Studenten van Britse privéschool mogen kiezen tussen broekje of rokje
Een geslachtsidentiteitsstoornis of genderdysforie... Vroeger pervers en uitzonderlijk, nu geforceerd alledaags en schijnbaar natuurlijk... Het beest 'de mens' is aan het doldraaien!
In de Britse privéschool Brighton College mogen scholieren voortaan kiezen in welk uniform ze naar school komen, een jongensuniform of een meisjesuniform. De school wil tegemoet komen aan een groeiend aantal studenten met een geslachtsidentiteitscrisis. Daarmee ligt een 170 jaar oude traditie aan diggelen in de elitaire school waar ouders 14.000 euro per jaar per kind neertellen.
Schooldirecteur Richard Cairns: "De eigenheid van jongeren moet worden gerespecteerd... Het welbevinden en geluk van onze studenten primeert, de rest is bijzaak..." Als die man zo doorgaat, zal er van zijn befaamde privéschool niet veel meer overblijven.
Genderpatiënten twijfelen aan hun geslacht of kunnen er zich niet mee vereenzelvigen. Zij zijn eeuwige twijfelaars en onevenwichtige besluitelozen, labiele twijfelgevallen die in onvrede leven met zichzelf, die zichzelf niet kunnen accepteren zoals ze geboren zijn.
Geslachtsgestoorde scholieren laten zich op een dwaalspoor zetten door de media die geslachtsveranderingen voorstellen als iets natuurlijks waarvoor begrip moet opgebracht worden.
Genderpatiënten hebben teveel naar Conchita Wurst gekeken op tv, dan krijg je van die rare symptomen die je transformeren in een 'tussengeval'. In vlagen van geslachtsverbijstering weten ze niet meer wat kiezen, nu eens hebben ze zin om een meisje te zijn, dan eens willen ze een jongen zijn.
Nu gaat Lieve zich even in de plaats stellen van een genderpatiënt. Meeleven met een ander, 'k doe niks liever. Eindeloze piekerijen beleef ik over: wat ben ik nu, een jongen of een meisje, of een kruising tussen beide? Ik hou van m'n piemelke en m'n ballekes, maar toch zou ik liever borstjes willen en een vaginaatje is ook wel leuk. En volgende week voel ik me een meisje en dan trek ik een rokje aan om naar school te gaan. Om een maand later mijn jongensuniform weer uit de kleerkast te halen. Ik heb twee kleerkasten, 1 met jongenskleren en 1 met meisjeskleren. Gekregen van m'n ouders die faalden in mijn seksuele opvoeding, en om hun mislukking te verdoezelen vragen ze aan school een vrije kledingkeuze aan, zodat de verstoorde geslachtsidentiteit als normaal en alledaags voorgesteld wordt.
|
