|
Ouders die hun kinderen 'vergeten' weg te halen uit een concentratieschool mag men zonder meer misdadig noemen. Zij beogen zeker niet het welzijn van hun kinderen door hen te laten verkommeren in een allochtoon milieu waar ze niets bijleren, afgestompt raken mentaal beschadigd worden.
In de jaren 70 heb ik de eerste Turkjes zien binnensijpelen in een roomblanke school, toen nog echt Vlaams en niet aangetast door vreemde microben. De vaalbruine brij smeerde zich langzaam uit over de hele school en werd een bedreiging voor de blanke leerling. De directeur juichte de bruine aanwinst toe, zonder te beseffen dat zijn school gedoemd was om te sterven. Toen hoorde ik voor het eerst het woord 'verrijking'.
Onze eigen leerlingen die het hoge lespeil altijd in stand gehouden hebben, kwamen in de verdrukking. De school sloofde zich uit voor het welzijn van de nieuwe indringertjes. Vanaf toen heb ik de eerste Vlaamse leerlingen zien vertrekken naar een andere school met meer status, met meer kwaliteit. Alles wat er restte van de eens zo bloeiende school was een problematisch concentratieschooltje. 'Verrijking' noemen ze dat.
Het Geval Sara, een voorbeeld van kindermishandeling
Een Vlaams meisje heeft haar basisschool voltooid temidden van Turkjes en Marokkaantjes, alsof ze door haar ouders vergeten was. Haar naam was Sara. Haar pijnlijke schoolloopbaan zal ik nooit vergeten. Met haar vreemde klasgenootjes kon ze niet concurreren, die boden geen weerstand, die hadden niets te bieden qua prestaties, qua taakbereidheid. Het was dus makkelijk voor Sara om steeds met mooie rapportcijfers thuis te komen.
Toen de 12-jarige Sara echter overschakelde naar de middelbare school van het lyceum, een 'witte' school, volgden drama's en ontgoochelingen elkaar op. Al tijdens de eerste weken van het nieuwe schooljaar viel Sara op door haar zwakke achtergrond, de basisschool had haar helemaal geen basis meegegeven! Haar rapportcijfers maakten een diepe duik naar beneden, een traumatische belevenis voor Sara, maar nog méér voor haar ouders die toén pas hun zware fout beseften door hun dochtertje te laten wegkwijnen in een concentratieschool!
Sara liep een onherstelbare leerachterstand op. Haar klasgenootjes van het eerste middelbaar kon ze nooit meer bijbenen. Sara's moeder kwam naar de ouderavond. Erg moedig, want ze was voorbereid op onheilstijdingen. Voor het fatale schoolverleden van haar dochter had ze zelf gekozen. Waarschijnlijk op een flower-power-moment toen ze in 'verrijking' geloofde...
Pikant detail aan dit verhaal: Sara's moeder was onderwijzeres in de concentratieschool! Haar kind 'opgeofferd' om de directeur te behagen...
|
