|
Wat is er mis met het Traditionele Gezin?
De Vlaamse Scholierenkoepel wil ijveren voor schoolboeken waarin ook andere geaardheden en andere culturen een plaats vinden. Schoolboeken bevatten te veel stereotypen, zeggen ze.
Onze samenleving is oorspronkelijk blank, hetero, met stereotiepe rolpatronen. Het traditionele gezin, blanke vader, blanke moeder en blanke kindjes... Da's altijd al zo geweest. Dat moet zo blijven in schoolboeken, om kinderen niet in verwarring te brengen. Ze zien al genoeg rare dingen om zich heen.
Homo's, samengestelde gezinnen, gekleurde medemensen, feministen, perverse gay parades... ze zijn onze samenleving komen vervoegen zonder dat we er om vroegen. Het zijn schuinse uitschuivers die niet als voorbeelden in schoolboeken horen. Moeten we nu al onze waarden en standaarden overboord gooien en alle schoolboeken een alternatief accent geven? In de stijl van: hoe gekker hoe liever... als het maar donker getint is, als het om homo's gaat, scheidingen, stiefkinderen, adoptiekinderen... Of een moeder die achter een vuiniswagen holt om vuiniszakken op te halen. Da's ook vrouwenemancipatie waarover in schoolboeken geschreven mag worden.
Afschuwelijk wat voorzitster Lara Hasenbroekx van de Scholierenkoepel uitkraamt: "In schoolboeken zien we voorbeelden van traditionele families met mama, papa en 2 kindjes. En dat is toch spijtig?... Het traditionele gezin bestaat al lang niet meer...". Ik hoop dat dat mens teruggefloten wordt, en nooit meer weerkeert..
In schoolboeken horen standvastigheden en standaardwaarden waaraan kinderen houvast hebben. Zij mogen niet verward raken door randverschijnselen van de samenleving. Over diversiteit en andere afwijkingen leren ze vanzelf wel in hun latere leven.
|
