Gisteren sloeg ik een devote blogweg in, die ik nu nog even vervolg. Over Scherpenheuvel.

Lieve op de devote toer, onvoorstelbaar. Daarom voel ik nu al de neiging in me opborrelen om eerdaags wat wulpser en frivoler te gaan schrijven, zoals in het begin van mijn blogbestaan, toen geen kat mijn pikante verhaaltjes kwam lezen.

81 asielzoekertjes morgen voor het eerst naar school

In Scherpenheuvel huizen er nu 168 asielzoekers. In het Peeterskasteel. Die paar honderden die ergens in Scherpenheuvel illegaal ondergedoken zijn, niet meegerekend. De helft van de asielzoekers is jonger dan 18 jaar. Morgen gaan ze voor het eerst naar school. 17 middelbare scholieren zullen opgevangen worden door het Sint-Jozefinstituut in Betekom.

En dan rijst bij mij direct de vraag: die 64 lagere schoolkinderen, hoe gaan die passen in de bestaande schoolstructuren? Waarschijnlijk te koste van de Vlaamse leerlingen die er al al die tijd waren. Mogelijk komen ze terecht in onthaalklassen, maar dan nóg zal het imago van de school beschadigd worden.

Burgemeester Manu Claes (CD&V) bevestigt dat er geen nieuwe asielzoekers meer bijkomen in Scherpenheuvel. Maar hij vergeet dat er omheen Scherpenheuvel nog steeds geen grenzen gebouwd zijn, en muren ook al niet...

En dan maar hopen dat die asielzoekers niet gaan vechten met elkaar, zoals in Berlijn. Zet een hoop mensen bijeen, en er komt miserie van. Mensen moet je gescheiden houden, kijk maar naar huwelijken waar 2 mensen veel te dicht bijeen leven, dat geeft meer spanningen dan wellust. En in een huwelijk gaat het nog maar om twée mensen. Asielzoekers zijn met honderden op elkaar aangewezen, met uiteenlopende meningen, met verschillende overtuigingen, en niet van plan om dankbaar te zijn voor hun genereuze opvang gaan ze dan maar wat vechten en voor overlast zorgen. Dat was toch niet de bedoeling van hun natte Middellandse Zee-avontuur?

En dan kom ik nu tot het eigenlijke uitgangspunt van mijn bericht. Eindelijk, langs veel omwegen. De aanwezigheid van asielzoekers in Scherpenheuvel doet afbreuk aan het imago van Scherpenheuvel als befaamd bedevaartsoord waar pelgrims en andere bezoekers een thuishaven vinden. Ik voel de aanwezigheid van asielzoekers in een bedevaartsoord aan als een soort heiligschennis...