|
Ik ga een beetje roeren in het drassige moeras van de Leuvense secundaire school Paridaens. Het is me daar wat.
In het Nieuwsblad stond er gisteren een mysterieus artikel te lezen over leerkrachten die elke dag met schrik naar school gaan en klagen over de verziekte sfeer op school, een sfeer van haat en nijd. Ze zeggen het slachtoffer te zijn van een tirannieke directrice en een ontoegankelijke inrichtende macht.
Enkele leerkrachten getuigen anoniem: "Er is al lang een problematiek van vriendjespolitiek aan de top van onze school... En sinds de komst van de nieuwe directrice is de sfeer op school compleet verziekt... Wij leven onder een dictatuur."
Het krantenartikel maakte vele rondjes rond de hete brij en rapporteerde enkel in vage bewoordingen over leerkrachten met depressies en burn-outs.
Daarom ging speurneus Lieve even een kijkje nemen in de infobrochure van de school, die rozegeur en maneschijn uitstraalt. Daar las ik dat Ann Henderickx de directrice is, en Maryleen Verhavert de adjunct-directeur... Waarom mochten wij van de krant die namen niet weten?
Lezer, kijk eens naar de naam van de adjunct-directeur: Maryleen Verhavert. Zij is de echtgenote van Lieven Boeve, topman van het katholiek onderwijs. Lieven Boeve kwam vorig jaar in het nieuws met zijn voorstel om mosleerkrachten voor de klas te zetten, als middel tegen radicalisering, en hij pleitte ook voor een verbroedering tussen de katholieke godsdienst en de islam.
Wel, zijn echtgenote staat nu samen met directrice Ann Henderickx aan het roer van school Paridaens (vriendjespolitiek?). Nu kan ik me goed voorstellen dat Ann Henderickx zwaar onder druk staat van Lieven Boeves echtgenote en dat ze daarom een schrikbewind voert. In stresstoestand is men ontoerekeningsvatbaar en niet in staat om een school behoorlijk te leiden, men haalt dan toeren uit die kunnen leiden tot een verziekte sfeer op school.
Toch blijven we zitten met de bezwarende anonieme getuigenissen van de leerkrachten. Als die kloppen is de directrice een gestoorde vrouw. Het Nieuwsblad geeft geen antwoorden op de treurige gang van zaken in Paridaens, integendeel, na het lezen van het artikel blijft de lezer zitten met een hoop vraagtekens rond het Paridaense kluwen.
De infobrochure van Paridaens schrijft ook nog over "een korps gemotiveerde en enthousiaste leraren"... En hoe zijn de depressies en burn-outs dan te verklaren?
|
