|
Wegwuiven van regels en voorschriften
Als een school een maatschappij in het klein is, dan moeten we ons hart vasthouden. De algemene tendens op school is dat leerlingen hun voeten vegen aan het schoolreglement en met hun klak gooien naar bevelen en orders... Allochtone leerlingen bezaten een bijzondere gave om dat allemaal te kunnen, zonder blikken of blozen. Alsof onaangepast gedrag in de genen van een vreemde etniciteit zit. Logisch, ontworteling brengt gewetenloosheid met zich mee. We hoeven het niet te ontkennen of te negeren, het ís gewoon zo, het was gewoon zo, en dat waren ook mijn ervaringen.
Waarom de leraar zich zo boos maakte
Toen twee Turken een A-attest kregen tijdens de deliberatie van juni 1990, geslaagd dus, was de maat vol voor leraar Huybrichs. Hij ontplofte. En sloeg toen zó hard met zijn vuist op tafel, dat het hele gebouw op z'n grondvesten daverde. Leraar Huybrichs was boos omdat twee Turken geslaagd waren zonder iets gepresteerd te hebben, terwijl een Vlaamse leerling die hard gestudeerd had, een tegenvaller had met wiskunde en wetenschappen, en dus gebuisd was.
De vulkaan barst uit en de kruik breekt op het water
Telkens ik vroeger in de nabijheid kwam van leerkrachten, hield ik pen en papier in de aanslag. Zo heb ik heel wat wijsheden en onzin kunnen vergaren. Een leraarskamer was voor mij een snoepwinkel waarin ik moeilijk kon kiezen tussen de uitspraken van leerkrachten, inclusief de islamleraar. Zo noteerde ik ook flarden van kreten van leraar Huybrichs toen die in volle colère schreeuwde: "Leerlingen die studeren worden gestraft, en die niét studeren worden beloond... De gebuisde leerling heeft zijn best gedaan, terwijl twee luieriken en spijbelaars wél geslaagd zijn! Waar zijn we naartoe aan het gaan?!". Zijn gelaat liep rood aan, hij was het kennelijk écht beu dat migrantenleerlingen beschermd en bevoordeeld werden. Leraar Huybrichs was duidelijk in zijn speach, je kon hem niet mis verstaan. Zijn collega's waren het met hem eens, maar ze zwegen...
|
