtonen te verknoeien voor onze westerse samenleving.
|
