|
Allochtonen in het onderwijs werden aanbeden en vereerd. Talloze kansen kregen ze om aan hun taal- en leerachterstand te werken, maar ondanks alle inspanningen van overheid en leerkrachten is er nooit het gewenste resultaat gekomen. Een allochtoon blijft een allochtoon en heeft zo zijn eigen manier om te overleven, zelfverzekerd en niet ontvankelijk voor onderricht.
Voor Vlaamse leerlingen werden er nooit projecten uitgevonden, het migrantenbeleid had voorrang. En hoe harder men aan migrantenleerlingen trok om hen vooruit te helpen, hoe dieper ze wegzonken in hun eigenheden, om te cocoonen in eigen taal en cultuur.
Nu zal ik eens een kras staaltje geven van allochtone verwennerijen. Rond 1990 lanceerde de overheid het OVGB-project (OVGB = onderwijsvoorrangsgebiedenbeleid). Het miljoenenproject werd voorgesteld als dé oplossing voor het migrantenonderwijs. Directeurs, ministers, werkgroepen... allen raakten gefascineerd door de nieuwe migrantenwerking en liepen over van enthousiasme. Er werden nieuwe baantjes gecreëerd waarbij er echt niet gekeken werd op een paar frankskes. Overal in het land werden bezuinigingen aangekondigd, maar niét op migrantenwerking. Het begon met één tolkje waarna er hele teams migrantenwerksters zich kwamen aansluiten. Allen trokken zich het lot van 'De Allochtoon' aan, geobsedeerd en in de ban van de nieuwe exotische wereld die voor hen openging. Het leek wel op perverse naastenliefde. Altruïsme zonder grenzen...
Eén van de hoofdrolspelers in het geldverslindende project was corrupte Horbert. Het migrantenvirus besmette hem ook. Hij sloofde zich eindeloos uit om de leiding van het project ter wille te zijn, om te slijmen met het rijke OVGB. Als een ervaren manipulator kneedde hij de gang van zaken naar eigen goesting en als pionnen zette hij zijn personeel in om taken over te nemen van duurbetaalde projectmedewerkers. Ook het tijdstip van testafnames en evaluaties zette hij naar zijn hand. Manipulator Horbert loodste zijn personeel naar stresserende crisissituaties. Zijn uitbundige geestdrift voor het project kon vertaald worden in termen van geld. Zou zijn Mercedes nog bollen die hij toen cadeau kreeg?
De bron van deze verrassende onthullingen lag bij een eenvoudig telefoontje (14 september 1992) met een loslippige projectmedewerkster, toen ik een beetje detectivewerk aan het verrichten was.
|
Niets nu wordt er nog méér bezuinigd voor de autochtoon, voor de allochtoon kan het niet op, net of de bomen tot in de hemel ( met 72 maagden ) groeien.
